Tibetan
འ་དག་འདུས་པའི་ཕྱིར་དང་། མཚན་མཐོང་བས་རྒྱུད་དབུ་ཞབས་ཀྱི་དོན་རྟོགས་པར་གསུངས་པ་དེ་སྔོན་བྱུང་འཁོར་གྱིས་རྟོགས་ཚུལ་ཡིན་ཏེ། དོན་མཐོང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་མཚན་དུ་བཏགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གསང་བདག་གིས་རང་གི་རྒྱུད་དོན་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས་འཁོར་ལ་འཆད་པའི་ཚེ་གསང་བ་སྙིང་པོ་ཞེས་དོན་མཐོང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་མཚན་དུ་བཏགས་པའི་ཕྱིར། སྔོན་བྱུང་གི་ངོར་མཚན་དུ་ཚིག་དོན་མཐའ་དག་མ་ལུས་པ་དང་། སྐད་ཅིག་ཙམ་ལ་རྟོགས་པའང་མི་འགལ་ཏེ། རྒྱ་མཚོ་ལས། སྒྲིབ་པ་མཐའ་སྤོང་གདུལ་བྱ་ལ། །སྐད་ཅིག་ཙམ་གྱིས་སྣང་བར་མཛད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། རྗེས་འཇུག་ཏུ་མཚན་ལ་བརྟེན་ནས་དོན་གོ་བ་ནི། དེར་གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་གྱི་བརྡ་འཕྲད་པ་ཙམ་དུ་གོ་བ་ཡིན་ཏེ། མིང་གིས་དོན་མཚོན་པར་ནུས་པ་ཙམ་གྱིས་མིང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་བུམ་པ་ཞེས་བརྗོད་པས། ལྟོ་ལྡིར་ཞབས་ཞུམ་ཆུ་སྐྱོར་གྱི་དོན་བྱེད་ནུས་པའི་དངོས་པོ་ཙམ་གོ་ཡང་། གསེར་བུམ་སོགས་ཁྱད་ཆོས་རྣམས་གོ་བས་མ་ཁྱབ་པ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། ཐུགས་ཐིག་ལས། དང་པོར་མཚོན་པ་མཚན་གསུམ་ལྡན། །ཞེས་དང་། ཁོག་གཞུང་ལས། རབ་མཚན་ཐ་སྙད་གསུམ་དུ་གྲགས། །ཞེས་པས་རྒྱུད་འདི་ལས་རྒྱུད་ལུང་མན་ངག་གི་མཚན་གསུམ་དུ་གྲགས་པ་ལས། གླེགས་བམ་གྱི་ཀླད་དུ་རྒྱུད་དང་ལུང་གི་མཚན་ནས་མི་སྨོས་པར། མན་ངག་ཁོ་ནའི་མཚན་ནས་སྨོས་པ་ལ་རྒྱུ་མཚན་མེད་དོ་ཟེར། དེའི་ལན་ནི། མ་ཧཱ་ཡོ་ག་ལའང་ནང་གསེས་ཀྱི་རྒྱུད་ལུང་མན་ངག་གསུམ་མམ། ཕ་མ་གཉིས་མེད་ཀྱི་རྒྱུད་གསུམ་དུ་གནས་པ་ལ། རྒྱུད་འདི་ནི་མ་ཧཱའི་ཨ་ཏི་ཐབས་ཤེས་གཉིས་མེད་དུ་སྟོན་པའི་རྒྱུད་ཡིན་པའི་གནད་ཀྱིས་མན་ངག་གི་མཚན་ནས་སྨོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ནི། རྒྱུད་འདི་རྒྱ་གར་ནས་བསྒྱུར་བ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཀླད་དུ་རྒྱ་སྐད་མ་སྨོས་པའི་ཕྱིར་ཟེར། དེའི་ལན་ལ། གཞན་ལན་དགག་པ་དང་། རང་ལན་གདབ་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཁ་ཅིག་ན་རེ། རྒྱ་སྐད་གཏན་མེད་ན་བོད་དུ་བསྒྱུར་བ་མི་རིགས་པས། བོད་སྐད་དུ་ཞེས་པས་རྒྱ་སྐད་དུ་ཡོད་པར་ཤུགས་ཀྱིས་བརྡའ་འཇལ་བར་བྱའོ། །ཞེས་ཟེར་མི་འཐད་དེ། བོད་ཀྱི་སྐད་ལ་རྒྱ་ནག་ལ་སོགས་པའི་སྐད་ཀྱང་སྦྱར་དུ་རུང་བས། རྒྱ་གར་མར་མི་འགྲུབ་ཅིང་། བོད་དུ་བརྩམས་པའི་བསྟན་བཅོས་རྣམས་ལའང་རྒྱ་སྐད་ཤུགས་ལ་སྦྱར་དུ་རུང་བའི་ཕྱིར་རྒྱ་གར་མར་ཐལ་བ་སོགས་ཀྱི་སྐྱོན་གནས་སོ། །གཉིས་པ་རང་ལན་གདབ་པ་ནི། འདིར་རྒྱ་སྐད་མེད་པས་བོད་མར་འགྱུར་བའི་ཁྱབ་པ་མེད
Chinese
以及这些聚集的缘故。 通过看到名称而理解续部的首尾之义，这被说是先前所生眷属理解的方式，因为依赖于见到意义而安立名称。比如，秘密主领悟了自己的续部之义，在为眷属讲解时，称为《秘密藏》，因为依赖于见到意义而安立名称。在先前所生者看来，名称中词义全部完整，并且瞬间就能理解，这也不相违背。如《海》中所说：“断除一切障碍，对于所调伏者，瞬间使其显现。”因此。后来者依赖于名称而理解意义，在那里仅仅理解为基础、道路、结果三者的符号相遇。因为仅仅是名称能够表示意义，所以是名称。例如，说“瓶子”时，仅仅理解为能够实现腹部膨胀、底部收缩、盛水之用的事物。但是，像金瓶等特殊性质，就不能完全理解。第三，如《心滴》中所说：“最初所表示，具有三种名称。”以及《主体论》中所说：“称为极名称、世俗名称三种。”因此，这部续部被称为续部、经部、窍诀的三种名称。在书本的开头，不提续部和经部的名称，而仅仅提窍诀的名称，有人说这是没有理由的。对此的回答是，在玛哈瑜伽中，也有内部分为续部、经部、窍诀三种，或者分为父续、母续、无二续三种。这部续部是玛哈的阿努瑜伽，是显示方便智慧无二的续部，因为这个要点，所以提到了窍诀的名称。第四，有人说，这部续部不是从印度翻译过来的，因为开头没有提到梵语。对此的回答是，分为驳斥他人的回答和建立自己的回答两种。第一，有些人说：“如果完全没有梵语，就不应该翻译成藏语，因此，‘藏语’这个词就暗示着有梵语。”这样说是不合理的，因为藏语也可以加入汉语等语言，这样就不能确定是印度语，而且在藏地创作的论著中，也可以暗示性地加入梵语，因此会有成为印度语等的过失。第二，建立自己的回答：这里没有梵语，因此没有梵语就不能成为藏语的说法是不成立的。
