Tibetan
ལན་གདབ་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ལྷ་རྗེ་གླན་ཤཱཀ་བཟང་ན་རེ། བཤད་ཐོས་གཉིས་ཚིག་མི་མཐུན་ཡང་སྟོན་པས་འཁོར་ལ་བཤད་པ་དང་། འཁོར་གྱིས་སྟོན་པ་ལས་ཐོས་པ་དོན་མཐུན་གསུང་། དེ་ལྟར་ན་ཐོས་པ་ལ་བཤད་པས་ཁྱབ་ཅེས་པའི་སྐྱོན་གནས་སོ། །ཡང་ཁྱེད་བླ་མ་དང་། རྗེ་སྒྲོ་ཕུག་པ་ན་རེ། སྐུ་གཉིས་ཀྱི་བསྟན་པའི་ཁྱད་པར་ཡིན་ཏེ། ལོངས་སྐུ་ཚིག་ཏུ་མི་གསུངས་ པས་རྣ་བས་ཐོས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་བཤད་ཅེས་དང་། སྤྲུལ་སྐུ་ཚིག་ཏུ་གསུང་བའི་ཕྱིར་ཐོས་བྱ་བར་འོང་བ་ཡིན་ཟེར་བ་ཡང་མི་འཐད་དེ། ལོངས་སྐུས་གསུངས་པའི་རྒྱུད་ཡིན་ན། བཤད་ཅེས་འབྱུང་བས་མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་རང་ལན་གདབ་པ་ནི། གསང་བདག་གིས་བསྡུ་བ་བྱེད་པ་ན་རང་ཉིད་སྟོན་པ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་ཏེ། སྔར་ངས་འོག་མིན་དུ་བཤད་པ་ཉིད་ཡང་འདིར་བཤད་པར་བྱ། ཞེས་དང་། ཉི་འོད་སེང་གེའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་ལས་བཤད་ཅེས་པས་ནི་འཁོར་དང་སྟོན་པ་གཉིས་སུ་མེད་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། ཞེས་སོགས་དང་། སྤར་ཁབ་ལས་ཀྱང་། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་གླེང་གཞི་སྟེ། རྒྱུད་གཞན་ལས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར། ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་སྟོན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་སྟོན་པའི་རང་བཞིན་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡང་དག་པ་སོགས་ནས་དབྱེར་མེད་པ་ཞེས་པའི་བར་གྱིས་བསྟན། སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་དེ་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་ནར་སོན་པའི་རང་བཞིན་མངའ་བ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་དོན་སྒྲིབ་བྱེད་ཀྱི་ཞེན་པ་དང་བྲལ་བས་ནར་སོན་ཞིང་། དེའི་ངོ་བོ་མངོན་དུ་གྱུར་པས་ན་གཤེགས་པ་ཞེས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྡོ་རྗེ་ལས། དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གཤེགས་པ་ཡང་། །སྣ་ཚོགས་ཞེན་ལས་གྲོལ་བར་བཤད། །ཅེས་དང་། རྒྱུད་ཕྱི་མ་ལས། གང་ཕྱིར་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གཤེགས། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་མངོན་པར་བརྗོད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་ཡོན་ཏན་མ་བཙལ་བར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཡོན་ཏན་མངའ་བས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱི་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ལ་སྤང་བྱ་མ་གྲུབ་པས་མ་ནོར། མི་འགྱུར། མི་བསླུ་བས་ཡང་དག་པ་དང་། ཐམས་ཅད་འབྲས་བུ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་སུ་རང་སྣང་བས་སྤང་ཐོབ་མེད་པར་ཡེ་རྫོགས་སུ་གནས་པས་དེ་ལྟར་དུ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་ཡེ་ཤེས་མཐའ་དབུས་མེད་པར་བརྡལ་བའི་རང་བཞིན་མངའ་བས་སངས་རྒྱས་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། མི་མཐུན་པ་
Chinese
