Tibetan
ཕྱག་བྱས་པ་མེད་པར་ཐལ། དམ་བཅའ་དེ་འཐད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ཡོད་པར་ཐལ། སོ་ཐར་གྱི་མདོའ་བཀའ་བསྡུས་པའི་ཚེ་སྟོན་པ་ལ་བསྟོད་ཕྱག་བྱས་ནས་བཀའ་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལས་འགྲོ་བའི་གཙོ་ལ་སྤྱི་བོས་ཕྱག་འཚལ་ནས། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་བསླབ་གཞི་དཀོན་མཆོག་སྣོད། །འཕགས་པའི་ཚོགས་ཀྱི་དབུས་སུ་དབྱེ་བར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་བྱས་པ་ལ། ཁོ་ན་རེ། འོ་ན་རྒྱུད་འདི་ལ་ལོ་ཙཱ་བའི་འགྱུར་ཕྱག་མེད་པར་ཐལ། ཀླད་དུ་བཀོད་པའི་ཕྱག་འདི་ནི་སྡུད་པ་པོའི་ཕྱག་ཡིན་ལ། དེ་ལས་གཞན་པའི་འགྱུར་ཕྱག་མེད་པའི་ཕྱིར་ཟེར། དེ་ལ་སྐྱོན་མེད་དེ། ལོ་ཙཱ་བས་རྒྱལ་པོའི་བཀས་བཅད་དང་བསྟུན་ནའང་སྟོན་པ་ཀུན་བཟང་ལ་ཕྱག་འཚལ་བར་རིགས། རང་གི་འདོད་པའི་ལྷ་ལ་འཚལ་ནའང་སྟོན་པ་ཀུན་བཟང་ལ་ཕྱག་བྱ་བར་རིགས་པར་མཐོང་ནས། འགྱུར་ཕྱག་ཟུར་དུ་མ་བཀོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དུས་འཁོར་བསྡུས་རྒྱུད་ཀྱི་ཀླད་དུའང་ཡི་གེ་པའི་ཕྱག་གིས་གོ་བཅད་དེ་འགྱུར་ཕྱག་མ་བཀོད་པ་བཞིན་ ནོ། །གཉིས་པ་གཞུང་དོན་གཏན་ལ་དབབ་པ་ལ། འདི་ཉིད་ལས། རབ་འབྲིང་ཐ་མའི་བློ་ཅན་ལ། །མཐུན་པར་གསང་བསྒྲག་གཞན་དུ་མིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་གྱི་རྒྱུད་འདི་ཉིད་ཀྱི་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་གདུལ་བྱ་དབང་པོ་རབ་འབྲིང་ཐ་གསུམ་ལ་ལྟོས་ནས་འཆད་ཚུལ་གསུམ་སྟེ། ཁོག་གཞུང་ལས། རབ་ལ་མཚན་བསྟན་འབྲིང་ལ་དབྱེ། །ཐ་མར་འབྲུ་གཉེར་དགྲོལ་བའོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལས་འདིར་བར་མའི་དབང་དུ་བྱས་ན། གཞུང་ཚོགས་ལེའུ་ཉེར་གཉིས་ཀྱང་ཆོས་ལྔར་འདུ་སྟེ། འགྲེལ་པ་སྤར་ཁབ་ལས། སྤྲོས་པ་ལ་དགའ་བ་དབང་པོ་འབྲིང་གི་དོན་དུ་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་རྣམ་པར་ཕྱེ་བས་ལྔ་སྟེ། ཞེས་གསུངས། དེ་ལ་ལྔ་པོ་དེ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། འགྲེལ་པ་མངོན་རྟོགས་ལས། རྒྱུད་གཞུང་གཞི་བསླང་ཡོངས་སུ་ཤེས། །དགོས་འབྲེལ་གཏད་དང་རྫོགས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པས། ལེའུ་དང་པོ་དང་། གསུམ་པའི་སྟོད། བཅོ་ལྔ་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱུད་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་གླེང་གཞི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། ལེའུ་གཉིས་པས་རྐྱེན་གླེང་བསླང་བ་དང་། ལེའུ་གསུམ་པའི་སྨད་ནས་ཉེར་གཅིག་པ་ཡན་གྱིས་འབྲས་བུ་ཡོངས་ཤེས་རྒྱུད་དོན་དང་། དེ་དག་ལ་ཁྱབ་བྱེད་དུ་རྒྱུད་ཀྱི་དགོས་འབྲེལ་དང་། ལེའུ་ཐ་མས་འཁོར་ལ་གདམས་ཤིང་བསྟན་པ་གཏད་པ་དང་ལྔ་ལས། དང་པོ་ལ། གླེང་གཞི་བསྟན་པའི་དགོས་ཆེད། དེའི་མཚན་ཉིད། སྒྲ་དོན། ཇི་སྙེད་བསྟན་པའི་རྣམ་གྲངས་དང་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི། གླེང་གཞི་ཚོགས་པ་དེ་ཆོས་ཅན། དགོས་པ
Chinese
没有作礼拜，因为那个承诺是合理的。如果承认，那么它存在，因为在结集别解脱经的时候，赞颂了导师并作礼拜后才结集的。因为其中说到：以头顶礼敬众生之主，将遍知者的学处宝藏，于圣众之中分别开示。因此作了礼拜。有人说：那么这部续部就没有译者的礼敬文了，因为开头所写的礼敬文是结集者的礼敬文，除此之外没有其他的译者礼敬文。对此没有过失，因为译者即使按照国王的命令，也应该礼敬导师普贤。即使向自己所喜爱的本尊礼敬，也应该礼敬导师普贤，因为见到这个原因，所以没有另外写译者的礼敬文。就像时轮摄略续的开头，也只是用书写者的礼敬文代替，而没有写译者的礼敬文一样。第二，确定正文的意义。这部续部中说：对于上、中、下三种根器的人，相应地秘密宣说，而不是对其他人。如是所说的这部续部，为了应机调伏上、中、下三种根器的众生，有三种讲说方式。根本续中说：对上等根器指示名相，对中等根器进行分别，对下等根器解释词义。因此，这里以中等根器为例，正文总共有二十二品，可以归纳为五种法。释疏《针线》中说：为了喜欢广说，为了中等根器的众生，将续部的意义进行分别，所以有五种。那么这五种是什么呢？释疏《现观》中说：续部正文立基，完全了知，必要关联交付和圆满。因此，第一品和第三品的开头，第十五品等，讲述了续部产生的因，也就是所依圆满。第二品讲述了缘起，也就是能依生起。从第三品的结尾到第二十一品，讲述了果，也就是完全了知续部的意义。对于这些普遍适用的就是续部的必要关联。最后一品是对眷属进行教诲并交付教法，这五种。第一种，有显示所依的必要，它的定义，词义，以及显示多少种类的名相这四种。第一种是，所依的集会，是法
