Tibetan
། ཁྱོད་རྩ་རླུང་ཐིག་ལེ་དང་ལྡན་པའི་སྐུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ཆོས་ཅན། {དེ་ཡིན་པར་ཐལ།} ཁྱོད་འཚང་རྒྱ་བའི་ཚེ་རྩ་རླུང་ཐིག་ལེ་རྣམས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཀློང་ དུ་གྲོལ་ནས་སངས་རྒྱས་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་རྩ་རླུང་ཐིག་ལེ་དང་ལྡན་པའི་སྐུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ཆོས་ཅན། དེ་ཡིན་པར་ཐལ། རྩ་དག་པས་སྐུ་རྡོ་རྗེ། རླུང་དག་པས་གསུང་རྡོ་རྗེ། ཐིག་ལེ་སྟེ་རྡུལ་དག་པས་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར། ཡང་སྟོན་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ཅན་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་སྐུ་མདུན་དང་རྒྱབ་མེད་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཞལ་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཐལ་ལེ་བར་སྣང་བའི་སྐུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཡེ་ཤེས་ཉིད་གདུལ་བྱའི་སྣང་ངོར་དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་ཏུ་རང་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ཉིད་ལས། ཡེ་ཤེས་ལ་ནི་ཡེ་ཤེས་རོལ། །ཡེ་ཤེས་རོལ་པ་ཉིད་ཀྱང་གསོག །རྒྱལ་བ་མངོན་བྱུང་སྐྱོབ་པ་དང་། །བྱིན་རླབས་སྟོན་པ་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཡང་གསང་བའི་མཚན་དཔེའི་སྐབས། ཡུམ་གྱི་དགའ་བ་བཅུ་དྲུག་པོ་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཡབ་ལ་ཡོད་པའི་ཆོས་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཡབ་ཀྱི་སྐུ་ལ་ལྡན་པའི་མཚན་དུ་དྲངས་འདུག་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཡུམ་ལ་ལྡན་པའི་ཆོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་མཚན་དཔེ་ཞེས། སྟོན་པ་དང་འཆད་པའི་སྐྱེས་བུ་ལྔ་ཁོ་ན་ལ་ལྡན་པའི་ཁྱད་ཆོས་སུ་བཞག་འདུག་པར། དེ་ལྟར་ན་ཀུན་ཏུ་བཟང་མོ་དང་འཁོར་གཞན་རྣམས་ལའང་མཚན་དཔེ་མི་ལྡན་པར་ཐལ། ཐུན་མིན་གྱི་མཚན་དཔེ་དེ་སྟོན་པ་དང་འཆད་པའི་སྐྱེས་བུ་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་ཆོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས། འདོད་ན། བཞི་བཅུ་རྩ་གཉིས་པོ་འདི་རྣམས་གང་ཟག་གཅིག་སངས་རྒྱས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་རྩལ་སྣང་ལྷར་བཞག་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ལྷ་དེ་དག་ལ་མཚན་དཔེའི་ཡོན་ཏན་ཡོད་མེད་ཀྱི་བཟང་ངན་ཅན་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། རྒྱས་པ་ལས། དོན་བསྡུས་གསུང་རབ་བཞི་བཅུ་གཉིས། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་གཞི་གནས་ལུགས་འཆད་པའི་སྐབས་འདིར་སེམས་ཅན་ཡིན་ན། མཚན་དཔེ་དང་ལྡན་པས་ཁྱབ་པ་ཞིག་ཁས་ལེན་དགོས་ཏེ། ཐུན་མོང་གི་ལུང་མདོ་མྱང་འདས་ལས་ཀྱང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལུས་ཀྱི་ནང་ན་མཚན་བཟང་པོ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཡོད་དོ། །དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་ཅུ་ཡོད་དོ། །སྟོབས་བཅུ་ཡོད་དོ། །མི་འཇིགས་པ་བཞི་ཡོད་དོ། །ཞེས་སོགས་བཤད་པའི་ ཕྱིར། རྣལ་མའི་ལན། སྟོན་པ་ཡབ་ཡུམ་གཉིས་པོ་ཡ་མི་འབྲལ་ཏེ། གཅིག་གི་ཡོན་ཏ
Chinese
