Tibetan
ཀྱུའི་རྣམ་པས་སོ། །གཉིས་པ་ངག་བཟླས་ལ། གང་བཟླ་ན། ལྷ་སོ་སོའི་སྙིང་པོ་སྟེ། དེའང་ཊཱི་ཀ་བསྡུས་དོན་གྱི་ཆིངས་ལས། བདེ་གཤེགས་གསུང་གི་སྒྲུབ་ལུགས་ཀྱི༔ མཐར་ཐུག་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ༔ དམ་པ་རིགས་བརྒྱའི་སྔགས་ཀྱི་གནད༔ ཨཱ་ལི་བཅོ་བརྒྱད་པ་ལ་ཐུག༔ ཅེེས་སོགས་ཀྱིས་ཞི་བ་དང་། ཁྲོ་བོ་སྤྱི་བསྡུས་སྔགས་ཀྱི་གནད༔ དྲག་སྔགས་དགུ་བཅུ་པ་ལ་ཐུག༔ ཅེས་སོགས་ཀྱིས་ཁྲོ་བོའི་སྔགས་རྣམས་བསྟན་ཏེ། དེ་ཡང་ཞི་བ་རིགས་བརྒྱའི་ཨཱ་ལི་བཅོ་བརྒྱད་པ། ཞེ་གཉིས་ཀྱི་བོ་དྷི་བཅུ་བཞི་པ། རིགས་ལྔའི་དཔའ་བོ་འབྲུ་ལྔ། གསང་ཆེན་རིགས་གཅིག་གི་འབྲུ་གསུམ། ཕྱག་རྒྱ་རྐྱང་པའི་ཧཱུྃ་ཡིག ཁྲོ་བོ་སྤྱི་བསྡུས་ཀྱི་བཛྲ་ཙཎྜ་འབྲུ་བཅུ་དགུ་པ། ཆེ་མཆོག་གི་མ་ཧཱ་བཅུ་གཉིས་པ། ཡང་དག་གི་རུ་ལུ་འབྲུ་དགུ། འཇམ་དཔལ་གྱི་ཨ་ཀྲོ་བཅུ་བདུན་པ། རྟའི་པདྨཱན་བཅུ་བཞི་པ། ཕུར་པའི་ཀཱི་ལ་ཡ་བཅུ་བཞི་པ། མ་མོའི་གུ་ཧྱ་སུམ་ཅུ་པ༑ དྲེགས་འདུལ་གྱི་བཛྲ་ཙཎྜ་འབྲུ་བཅུ་པ། དྲག་སྔགས་ཀྱི་བཛྲ་སརྦ་འབྲུ་བརྒྱད། རིག་འཛིན་ལ་འདིར་འབྲུ་གསུམ་བཤད་ཀྱང་། སྒྲུབ་ཐབས་རྣམས་སུ་བཛྲ་མ་ཧཱ་གུ་རུ་འབྱུང་ངོ་། །དེ་དག་ནི་བཟླས་བརྗོད་བསྙེན་པའི་སྔགས་ཏེ། ཕྲིན་ལས་ཀྱི་ལུང་ལས། ཐམས་ཅད་གསུང་གི་མཐར་ཐུག་སྟེ༔ ཐུགས་ཀྱི་སྙིང་པོ་སྐུལ་བྱེད་པའི༔ བཟླས་པའི་སྔགས་སུ་ཤེས་པར་བྱ༔ ཞེས་སོ། །བསྐུལ་བའི་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་སྔགས་ནི། ལས་བཞི་སོ་སོའི་སྤུ་གྲི་སྔགས་མཇུག་ཏུ་སྦྲེལ་བ་སྟེ། ཞི་རྒྱས་ལ་སྭཱ་ཧཱ། དབང་ལ་ཧཱུྃ། དྲག་པོ་ལ་ཕཊ་ཅེས་པའོ། །གང་གིས་བཟླ་ན། སྔགས་ཀྱི་སྒྲར་སྣང་བའི་ཚུལ་དུ་ཡིད་ཀྱིས་སམ། སྒྲར་གྲགས་པའི་ཚུལ་དུ་ལྕེ་རྐན་འཕྲད་པའི་རྩོལ་བས་སོ། །ཇི་ལྟར་བཟླ་ན། སྒྲ་ཧ་ཅང་ཆེ་བ་དང་ཆུང་བ་དང་། ཡི་གེ་ཐུང་ངུ་རྣམས་ དལ་བུ་འདོན་པ་དང་། རིང་བ་རྣམས་མྱུར་པོར་འདོན་པ་དང་། ཧ་ཅང་གསལ་ཆེས་པའམ་མི་གསལ་བ་དང་། ཐུན་སྒང་དུ་མི་དང་གཏམ་འདྲེས་པའི་སྔགས་དང་འདོན་པ་གཞན་བྱེད་པ་སོགས་ཚིག་གཞན་གྱིས་བར་ཆོད་པ་དང་། སེམས་གཞན་དུ་ཡེངས་པ་སོགས་ཀྱི་སྐྱོན་སྤངས་ནས་བཟླ་སྟེ། སྐྱོན་ཡོན་སྒྲ་ཡི་མན་ངག་ལས། མི་འགྲུབ་པ་ཡི་སྐྱོན་བརྒྱད་ནི༔ སྒྲ་ཆེས་པ་དང༔ ཆུང་བ་དང་༔ དལ་བ་དང༔ མྱུར་དྲགས་པ་དང་༔ གསལ་དྲགས་པ་དང༔ མི་ཚིག་གིས་བར་ཆོད་པ༔ སེམས་རྣམ་པར་གཡེངས་བཞིན་པར་ཤོར་བ༔ དེ་རྣམས་སུ་ཤོར་བའི་བཟླས་པ་ནི་མཚམས་དམ་ཞིང་བཟླས་པ་མང་ཡང་དོན་མེད་པ་འགྱུར་རོ༔ ཞེས་གསུངས། གཞན་ཡང་དེ
Chinese
是按照事业的形态。第二是语念诵，念诵什么呢？就是各个本尊的心咒。对此，《总义释》的系缚中说：“善逝语之修法，究竟即是此，圣种百部咒之要，归结于十八母音。”等等，以此说明寂静本尊的咒语。愤怒本尊总集咒之要，归结于九十猛咒。等等，以此说明愤怒本尊的咒语。也就是寂静本尊百部的十八母音，四十二部的十四菩提字，五部的勇士五字，大秘密一部的三字，单独手印的吽字，愤怒本尊总集的金刚旃扎十九字，大殊胜的摩诃十二字，真实的如如九字，文殊的阿札十七字，马头的贝玛达十四字，普巴的金刚橛十四字，母曜的古雅三十字，调伏傲慢的金刚旃扎十字，猛咒的金刚萨尔瓦八字，持明者在此说了三字，但在修法中出现金刚摩诃古汝。这些是念诵修持的咒语。事业的教证中说：“一切是语的究竟，是催动心之精华的，应知是念诵的咒语。”如是说。催动的事业咒，是将四种事业各自的剃刀咒连接在末尾，也就是息增加上“梭哈(藏文：སྭཱ་ཧཱ།，梵文天城体：स्वाहा，梵文罗马拟音：svāhā，汉语字面意思：成就)”，怀爱加上“吽(藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽)”，诛法加上“啪特(藏文：ཕཊ།，梵文天城体：फट，梵文罗马拟音：phaṭ，汉语字面意思：啪特)”。由谁念诵呢？以咒语之声显现的方式用心意，或者以声音发出的方式用舌根接触的努力。如何念诵呢？声音太大或太小，以及字母短的 缓慢发出，长的快速发出，太清晰或不清晰，在修法期间与人交谈混杂念诵，以及做其他念诵等被其他词语隔断，以及心神散乱等过失要舍弃后念诵。在过失功德声音的口诀中说：“不成就的八种过失是，声音太大和，太小和，缓慢和，太快和，太清晰和，被人的话语隔断，心神完全散乱而走失，在那之中走失的念诵是，即使闭关严密念诵很多也变得没有意义。”如是说。其他还有
