Tibetan
འདི་ཉིད་ལས། མ་རྟོགས་པ་དང་ལོག་པར་རྟོག །ཕྱོགས་རྟོགས་ཡང་དག་ཉིད་མ་རྟོགས། །ཞེས་པས་མ་རྟོགས་པ་མུ་སྟེགས་ཕྱལ་པ་དང་རྒྱང་འཕེན། ལོག་པར་རྟོག་པ་མུ་སྟེགས་རྟག་ཆད་གཉིས། ཕྱོགས་རྟོགས་ཉན་རང་གཉིས། ཡང་དག་ཉིད་མ་རྟོགས་པ་དབུ་སེམས་གཉིས་ཀྱི་ལྟ་བ་སེལ་ལོ། །གཉིས་པ་ནི། ཆོས་ཉིད་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པའི་དགོས་པ། ལས་གང་ལ་སྤྱད་ཀྱང་མི་འཆིང་བའི་དགོས་པ། སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་པའི་དངོས་རྒྱུར་གྱུར་པའི་དགོས་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྒྱས་པ་ལས། ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བུ། །བདག་གིས་ཡང་དག་རྟོགས་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལས། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་རྟོགས་པ་ཡིས། །དུག་གསུམ་དུག་ལྔས་གནོད་མི་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་ལས། རང་རིག་ཡེ་ཤེས་དོན་རྟོགས་ན། །སྐྱེ་ཤི་མེད་པའི་གཡུང་དྲུང་ཐོབ། །ཅེས་སོ། །དེ་ཡང་དབུ་སེམས་གཉིས་ཀྱིས་ཡང་དག་ཉིད་མ་རྟོགས་པའི་ཚུལ་ཅུང་ཟད་བརྗོད་ན་དེ་ལ་སེམས་ཙམ་པ་དང་དབུ་མ་པའི་ལུགས་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ། དཀར་དམར་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་ཤེས་པ་དང་བཅས་པ་འདི་ཐམས་ཅད་རང་གི་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པར་བདེན་པར་འདོད་པ་སེམས་ཙམ་རྣམ་བདེན་པ་དང་། ཤེས་པའི་རྣམ་པར་རྫུན་པར་འདོད་པ་སེམས་ཙམ་རྣམ་རྫུན་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། དོན་དུ་སྣང་བ་རང་གི་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་ཕྱིར་ཤར་བ་ཙམ་སྟེ། དཔེར་ན། རྫིང་འགྲམ་གྱི་ནོར་བུའི་ཤིང་གི་ཡལ་ག་ལ་བཏགས་པའི་ནོར་བུ་ཀེ་ཀེ་རུའི་གཟུགས་བརྙན་ཆུ་ནང་དུ་ཤར་བ་ན་ནོར་བུའི་རྣམ་པ་ཕྱི་རོལ་དུ་ཤར་བ་བཞིན་ནོ་ཞེས་འདོད་དོ། །འདི་ལ་དབྱེ་ན། རྣམ་པའི་གྲངས་དེ་སྙེད་ལ་ཤེས་པའི་གྲངས་ཀྱང་དེ་སྙེད་དུ་འདོད་པ་དང་། རྣམ་པ་དང་ཤེས་པ་སྒོ་ང་བཀས་པ་ལྟར་འདོད་པ་དང་། རྣམ་པ་དང་ཤེས་པ་སྣ་ཚོགས་གཉིས་མེད་དུ་འདོད་པ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། སྒྲ་ཐོས་པའི་དུས་ན་སྒྲ་འཛིན་གྱི་ཤེས་པ་གཅིག་པུ་སྐྱེ་ཡི། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་མི་སྐྱེ་བ་ལྟར། ཡུལ་གང་ལ་འཇུག་པ་དེའི་ཤེས་པ་སྐྱེ་ཡི་གཞན་མི་སྐྱེ་བས། རྣམ་པའི་གྲངས་ཇི་སྙེད་པའི་ཤེས་པ་འདོད་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཕྱི་རོལ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བའང་ཤེས་པ་ལས་བྱུང་ལ། དེ་འཛིན་པའི་ཤེས་པའང་སེམས་ལས་བྱུང་བས། སྒོ་ང་བཀས་པ་ལྟར་རྣམ་པ་དང་ཤེས་པ་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་སེམས་གཅིག་ལ་ཤར་བ་སྟེ། ད་ལྟ་ཡུལ་འཛིན་པ་ན། ཕྱི་རྣམ་པའི་ཤེས་པ་གཅིག་ལ་ནང་འཛིན་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་པ་གཅིག་ཤར་བ་ཡང་། ཐོག་མ་མེད་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་གཉིས་སུ་སྣང་ཡང་། རང་རིག་པ་གཅི
Chinese
此中说：“未证与邪证，分证真实皆未证。”由此，未证者，是外道庸俗派与顺世论者；邪证者，是外道常见与断见二者；分证者，是声闻与缘觉二者；真实未证者，是中观与唯识二者的见解。第二，真实证悟法性的必要，无论用于何事皆不束缚的必要，成为获得佛陀果位的真实因的必要。第一，经中说：“法的自性是怎样的，我应真实证悟。”第二，经中说：“以方便与智慧证悟，三毒五毒不能损害。”第三，经中说：“若证自明智慧义，得无生死的永恒。”又，若略说中观与唯识二者未证真实之理，则有唯识宗与中观宗两种宗义。首先，在唯识宗中，将显现为白、红、各种各样的，包含识在内的一切，都认为是自己心的显现而真实存在的，是唯识宗的实相派；认为识的显现是虚假的，是唯识宗的假相派。首先，显现为外境，仅仅是自己识的显现向外显现而已。例如，如同池塘边宝树枝上悬挂的宝珠，其影像显现在水中时，宝珠的显现向外显现一样。此宗又分为：显现的数量有多少，识的数量也有多少；显现和识如同剥开的鸡蛋一样；显现和识是多种多样的无二。在第一种观点中，听到声音的时候，仅仅产生执持声音的识，而不产生执持色等境的识。对于所缘境产生相应的识，而不产生其他的识，因此认为有多少显现就有多少识。第二种观点认为，显现为外境的各种各样也是从识中产生的，执持这些显现的识也是从心中产生的，如同剥开的鸡蛋一样，显现和识，境和有境，在同一个心中显现。现在执持境的时候，外境显现的识和一个内在执持的识同时显现，虽然由于无始以来的习气而显现为二，但实际上是自证智。
