Tibetan
རྒྱུད་ཡིན་ཡང་ཤེས་འཇུག་གཉིས་ཀྱི་ཟླས་ཕྱེ་བའི་འཇུག་པའི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཁྱད་པར་འཐད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་ལན་བཏབ་ན་ལོ་ཆེན་དང་དེའི་རྗེས་འཇུག་རྣམས་ཀྱིས་དཔྱད་དགོས་ཞེས་དྭོགས་སློང་བྱས་སོ། །ཞལ་ལུང་ནི་སྔར་རྒྱལ་པོ་ལ་ལྷ་རྗེ་དཔྱལ་ཀུན་དགའ་རྡོ་རྗེས་གསང་སྙིང་བཤད་པ་ལས། འབྲས་བུའི་རྒྱུད་ལ་ཡོན་ཏན་གྱི་སྨིན་པ་མཐར་ཐུག་པ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་ལོ་ཆེན་གྱིས་ལམ་གྱུར་གྱི་འབྲས་བུ་ལ་ཁྱབ་ཀྱང་མི་འགལ་ཏེ་གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་གྱི་ཟླས་ཕྱེ་བའི་འབྲས་རྒྱུད་འདི་མཐར་ལ་གོ་དགོས་སོ། དེས་ན་ལམ་གྱུར་གྱི་འབྲས་བུ་ཡང་འདིར་ལམ་རྒྱུད་དུ་བསྡུས་པའོ། འབྲས་བུའི་དོན་ལྡོག་ལ་མ་ཁྱབ་པས་ཁྱབ་ཆུང་གསུང་ཡང་། ལོ་ཆེན་རང་ལུགས་ལ་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འཁྲུལ་བ་བཏགས་པའི་གཞི་ལྟ་བུའི་བཏགས་པ་བ་བཅད་ཏེ་འབྱུང་གནས་སུ་གྱུར་པ་གཞི། ཤེས་འཇུག་གི་བྱེད་རྩོལ་དང་བཅས་པ་ལམ། ཆོས་ཉིད་མངོན་གྱུར་བོགས་དབྱུང་དུ་མེད་པར་སོན་པ་མཐར་ཐུག་འབྲས་བུ་ཞེས་པའི་འབྲས་བུའི་འཇོག་ཚུལ་དང་། སྔ་མ་གཉིས་ལ་ཁྱད་ཡ ོད་སྙམ་གསུང་བཞེད་དོ། །དང་པོ་གཞི་རྒྱུད་ལ་ལམ་གྱིས་ཉམས་སུ་བླང་བྱའི་གཙོ་བོ་དང་འབྲས་བུ་གྲུབ་པའི་གཙོ་བོའི་དོན་གསར་བྱུང་མིན་པས་གནས་ལུགས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་འཁོར་འདས་གང་གི་ངོ་བོ་མ་གྲུབ་པའི་གཞི་དང་། ཞར་བྱུང་གཞི་མཚན་ཉིད་པ་བཤད་པའི་འགལ་ཟླ་དང་། འདི་སྒྲིབ་བྱེད་ཐུན་མིན་གོལ་ས་ངོས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་པ་བཏགས་པའི་ཉན་རང་རྣམས་ཀྱང་སྤང་བྱར་མ་གྱུར་པའི་འཁྲུལ་སྣང་སྣ་ཚོགས་པའི་གཞི་བཏགས་པ་བ་བཤད་པ་སྟེ་གཉིས། དང་ པོ་ནི། དགོངས་རྒྱན་ལས། འཆིང་གྲོལ་མེད་པའི་གནས་ལུགས་རང་རིག་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་སྤྱོད་ཡུལ་དང་བྲལ་བར་ཡེ་ནས་གནས་པ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་འགྲེལ་བ་ལ། སྤྱིར་རྒྱལ་བའི་མདོ་སྔགས་གསུང་རབ་རྣམས་སུ་བརྟན་གཡོའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལས་སེམས་ཁོ་ན་གཙོ་བོ་ཡིན་པར་ལན་ཅིག་མ་ཡིན་པར་གསུངས་ཤིང་། སེམས་དེ་ལ་རགས་པ་དབང་ཤེས། ཕྲ་བ་ཡིད། རབ་ཏུ་ཕྲ་བ་ཀུན་གཞི། ཁམས་གོང་འོག་གི་ཁྱད་སོགས་ཕྲ་རགས་མང་དུ་ཡོད་པ་ལས་ནང་རྒྱུད་བླ་མེད་འདིར་ནི་བརྟན་གཡོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་སེམས་མཐར་ཐུག་སེམས་ཀྱི་བག་ཆགས་རྐྱེན་སྣང་གིས་གློ་བུར་བའི་སྐྱེ་འགགས་སྤྲོས་པས་མི་ཤིགས་ཅིང་ཕར་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པས་རྡོ་རྗེ་དང་། གློ་བུར་དྲི་མའི་སྦུབས་ན་ཡོད་བཞིན་དུ་དགག་བྱ་གཉིས་ཀྱི་རྙོག་པ་ལས་གྲོལ་བས་འོད
Chinese
即使是续部，也因为能够成立以知和入二者区分的入之非定义的差别。如果这样回答，洛钦及其追随者们需要进行研究，这样提出了疑问。口传是以前国王的拉杰贝昆噶多吉讲述《秘密藏》时说：“果续具有功德的究竟成熟。”对此，洛钦说，虽然周遍于道之果，但并不相违，因为基、道、果三者区分的果续必须理解为究竟。因此，道之果也在此被归纳为道续。虽然果的义反不周遍，说是周遍小，但洛钦自己的宗义是，对于轮涅的一切法，如错乱所依之基般的假立者进行截断，成为生起之处是基；具有知入之作用的是道；法性显现，没有可以去除的污垢，成熟为究竟果，这样的果的安立方式，与前两者有差别，这样认为。第一，基续没有道所修习之主要和果成就之主要的新生之义，因此，安住之自性，没有成立轮涅任何一方之体性的基；以及顺带讲述基之定义者的相违；以及因为认识到此遮蔽之不共错处，因此，错乱所依之声闻缘觉等也未成为所断之各种错乱显现之基，是假立者，这是二者。第一是，《意藏庄严》中说：“无缚解之安住自性自明智，菩提心真谛无别，远离行境而本有。”对其解释说：总的来说，在诸佛的经续论典中，并非一次而是多次宣说，在一切动摇之法中，唯有心是主要的。对于心，有粗大的五根识，微细的意，极微细的阿赖耶识，以及界上下之差别等粗细多种，但在内续无上瑜伽中，一切动摇之根本是极微细的究竟心，心的习气因缘显现所生的刹那生灭戏论所不能摧毁，并且能压倒其他，所以是金刚；虽然存在于刹那垢染的胎藏中，但从应遮遣二者的垢染中解脱，所以是光明。
English