因为您是具有脉、气、明点的身，如果承认，那么，这有法，{因为那是那样。} 您在成佛的时候，脉、气、明点都在法性的虚空中 解脱而并非成佛，因为您是具有脉、气、明点的身。如果承认，那么，这有法，那是那样。因为清净了脉而获得金刚身，清净了气而获得金刚语，清净了明点即微尘而获得金刚意。再说，导师有法，您是具有智慧的身，因为您的身是无有前后，一切处都显现着面容的坛城的身，因为智慧本身在所化众生的显现中，自显为形状和颜色。正如这其中所说：智慧对智慧起作用，智慧的作用本身也积聚，胜者显现，救护者和加持的导师也是如此。又在秘密的妙相方面，母的十六喜，这有法，是您父亲所具有的法，因为在您父亲的身上被认为是具有的妙相。如果承认，那么，并非如此，因为是母亲所具有的法。还有，不共的妙相，被认为是只有导师和讲经的五种人所具有的特点。如果那样，那么普贤佛母和其他眷属也就不具有妙相了，因为不共的妙相是导师和讲经的两种人的特点。承许宗。如果承认，那么，这四十二尊并非是将一个人成佛的功德的才能显现作为天神而安立，因为这些天神处于具有或不具有妙相功德的好坏之中。不能承认，因为在广释中说：意义汇集的经典四十二。而且，在此讲解基础处所之理的时候，如果是众生，就必须承认遍布具有妙相，因为共同的经典《涅槃经》中也说：一切众生的身体内都有三十二种妙相，八十种随好，十种力量，四种无畏等等。 因此，真实的回答是：导师父母二者不可分离，一个的功德
English
Because you are a body endowed with channels, winds, and bindus, if asserted, then, that is the subject. {Because that is so.} When you attain Buddhahood, the channels, winds, and bindus are all liberated in the expanse of Dharmata, and you do not become a Buddha, because you are a body endowed with channels, winds, and bindus. If asserted, then, that is the subject. That is so. Because by purifying the channels, one obtains the Vajra Body; by purifying the winds, one obtains the Vajra Speech; and by purifying the bindus, i.e., the particles, one obtains the Vajra Mind. Furthermore, the Teacher is the subject. You are one who possesses the Body of Wisdom, because your body is one where there is no front or back, and the mandala of the face appears clearly in all directions, because Wisdom itself appears as forms and colors in the perception of those to be tamed. As it is said in this very text: "Wisdom delights in Wisdom. The delight of Wisdom itself also accumulates. The Victorious Ones manifest, the protectors, and the blessing-bestowing teachers are just like that." Also, in the context of the secret marks and signs, the sixteen joys of the Mother, that is the subject. It is a quality that the Father possesses, because it is mentioned as a mark possessed by the Father's body. If asserted, then, it is not so, because it is a quality possessed by the Mother. Also, the unique marks and signs are said to be characteristics possessed only by the Teacher and the five kinds of individuals who expound the Dharma. If that is the case, then Samantabhadri and the other retinues would also not possess marks and signs, because the unique marks and signs are characteristics of the Teacher and the two kinds of individuals who expound the Dharma. The sign is accepted. If asserted, then these forty-two are not established as deities who manifest the potential of the qualities of a single individual who has attained Buddhahood, because those deities exist in a state of being good or bad with or without the qualities of marks and signs. It cannot be asserted, because in the extensive commentary it is said: "The forty-two scriptures that condense the meaning." Furthermore, in the context of explaining the basis and the abiding reality here, if it is a sentient being, then it must be accepted that it is pervaded by possessing marks and signs, because even in the common scripture, the Nirvana Sutra, it is said: "Within the bodies of all sentient beings, there are thirty-two excellent marks, eighty minor marks, ten powers, four fearlessnesses, and so on." Therefore, the true answer is: The Teacher, Father and Mother, are inseparable, the qualities of one
