Tibetan
ལ་བསམ་གཏན་གྱི་འདུག་སྟངས་ཀྱིས་འདུག་ལ། སྐྱབས་སེམས་སྔོན་ཏུ་འགྲོ་བས་དམིགས་རྟེན་ལ་མིག་ཆེ་རེ་མི་གཡོ་བར་བལྟ། དེ་ནས་ཡིད་ལ་ལྷ་སྐུའི་གསལ་སྣང་ལྷག་ལྷག་འཆར་ན་ཧ་ཅང་འཚིར་ཟིན་མི་བྱེད་པར། དེ་ཀའི་གསལ་སྣང་མ་འགགས་པའི་ངང་ལ་ཤིགས་སེ་མཉམ་པར་བཞག རེ་ཞིག་བྱིངས་ཉམས་བྱུང་ནའང་མི་གསེང་། དེ་ ལྟར་བསྐྱངས་པས་ཇི་ཞིག་ན་མི་རྟོག་པའི་ངང་ལས་ལྷ་སྐུའི་གསལ་སྣང་རང་ཤུགས་སུ་འདྲེན་ནུས་པ་འབྱུང་། དེ་ཙ་ན་དམིགས་རྟེན་མི་དམིགས་པར་སྦྱངས་ཏེ། རང་གི་ལྷར་བསྒོམས་པའི་གནས་གསུམ་དུ་འཁོར་ལོ་པདྨ་རྒྱ་གྲམ་ལ་འབྲུ་གསུམ་གྱིས་མཚན་པར་བསམས་ནས། དེ་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་མཉམ་པར་བཞག་སྟེ། འབྲུ་གསུམ་གྱི་རྡོར་བཟླས་དང་ཡིད་བཟླས་སྤེལ་མར་བཟླ་ཞིང་། སྐྱོ་ན་ངག་བཟླས་ཀྱང་ཅུང་ཟད་རེ་བཟླ། དེ་ལྟར་ཡང་ཡང་བསྒོམས་པས། དང་པོ་ཡིད་ཡུལ་དུ་ལྷའི་རྣམ་པ་ཝལ་ཝལ་གསལ། དེ་ནས་རེག་མཐོང་གི་མཚན་མ་ཡོད་པ་ལྟར་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་དུ་གསལ། དེ་ནས་ཀྱང་འབད་པས་ལུས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་གསལ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རང་ལུས་ཀྱིས་མཚོན་པའི་མ་དག་པའི་སྣང་བ་གཞན་ནུབ་ནས་ལྷ་སྐུའི་གསལ་སྣང་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་ཤིང་ལྷའི་ང་རྒྱལ་བརྟན་པོ་འབྱུང་། དེ་ག སུམ་ལ་གཞན་དུ་ཡིད་ཀྱི་ཡུལ། སྣང་བའི་ཡུལ། ཞེན་པའི་ཡུལ་དུ་གསལ་ཞེས་ཀྱང་ཟེར། དེ་ལྟར་ཡུལ་གསུམ་གསལ་ནས་སྐུའི་ཆ་ཤས་དང་། རྒྱན་ཆ་ཕྲ་མོ་རེ་རེ་ནས་ཀྱང་གསལ་སྣང་འདོན་ཞིང་། ལྷ་སྐུ་ཆེ་ཆུང་དང་མང་ཉུང་དང་། རྒྱང་ཉེ་རིང་དང་། ཐུན་ཡང་རིང་ཐུང་གི་སྐྱེད་བྲི་སོགས་མ་ངེས་པ་ལ་རྩལ་སྦྱངས་པས། ལྷ་གྱད་དུ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཇི་ལྟར་སྒོམ་ཡང་བདེ་བར་གྱུར་པ་དང་། དེ་ནས་ཞི་ཁྲོ་རྒྱས་འབྲིང་བསྡུས་པ་གང་ཡིན་དེ་དང་དེའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་སྒོམ་པ་ལ་འཇུག་སྟེ། དེ་ཡང་འདི་ལྟར་སྣང་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཤེས་པར་བྱས་ནས། དེའི་ངང་ལས་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའ་ལ་འཇའ་ཡལ་བ་ལྟར་ཡལ་ནས་སེམས་སྣང་མེད་ཀྱི་ངང་ལ་ཅུང་ཟད་བཞག དེ་ནས་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱའི་སྔགས་བརྗོད་པས། ཆོས་ཐམས་ཅད་གདོད་མ་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་སྟོང་པ་ཉིད་སྤྲོས་བྲལ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་སོ་སྙམ་དུ་མཉམ་པར་འཇོག་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན། དེ་ལྟར་ཡིན་ཡང་མ་རྟོགས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་འཛིན་མེད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་མཁའ་ཁྱབ་ཏུ་སྒོམ་པ་ཀུན་སྣང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན། སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ལས་རང་རིག་
Chinese
以禅定的坐姿而坐，以皈依和发心为先导，眼睛不眨地注视所缘。然后，如果心中清晰地显现本尊的形象，不要过于执着，就在那形象不消失的状态中，放松地安住。即使一时出现昏沉，也不要理会。这样修持，不久就能从无分别的状态中，自然而然地引出本尊的形象。那时，练习不执着所缘，观想在自己观修的本尊的三处，有莲花、十字金刚杵，并以三个种子字（嗡，啊，吽）标示，然后一心专注于此。交替念诵三个种子字的语金刚念诵和意念诵，如果感到疲倦，也可以稍微念诵一些语念诵。这样反复修持，首先在意识中清晰地显现本尊的形象，然后像有触觉和视觉的特征一样，在感官的显现中清晰地显现。之后，再努力使之在身体的层面显现，也就是说，自身所代表的不清净的显现消失，一心专注于本尊的清晰显现，并生起坚定的本尊慢。这三种显现，也可以称为意之境、显现之境和执着之境。这样，当三种境都清晰显现时，身体的各个部分，乃至微小的装饰品，也都能清晰地显现出来。通过练习掌握本尊形象的大小、多少、远近、以及修法时间长短的增减等不确定性，就叫做成就了本尊。也就是说，无论怎么修都感到舒适。然后，开始修持寂静、忿怒、增益、中等、摄受等各种本尊及其坛城的轮。也就是说，像这样，首先要认识到一切显现的法都是如幻的。然后，从这种状态中，一切显现都像天空中的彩虹一样消失，在无心无念的状态中稍微安住。然后，念诵Śūnyatā（梵文天城体：शून्यता，梵文罗马拟音：śūnyatā，汉语字面意思：空性）的咒语，认为一切法从原始以来，其自性就是完全清净的空性，是无戏论、自生的智慧，就在这种状态中安住，这就是如实性的禅定。即使这样，对于尚未觉悟的众生，也要修持无执着、如幻的大悲心，使其遍满虚空，这就是普现的禅定。将空性和大悲心融合在一起，就是自证。
