Tibetan
ག་པའི་ཆོས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང་འདི་ཉིད་ལས། ངོ་མཚར་ཆོ་འཕྲུལ་རྨད་ཀྱི་ཆོས། །གཞན་ལས་ཡོད་འོངས་མ་ཡིན་ཏེ། །ཐབས་ལ་བརྟེན་པའི་ཤེས་རབ་ཉིད། །དེ་ལྟ་བུ་ཡི་ངང་དུ་འབྱུང་། །ཞེས་དང་། བསམ་གཏན་མིག་སྒྲོན་གྱི་རང་འགྲེལ་ལས། དོན་དུ་རང་རིག་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་སོན་པ་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཐོབ་ཅེས་བྱའོ། །ཞེས་སོགས་སོ། །རྩོད་སྤོང་ནི། ཁ་ཅིག གསང་སྔགས་ཀྱི་ལམ་བདེ་ཞིང་མྱུར་བའི་ཐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་ཀྱིས། མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་དེ། ཚུལ་གསུམ་སྒྲོན་མེ་ལས། དོན་གཅིག་ནའང་མ་རྨོངས་དང་། །ཐབས་མང་དཀའ་བ་མེད་པ་དང་། །དབང་པོ་རྣོན་པོའི་དབང་བྱས་ནས། །ཐབས་ལ་གསང་སྔགས་ཁྱད་པར་འཕགས། །ཞེས་ཟེར། དེ་དགག་པ་ལ། རིགས་པ་དང་ལུང་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། རྒྱུའི་མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་ཀུན་ཏུ་འོད་ཀྱི་ས་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག་དེ་ཆོས་ཅན། སྔགས་ཀྱི་མི་སློབ་ལམ་དུ་འཇུག་མི་དགོས་པར་ཐལ། ཁྱོད་མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་ཐོབ་ཟིན་པའི་གང་ཟག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་དེ་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ལ་མཐར་ཐུག་འབྲས་བུའི་དབང་བསྐུར་ནས་སངས་རྒྱ་དགོས་ཀྱི་གང་ཟག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། དགོངས་པ་ཐ་མ་ཐོབ་ནས་ནི། །འོད་ཟེར་ཆེན་པོའི་དབང་བསྐུར་རོ། །ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་ལུང་གིས་ཀྱང་གནོད་དེ། ཐབས་ཞགས་ལས། ཀུན་ཏུ་འོད་ལས་འདས་ནས་སུ། །པདྨ་ཅན་དུ་གྱུར་པ་ན། །ཞེས་དང་། དབྱིག་གི་སྒྲོན་མ་ལས། ཁྱོད་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་ཀུན་ཏུ་འོད། །ཐབས་ ཆེན་ཐེག་པའི་བསྟི་གནས་པ། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་གནོད་དོ། །གཞན་ཡང་མདོ་སྔགས་གཉིས་ལ། དབང་དང་ཤེས་འཇུག་རྟོགས་གོམས་ཀྱི་ལམ་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་ལྟར། མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་ལ་ཡང་ཡོད་དགོས་ཏེ། གསང་སྔགས་ཀྱི་དབང་སོགས་ཀྱི་རྒྱུ་མེད་པའི་གསང་སྔགས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འབྲས་བུ་ནི་རྒྱུའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར། ཡང་ཁ་ཅིག་ན་རེ། ལམ་གོམས་པའི་རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར། འབྲས་བུ་འདུས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་སེམས་ཉིད་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ཡེ་ནས་བཞུགས་པ་ཉིད། ལམ་གྱི་ཞེན་པ་དག་པའི་ངོ་ན་དེར་གསལ་བའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་སྤྲིན་དེངས་པའི་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྣང་བ་བཞིན་ནོ། །དེའང་འདི་ཉིད་ལས། ཤེས་རབ་དབྱིངས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད། །ཐབས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱར་གྱུར་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་མཚན་མ་ཅན་དུ་འགྱུར་
Chinese