English
And because of these being assembled. It is said that understanding the meaning of the beginning and end of the tantra by seeing the name is the way the previous retinue understood it, because the name was established based on seeing the meaning. For example, when the Secret Lord understood the meaning of his own tantra and explained it to the retinue, it was called "Essence of Secrets" because the name was established based on seeing the meaning. For the previous ones, the name contained all the words and meanings completely, and it was not contradictory to understand it in an instant. As it is said in the Ocean: "Eliminating all obscurations, for those to be tamed, he makes them appear in an instant." Therefore. Later, understanding the meaning based on the name is understood there as merely the meeting of the symbols of the three: ground, path, and result. Because the name is only able to represent the meaning, it is a name. For example, when saying "vase," one only understands it as something that can fulfill the purpose of a bulging belly, a shrinking bottom, and holding water. However, special qualities such as a golden vase are not fully understood. Third, as it is said in the Heart Drop: "What is initially indicated has three names." And as it is said in the Main Text: "It is known as the three: supreme name, conventional name." Therefore, this tantra is known as the three names of tantra, agama, and upadesha. At the beginning of the book, without mentioning the names of tantra and agama, but only mentioning the name of upadesha, some say that there is no reason for this. The answer to this is that in Mahayoga, there are also three internal divisions of tantra, agama, and upadesha, or three tantras of father, mother, and non-dual. This tantra is the Anuyoga of Maha, which is the tantra that shows the non-duality of skillful means and wisdom, and because of this key point, the name of upadesha is mentioned. Fourth, some say that this tantra was not translated from India, because Sanskrit is not mentioned at the beginning. The answer to this is divided into two: refuting others' answers and establishing one's own answer. First, some say: "If there is no Sanskrit at all, it should not be translated into Tibetan, therefore, the word 'Tibetan' implicitly implies that there is Sanskrit." It is unreasonable to say this, because Tibetan can also be combined with languages such as Chinese, so it cannot be determined to be Indian, and Sanskrit can also be implicitly added to treatises composed in Tibet, so there will be faults such as becoming Indian. Second, establishing one's own answer: here there is no Sanskrit, therefore the statement that without Sanskrit it cannot become Tibetan is not established.