English
Sit in the posture of meditation. Precede with refuge and bodhicitta. Gaze steadily at the object of focus without blinking. Then, if the clear appearance of the deity arises vividly in the mind, do not cling to it too tightly. Relax and remain in that state where the clarity does not fade. Even if dullness arises for a moment, do not be concerned. By cultivating in this way, after a while, the clear appearance of the deity will arise spontaneously from the state of non-conceptuality. At that point, train in not focusing on the object of focus. Visualize the three places of the deity you are meditating on as having a lotus and a crossed vajra marked with three seed syllables (Oṃ, Āḥ, Hūṃ). Then, remain single-pointedly focused on that. Recite the three seed syllables alternately with vajra recitation and mental recitation. If you feel tired, you can also recite some vocal recitation. By meditating in this way repeatedly, first the form of the deity will appear vividly in the mind. Then, it will appear clearly in the sensory perception as if it had tangible and visible characteristics. After that, by further effort, it is said to appear in the realm of the body, meaning that the impure appearances represented by one's own body disappear, and one remains single-pointedly focused on the clear appearance of the deity, and a firm sense of divine pride arises. These three appearances can also be called the realm of the mind, the realm of appearance, and the realm of attachment. In this way, when the three realms are clear, even the parts of the body and the smallest ornaments will emit clear appearances. By practicing the uncertainty of the deity's size, number, distance, and the increase or decrease of the duration of the session, it is called becoming a deity giant, meaning that it becomes comfortable no matter how you meditate. Then, begin to meditate on the wheels of the mandala of whatever deity it is, whether peaceful, wrathful, increasing, medium, or subduing. That is, like this, first recognize that all phenomena are like illusions. Then, from that state, all appearances disappear like a rainbow in the sky, and remain for a moment in a state of mind without thought. Then, by reciting the mantra of Śūnyatā (Sanskrit Devanagari: शून्यता, Sanskrit Romanization: śūnyatā, Chinese literal meaning: emptiness), contemplate that all phenomena are primordially pure by nature, emptiness, free from elaboration, and self-arisen wisdom, and remain in that state, which is the samadhi of suchness. Even so, for sentient beings who have not realized this, cultivate great compassion that is unattached and like an illusion, pervading the sky, which is the samadhi of all appearances. Combining emptiness and great compassion is self-awareness.
