Chinese
然而，勒登巴的弟子非常多，因为有成千上万的僧侣追随，所以非常兴盛。这两位论师出现之前，所有的大乘教法都统一存在。这两位论师认为龙树和无著非常不同，无著不宣讲中观之道，只是唯识，所以我们除了这个没有别的。这样遮止其他宗派。据说这两位论师去世后，大乘内部也分裂成两派，发生了很大的争论。据说他们是佛护是龙树前半生的弟子，勒登巴是后半生的弟子，并且发生了争论。说佛护转世为月称等等，都是不合逻辑的胡说八道。之后，圣者月称出现，从勒登巴的许多弟子和佛护的弟子卡玛拉布迪那里，获得了龙树的所有论典和诀窍。他成为一位伟大的学者，并担任那烂陀寺的住持。他撰写了《入中论》、《四百论释》、《理六十颂释》等。他大大弘扬了佛护的宗派。他还展示了许多神奇的事迹，例如从画在纸上的母牛身上挤出牛奶，以及毫无阻碍地穿墙而过。他还击败了恶劣的外道论敌，使许多婆罗门和居士进入佛门，并建立了许多伟大的寺庙。与此同时，论师旃陀罗果弥出现，他与一位能见到观世音菩萨的外道班智达，也就是顺世论的导师辩论，驳倒了他的宗派。那人又说，推理是分别念安立的，谁能说服别人，谁就是胜利者。没有证据表明有前世后世，所以我们不承认。于是，在那里，以国王等人为证人，他说：我将转世，所以在我的额头上留下一个记号。然后，那人用朱砂在额头上点了一个痣，痣渐渐消失了。又在他的嘴里放了一颗珍珠，然后就去世了。国王将他的尸体放入一个铜制的双层容器中，并盖上了印章。
English
However, Legdenpa had a great many disciples, and because thousands of monks followed him, he became very prosperous. Before these two teachers appeared, all the Mahayana teachings existed as one. These two teachers considered Nagarjuna and Asanga to be very different. Asanga did not teach the Middle Way, but only Mind-Only, so we have nothing other than this. Thus, they prevented other schools of thought. It is said that after these two teachers passed away, the Mahayana also split into two factions, and great disputes arose. It is said that they were Buddhapalita was a disciple of Nagarjuna's early life, and Legdenpa was a disciple of his later life, and that disputes arose. To say that Buddhapalita was reborn as Chandrakirti, etc., is nothing but illogical nonsense. After that, the venerable Chandrakirti appeared and received all of Nagarjuna's treatises and instructions from many disciples of Legdenpa and Kamala Buddhi, a disciple of Buddhapalita. He became a great scholar and served as the abbot of Nalanda Monastery. He wrote commentaries on the Madhyamakavatara, the Chatuhshataka, the Yuktishashtika, and so on. He greatly promoted the school of Buddhapalita. He also displayed many miraculous deeds, such as extracting milk from a cow drawn on paper, and passing through walls without obstruction. He also defeated evil non-Buddhist opponents, brought many Brahmins and householders into the Dharma, and established many great monasteries. At the same time, the teacher Chandragomin appeared. He debated with a non-Buddhist pandita who could see the face of Avalokiteshvara, a teacher of the Lokayata school, and refuted his school. That person also said that reasoning is established by conceptual thought, and whoever can convince others is the victor. There is no evidence that there are past and future lives, so we do not accept it. Then, there, with the king and others as witnesses, he said: I will take rebirth, so put a mark on my forehead. Then, that person put a vermillion mark on his forehead, and the mark gradually disappeared. He also put a pearl in his mouth, and then he passed away. The king put his body in a double-layered copper container and sealed it.