English
Here it says: "Non-realization and wrong realization, partial realization, and not realizing the truth itself." Thus, non-realization refers to the mundane and materialistic schools of thought. Wrong realization refers to the eternalist and annihilationist schools of thought. Partial realization refers to the Shravakas and Pratyekabuddhas. Not realizing the truth itself refers to the views of the Madhyamaka and Chittamatra schools. Secondly, the necessity of truly realizing the nature of reality, the necessity of not being bound by whatever actions one engages in, and the necessity of becoming the actual cause for attaining Buddhahood. Firstly, it says in the extensive text: "How is the nature of reality? I shall truly realize it." Secondly, it says in that text: "Through realizing skillful means and wisdom, one will not be harmed by the three poisons and five poisons." Thirdly, it says in that text: "If one realizes the meaning of self-awareness and wisdom, one will attain the eternal state free from birth and death." Furthermore, to briefly explain how the Madhyamaka and Chittamatra schools do not realize the truth itself, there are two systems: the Chittamatra and Madhyamaka. Firstly, within the Chittamatra, there are two sub-schools: the true-aspect Chittamatra, which asserts that all phenomena appearing as white, red, and various colors, including consciousness, are real appearances of one's own mind; and the false-aspect Chittamatra, which asserts that the appearances of consciousness are false. Firstly, the appearance of objects is merely the outward manifestation of one's own consciousness. For example, it is like the reflection of a jewel hanging on the branch of a jeweled tree by a pond, where the appearance of the jewel manifests outwardly in the water. This school is further divided into three: those who assert that the number of appearances is equal to the number of consciousnesses; those who assert that appearances and consciousness are like a cracked egg; and those who assert that appearances and consciousness are diverse but non-dual. In the first view, when hearing a sound, only the consciousness that grasps the sound arises, and the consciousness that grasps forms and other objects does not arise. The consciousness that corresponds to the object arises, and no other consciousness arises, thus asserting that there are as many consciousnesses as there are appearances. The second view asserts that the various appearances of external objects also arise from consciousness, and the consciousness that grasps these appearances also arises from the mind. Like a cracked egg, appearances and consciousness, object and subject, arise in the same mind. When grasping an object now, one consciousness of external appearance and one consciousness of internal grasping arise simultaneously, but although they appear as two due to beginningless habitual tendencies, in reality, it is self-aware wisdom.