English
There is no prostration, because that commitment is reasonable. If admitted, then it exists, because when the Vinaya Sutra was compiled, the teacher was praised and prostrated to before the compilation. Because it says therein: Bowing with the crown of the head to the lord of beings, the treasury of the all-knowing teachings, may it be distinguished in the midst of the noble assembly. Therefore, prostration was made. Someone says: Then this tantra has no translator's homage, because the homage written at the beginning is the compiler's homage, and there is no other translator's homage besides that. There is no fault in that, because even if the translator follows the king's command, he should prostrate to the teacher Samantabhadra. Even if he prostrates to his favorite deity, he should prostrate to the teacher Samantabhadra, because seeing this reason, he did not write the translator's homage separately. Just like in the beginning of the Abridged Kalachakra Tantra, only the scribe's homage is used instead, and the translator's homage is not written. Second, determining the meaning of the text. In this very tantra it says: To those of superior, middling, and inferior intelligence, secretly proclaim accordingly, not to others. As it is said, this very tantra, in order to tame the beings of superior, middling, and inferior faculties, has three ways of teaching. In the root tantra it says: To the superior, indicate the name; to the middling, distinguish; to the inferior, explain the meaning. Therefore, here taking the middling faculty as an example, the entire text of twenty-two chapters can be summarized into five dharmas. The commentary "Needle and Thread" says: In order to delight in elaboration, for the sake of beings of middling faculty, the meaning of the tantra is distinguished, so there are five. Then what are these five? The commentary "Manifest Realization" says: Tantra text, foundation, arising, complete knowledge, necessity, connection, entrustment, and completion. Therefore, the first chapter and the beginning of the third chapter, the fifteenth chapter, etc., explain the cause of the tantra's arising, which is the perfection of the basis. The second chapter explains the condition, which is the arising of the dependent. From the end of the third chapter to the twenty-first chapter, it explains the result, which is the complete knowledge of the meaning of the tantra. Universally applicable to these is the necessity and connection of the tantra. The last chapter is instructing the retinue and entrusting the teachings, these five. The first has the necessity of showing the basis, its definition, meaning of the words, and the four aspects of showing how many kinds. The first is, the assembly of the basis, is dharma.