这是关于什么的法？ 就像这样，从这本身来说：奇妙的、神变的、非凡的法，不是从其他地方来的，而是依赖于方便的智慧，它就是这样产生的。就像《三摩地眼灯自释》中所说：实际上，自证达到真如本身，就被称为获得佛果。等等。驳斥争论：有些人认为，密宗的道是方便快捷的，是方法的特殊之处，但最终的果位没有区别。如《三支灯》中所说：即使意义相同，也不会迷惑，方法多而没有困难，凭借敏锐的根器，在方法上，密宗特别殊胜。他们这样说。为了反驳这一点，从理证和圣言两方面来说：首先，常住于因的究竟果位——普光地的补特伽罗，不应该进入密咒的不学道，因为你是已经获得究竟果位的补特伽罗。如果承认，那么，你是需要接受究竟果位的灌顶才能成佛的补特伽罗，因为《经庄严论》中说：获得最后的意趣后，就给予大光芒的灌顶。因为这样说，所以圣言也相违背。如《方便索》中所说：从普光中解脱出来后，变成莲花者的时候。以及《智慧灯》中所说：你的究竟是普光，是大方便乘的居所。等等，这些都相违背。此外，就像显宗和密宗在灌顶、引入智慧、证悟、串习的道上有差别一样，在究竟的果位上也必须有差别，因为没有密宗的灌顶等因，就不可能获得密宗的究竟果位，因为果随因行。还有些人说：因为是从修道的因缘中产生的，所以果会变成有为法吗？不是的，因为自己的心性本来就安住于身和智慧的坛城中，在清净道的执着显现时，它就在那里显现。例如，就像乌云消散后显现的太阳坛城一样。就像这本身所说：智慧界性的真如，因为变成了方便的手印。就像这样，它变成了有相的。
English
What kind of Dharma is this? Likewise, from this very text: The wondrous, miraculous, and extraordinary Dharma does not come from elsewhere; it is the wisdom that relies on skillful means that arises in such a way. As it says in the auto-commentary of the Samadhi Eye Lamp: In essence, the very attainment of self-awareness to Suchness is called the attainment of the fruit of Buddhahood. Etc. Refuting objections: Some say that the path of Secret Mantra is distinguished by its easy and swift methods, but there is no difference in the ultimate fruit. As it says in the Lamp for the Three Modes: Even if the meaning is the same, there is no confusion; with many methods and no difficulties; and by empowering sharp faculties, Secret Mantra is particularly superior in its methods. They say this. To refute that, from both reasoning and scripture: First, that person who abides in the ground of all-illuminating light, which is the ultimate fruit of the cause, that subject, should not have to enter the path of no-more-learning of mantra, because you are a person who has already attained the ultimate fruit. If you assert that, then that subject, you are that, because you are a person who needs to be enlightened after receiving the empowerment of the ultimate fruit, because it says in the Ornament of the Sutras: After obtaining the final intention, the empowerment of great light is bestowed. Because it is said, scripture also contradicts it. As it says in the Net of Means: After passing beyond all-illuminating light, when one becomes a lotus-holder. And as it says in the Lamp of Wisdom: Your ultimate end is all-illuminating light, the abode of the great vehicle of means. Etc., these contradict it. Furthermore, just as there are differences in the paths of empowerment, introduction to wisdom, realization, and familiarization in Sutra and Tantra, there must also be differences in the ultimate fruit, because it is impossible to attain the ultimate fruit of Secret Mantra without the cause of Secret Mantra empowerments, etc., because the fruit follows the cause. Again, some say: Because it arises from the causes and conditions of familiarizing oneself with the path, will the fruit become conditioned? No, because one's own mind-essence naturally abides as the mandala of body and wisdom; when the attachment to the path is purified, it becomes clear there. For example, it is like the appearance of the sun's mandala when the clouds dissipate. As it says in this very text: The Suchness of the sphere of wisdom, because it has become the mudra of means. Thus, it becomes characterized.