答辩共有两点。第一点是：拉杰·兰·释迦桑说道：讲说和听闻二者词义虽不相同，但导师为眷属讲说，眷属从导师处听闻，意义是相同的。这样一来，听闻被讲说所涵盖的过失就成立了。还有，你们上师和杰·卓普巴说：这是两种身（报身和化身）的教法的差别。因为报身不以语言宣说，所以耳朵无法听闻，因此说是讲说；而化身以语言宣说，因此成为听闻的对象。这种说法也不合理，如果是报身所说的续部，也会出现“讲说”一词，因此并不涵盖所有情况。第二点是自己答辩：金刚手进行摄受时，自己承诺作为导师，说：以前我在色究竟天所讲说的，现在也在这里讲说。以及，《日光狮子大疏》中说，“讲说”一词表明眷属和导师二者没有分别。等等。还有，《斯帕卡》中也说：这是不共的开端，因为与其他的续部不同。因为这样说的缘故。第三，导师圆满有两点：第一，导师的自性，从“如来”到“无有差别”之间进行了阐述。导师普贤，有法，被称为如来，是因为您具有在如是性中成熟的自性。因为您远离了遮蔽法性如是性之义的执着而成熟，并且其体性显现，所以被称为“逝”。如《金刚经》中说：如是性中之逝者，说是从各种执着中解脱。以及，《后部续》中说：何以故于如是性中逝，故名如来。因为这样说的缘故。此有法，您具有无需寻求、自然成就的功德，因此被称为“正等觉”。因为您的自生智慧没有需要断除的，所以不错误、不变异、不欺骗，是为“正”；一切都自显为果位身和智慧，因此没有需要断除和获得的，本来圆满地安住，因此这样称呼。此有法，您具有智慧无边无际扩展的自性，因此被称为“佛陀”。不相符
English
There are two responses. The first is: Lha-je Lan Shakya Zang said: Although the words "explanation" and "hearing" are different, the meaning is the same when the teacher explains to the retinue and the retinue hears from the teacher. In this way, the fault of "hearing" being encompassed by "explanation" is established. Also, you, the lama, and Je Drophukpa, said: This is a distinction in the teachings of the two bodies (Sambhogakaya and Nirmanakaya). Because the Sambhogakaya does not speak in words, it cannot be heard by the ears, so it is said to be "explanation"; and because the Nirmanakaya speaks in words, it becomes an object of "hearing." This is also unreasonable, because if it is a tantra spoken by the Sambhogakaya, the word "explanation" will also appear, so it does not encompass all situations. The second point is to respond to oneself: When Vajrapani gathers, he himself promises to be the teacher, saying: What I explained in Akanishta before, I will explain here again. And, in the extensive commentary of "Sunlight Lion," it says that the word "explanation" shows that there is no distinction between the retinue and the teacher. And so on. Also, in "Sparkha," it says: This is an uncommon beginning, because it is different from other tantras. Because it is said so. Third, the perfection of the teacher has two points: First, the nature of the teacher is explained from "Tathagata" to "without difference." Teacher Samantabhadra, has the property, is called Tathagata, because you have the nature of maturing in suchness. Because you have matured by being free from the clinging that obscures the meaning of suchness, and because its essence has manifested, it is called "gone." As it says in the Vajra: The gone in suchness, is said to be liberated from various clingings. And, in the Later Tantra, it says: Why gone in suchness, therefore called Tathagata. Because it is said so. This has the property, you have the qualities that are spontaneously accomplished without seeking, therefore it is called "perfectly enlightened." Because your self-born wisdom has nothing to be abandoned, so it is not mistaken, unchanging, and not deceiving, it is "perfect"; everything self-appears as the fruition body and wisdom, so there is nothing to be abandoned and obtained, it abides in original perfection, therefore it is called so. This has the property, you have the nature of wisdom expanding without end or middle, therefore it is called "Buddha." Incompatible