Tibetan
རྒྱལ་རིགས་ཀྱི་པཎྜི་ཏ་བི་ཤྭ་ས་ག་ཞེས་པའི་བུར་སྐྱེ་བར་ཁས་བླངས་པ་བཞིན། དེ་ལ་ཁྱེའུ་མཚན་དང་ལྡན་པ་ཞིག་བཙས་མ་ཐག་ཏུ་མཚལ་གྱི་རི་མོ་དཔྲལ་བར་ཡོད་པ་ཁ་ནང་དུ་མུ་ཏིག་ཡོད་པ་དེ་བྱུང་། རྒྱལ་པོ་སོགས་ཀྱིས་སྔར་གྱི་ཕུང་པོ་དེ་ལ་བལྟས་པས་དཔྲལ་བའི་མཚལ་གྱི་རི་མོ་ཡང་བྱི། མུ་ཏིག་གི་ཤུལ་ཧར་རེ་འདུག དེར་མུ་སྟེགས་དེ་ཡང་སྐྱེ་བ་སྔ་ཕྱི་ཡོད་པར་ཡིད་ཆེས་སྐད། ཁྱེའུ་དེ་བཙས་མ་ཐག་ཏུ་མ་ལ་ཕྱག་བྱས་ཏེ་ཟླ་བ་བཅུར་འོ་མ་བརྒྱལ་ལམ་བྱས་ པས་བཙས་མ་ཐག་སྨྲ་བ་ལྟས་ངན་ནོ་སྙམ་ནས་ཁ་རོག་འདུག་བྱས་པས་ལོ་བདུན་བར་ཅང་མ་སྨྲས་པས་ལྐུག་པའོ་སྙམ་མོ། །སྐབས་དེར་མུ་སྟེགས་ཀྱི་རྒོལ་བ་ཤིན་ཏུ་གོ་དཀའ་བ་སྙན་དང་གས་ཀྱི་ཚིགས་བཅད་སངས་རྒྱས་པ་རྣམས་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་འགོག་པར་བྱེད་པ་གཅིག་བརྩམས་ནས་རྒྱལ་པོ་དང་མཁས་པའི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ལ་གྲིམས་སོ། །དེར་བི་ཤྭ་ས་གའི་ཁྱིམ་དུ་བྱུང་བ་ན། དོན་དེ་ཡུན་རིང་བརྟག་པས་མ་གོ་བས་ལན་གདབ་པར་ག་ལ་ནུས། ལན་གཅིག་བྱ་བ་གཅིག་གི་ཕྱིར་ཁྱིམ་གྱི་ཕྱི་རོལ་དུ་སོང་བ་ན། དེར་ཙནྡྲ་གོ་མི་ལོ་བདུན་འགྲོ་བ་དེས་བལྟས་པ་ན། དོན་དེ་ཤེས་པར་དཀའ་བ་མེད། དོན་འགྲེལ་གྱི་ཡིག་ཆུང་བཏབ། ལན་གྱི་ཚིགས་བཅད་ཀྱང་བྲིས་སོ། །ཕས་ནང་དུ་འོངས་པ་ན་དེ་ལྟར་བྲིས་པ་མཐོང་ནས། ཁྱིམ་དུ་སུ་བྱུང་ཞེས་ཙནྡྲ་གོ་མིའི་མ་ལ་དྲིས་སོ། །གཞན་དུ་སུ་ཡང་མ་འོངས་བུ་ལྐུག་པས་བལྟ་ཞིང་བྲིས་སོ། །དེར་ཕས་བུ་ལ་དྲིས་པ་ན་མའི་གདོང་ལ་བལྟ་ཞིང་འདུག མས་སྨྲོས་ཤིག་བྱས་པས། འདི་ནི་བདག་གིས་བྲིས་ཏེ་རྒོལ་བ་འདི་ཟློག་པ་ནི་དཀའ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར། དེ་ནས་ནངས་པར་ཙནྡྲ་གོ་མི་དང་མུ་སྟེགས་ཀྱི་སྟོན་པ་དེ་གཉིས་བརྩད་པས་ཙནྡྲ་གོ་མི་རྒྱལ་ཏེ་བྱ་དགའ་ཆེན་པོ་ཐོབ། ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དུ་མཁས་པའི་གྲགས་པས་ཁྱབ་བོ། །དེ་ནས་ནམ་ཞིག་གི་ཚེ་དཔལ་ན་ལེནྡྲར་བྱོན་པས། དེའི་ཚེ་མཁན་པོར་གྱུར་པ་ཟླ་བ་གྲགས་པ་ཡིན་པ་དང་མཇལ་ནས། ཁྱོད་གང་ནས་འོངས་བྱས་པས། ལྷོ་ཕྱོགས་ནས་འོངས། ཆོས་གང་ཤེས་དྲིས་པས། སྒྲ་པ་ཎི་པ་དང་། བསྟོད་པ་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པ་དང་། མཚན་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པ་གསུམ་ཤེས་བྱས་པས། འདི་གཞུང་གསུམ་ལས་མི་ཤེས་ཞེས་ཚིག་ཁེངས་བསྐྱུངས་ཀྱང་། དོན་ལ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པར་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་པས་ཙནྡྲ་གོ་མི་ཡིན་ནམ་སྙམ་དྲིས་པས། འཇིག་རྟེན་ན་དེ་ལྟར་གྲགས་གསུངས། དེ་ནས་ཙནྡྲ་གོ་མིས་ཐོགས་མེད་ཀྱི་སྲོལ་ལ་བརྟེན་ཏེ་རྣམ་རིག་གི་ཕྱོགས་བཟུང་། ཟླ་གྲགས་ཀྱིས་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་གཞུང་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ཀྱིས་བཀྲལ་བ་ལ་བརྟེན་ཏེ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་སྨྲ་བའི་ཕྱོགས་བཟུང་། ལོ་བདུན་གྱི་བར་དུ་བགྲོ་གླེང་གི་བརྒལ་བརྟག་མཛད་དེ། རྩོད་པ་དེ་བལྟ་བའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་རྟག་ཏུ་འདུས་ པ་ལས། གྲོང་པའི་ཁྱེའུ་དང་བུ་མོ་ཚུན་ཆད་ཀྱིས་ཀྱང་ཕྱོགས་ཙམ་རིག་ནས། ཀྱེ་མ་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་གཞུང་། །ལ་ལའི་སྨན་ལ་ལ་ལའི་དུག །མ་ཕམ་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་གཞུང་། །སྐྱེ་བོ་ཀུན་ལ་བདུད་རྩིར་གྱུར། །ཅེས་གླུར་ལེན་པ་བྱུང་ངོ་། །ཟླ་གྲགས་ཀྱི་དགོངས་པར། འདི་ལ་རྩོད་པ་སློབ་མི་ཞིག་ཡོད་དམ་བསམ་ནས། ཙནྡྲ་གོ་མིའི་ཕྱི་བཞིན་བྱོན་པ་ན་སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱི་ལྷ་ཁང་ཞིག་ཡོད་པར་བཞུད། སྒོའི་ཕྱི་ནས་ཉན་པས། སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱི་རྡོ་སྐུ་དེས་སློབ་དཔོན་གྱིས་སློབ་མ་ལ་སྟོན་པ་བཞིན་ཆོས་གསུང་བ་གཟིགས་པས། འཕགས་པ་ལ་ཉེ་རིང་མི་མངའམ། ཞེས་སྒོ་ཕྱེ་བས་དེ་ཉིད་དུ་རྡོ་སྐུར་གྱུར་ཏེ། ཆོས་སློབ་བཞིན་པའི་ཕྱག་སོར་ཀེ་རེ་ལུས་པས་སྤྱན་རས་གཟིགས་མཛུབ་ཀེར་མར་གྲགས། དེ་སྐབས་ནས་རྩོད་པ་རང་ཞིའོ་ཞེས་བྱུང་ངོ་། །དེ་ལྟར་རང་སྟོང་དང་གཞན་སྟོང་གི་གྲུབ་པའི་མཐའ་མི་གཅིག་པ་དུ་མ་བྱུང་བ་དེ་དག་ཕྱོགས་གཅིག་དག་ལ་ཕྱོགས་གཅིག་མ་དག་ཅེས་སྐུར་པ་གདབ་ཏུ་མི་རུང་སྟེ། འགྲོ་བ་བློ་མཐོ་དམན་ལ་ལྟོས་ནས་དེ་དང་དེ་འདུལ་བའི་ཐབས་སུ་སྟོན་པ་ཡིན་པ་དང་། སློབ་དཔོན་དེ་དག་ཀྱང་འཕགས་པ་ཁོ་ནར་ཟད་པས། བྱིས་པས་འཕགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ་སྒྲོ་སྐུར་བཏབ་པར་མི་བྱ་སྟེ་འགྲོ་བ་འདུལ་བའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེའང་ནམ་མཁའ་དྲི་མ་མེད་པའི་མདོ་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་དངོས་སུ་སྣང་བའང་མ་ཡིན་གྱི། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ནི་ཡོངས་སུ་སྣང་བས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལྷག་པར་ཡང་ཟུངས་ཤིག ཅེས་དང་། ཡོན་ཏན་རིན་ཆེན་སྡུད་པ་ལས། རྒྱལ་བའི་ཉན་ཐོས་པ་དག་ཇི་སྙེད་ཆོས་སྟོན་ཅིང་། །འཆད་དང་རིག་པ་དག་དང་ལྡན་པར་བརྗོད་པ་དང་། །མཆོག་འཕགས་བདེ་བ་བསྐྱེད་དང་དེ་ཡི་འབྲས་ཐོབ་པ། །དེ་དག་ཀུན་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐྱེས་བུའི་མཐུ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ངེས་པའི་དོན་དུ་ནི་འདི་ལྟར་ཡིན་ཏེ། བཀའ་འཁོར་ལོ་དང་པོར་ནི་ལས་དང་པོ་པ་དང་། དབང་པོ་དམན་པ་རྣམས་ལ་དགོངས་ནས་བདེན་བཞི་སྤང་གཉེན་དུ་བྱ་བས་འཁོར་བ་ལས་བཟློག་པའི་ཕྱིར་སྤང་བྱ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཐབས་
Chinese
正如婆罗门种姓的班智达名为比湿婆萨迦承诺转世一样，他生了一个有相好的男孩，一生下来额头上就有一道朱砂的痕迹，嘴里含着一颗珍珠。国王等人看了看之前的尸体，额头上的朱砂痕迹也消失了，只剩下珍珠的痕迹。因此，外道也相信有前世后世。这个男孩一生下来就向母亲行礼，并且十个月不喝奶，因此人们认为一生下来就说话是不祥之兆，所以保持沉默，七年不说话，人们认为他是哑巴。当时，一个非常难以理解的外道论敌创作了一首优美而有韵律的诗，用来驳斥佛教徒的观点，这让国王和所有学者都感到为难。当这件事发生在比湿婆萨迦的家里时，因为长时间思考也无法理解，所以怎么能回答呢？有一次，他为了某件事外出，七岁的旃陀罗果弥看到了那首诗，觉得理解它并不难，于是写了一篇释义，也写了答辩的诗句。父亲回家后，看到写好的东西，问旃陀罗果弥的母亲：“谁来过家里？”母亲说：“没有其他人来过，是这个哑巴儿子看到后写的。”父亲问儿子，儿子看着母亲的脸。母亲说：“说吧。”儿子说：“这是我写的，反驳这个论敌并不难。”之后，第二天旃陀罗果弥和外道论师辩论，旃陀罗果弥获胜，得到了丰厚的奖励，他的博学之名传遍四方。之后，有一次他去了吉祥那烂陀寺，在那里见到了当时的住持月称，月称问他：“你从哪里来？”他回答说：“从南方来。”月称问：“你懂什么佛法？”他回答说：“我懂声明论、一百五十赞和《文殊真实名经》三部经。”月称说：“你只懂这三部经。”虽然他谦虚地说了这些话，但实际上他承认自己什么都懂，月称心想：“难道他是旃陀罗果弥吗？”于是问他，他说：“世人都这么称呼我。”之后，旃陀罗果弥依靠无著的传统，坚持唯识宗的观点。月称的
English