Tibetan
ན་གཅིག་ལ་ཡོད་པར་ཁས་ལེན། བཞི་བཅུ་རྩ་གཉིས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་ངོ་བོའ་སྒོ་ནས་བཟང་ངན་མེད་ཀྱང་། གདུལ་བྱར་སྣང་བའི་ཆ་ནས་ཐུན་མིན་གྱི་མཚན་དཔེ་ལྡན་མི་ལྡན་གནས་སྐབས་ཀྱི་སྣང་ཆ་གཙོ་ཆེ་ཆུང་ལ་ལྟོས་ནས་བཞག་པར་མངོན། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་གདུལ་བྱས་མི་མཐོང་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་ཞིང་། སློབ་དཔོན་པདྨ་སོགས་དང་སར་གནས་ཀྱི་སེམས་དཔའ་མཐའ་དག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ཅན་ཡིན་ཏེ། རང་ལུས་གདོད་ནས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ། །སྒོམ་པས་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ལྷ། །ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པས་སོ། །རྩ་རླུང་ཐིག་ལེ་ལ་སྤུ་རིས་འབྱེད་དེ་གདོད་ནས་གྲུབ་པའི་རྩ་རླུང་ཐིག་ལེ་ཡེ་ཇི་བཞིན་པའི་རིགས་ལྔར་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་པ་འདི་སྟོན་པས་གསུངས་སམ། སྡུད་པ་པོས་བརྩམས་པའི་ཚིག་གང་ཡིན་ཞེས་པ་ལ། སྟོན་པས་སྟོན་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་དགོས་མེད་དུ་ཐལ། དེ་ལྟར་བཙལ་བ་ཐུག་མེད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལྟར་ན་གསང་བདག་ལག་ན་རྡོ་རྗེ་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་སྟོན་པ་དང་དགོངས་པ་དབྱེར་མེད་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱི་སྟོན་པ་ཀུན་བཟང་ལྷག་པའི་ལྷར་བྱས་ཏེ་ཕྱག་མཛད་པའི་ཕྱིར། འདི་སྐད་བཤད་པ་ཞེས་པའི་གླེང་གཞི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དེ་ཆོས་ཅན། སྟོན་པའི་གསུང་དངོས་ཡིན་པར་ཐལ། བཤད་ཅེས་པ་དེ་སྟོན་འཁོར་དགོངས་པ་དབྱེར་མེད་ཀྱི་ཕྱོགས་ནས་བཞག་པའི་ཐུན་མོང་གི་གླེང་གཞི་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས་པའི་འཕགས་ཆོས་སུ་བཤད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བརྟག་གཉིས་ལས། འཆད་པ་པོ་ང་ཆོས་ཀྱང་ང་། །རང་གི་ཚོགས་ལྡན་ཉན་པའང་ང་། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། རྒྱུད་འདི་ལ་གླེང་གཞི་མ་ཚང་བར་ཐལ། འདི་སྐད་བཤད་པ་ཞེས་པའི་གླེང་གཞི་དེ་སྟོན་པའི་གསུང་གང་ཞིག གླེང་གཞི་སྟོན་པས་དངོས་སུ་མ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཉི་འོད་སེང་གེའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་ལས། བཀའ་ཐམས་ཅད་ལ་མགོ་བོར་གླེང་གཞི་དང་། སྒབ་ཏུ་མངོན་པར་བསྟོད་པ་ཆུགས་ལ་བཀའ་ཡང་དག་པའི་དོན་དང་མི་འགལ་བར་སྒྲོགས་ཤིག ཅེས་བཤད་པའི་ཕྱིར། ཡང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཐམས་ཅད་ དུ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་ཞེས་པའི་རྗེས་སུ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཞབས་གཉིས། ཞེས་བཤད་པས། སྐུ་གསུང་ཐུགས་སྣ་ཚོགས་ལ་ཞབས་གཉིས་ལས་མེད་པར་ཐལ། དེ་ལྟར་བཤད་པའི་ཕྱིར། ཡང་སྐུ་གསུང་ཐུགས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དབུ་གསུམ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་པས་སྐུ་གསུང་ཐུགས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལ་དབུ་གསུམ་ལས་མེད་པར་ཐལ། དེ་ལྟར་བཤད་འདུག་པའི་ཕྱིར། ཡང་།
Chinese