Tibetan
་གཉིས་སུ་ངེས་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱིས་རྒྱུད་དོན་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་བྱེད་པ་དང་། དེའི་ལོ་རྒྱུས་ལ་བརྟེན་ནས་མ་འོངས་པའི་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཡིད་ཆེས་ཤིང་རྒྱུད་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་བའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། སྟོན་པ་ལ་སོགས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལྔའི་བདག་ཉིད་རྒྱུད་དོན་འབྱུང་བ་དང་ཡིད་ཆེས་ཀྱི་ངེས་པ་སྟེར་བའི་རིགས་གནས། གསུམ་པ་ནི། གང་གླེང་ན་བསྟན་པ་སྟེ། དེའི་རྒྱུའམ་གཞི་ནི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལྔ་པོ་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཡང་ན། དཱ་ན་ཞེས་པའི་སྒྲ་ལས་དྲངས་ན་ངེས་པ་སྦྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། བཀའ་མ་ཡིན་པར་རྟོག་པའི་ཐེ་ཚོམ་ཅན་གྱི་ བློ་ལ་ཡིད་ཆེས་ཀྱི་ངེས་པ་སྦྱིན་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ཇི་སྙེད་བསྟན་པའི་རྣམ་གྲངས་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ངེས་ཏེ། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་དང་། ཐུན་མོང་གི་གླེང་གཞི་གཉིས་སུ་ངེས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་གླེང་གཞི་ནི། བཤད་རྒྱུད་རྒྱ་མཚོ་དང་བཤད་རྒྱུད་ཐལ་བ་གཉིས་ཀྱིས་སྟོན་ཅིང་། འདིར་ཐུན་མོང་གི་གླེང་གཞི་དེ་ལ། རྒྱུད་འབྱུང་བ་ཁྱད་པར་གྱི་གླེང་གཞི། ཞར་བྱུང་གདུལ་བྱ་དགོས་བྱེད་དུ་སྟོན་པ་ཁྲོ་བོའ་གླེང་གཞི། སྤྲུལ་སྐུ་འགྲོ་བ་འདུལ་བའི་གླེང་གཞི་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། འདི་ཉིད་ཀྱིས་ལེའུ་དང་པོས་སྟོན་ཏེ། དེ་ལ་ལྔ་ལས། དང་པོ་ཆོས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པནི། འདི་སྐད་བཤད་པ་ཞེས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་སྦྱོར་ངག་ཏུ་སྟོན་ན། འདི་སྐད་བཤད་པ་ཞེས་པ་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་རྒྱུད་དབུ་ཞབས་ཀྱི་དོན་ཐམས་ཅད་མཚོན་པའི་ཚིག་ཕྲད་ཡིན་ཏེ། གསང་བདག་རང་ཉིད་སྟོན་པར་ཁས་བླངས་ནས་ངས་སྔར་འོག་མིན་དུ་བཤད་པ་ཉིད་ཡང་འདིར་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་པའི་ངག་ཚིག་ཡིན་ཕྱིར་ཏེ། རྒྱུད་ལས། ང་ནི་ཆེ་བའི་རྒྱལ་པོ་སྟེ། །འཆད་དང་ཉན་པའང་ང་ཉིད་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་དུས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི། དུས་ན། ཞེས་པ་སྟེ། དུས་ན་ཞེས་པའི་དུས་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་དུས་རེ་འགའ་བ་ལས་འདས་པའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་དུས་ཡིན་ཏེ། ལོངས་སྐུ་རྟག་པ་རྒྱུན་གྱི་འཁོར་ལོ་ཆོས་གསུང་བའི་དུས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདི་དག་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བ་ལ། རྩོད་པ་འགོད་པ་དང་། དེའི་ལན་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཁོ་ན་རེ། མདོ་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་དུ། འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན། ཞེས་འབྱུང་བ་ལས། འདིར་དེ་ལྟར་མ་སྨོས་པའི་ཕྱིར། གླེང་གཞི་ལོག་པས་བཀའ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཟེར། དེའི་ལན་ལ། གཞན་ལན་ལ་དཔྱད་པ་དང་། རང་
Chinese