Just as the Brahmin Pandit named Vishva Saga had promised to be born as a son, he was born with a boy possessing auspicious marks. As soon as he was born, there was a vermillion mark on his forehead and a pearl in his mouth. When the king and others looked at the previous corpse, the vermillion mark on the forehead had also disappeared, and only the trace of the pearl remained. Therefore, the heretics also believed that there were previous and future lives. As soon as the boy was born, he prostrated to his mother and did not drink milk for ten months, so people thought that speaking as soon as one was born was a bad omen, so he remained silent, and did not speak for seven years, so people thought he was mute. At that time, a very difficult to understand heretical opponent composed a beautiful and rhythmic verse to refute the views of the Buddhists, which troubled the king and all the scholars. When this happened in the house of Vishva Saga, because he could not understand it even after thinking for a long time, how could he answer? Once, he went outside the house for some work, and the seven-year-old Chandra Gomi saw the verse and felt that it was not difficult to understand, so he wrote an explanation and also wrote verses of rebuttal. When the father came home and saw what was written, he asked Chandra Gomi's mother, "Who came to the house?" The mother said, "No one else came, it was this mute son who saw it and wrote it." The father asked the son, and the son looked at the mother's face. The mother said, "Speak." The son said, "I wrote this, and it is not difficult to refute this opponent." After that, the next day Chandra Gomi and the heretical teacher debated, and Chandra Gomi won and received a generous reward, and his fame as a scholar spread in all directions. After that, once he went to glorious Nalanda, where he met the abbot of the time, Chandrakirti, who asked him, "Where do you come from?" He replied, "I come from the south." Chandrakirti asked, "What Dharma do you know?" He replied, "I know the Grammar, the Hundred and Fifty Praises, and the Three Scriptures of the Manjushri-Nama-Samgiti." Chandrakirti said, "You only know these three scriptures." Although he said these words modestly, in reality he admitted that he knew everything, and Chandrakirti thought, "Could he be Chandra Gomi?" So he asked him, and he said, "That's what the world calls me." After that, Chandra Gomi relied on the tradition of Asanga and adhered to the views of the Vijnanavada school. Chandrakirti's
Chinese