Tibetan
ཏེ། འབྲས་བུ་ཀུན་རྫོབ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་སུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཟེར་ན། མ་གྲུབ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཡང་དེའི་ངོ་བོ་ཅིར་ཡང་བཟུང་དུ་མེད་པས་ན་ཡོད་པའི་མཚན་མར་མི་འགྱུར་ཞིང་། དེས་དོན་བྱེད་མི་ནུས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་སྣང་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ཀྱང་རང་སྣང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཕྲིན་ལས་ཀྱིས་དོན་མཛད་ལ། དེའི་དུས་ན་ངོ་བོ་ཉིད་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འདུས་མ་བྱས་ཤིང་སྐྱེ་འཇིག་དང་བྲལ་བ། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལས་མི་གཡོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་འདི་ཉིད་ལས། ཡེ་ཤེས་རོལ་པ་ཉིད་ཀྱང་གསོག །རྒྱལ་བ་མངོན་བྱུང་སྐྱོབ་པ་དང་། །བྱིན་རླབས་སྟོན་པའང་དེ་བཞིན་ཏེ། །བྱ་བྱེད་ནུས་པའི་གཟི་བྱིན་གྱིས། །སྒྱུ་མ་རྡོ་རྗེ་བཙན་པོའི་མཆོག །ཅེས་སོ། །གཉིས་པ་གོ་དོན་ནི། སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་ཆོས་སྐུས་ཁྱབ་པ་གཅིག་ལས་མ་གཡོས་པར་གཟུགས་སྐུ་ཐ་དད་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་གཅིག་དང་བྲལ་ལ། ཁྱབ་བྱ་གཟུགས་སྐུ་ཐ་དད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་མ་གཡོས་པས་རྒྱུད་ཐ་དད་མེད་པའི་ཕྱིར་དུ་མ་དང་བྲལ་ལོ། །དེ་ལ་ལྟོས་པའི་གཉིས་ཀ་དང་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པའི་མུ་ཡང་མེད་དེ། གཅིག་དང་དུ་མ་མ་གྲུབ་པས་དེའི་མུ་ཁེགས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལས་གཞན་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཀྱང་གཟིགས་པར་མི་འགྱུར་ ཏེ། གཟིགས་བྱ་གཟིགས་བྱེད་ཀྱི་ཡུལ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར། དེ་བས་ན་དགོངས་པ་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་མེད་པར་རང་གསལ་བའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་འདི་ཉིད་ལས། གཅིག་དང་དུ་མ་བྲལ་བ་ཡི། །མཐའ་དང་དབུས་མེད་དེ་བཞིན་ཉིད། །སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཀྱང་མི་གཟིགས་ཏེ། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་གནས་མེད་སྣང་། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་རྣམ་གྲངས་ལ། མིང་གི ངོ་བོའི། སའི་རྣམ་གྲངས་སོ། །དང་པོ་ནི། ལམ་རིམ་ལས། ཐུན་མོང་མིན་པའི་རྒྱལ་མིང་གྲངས། །བདེ་གཤེགས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྟེ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་སངས་རྒྱས་དང་། །དགྱེས་ཆེན་བརྗོད་སོགས་བསམ་མི་ཁྱབ། །ཅེས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། ཐུན་མོང་དང་མཆོག་གིའོ། །དང་པོ་ལ། རྟེན་དང་། བརྟེན་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། སྐུ་གསུམ་སྟེ། འདི་ཉིད་ལས། ཆོས་སྐུ་དཔག་མེད་བརྗོད་དུ་མེད། །ལོངས་སྤྱོད་ཟད་མེད་རིན་ཆེན་གཏེར། །སྤྲུལ་པ་བྱེ་བ་བསམ་མི་ཁྱབ། །ཅེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཡེ་ཤེས་བཞི་སྟེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས་མི་གཡོ་སྟེ། །ཡེ་ཤེས་གསུམ་ནི་དེ་ལ་བརྟེན། །མཉམ་པ་ཉིད་དང་སོ་སོར་རྟོག །བྱ་བ་གྲུབ་པ་ཁོ་ནའོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། མ་འདྲེས་རྣམ་གྲངས་སུ་སྣང་བ་དང་། དབྱེ
Chinese