确定为二：因为您是产生续部意义的原因，并且依靠它的历史，为了使未来的所化众生信服并进入续部。第二是：具足能仁等五圆满的自性，是给予续部意义产生和信心的种姓。第三是：所说是教法，因为它的因或基础是那五个圆满，或者，如果从“达那”的声音引申，就是给予确信，因为对于认为不是佛语而犹豫的 心识，是给予信心的。第四，所有宣说的法类，就其法性而言，确定为两种：确定为不共的和共同的论题两种。其中，不共的论题由《说续海》和《说续灰》二者宣说。这里，共同的论题有：续部产生的特殊论题，顺便将所化众生作为目的和作用来宣说的忿怒尊论题，以及化身调伏众生的论题这三种。第一种是：此续由第一品宣说，其中有五种。第一是教法圆满：即“如是说”。如果以组合语来宣说，那么“如是说”就其法性而言，您是表示续部首尾所有意义的词组，因为密主亲自承诺说：我以前在奥明（密严刹土）所说的，现在也将在此宣说，所以是这样的话语。续部中说：“我是伟大的国王，讲说和听闻也是我自己。”第二是时间圆满：即“在时间”。“在时间”的时间，就其法性而言，您是超越偶尔的时间的，是不共的时间，因为是报身佛恒常不断地转法轮说法的时侯。对于这些，为了避免争论，有提出争论和它的回答两种。第一是：有人说，在所有经续中，都有“如是我闻一时”，而这里没有这样说，因为论题颠倒，所以不是正确的佛语。对此的回答是：对其他回答进行分析和自己
English
It is certain as two: Because you are the cause of the arising of the meaning of the tantra, and relying on its history, it is for the sake of future disciples to have faith and enter into the tantra. The second is: The nature of possessing the five perfections such as the Teacher, is the lineage that gives rise to the meaning of the tantra and the certainty of faith. The third is: What is spoken is the doctrine, because its cause or basis is those five perfections, or, if derived from the sound of "Dāna," it is called giving certainty, because for the mind that doubts that it is not the word of the Buddha, It is what gives the certainty of faith. Fourth, all the categories of teachings that are taught, in terms of their nature, are certain as two: certain as uncommon and common topics. Among them, the uncommon topic is taught by the two, the Ocean of Explanatory Tantras and the Ashes of Explanatory Tantras. Here, the common topic has three: the special topic of the arising of the tantra, the topic of the wrathful deity that incidentally teaches disciples as the purpose and function, and the topic of the incarnate body taming beings. The first is: This is taught by the first chapter, which has five. The first is the perfection of the doctrine: that is, "Thus it was said." If it is taught in a combined speech, then "Thus it was said," in terms of its nature, you are a phrase that represents all the meanings of the beginning and end of the tantra, because the Secret Lord himself promised that what I said in Akanishta (密严刹土) before, I will also say here, so it is such a statement. In the tantra it says, "I am the great king, and I am the one who speaks and listens." The second is the perfection of time: that is, "At the time." The time of "At the time," in terms of its nature, you are an uncommon time that is beyond occasional times, because it is the time when the Sambhogakaya Buddha constantly turns the wheel of Dharma. To avoid disputes about these, there are two: raising a dispute and its answer. The first is: Someone says that in all sutras and tantras, there is "Thus I have heard at one time," but here it is not mentioned in that way, because the topic is reversed, so it is not the correct word of the Buddha. The answer to this is: analyzing other answers and self