Tibetan
་དོ། །བོད་དུ་བརྩམས་པའི་བསྟན་བཅོས་དུ་མར་ཡང་ཀླད་དུ་རྒྱ་སྐད་བཀོད་པ་ཡོད་མོད། དེས་རྒྱ་གར་མར་མི་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་། ཀླད་དུ་རྒྱ་གར་གྱི་སྐད་གཅིག་པོ་མ་སྨོས་པས་བོད་མར་འགྱུར་རམ། སྐད་གཉིས་ཀ་མ་སྨོས་པས་བོད་མར་འགྱུར། དང་པོ་ལྟར་ན། རྒྱ་ནག་ནས་བསྒྱུར་བའི་ཆོས་དེ་རྣམས་ཆོས་ཅན། བོད་མར་ཐལ། ཀླད་དུ་དེ་མ་སྨོས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལྟར་རྒྱ་གར་གྱི་དཔེ་དེ་རྣམས་ཆོས་ཅན། བོད་མར་ཐལ། ཀླད་དུ་དེ་གཉིས་ཀ་མ་སྨོས་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་འདི་ཉིད་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་བོད་མར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་ཡོངས་སུ་གྲགས་པའི་རྒྱ་གར་གྱི་པཎ་ཆེན་རྣམས་ཀྱིས་མང་དུ་བཀྲལ་བ་གང་ཞིག གསང་འདུས་ཀྱི་འགྲེལ་པ་བི་ཤྭ་མི་ཏྲས་མཛད་པར་ཡང་རྒྱུད་འདིའི་ལུང་མང་དུ་དྲངས་པའི་ཕྱིར་དང་། དུས་ཕྱིས་ཀྱང་རྒྱ་དཔེ་རྙེད་པ་ལས། ཐར་ལོ་ཉི་མ་རྒྱལ་མཚན་དང་། འགོས་ལོ་གཞོན་ནུ་དཔལ་བ་སོགས་ཐུབ་བསྟན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ལོ་ཙཱ་བ་ཆེན་པོ་དག་གིས་འགྱུར་མཛད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཚན་དེ་ལྡན་གྱི་རྒྱུད་དོན་བཤད་པ་ལ། སྟོན་པ་ལ་དབང་མི་ཟ་བའི་ཕྱིར་ཀླད་དོན་ཕྱག་དང་། བཀའི་དོན་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གཞུང་དོན་གཏན་ལ་ཕབ་པ་གཉིས་ཡོད་པ་ལས། དང་པོ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་པ་སྟེ། འདི་ལ་གསུམ། ངག་དོན། ཚིག་དོན། རྩོད་པ་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ནི། བྱེད་པའི་མུ་བཞི་དང་སྦྱར་ན། ཕྱག་གང་གིས་བཙལ་ན། སྡུད་པ་པོ་གསང་བདག་གིས། གང་ལ་ན། རྒྱུད་ཀྱི་སྟོན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ། དུས་གང་གི་ཚེ་ན་སྡུད་པ་པོས་འོག་མིན་དུ་དང་པོར་ཤེས་རྒྱུད་ལ་བཏུས་ཏེ། དེ་ནས་མི་ཡུལ་དུ་ཚིག་ཏུ་བསྡུད་པའི་ཚེ་ནའོ། །ཚུལ་ཇི་ལྟར་བཙལ་ན་རབ་ལྟ་བ་འཇལ་བ། འབྲིང་བསྒོམ་པ་གོམས་པ། ཐ་ མ་མོས་གུས་ཀྱི་ཕྱག་གསུམ་ལས། འདི་ནི་སྡུད་པ་པོའི་ཕྱག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་པོའོ། །གཉིས་པ་ཚིག་གི་དོན་དེ་རྒྱས་པར་འཆད་ན། བི་མ་ལས། འགྲེལ་ཆུང་དུ། མཉམ་ཉིད་དབྱིངས་སུ་བདུད་བཞི་ངང་གིས་བཅོམ། །ཕྱག་རྒྱའི་རང་བཞིན་ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་པར་ལྡན། །ཡོད་མེད་མཐའ་འདས་བདག་གཞན་ཡོངས་ཀྱི་དཔལ། །ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་རྟོགས་དང་ཐུགས་རྗེ་བཟང་། །ཀུན་བཟང་ལྷ་ཡི་ལྷ་ཁྱོད་དབྱེར་མེད་ལ། །རྟོགས་དང་གུས་པས་རབ་ཏུ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་སྦྱོར་བ་ངག་དོན་ཏུ་དྲིལ་ན་སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཆོས་ཅན།
Chinese
དོ། །在西藏创作的论著中，也有在篇首写上汉文的情况。但这并不会使它们变成汉地的著作。此外，仅仅因为篇首没有提到印度语，它就会变成藏文吗？或者，如果两种语言都没有提到，它就会变成藏文吗？如果像第一种情况那样，那么从汉地翻译过来的那些法，就成了藏文，因为篇首没有提到印度语。如果像第二种情况那样，那么那些印度范本就成了藏文，因为篇首没有提到这两种语言。此外，这部伟大的密续之王本身，你没有成为藏文的过失，因为你被广为人知的印度班智达们广泛地解释过，而且在毗湿奴密多罗所著的《密集金刚》的注释中，也引用了许多这部密续的引文。后来，从找到的汉文版本中，塔洛·尼玛坚赞和郭译师·循奴贝等圆满具足的译师们也进行了翻译。在解释《名称圆满》的密续意义时，为了不侵犯导师的权威，所以有篇首的敬礼；为了容易理解教诲的意义，所以有确定正文意义这两个部分。第一部分是：顶礼薄伽梵吉祥普贤王如来。这有三个方面：语词意义、词句意义和消除争论。第一方面是：如果与四句作用联系起来，谁顶礼？是结集者金刚手。向谁顶礼？是密续的导师薄伽梵吉祥普贤王如来。在什么时候？是结集者在色究竟天首先结集为意续，然后结集为语言文字的时候。如何顶礼？是以上等的见解衡量、中等的禅修熟悉、下等的虔诚恭敬这三种顶礼方式。因为这是结集者的顶礼，所以是第一种。第二，如果详细解释词句的意义，如毗玛拉所说，在注释中：在平等法界中，四魔自然调伏。具有手印的自性，圆满具足二资粮。超越有无之边，是自他一切的吉祥。一切皆是自性证悟，具足殊胜的慈悲。普贤是天中之天，您与此无别。以证悟和恭敬，我顶礼您。如果将所说的意义归纳为语词意义，那么导师普贤王如来，