承认存在唯一性。虽然四十二尊从本质上来说没有好坏之分，但从调伏对象的显现方面来看，似乎是根据是否具备独特的相好，以及暂时显现的主次来决定的。如果调伏对象看不到智慧身，那就太过分了。莲花生大师等以及处于果位的菩萨们都具有智慧身，因为广泛地宣说了“自性本来是大手印，通过禅修而显现的本尊”等等。对脉、气、明点进行区分，是因为宣说了本来成就的脉、气、明点如如不异的五种姓。向薄伽梵吉祥普贤王如来顶礼！如果问这句话是导师说的，还是结集者所作的，那么导师向导师顶礼是不必要的，因为那样寻找下去将没完没了。如果按照第二种说法，那么秘密主金刚手，你就不应该与导师的意趣无别，因为你将你的导师普贤王如来视为至上的本尊并向他顶礼。这个“如是说”的圆满开端，应该是导师的真实语，因为“说”这个词是从导师和眷属意趣无别的角度出发，作为超胜于共同开端的殊胜法来宣说的。如《二观察续》中所说：“讲者是我，法也是我，具足自之眷属的听者也是我。”如果承认，那么这部续的开端就不完整了，因为这个“如是说”的开端不是导师亲口所说。因为《日光狮子广释》中说：“一切经的首要部分是开端，中间部分是赞颂，结尾部分要宣说与经义不相违背的内容。”还有，在“一切不可思议之中显现身语意种种”之后，宣说了“方便与智慧的双足”，那么身语意种种就只有双足了，因为是那样宣说的。还有，“具备身语意不可思议的三首”这句话，那么身语意不可思议就只有三首了，因为是那样说的。还有。
English
It is admitted that there is oneness. Although all forty-two are neither good nor bad in essence, it seems that from the perspective of the appearance to be tamed, it is determined by whether or not they possess unique marks and examples, and depending on the primary and secondary aspects of the temporary appearance. It is too extreme if the wisdom body is not seen by those to be tamed. Masters such as Padmasambhava and all the Bodhisattvas on the bhumis possess the wisdom body, because it is widely taught that "one's own body is originally the great mudra, and the deity manifested through meditation." Differentiating between channels, winds, and bindus is because the five families of channels, winds, and bindus that are primordially accomplished are taught to be just as they are. I prostrate to the Bhagavan, glorious Samantabhadra! If asked whether this statement was spoken by the teacher or composed by the compiler, it is unnecessary for the teacher to prostrate to the teacher, because searching in that way would be endless. According to the second view, Secret Lord Vajrapani, you should not be non-different from the teacher's intention, because you regard your teacher Samantabhadra as the supreme deity and prostrate to him. This perfect beginning of "Thus it was said" should be the actual words of the teacher, because the word "said" is taught as a special Dharma that surpasses the common beginning, from the perspective of the teacher and retinue being non-different in intention. As stated in the Two Examinations Tantra: "The speaker is me, the Dharma is also me, and the listener who possesses my own retinue is also me." If you accept this, then the beginning of this tantra is incomplete, because the beginning of "Thus it was said" was not spoken directly by the teacher. Because the Extensive Commentary of Sunlight Lion states: "The head of all the teachings is the beginning, the middle is the praise, and the end should proclaim what is not contradictory to the meaning of the teachings." Furthermore, after "various manifestations of body, speech, and mind in all that is inconceivable," the two feet of skillful means and wisdom are taught, so there are only two feet for the various body, speech, and mind, because that is how it is taught. Also, the statement "possessing the three inconceivable heads of body, speech, and mind" means that there are only three heads for the inconceivable body, speech, and mind, because that is how it is said. Also.