Tibetan
ག་པུ་ལས་གཞན་དུ་གྲུབ་པ་མེད་པས་སྒོ་ང་བཀས་པ་ལྟ་བུའོ། །འོ་ན་ཕྱི་རྣམ་པའི་ཤེས་པ་གཅིག་ལ་དེའི་ཚེ་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་གཅིག་བྱུང་དུས་རྟོག་པ་གཉིས་གཅིག་ཆར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མི་འགྱུར་ཏེ། རྣམ་པའི་ཤེས་པ་དེ་རྟོག་མེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འདོད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། ཕྱི་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ སུ་སྣང་ཡང་། ནང་འཛིན་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་པ་གཅིག་གིས་ཤེས་ཏེ། མཁར་གྱི་ནང་དུ་སྤྲེའུ་གཅིག་འཇུག་པ་མྱུར་བས་གློ་སྐར་བཞིར་སྐེ་རིབ་རིབ་བྱུང་ནས་ལྟ་བ་ལྟར། སྒོ་ལྔ་ལ་ཤེས་པ་གཅིག་གིས་ཞུགས་ནས་ཡུལ་རིག་པའོ། །རིག་དུས་ནའང་རྣམ་པ་དང་། ཤེས་པ་གཉིས་ག་སེམས་གཅིག་གི་རང་བཞིན་དུ་ཐ་མི་དད་དེ། རྨི་ལམ་གྱི་སྣང་བ་དང་། འཛིན་བྱེད་རང་དུ་སྣང་བ་གཉིས་ཀ་ཡང་གཉིད་གཅིག་གི་ཤེས་པར་ཐ་མི་དད་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་འདོད་དོ། །གཉིས་པ་རྣམ་རྫུན་པ་ནི། ཕྱི་དོན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་འཁྲུལ་པར་སྣང་བའི་བག་ཆགས་རྫུན་པ་བ་ཡིན་གྱི། ཤེས་པར་བདེན་པ་མ་ཡིན་ལ། དེ་འཇལ་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཡང་རྫུན་པ་བས་གཞལ་གྱི། མྱོང་བ་བདེན་པ་བས་གཞལ་བ་ནི་མེད་དེ། ཡུལ་ཤེས་གཉིས་ཀ་ཡང་འཁྲུལ་སྣང་རྫུན་པ་བའི་རང་བཞིན་ཙམ་དུ་འདོད་དོ། །འདི་ལ་དབྱེ་ན། དྲི་བཅས་སུ་ཤར་བར་འདོད་པ་དང་། དྲི་མེད་དག་པ་བར་འདོད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ད་ལྟའི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་དང་། དེ་འཇལ་བའི་ཤེས་པ་གཉིས་ཀ་བློའི་དྲི་མ་ཉིད་སྣང་བ་ཙམ་ལས། དོན་དམ་པར་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཁམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དང་བཅས་པ་ཙམ་ཞིག་ཡོད་ཀྱི། རྣམ་ཤེས་སུ་གྲུབ་པ་ནི་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་ལྷག་མ་མེད་པ་ནི། གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་དེ། དྲི་མ་མེད་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡིན་ལ། ལྷག་བཅས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ན་བག་ལ་ཉལ་གྱི་དྲི་མ་ཅུང་ཟད་ཡོད་པས། འཁྲུལ་པར་སྣང་བ་གཟིགས་པ་དང་། རོ་རྒྱབ་སྙུང་བ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་དོ། །ཞེས་པ་དང་། ད་ལྟ་སེམས་ལ་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཡེ་ཤེས་འདྲེས་པར་གནས་པའི་དྲི་མ་ཉོན་མོངས་པའི་ཆ་རྫུན་པ་བ་བསལ་བས། ལྷག་མ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དག་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པའོ་ཞེས་འདོད་དོ། །དག་པ་ནི་རྣམ་པ་དང་རྣམ་ཤེས་རྫུན་པ་ཙམ་དུའང་གྲུབ་པ་མེད་དོ། །མངོན་པར་ཆགས་པ་དག་གིས་ན་ཆུང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གོམས་པ་ལས། ཇི་ཞིག་ན་བསམ་མ་དགོས་པར། དེའི་བྱད་བཞིན་གྱི་སྣང་བ་མེད་པ་གསལ་སྣང་དུ་ཤར་བ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་དཀར་དམར་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་དང་། འཇལ་བྱེད་ཀྱི་བློ་གཉིས་ཀ་མེད་བ
Chinese