English
Do. Many treatises composed in Tibet also have Chinese at the beginning. However, that does not make them Indian. Furthermore, does it become Tibetan simply because the Indian language is not mentioned at the beginning? Or does it become Tibetan if neither language is mentioned? If it is like the first case, then those teachings translated from China become Tibetan, because the Indian language is not mentioned at the beginning. If it is like the second case, then those Indian manuscripts become Tibetan, because neither language is mentioned at the beginning. Furthermore, this great king of tantras itself, you are free from the fault of becoming Tibetan, because you have been widely explained by the well-known Indian paṇḍitas, and in the commentary on the Guhyasamāja by Viśvamitra, many quotations from this tantra are cited. Later, from the Chinese versions that were found, Tharlo Nyima Gyaltsen and Gö Lotsāwa Zhönnu Pal and other great translators who had perfected the entirety of the Buddha's teachings also made translations. In explaining the meaning of the tantra "Name Fulfilled," there is the homage at the beginning in order not to infringe upon the authority of the teacher, and there is the determination of the meaning of the text in order to easily understand the meaning of the teachings. The first part is: Homage to the Bhagavan Glorious Samantabhadra. This has three aspects: the meaning of the words, the meaning of the phrases, and the refutation of objections. The first aspect is: If connected with the four modes of action, who pays homage? It is the compiler, Vajrapāṇi. To whom? To the teacher of the tantra, the Bhagavan Glorious Samantabhadra. At what time? It is when the compiler first compiled it as the mind-continuum in Akanishtha, and then compiled it into words in the human realm. How is homage paid? It is through the three types of homage: superior, measuring with view; intermediate, familiarizing with meditation; and inferior, with devotion and respect. Because this is the homage of the compiler, it is the first. Second, if the meaning of the phrases is explained in detail, as Vimala said, in the commentary: In the sphere of equality, the four māras are naturally subdued. Possessing the nature of mudrā, perfectly endowed with the two accumulations. Transcending the extremes of existence and non-existence, it is the glory of all self and others. All is naturally realized, possessing excellent compassion. Samantabhadra is the god of gods, you are inseparable from this. With realization and respect, I pay homage to you. If the meaning of what was said is summarized into the meaning of the words, then the teacher Samantabhadra,