English
It is according to the form of activity. Second is verbal recitation. What is recited? It is the essence of each deity. Regarding this, the 'Compendium of Meanings' states: 'The ultimate of the practice of the Sugata's speech, is this: The key to the mantras of the hundred noble families, culminates in the eighteen vowels.' And so on, explaining the mantras of peaceful deities. 'The key to the general collection of wrathful mantras, culminates in the ninety fierce mantras.' And so on, explaining the mantras of wrathful deities. That is, the eighteen vowels of the hundred peaceful families, the fourteen Bodhi syllables of the forty-two parts, the five syllables of the heroes of the five families, the three syllables of the one great secret family, the Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽) syllable of the single mudrā, the nineteen syllables of the Vajracanda of the general collection of wrathful deities, the twelve syllables of the Mahā of the great supreme one, the nine syllables of the Rulu of the authentic one, the seventeen syllables of the A-kro of Mañjuśrī, the fourteen syllables of the Padmān of the horse-headed one, the fourteen syllables of the Kīlaya of the Phurba, the thirty syllables of the Guhya of the Mamo, the ten syllables of the Vajracanda of the tamer of pride, the eight syllables of the Vajrasarva of the fierce mantra. Although three syllables are taught here for the Vidyādhara, the Vajramahāguru appears in the methods of accomplishment. These are the mantras for recitation and approach. The authoritative scripture of activity states: 'Everything is the ultimate of speech, which stimulates the essence of the mind, know it as the mantra of recitation.' Thus it is said. The mantra of stimulating activity is to connect the razor mantras of each of the four activities to the end, that is, for pacifying and increasing, add 'Svāhā (藏文：སྭཱ་ཧཱ།，梵文天城体：स्वाहा，梵文罗马拟音：svāhā，汉语字面意思：成就)', for subjugation, add 'Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽)', and for wrathful activity, add 'Phaṭ (藏文：ཕཊ།，梵文天城体：फट，梵文罗马拟音：phaṭ，汉语字面意思：啪特)'. By whom is it recited? With the mind, in the manner of the appearance of the