Tibetan
ཨའམ་ཧཱུྃ་ལྟ་བུའི་ཡི་གེ་བདེ་གསལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་སྒོམ་པ་ རྒྱུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན། དེ་ཉིད་རྒྱུའི་ལྷར་བསྐྱེད་དམ། མི་བསྐྱེད་ཀྱང་རུང་སྟེ། དེ་ལས་ས་བོན་རིམ་པར་སྤྲོས་ནས་འོག་གཞི་ཡུམ་ལྔའི་རྟེན་གཞལ་ཡས་ཁང་དང་བཅས་པ་བསྒོམ། དེ་ཡི་ནང་གདན་གྱི་སྟེང་དུ་རྒྱུའི་ཡི་གེའམ་རྒྱུའི་ལྷ་བབས་པ་ལས། བསྐྱེད་ཆོག་རྒྱས་བསྡུས་ཇི་ལྟར་རིགས་པས་གཙོ་བོ་བསྐྱེད་ཅིང་། འཁོར་སྤྲོ་བའི་རིམ་པས་བརྟེན་པ་ལྷའི་འཁོར་ལོ་སྒོམ་ཞིང་ཞི་ཁྲོ་གང་དང་གང་ཡིན་ནའང་འདྲ་སྟེ། བསྐྱེད་རིམ་ལ་གསལ་སྣང་ཐོན་པ་དང་། སེམས་ཉིད་གདོད་ནས་ལྷར་དག་པ་ལས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་གཞན་ནས་བཙལ་དུ་མེད་པར་ཐག་བཅད་ཅིང་། སེམས་དང་ལྷ་སྐུ་ཟུང་འབྲེལ་དེའང་གསལ་སྟོང་ཞེན་བྲལ་དུ་བསྐྱང་བར་བྱ་བ་གནད་དམ་པའོ། །དེའང་ཁྱད་པར་གྱི་རྫོགས་རིམ་ལས། དེ་ཏིང་སོགས་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་དང་པོ་ནོན་པ་ལ་སོགས་པ་སྦྱར་ཞིང་། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་གསང་བས། སྐྱེ་འཆི་བར་དོ་གསུམ་གྱི་བག་ཆགས་སྦྱོང་བ་དང་སྦྱར་ཏེ། དེ་ཏིང་སྒོམ་པས་འཆི་བ་སྦྱོང་ཞིང་ཆོས་སྐུ་ལམ་དུ་བྱེད། ཀུན་ཏིང་གིས་བར་དོ་སྦྱོང་ཞིང་ལོངས་སྐུ་ལམ་དུ་བྱེད། རྒྱུ་ཏིང་འབྲས་བུ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་དང་བཅས་པས་སྐྱེ་སྲིད་དང་ལས་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་བྱེད་པ་སྦྱོང་ཞིང་སྤྲུལ་སྐུའི་མཛད་པ་དང་བཅས་པ་ལམ་དུ་བྱེད། མཐར་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་འོད་གསལ་དུ་བསྡུ་ཞིང་ལྡང་བས་ནི། ཕྱིས་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་ལ་ལྟོས་པའི་སྲིད་པ་ཕྱི་མ་རྣམས་ཀྱི་བག་ཆགས་མཐའ་དག་སྦྱོང་ཞིང་། རང་བཞིན་ཆོས་སྐུའི་ངང་ནས་འགྲོ་དོན་མཛད་པ་མཚོན་པ་ཡིན་ནོ། །སྤྱིར་མན་ངག་འདིའི་ལུགས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་སྒོམ་པའི་ཚུལ་ཡང་། གང་ཟག་གི་བློའི་ཁྱད་པར་ལས། ཕྱི་མཚན་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