Tibetan
དང་གཉེན་པོ་དབྱེར་མེད་པའི་ཡོན་ཏན་མཐར་ཐུག་པས་ན་དེ་ལྟར་དུ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ལེ་ལག་ལས། མ་རིག་ པ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་གསལ། །ཉོན་མོངས་སྡུག་བསྔལ་བྱང་ཆུབ་མཆོག །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེ་ཆོས་ཅན། རང་གི་ངོ་བོ་གཏན་དུ་མེད་པའི་རང་བཞིན་མངའ་བས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། བདུད་བཞི་བཅོམ་ཞིང་ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་གྱི་འབྲས་བུ་ལ་མངའ་མཛད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྡོ་རྗེ་ལས་རིམ་ལས། བདུད་བཞི་ལ་སོགས་རིག་པའི་གདེངས་ཀྱིས་བཅོམ། །སྐུ་ལྔ་ལ་སོགས་ཡོན་ཏན་བརྗོད་ལས་འདས། །རང་གི་ངོ་བོ་འདི་ཞེས་བསྟན་དུ་མེད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་མངོན་དུ་མཛད་ཀྱང་སྤྱོད་ཡུལ་དང་བྲལ་བའི་རང་བཞིན་མངའ་བས་ལོངས་སྤྱོད་ཆེན་པོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་སྤྱད་བྱ་སྤྱོད་བྱེད་དུ་འཛིན་པའི་ཞེན་པ་དང་བྲལ་བའི་སྒོ་ནས་ལོངས་སྤྱོད་པས་གཞན་ལས་ཆེས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡང་འཆི་མེད་མཛོད་ལས། ཆེན་པོ་མཆོག་དང་ཚད་མེད་དང་། །མཁས་མཚོན་སྤྲོ་བའི་ལས་འདི་ཉིད། །ཤིན་ཏུ་རྨད་བྱུང་བྱེད་པ་ནི། །ཆེན་པོ་ཞེས་ནི་བཤད་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་གྱི་བདག་ཉིད་གཅིག་དང་དུ་མ་ལས་གྲོལ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་མཚན་སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྡོ་རྗེའི་བདག་ཉིད་ཅེས་བརྗོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། ཁྱོད་ཕྱོགས་དུས་བདེ་གཤེགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་བྱེད་པའི་ངོས་ནས་སྐུ་ལྔ། བརྡའ་སྤྲོད་པའི་ངོས་ནས་གསུང་ལྔ། མི་གཡོ་བའི་ཐུགས་ལྔ། དགོས་འདོད་འབྱུང་བའི་ཡོན་ཏན་ལྔ། གཞན་དོན་མཛད་པའི་ངོས་ནས་ཕྲིན་ལས་ལྔ་སྟེ། འབྲས་ཆོས་ཉེར་ལྔ་པོ་དེ་དག་གཅིག་དང་དུ་མ་བྲལ་ཞིང་། རང་བཞིན་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པ། མཚན་ཉིད་སྐྱེ་འཇིག་བྲལ་བ། ངོ་བོ་འདུས་མ་བྱས་པ་རྡོ་རྗེའི་བདག་ཉིད་དུ་རོ་གཅིག་པས་དེ་ལྟར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཁམས་གསུམ་དང་དུས་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་འཁོར་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་སོ་སོ་མ་ཡིན་ཐ་མི་དད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་དང་དེ་ལྟ་བུའི་འཁོར་བའི་ཆོས་གཉིས་ཀའང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རིག་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཡིན་པས་སོ་སོ་མ་ཡིན། དོན་དམ་པར་སེམས་ཉིད་དུ་མ་སྐྱེས་པས་ཐ་མི་དད །བདེན་པ་གཉིས་ཀའི་ཐ་སྙད་ལས་ཀྱང་འདས་པས་ན། དབྱེར་ མེད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་སྟོན་པའི་ངོ་བོ་ནི། སྐུ་མདུན་དང་། རྒྱབ་མེད་པ
Chinese
并且由于对治和不分离的功德达到究竟，所以才这样说。如《支分》中说：无明即是智慧明，烦恼痛苦乃菩提胜。因此，彼（指所说的对象）具有自性永恒不存的本性，故称为薄伽梵。因为降伏四魔，并且拥有广大功德的果实。如《金刚次第》中说：以智慧的力量降伏四魔等，五身等功德超越言说，自性无法指示。因此，彼（指所说的对象）虽然您已证悟平等性的意义，但由于具有远离行境的本性，故称为大享用。因为您对轮回和涅槃的一切法，以远离执着于能享用和所享用的方式来享用，所以比其他更为殊胜。如《不死藏》中所说：伟大、殊胜、无量，以及精通、象征、喜悦的事业，极其稀有地做到，所以称为伟大。因此，彼（指所说的对象）您具有如来一切自性，从一和多中解脱的自性之名，身语意金刚之自性，这是有原因的。因为您作为一切诸佛在方时（方位和时间）的依处，从五个方面来说，是五身；从表达的角度来说，是五语；从不动摇的心来说，是五意；从满足需求的角度来说，是五功德；从成办他利的角度来说，是五事业。这二十五种果法，既非一亦非多，自性不可分割，体性无生无灭，本体无为，是金刚自性，味道相同，所以才这样说。因此，彼（指所说的对象）您具有与三界和三时所摄的一切轮回之法，既非各异亦非无别的本性。因为您和如此的轮回之法两者，在世俗中，认识如幻，所以并非各异；在胜义中，心性不生，所以并非无别。并且超越了两种真谛的言说，所以具有不可分离的本性。第二，宣说本师的体性，无有身前和身后。