sound of the mantra, or with the effort of the tongue touching the palate, in the manner of the sound being heard. How is it recited? The sound being too loud or too soft, and the short letters being pronounced slowly, and the long ones being pronounced quickly, and being too clear or unclear, and mixing the mantra with talking to people during the session, and doing other recitations, etc., being interrupted by other words, and abandoning faults such as the mind being distracted elsewhere, and reciting. In the oral instruction of the faults and virtues of sound, it is said: 'The eight faults of non-accomplishment are: the sound being too loud, and too soft, and too slow, and too fast, and too clear, and being interrupted by human words, the mind being completely distracted and lost, the recitation lost in those is, even if the retreat is strict and the recitation is much, it becomes meaningless.' Thus it is said. Furthermore, there are
Tibetan
་ལས། ལྷག་དང་ཆད་དང་ནོར་བ་དང༔ ཞེས་དང་། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བར། བཟླས་པ་བྱེད་ཚེ་སྦྲིད་པའམ་གླལ་བྱུང་ན༔ དེ་ཚེ་ཕྲེང་བའི་མགོ་བཟུང་བཟླས་པ་བསྐྱར༔ དེ་དག་གྲངས་སུ་བརྩི་བར་མི་བྱའོ༔ ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང་རྔམ་གློག་ལས། སྒྲ་ཆེན་མ་ཡིན་ཆུང་བ་མིན། །མགྱོགས་པར་མ་ཡིན་བུལ་བ་མིན། །དྲག་པར་མ་ཡིན་ཞན་པར་མིན། །ཡིག་འབྲུ་ཡན་ལག་ཉམས་པ་མིན། །ཡེངས་པས་མ་ཡིན་སྨྲ་བཞིན་མིན། །གླལ་སོགས་བར་དུ་ཆོད་པས་མིན། །ཞེས་པའི་སྐྱོན་རྣམས་སྤངས་ནས། སྤྱིར་བཟླས་པ་ཡིད་བཟླས། བྱེ་བྲག་ལས་གང་ལ་མཐུན་པའི་ཚུལ་གྱིས་བཟླ་བ་སྟེ། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བར། རྟོག་པ་ཀུན་བསལ་ཐུགས་ཀར་ཟླ་བའི་སྟེང་༔ སྔགས་ཕྲེང་བཀོད་པ་དེ་ལ་སེམས་གཏད་དོ༔ རྩེ་གཅིག་ཡིད་ཀྱིས་བཟླ་བ་འབྲིང་ཡིན་ཏེ༔ དངོས་གྲུབ་ཉེ་བར་ཐོབ་པར་འགྱུར་བར་བཤད༔ ཅུང་ཟད་ཐོས་པས་བཟླས་བརྗོད་གཡེང་བ་ཅན༔ དེ་ནི་བཟླས་པ་ཐ་མ་ཡིན་པར་གྲགས༔ ཞི་རྒྱས་གཉིས་ལ་ཤུབ་བུའི་བཟླས་པ་བྱ༔ དབང་དྲག་ཕྲིན་ལས་བྱེད་ཚེ་དྲག་ཏུ་བརྗོད༔ ཅེས་གསུངས་ཤིང་། འདིར་བཟླས་པ་འབྲིང་ཐ་བཤད་ནས་སུ། དེ་ལས། མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་བཟླས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་འགྲུབ༔ ཅེས་པ་ལ་དགོངས་པ་སྟེ། ཁྱད་པར་ཅན་གང་ཞེ་ན། གཡོ་བ་རླུང་གི་རྫོགས་རིམ་དུ་བཤད་པའི་རྡོར་བཟླས། རླུང་ཕྱིར་དབྱུང་བ་ༀ། རྔུབ་པ་ཨཱཿ གནས་པ་ཧཱུྃ་ལ་སྦྱོང་བའམ། ཡང་ན་སྤྱི་འགྲོ་ལྟར་དབྱུང་བ་ཧཱུྃ། རྔུབ་པ་ༀ། གནས་པ་ཨཱཿལ་བསླབ་ པ་སྟེ་འདིར་མ་སྤྲོས་སོ། །ཁྱད་པར་ཞི་ཁྲོའི་ལྷ་སོ་སོ་ལ་དམིགས་པའི་བཟླ་ཚུལ་ནི། ཞི་ཛཔ྄་སོས་དལ་འགྱུར་བར། ཆེ་མཆོག་གི་ཁོང་ཀློད་ལ་རིང་བར། ཡང་དག་ཕྲ་འགྱུར་རིང་བར། འཇམ་དཔལ་མགོ་རིང་ལ་མཇུག་ཐུང་བར། རྟ་མགྲིན་གདངས་ཆེ་ལ་འགྱིངས་ཆགས་པར། ཕུར་པ་ཆེ་ལ་དར་:གྲག་༼དྲགས་༽མ་མོ་ཐུང་ལ་དར་བ། རིག་འཛིན་རིང་ལ་ཁུག་པར། དྲེགས་འདུལ་དྲག་ལ་འུར་བར། དྲག་སྔགས་ཐུང་ལ་སྡུད་པར་བགྲང་བར་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་ཡིད་བཟླས་ལ་གང་བཟླ་ན། ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ། །གང་གིས་བཟླ་ན། སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་དྲན་པས་སོ། །ཇི་ལྟར་བཟླ་ན། དྲན་པ་དེས་སེམས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་གཞན་དུ་མི་གཏོང་བར་རྩེ་གཅིག་ཏུ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཡང་བསྐྱར་བས་བཟླས་པའོ། །དེ་ཡང་ཛཔ྄་དགོངས་ནི་གསུམ་སྟེ། སྐུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར། གསུང་སྔགས་ཀྱི་སྒྲར། ཐུགས་ཡེ་ཤེས་ལྔར་གསལ་འདེབས་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྟེན་གཞལ་ཡས་ཁང་དུ་བརྟེན་པ་ལྷ་སུམ་བརྩེགས་སུ་གསལ་བ་ལས་འོད་ཟེར་འཕྲོས་པས
Chinese
又如《宝鬘论》中说：“念诵时若昏沉或打哈欠，此时应握住念珠头重新念诵，这些不应计入念诵数量。”同样，《雷霆》中说：“声音不大也不小，不快也不慢，不强也不弱，字句完整无缺，不散乱也不多语，不被哈欠等中断。”应避免这些过失。总的来说，念诵分为意念念诵和根据不同情况选择的念诵方式。《宝鬘论》中说：“遣除一切分别念，于心间月轮上，安住咒鬘专注之，一心念诵为中等，据说能迅速获成就，稍有闻思念诵散，此乃下等之念诵。”寂静和增益时应小声念诵，进行怀柔和降伏事业时应大声念诵。这里讲了中等和下等念诵，而《殊胜成就由特殊念诵成》是指什么呢？特殊之处在于，在风的圆满次第中讲到的动摇金刚念诵，呼气时念ༀ（藏文：ༀ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：om，汉语字面意思：嗡），吸气时念ཨཱཿ（藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：啊），安住时念ཧཱུྃ་（藏文：ཧཱུྃ་，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）来修习，或者像通常做法那样，呼气时念ཧཱུྃ་（藏文：ཧཱུྃ་，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽），吸气时念ༀ（藏文：ༀ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：om，汉语字面意思：嗡），安住时念ཨཱཿ（藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：啊）来学习，这里不再赘述。特别是针对寂静和忿怒本尊各自的念诵方式：寂静念诵应缓慢而变化，大威德金刚应放松胸腔并拉长声音，真实金刚应细微而悠长，文殊菩萨应头长尾短，马头明王应声音洪亮且傲慢，金刚橛应声音洪亮且强烈，度母应短促而洪亮，持明应悠长而弯曲，降伏傲慢者应强烈而喧闹，忿怒咒语应短促而收敛。第三，意念念诵念什么呢？念三摩地。用什么念呢？用一心不乱的忆念。怎么念呢？忆念使心不从三摩地中散乱，一心专注于此，通过反复忆念来念诵。念诵的要点有三：身为大手印，语为咒语之声，意为明观五种智慧。首先，所依是安住于宫殿中的三重本尊，从其身上发出光芒
English
Also, in the "Garland of Jewels," it says, "If drowsiness or yawning occurs during recitation, then hold the head of the rosary and repeat the recitation. These should not be counted in the number of recitations." Similarly, in "Fierce Lightning," it says, "Not too loud, not too soft. Not too fast, not too slow. Not too strong, not too weak. The syllables and parts are not deficient. Not distracted, nor speaking. Not interrupted by yawning, etc." Having avoided these faults, generally, recitation is mental recitation, and specifically, reciting in a way that suits each activity. In the "Garland of Jewels," it says, "Eliminate all conceptual