་བརྟེན་ནས་སྣང་བ་ལྷར་སྦྱོངབ། ནང་ཕུང་པོ་ལྔ་སོགས་རྟོག་ཚོགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་བརྟེན་ནས་རིགས་ལྔ་ལ་སོགས་པའི་ལྷར་སྦྱོང་བ། གསང་བ་དུག་ལྔའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་བརྟེན་ནས་ཡེ་ཤེས་ལྔར་སྦྱོང་བའི་ཐབས་ཞི་བའི་སྐབས་སུ་རྒྱས་པར་གསུངས་པ་དང་། ཡང་ཕྱི་བསྐྱེད་པ་མ་ཧཱ་ཡོ་ག་ལྟར་ཆོ་ག་གསུམ་བསྐྱེད་ལ་སོགས་པས་རིམ་པར་བསྐྱེད་པའམ། མཚན་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱིས་མཚོན་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་ཕྱི་རུ་འགོད་པ། ནང་རྫོགས་པ་ ཨ་ནུ་ཡོ་ག་ལྟར་བསྐྱེད་སྔགས་བརྗོད་པ་ཙམ་གྱིས་ཆུ་དྭངས་བ་ལ་གཟའ་སྐར་ཤར་བ་ལྟར་རྫོགས་ཚུལ་དུ་བསྐྱེད་པའམ་ཕུང་པོ་འབྱུང་ལྔའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་བརྟེན་ནས་ལུས་དཀྱིལ་དུ་འགོད་པ། གསང་བ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཨ་ཏི་ཡོ་ག་ལྟར་རིག་པ་སེམས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་བརྟེན་ནས་ལྷ་སྐུ་སེམས་ཉིད་ཀྱི་རོལ་པར་ངོ་སྤྲོད་པའི་ཐབས་ཀྱིས་སེམས་ལ་འགོད་པའི་གནད་རྣམས་ཤེས་པར་བྱས་ནས་ཉམས་སུ་བླང་ངོ་། །མདོར་ན་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་ལུང་གི་ཞི་བའི་སྐབས་ལས། ཡུལ་གསུམ་གསལ་བར་གྱུར་པ་དང༔ གང་འདོད་ལྷ་ཡི་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམ༔ ཡུལ་ཀུན་ཏིང་འཛིན་ལྷར་མཉམ་པའི༔ བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་སྐུར་རྫོགས་པ༔ བསྐྱེད་རིམ་དོན་གྱི་མཐར་ཐུག་སྟེ༔ སྐུ་ཡི་སྒྲུབ་པ་ཞེས་བྱའོ༔ ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་གསུང་གི་སྒྲུབ་ལུགས་ནི། སྤྱིར་བཟླས་ཐབས་ཀྱིས་གསལ་བར་བྱེད་པའི་མན་ངག་ལས། གསང་སྔགས་ལ་ནི་བཞི་སྟེ༔ རྒྱུ་མ་ནོར་བ་རྩ་བའི་སྔགས་དང༔ བསྐྱེད་པ་རྐྱེན་གྱི་སྔགས་དང༔ བཟླས་བརྗོད་བསྙེན་པའི་སྔགས་དང༔ བསྐུལ་བ་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་སྔགས་སོ༔ ཞེས་པ་ལས་འདིར་ཕྱི་མ་གཉིས་འཆད་དོ། །དེ་ལ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་བཟླ་ཚུལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལུས་ཀྱི་བཟླས་པ་གང་ལ་བཟླ་ན་ཕྲེང་བ་སྟེ། དེའི་རྒྱུ་ནི། སྔགས་སྒྲུབ་མན་ངག་རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། ཕྲེང་བའི་བྱེ་བྲག་བོ་དྷེ་ཙེ་བཟང་པོ༔ ཀུན་ལ་ཤིས་པས་སྤྱི་ཡི་བཟླས་པ་ཡིན༔ རུ་རཀྴ་ནི་ཁྲོ་བོའི་བཟླས་པའམ། །དྲག་པོའི་ལས་ལ་རབ་ཏུ་བསྔགས་པར་བཤད༔ ཅེས་སོགས་གསུངས་པས་སྤྱིར་བོ་དྷེ་ཙེ་ལས་ཐམས་ཅད་ལ་བསྔགས་པས་མཆོག་ཏུ་བཤད་དེ། རྒྱུད་གཞན་ལས་ཀྱང་། བོ་དྷེ་ཙེ་ཡིས་གྲངས་མེད་འགྱུར༔ ཞེས་སོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་ཞི་བར་བོ་དྷེ་ཙེ་དང་། ཁྲོ་བོར་རུ་རཀྴ་ལ་ཤིས་ཤིང་། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བར། ཕྲེེང་བ་བདུད་རྩིའི་སྔགས་གདབ་བཟླས་པ་བྱ༔ ཞེས་པ་རབ་གནས་བདུད་རྩིའི་སྔགས་ཀྱིས་སྦྱང་བ་ཙམ་ལས་མ་བཤད་ཀྱང་། སྤྱིར་ལྷར་བསྐྱེད་བསྟིམ་ཕྲེང་བའི་རྣམ་པར་བསྒྱུར་བ། རུ་ཙི་ར་སོགས་ཀྱི་སྔགས་བཟླས་པས་བྱིན་གྱིས་རློབ་པའོ། །གང་གིས་བཟླ་ན་ལག་པའི་སོར་མོས་སོ། །ཇི་ལྟར་བཟླ་ན། དེ་ལས། ཀུན་ཀྱང་མཐེབ་མཛུབ་གཉིས་ཀྱིས་འཛིན་པར་བསྔགས༔ དྲག་ པོ་གཡས་པའི་མཐེབ་སྲིན་གཉིས་ཀྱིས་བགྲང་༔ ཞེས་པས་དྲག་པོའི་ལས་ལ་གཡས་མཐེབ་སྲིན་སྦྱར་བས་ཆོས་འབྱུང་གི་རྒྱས་འདྲེན་པར་བཤད་ཅིང་། ལས་གཞན་རྣམས་ལ་གཡས་གཡོན་གྱི་ངེས་པ་མ་གསུངས་ཀྱང་། དྲག་པོ་ལ་གཡས་དམིགས་བསལ་མཛད་པས། ཞི་རྒྱས་དབང་གསུམ་ལ་གཡོན་པས་བགྲང་བར་གོ་ནུས་ཤིང་། འདྲེན་ཚུལ་ནི་སོར་མོ་བཞི་སྦྱར་བའི་མཛུབ་མོའི་སྟེང་དུ་ཕྲེང་བ་བཞག་ནས་མཐེ་བོང་རྡོ་རྗེ་ལྕགས་
Chinese
观修ཨ་（藏文，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿），ཧཱུྃ་（藏文，梵文天城体：हूँ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）等字，其自性为乐、明、空性。
English
Meditating on letters like ཨ་(Tibetan, Devanagari: अ, Romanized Sanskrit: a, Literal Chinese meaning: A), ཧཱུྃ་(Tibetan, Devanagari: हूँ, Romanized Sanskrit: hūṃ, Literal Chinese meaning: Hum), whose nature is bliss, clarity, and emptiness.