English
And because the qualities of remedy and non-separation reach the ultimate, that is why it is said so. As it is said in the 'Branch': Ignorance itself is clear wisdom, Afflictions and suffering are supreme enlightenment. Therefore, it (the object being referred to) possesses the nature of having no permanent self-nature, hence it is called Bhagavan. Because it subdues the four maras and possesses the fruit of great qualities. As it is said in the 'Vajra Sequence': Subdues the four maras and so on with the confidence of knowledge, Qualities such as the five bodies are beyond expression, Its own nature cannot be pointed out. Therefore, it (the object being referred to) although you have realized the meaning of equality, because you possess the nature of being free from the field of activity, it is called great enjoyment. Because you enjoy all the dharmas of samsara and nirvana by being free from attachment to grasping at the enjoyer and the enjoyed, therefore you are more excellent than others. As it is said in the 'Immortal Treasury': Great, supreme, immeasurable, And this work of skill, symbol, and joy, Is extremely wonderful to do, Therefore it is said to be great. Therefore, it (the object being referred to) you have the nature of all the Tathagatas, the name of the nature liberated from one and many, the nature of body, speech, mind, and vajra, there is a reason for this. Because you, as the basis of all the Sugatas in all directions and times, from the aspect of being the basis, are the five bodies; from the aspect of expression, are the five speeches; from the aspect of unwavering mind, are the five minds; from the aspect of fulfilling needs, are the five qualities; from the aspect of accomplishing the benefit of others, are the five activities. These twenty-five result-dharmas are neither one nor many, their nature is indivisible, their characteristics are unborn and unceasing, their essence is unconditioned, they are of the nature of vajra, and their taste is the same, so it is said. Therefore, it (the object being referred to) you possess the nature of being neither different nor non-different from all the samsaric dharmas encompassed by the three realms and three times. Because both you and such samsaric dharmas, in the relative truth, are like illusions of awareness, so they are not different; in the ultimate truth, the nature of mind is unborn, so they are not non-different. And because they transcend the expression of both truths, they possess an inseparable nature. Second, explaining the nature of the teacher, there is no front or back.