Even if it is a tantra, it is because the difference of the non-definition of entry, which is distinguished by the two of knowing and entering, can be established. If answered in this way, the Lotsawa and his followers need to investigate, thus raising a doubt. The oral instruction is that when Lhaje Dpal Kunga Dorje explained the Guhyagarbha to the former king, he said, "The result tantra has the ultimate maturation of qualities." To this, Lotsawa said that although it pervades the fruit of the path, it is not contradictory, because the result tantra, which is distinguished by the three of ground, path, and result, must be understood as ultimate. Therefore, the fruit of the path is also included here in the path tantra. Although the meaning reverse of the fruit does not pervade, it is said to be a small pervasion, but Lotsawa's own tenet is that for all the dharmas of samsara and nirvana, the basis of delusion, like the basis of imputation, is cut off, and becoming the place of arising is the ground; that which has the function of knowing and entering is the path; the nature of reality manifests, without any removable defilements, and matures into the ultimate fruit, such a way of establishing the fruit, is different from the former two, so it is thought. First, the ground tantra does not have the meaning of the main thing to be practiced by the path and the main thing of the fruit being accomplished, therefore, the nature of abiding, the ground that has not established the nature of either samsara or nirvana; and the contradiction of incidentally explaining the definition of the ground; and because of recognizing this uncommon mistake of obscuration, therefore, the basis of various deluded appearances, such as the Shravakas and Pratyekabuddhas who are the basis of delusion, has also not become something to be abandoned, is the imputator, these are two. The first is, the Gonggyan says, "The abiding nature of no bondage and liberation, self-awareness, the essence of bodhicitta is inseparable, and exists primordially apart from the object of action." Its explanation says: In general, in the sutras and tantras of the Buddhas, it is said not once but many times that among all moving and unmoving dharmas, only the mind is the main thing. For the mind, there are coarse sense consciousnesses, subtle mind, extremely subtle alaya consciousness, and various coarse and subtle differences such as the differences between the upper and lower realms, but in this inner tantra of highest yoga, the root of all moving and unmoving things is the extremely subtle ultimate mind, the habitual tendencies of the mind, the momentary arising and ceasing proliferation caused by the conditions of appearance cannot be destroyed, and it can overwhelm others, so it is a vajra; although it exists in the womb of momentary defilements, it is liberated from the defilements of the two to be rejected, so it is light.