Chinese
以坛城为依凭安置于身坛城中。 如同秘密大圆满阿底瑜伽一样，了知以觉性为心的坛城，以将本尊身认知为心性的游舞之方式安置于心的要点，而进行修持。 总之，在事业之教言寂静的章节中说： “三界显现清净， 修持所欲本尊之瑜伽， 一切境相于定中平等如本尊， 生起次第圆满为身， 生起次第乃究竟之义， 称为身之修法。” 如是说。 第二，语之修法是： 一般而言，以念诵之方法而使之明晰的诀窍中说： “真言有四种， 即根本真言，生起缘起真言，念诵近修真言，以及劝请事业真言。” 其中，此处宣说后二者。 其中，身语意三种念诵方式中，首先是身的念诵，以何而念诵呢？以念珠。 它的材料是： 在《真言修法诀窍宝鬘》中说： “念珠的差别，菩提子为佳妙， 普遍吉祥故，是共同的念诵。 念珠若刹是忿怒的念诵， 说是对于猛厉的事业极为称赞。” 等等这样说了，所以一般而言，菩提子对于一切都是称赞的，故而是殊胜的。 其他的续部中也说： “以菩提子，能成无数倍。” 这样说了。 特别是寂静用菩提子，忿怒用若刹是吉祥的。 在《宝鬘》中说： “念珠涂以甘露真言而念诵。” 这样说，虽然只说了以加持甘露真言来清净，但一般而言，是将念珠观想为本尊，并以入于融摄念珠之相，念诵若智惹等的真言来加持。 以何而念诵呢？以手之指。 如何念诵呢？ 其中说： “一切都称赞以拇指食指二者执持， 猛厉的以右手拇指食指二者计数。” 这样，对于猛厉的事业，说是以右手拇指食指相合，以法生的方式引导。 对于其他的事业虽然没有说左右的决定，但对于猛厉的事业特别指定了右手，所以能理解寂静、增益、怀柔三种以左手计数。 引导的方式是，将四指相合，把念珠放在食指上，以拇指金刚铁
English
Relying on the mandala, establish it in the body mandala. Like the Great Perfection Ati Yoga, knowing the key points of establishing in the mind by relying on the mandala of awareness as the mind, and introducing the deity's form as the play of mind itself, practice accordingly. In short, in the peaceful section of the teachings on activity, it says: "When the three realms become clear, Meditate on the yoga of the desired deity, When all phenomena are equal to the deity in samadhi, The generation stage is complete as the form, The generation stage is the ultimate meaning, It is called the practice of the form." Thus it is said. Secondly, the method of practicing speech is: In general, in the instructions for clarifying through recitation, it says: "There are four mantras, namely, the root mantra that is the cause, the mantra of generation that is the condition, the mantra of recitation and approach, and the mantra of activity that is the urging." Here, the latter two are explained. Among the three ways of reciting with body, speech, and mind, the first is the recitation of the body, with what is it recited? With a rosary. Its material is: In the "Garland of Precious Instructions for Mantra Practice," it says: "The distinctions of rosaries, the Bodhi seed is excellent, Because it is auspicious for all, it is a common recitation. The Rudraksha is the recitation of the wrathful, It is said to be highly praised for fierce activities." Thus it is said, so in general, the Bodhi seed is praised for everything, so it is supreme. In other tantras it is also said: "With the Bodhi seed, countless results are achieved." Thus it is said. In particular, the Bodhi seed is auspicious for peaceful activities, and the Rudraksha for wrathful activities. In the "Precious Garland" it says: "Recite the rosary after applying the nectar mantra." Thus it is said, although it only mentions purifying with the blessing of the nectar mantra, in general, the rosary is visualized as the deity, and it is blessed by reciting the mantras of Rutsira and others, transforming it into the aspect of absorbing the rosary. With what is it recited? With the fingers of the hand. How is it recited? It says: "It is praised that all hold it with the thumb and index finger, The fierce one counts with the right thumb and forefinger." Thus, for fierce activities, it is said that the right thumb and forefinger are joined to guide in the manner of the Dharma origin. Although the determination of right and left is not mentioned for other activities, the right hand is specifically designated for fierce activities, so it can be understood that peaceful, increasing, and subduing activities are counted with the left hand. The method of guiding is to place the rosary on the index finger with the four fingers joined, and with the thumb vajra iron.