因为除了它之外没有其他成立的，就像打破鸡蛋一样。如果外境的识只有一个，那么那时生起一个执着的识，两种分别会同时产生吗？不会产生，因为那个境识是无分别的。这是他们的观点。第三种是，外境的显现虽然多种多样，但内在的执持识却只有一个能知晓，就像猴子快速进入城堡内部，导致四个城门同时出现眩晕而观看一样。一个识进入五个门，从而认知外境。在认知时，显现和识两者与一个心的自性无有差别，就像梦中的显现和执持者显现为自身，两者与一个睡眠的识无有差别一样。这是他们的观点。第二种是唯识虚假派，外境的显现对于识来说是虚假的习气显现为错乱，但对于识来说不是真实的，衡量它的识也是通过虚假来衡量，而不是通过真实的体验来衡量，因为境和识两者都被认为是错乱显现的虚假自性。对此进行区分，分为认为显现有染污和认为显现无染清净两种。第一种是，现在显现的各种显现和衡量它的识，两者都仅仅是心的染污显现，实际上存在着无二智慧界的功德，除此之外，没有任何作为识而成立的东西。佛陀的无余法身就是无二智慧本身，是无垢的真如。在有余的阶段，存在着少许潜在的染污，因此会显现错乱的景象，例如看到幻象和背痛等。这是他们的观点。现在，心中烦恼和智慧混合存在，去除烦恼部分的虚假染污，从而显现无余的清净智慧。这是他们的观点。清净派认为，显现和识甚至连虚假都不成立。那些强烈执着的人，因为习惯于对年轻女性产生想法，以至于不需要思考，就能清晰地显现出她们的容貌。因此，外境显现出各种各样的颜色，而衡量它们的心识两者都不存在。
English
Because there is nothing established other than it, it is like breaking an egg. If there is only one external aspect consciousness, then when one apprehending consciousness arises at that time, will the two conceptualizations occur simultaneously? No, they will not, because that aspect consciousness is non-conceptual. This is their view. The third is that although the appearances of external objects are various, the internal apprehending consciousness knows them with one consciousness, like a monkey quickly entering a castle, causing dizziness at the four gates and looking around. One consciousness enters the five gates and cognizes the objects. Even when cognizing, the appearance and the consciousness are not different from the nature of one mind, just as the appearances in a dream and the apprehender appearing as itself are not different from the consciousness of one sleep. This is their view. The second is the Aspect-False school, where the appearances of external objects are false habitual tendencies that appear as mistaken to consciousness, but are not true for consciousness. The consciousness that measures it also measures it through falsity, not through true experience, because both the object and the consciousness are considered to be merely the false nature of mistaken appearances. This is divided into two: those who believe that appearances are tainted and those who believe that appearances are untainted and pure. The first is that the various appearances that appear now and the consciousness that measures them are both merely appearances of the mind's defilements. In reality, there is only the quality of the non-dual realm of wisdom, and nothing is established as consciousness. The Buddha's unconditioned Dharmakaya is the non-dual wisdom itself, which is the stainless Suchness. In the conditioned state, there is a slight latent defilement, so mistaken appearances are seen, such as seeing illusions and having back pain. This is their view. Now, in the mind, afflictions and wisdom are mixed, and by removing the false defilement of the afflictions, the unconditioned pure wisdom is manifested. This is their view. The pure ones believe that neither appearances nor consciousness are established even as false. Those who are strongly attached, because they are accustomed to thinking about young women, can clearly see their faces without having to think about it. Therefore, the appearances of external objects appear in various colors, and both the minds that measure them do not exist.