因为依靠圣天（Aryadeva）阐释龙树（Nagarjuna）的论典，而采取主张无自性的立场。长达七年进行辩论的考察，为了观看那场辩论，许多人经常聚集。 甚至村里的孩子和姑娘们也略微知道一些，唱道：“唉呀，圣者龙树的论典，对某些人是药，对某些人是毒。无敌的圣者无著（Asanga）的论典，对所有众生都变成了甘露。”月称（Chandrakirti）认为，这里难道没有一个辩论的学徒吗？当他像旃扎果弥（Chandragomin）一样来的时候，住进了一座观世音（Avalokiteshvara）的寺庙。从门外听，看到观世音的石像如导师教导弟子般说法。于是打开门说：“圣者您难道有亲疏之分吗？”随即石像变成了石头，因为说法的手指还残留着，所以被称为观世音指着。据说从那时起辩论就自然平息了。像这样，自空和他空的不同宗派出现了很多，不能说一方正确，一方不正确，而应该说这是为了适应众生根器的高低，作为调伏他们的方法而宣说的。而且那些论师也都是圣者，不能因为是小孩子就诽谤圣者的行境，因为他们是调伏众生的佛的事业。正如《虚空无垢经》中所说：“如来不是真实显现给所有众生的，善知识是完全显现的，所以要比如来更重视善知识。”以及《功德宝藏集》中所说：“诸佛的声闻弟子，凡是讲经说法，具有讲解和智慧，宣说殊胜的安乐和获得它的果实，所有这些都是如来之士的力量。”因此。那也是就究竟的意义而言是这样的：初转法轮是为了那些最初的业者和根器低下者，考虑到四谛应该断除和修习，为了从轮回中解脱出来，从所断除的事物中解脱出来的方法。
English
Because of relying on Aryadeva's explanation of Nagarjuna's treatises, they took the position of asserting no self-nature. For seven years, they engaged in debates and investigations. Many people gathered regularly to watch the debate. Even the village children and girls knew a little and sang, "Alas, the treatise of the noble Nagarjuna is medicine for some and poison for others. The treatise of the invincible noble Asanga has become nectar for all beings." Chandrakirti thought, "Is there not a student of debate here?" When he came like Chandragomin, he stayed in a temple of Avalokiteshvara. Listening from outside the door, he saw the stone statue of Avalokiteshvara teaching the Dharma as a teacher teaches a student. Then he opened the door and said, "Do you have favoritism, noble one?" Immediately, the stone statue turned into stone, and because the finger of the hand that was teaching the Dharma remained, it was called Avalokiteshvara pointing. It is said that from that time on, the debate naturally subsided. Like this, many different tenets of self-emptiness and other-emptiness have appeared. It is not right to say that one side is correct and the other is not. Rather, it should be said that this is taught as a method to tame them, depending on the high and low capacities of beings. Moreover, those teachers are all noble ones. One should not slander the conduct of the noble ones because they are children, because they are the activity of the Buddha who tames beings. As it is said in the Sutra of Immaculate Space, "The Tathagata does not actually appear to all beings, but the virtuous friend is fully apparent, so value the virtuous friend more than the Tathagata." And as it is said in the Collection of Precious Qualities, "The Shravaka disciples of the Buddhas, as many as teach the Dharma, possessing explanation and wisdom, proclaiming supreme bliss and obtaining its fruit, all of these are the power of the Tathagata's beings." Therefore. That is also true in the ultimate sense: the first turning of the wheel of Dharma was for those who are beginners and have low faculties, considering that the Four Noble Truths should be abandoned and cultivated, in order to liberate from samsara, a method to liberate from what should be abandoned.