如果说，因为果位显现为世俗谛的色身和智慧，所以（是真实的）。这不成立，因为即使如此，它的自性也无法被把握为任何事物，因此不会变成存在的相状。但这也不是说它不能成办事业，因为其他显现的两种色身也是自显现的缘故。它以如幻的行事业来成办利益。在那时，它的自性并没有变成其他，因为它不是积聚所成，远离生灭，不从法身中动摇。即便如此，也正是从这里说：智慧的游舞也积累，胜者显现为救护者，加持显现也同样，以能作所作的能力的光辉，幻化金刚最为坚固。第二，意义是：诸佛以法身遍布，不离于一，却显现为不同的色身，因此是远离一的。所遍布的各异色身的自性不离于法界，因此没有不同的相续，所以是远离多的。对于此，既没有依赖于它的二者，也没有非二者的边，因为一和多没有成立，所以它的边也被遮止。除此之外，即使是佛陀也无法见到，因为超过了能见所见的对境。因此，证悟是没有对境和有境的自明。即便如此，也正是从这里说：远离一和多，无边无中即是真如。佛陀也无法见到，因为自生智慧无处显现。第三，是名相、自性、处所的分类。第一是名相。在《菩提道次第》中说：不共的佛名数量，善逝、如来、薄伽梵、佛陀，大喜等不可思议。这是名相。第二是自性，分为共同和殊胜。首先是共同，分为所依和能依两种。首先是所依，即三身。如这里所说：法身无量不可说，报身无尽珍宝藏，化身百千不可思议。这是所依。第二是能依，即四种智慧。在《经庄严论》中说：如镜智慧不动摇，三种智慧依于它，平等性智和妙观察智，成所作智唯成办。这是能依。第二是殊胜，分为不杂乱显现的名相和区分
English
If it is said that because the result appears as the illusory body and wisdom of the conventional truth, it is not established. Even so, its essence cannot be grasped as anything, so it does not become a sign of existence. But it is not that it cannot accomplish anything, because the two forms of other appearances are also self-appearances. It accomplishes benefits through illusory activities. At that time, its essence does not change into something else, because it is not formed by accumulation, is free from birth and death, and does not move from the Dharmakaya. Even so, it is said from here: The play of wisdom also accumulates, the Victorious One appears as a protector, and the manifestation of blessings is the same. With the glory of the ability to act, the illusion vajra is the most powerful. Second, the meaning is: Buddhas are pervaded by the Dharmakaya, without moving from one, but appear as different forms, so they are separated from one. The nature of the different forms that are pervaded does not move from the Dharmadhatu, so there is no different continuum, so it is separated from many. For this, there is neither the edge of both that depends on it, nor the edge of non-both, because one and many are not established, so its edge is also blocked. Other than that, even the Buddha cannot see it, because it exceeds the object of seeing and being seen. Therefore, realization is self-luminous without object and subject. Even so, it is said from here: Separated from one and many, without beginning and middle, is suchness. Even the Buddha cannot see it, because self-born wisdom appears nowhere. Third, there are categories of name, nature, and place. The first is the name. In the Lamrim it says: The number of uncommon Buddha names, Sugata, Tathagata, Bhagavan, Buddha, Great Joy, etc., are inconceivable. This is the name. Second is the nature, which is divided into common and supreme. First is the common, which is divided into two: the basis and the dependent. First is the basis, which is the three bodies. As it says here: The Dharmakaya is immeasurable and unspeakable, the Sambhogakaya is an inexhaustible treasure, and the Nirmanakaya is hundreds of thousands and inconceivable. This is the basis. Second is the dependent, which is the four wisdoms. In the Sutra Ornament it says: The mirror-like wisdom is unmoving, the three wisdoms depend on it, equality wisdom and discriminating wisdom, accomplishing wisdom only accomplishes. This is the dependent. Second is the supreme, which is divided into the names that appear as unmixed categories and the distinctions.