thoughts, on the moon in the heart, place the garland of mantras and focus the mind on it. Reciting with one-pointed mind is intermediate, said to quickly attain accomplishments. Reciting with slight hearing and distracted speech is known as the lowest recitation." For peaceful and increasing activities, recite in a whisper. When performing subjugating and forceful activities, recite loudly. Here, after discussing intermediate and lower recitations, what is meant by "supreme accomplishment is achieved through special recitation"? The special feature is the Vajra recitation described in the completion stage of the winds, training in exhaling with Oṃ (藏文：ༀ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：om，汉语字面意思：嗡), inhaling with Āḥ (藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：啊), and abiding with Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ་，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽), or, as is common, exhaling with Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ་，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽), inhaling with Oṃ (藏文：ༀ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：om，汉语字面意思：嗡), and abiding with Āḥ (藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：啊), but this is not elaborated here. In particular, the methods of recitation specific to peaceful and wrathful deities are as follows: Peaceful recitation should be slow and varied. For Yamāntaka, the chest should be relaxed and the sound prolonged. For Vajrasattva, it should be subtle and long. For Mañjuśrī, the beginning should be long and the end short. For Hayagrīva, the tone should be loud and proud. For Vajrakīla, it should be loud and forceful. For Tārā, it should be short and loud. For Vidyādharas, it should be long and bent. For subjugating demons, it should be forceful and noisy. Wrathful mantras are said to be counted short and contracted. Third, what is recited in mental recitation? Samādhi. With what is it recited? With one-pointed mindfulness. How is it recited? Mindfulness does not let the mind stray from samādhi, but holds it one-pointedly, and recitation is done by repeating it again and again. There are three points to consider in recitation: the body as Mahāmudrā, the speech as the sound of mantra, and the mind as clarifying the five wisdoms. First, the support is the three-tiered deity residing in the palace, from whom rays of light emanate.