Tibetan
།དེ་ལྟར་སྒྱུ་མའི་དངོས་པོ་དྲུག་པོ་ཐ་དད་མེད་པར་རིག་པ་ལ་གསལ་བ་ནི་ལྷག་པ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཀུན་རྫོབ་དང་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སྣང་ཡང་བདེན་པས་སྟོངས་པ་ཙམ་དུ་ངོ་བོ་གཅིག་ཀྱང་། གཏན་ལ་འབེབས་ཚུལ་གྱི་ལྡོག་པ་ཐ་དད་པས་སྐྱོན་མེད་དེ། འཁྱག་པ་དངོས་སུ་མཐོང་བས་ཆུ་ལྐོག་གྱུར་དུ་ཤུགས་ལ་རྟོགས་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལྷག་པ་དོན་དམ་བདེན་པ་ལ། མཚན་ཉིད་ནི། སྣང་བ་ངོ་བོ་ཉིད་རྒྱུར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་ཆོས་ཉིད། དེ་སྒྲུབ་པ་ལ་ལུང་རིགས་གཉིས་ཏེ། ལུང་ནི་འདི་ཉིད་ལས། གཞི་རྩ་མེད་པའི་སེམས་ཉིད་ནི། །ཕོ་མོ་མ་ཡིན་མ་ནིང་མིན། །མཚན་མེད་མ་ཡིན་རིགས་བརྒྱུད་མིན། །ཁ་དོག་མ་ཡིན་དབྱིབས་མ་ཡིན། །གནས་སུ་མ་ཡིན་གང་ཡང་མིན། །དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དེ། །ཐབས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཀུན་གྱི་རྒྱུ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་རིགས་པ་ལ། སྤྲོས་བྲལ་དུ་སྒྲུབ་པ་དང་། དེ་ཉིད་སྣང་བ་ངོ་བོ་ཉིད་རྒྱུར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་སྒྲུབ་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཕར་ཕྱིན་ཐེག་པའི་རིགས་པ་དང་མཚུངས་ལ། གཉིས་པ་ནི་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་ཆོས་ཉིད་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་སྣང་བ་ངོ་བོ་ཉིད་རྒྱུར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་སྣང་ཙམ་ཉིད་ནས་བརྟགས་ན་ཡང་དག་པར་མ་གྲུབ་ཅིང་། ཁྱོད་སྣང་ཚོད་ཙམ་ཞིག་མ་འགགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྒྱས་པ་ལས། མེད་པ་ཉིད་ན་སྣ་ཚོགས་སྣང་། །ཐམས་ཅད་ཤེས་རབ་དབྱིངས་ལས་བྱུང་། ། ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ལྷག་པ་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་ནི། མཚན་ཉིད་ནི། སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་པར་དཀོར་བདུན་ངོ་བོ་ཉིད་རྒྱུར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཉིད། དེ་སྒྲུབ་པ་ལ་ལུང་རིགས་གཉིས་ལས། ལུང་ནི། འདི་ཉིད་ལས། བདེན་པ་གཉིས་ཀ་དབྱེར་མེད་པར། །འཕྲུལ་དགའི་ཚུལ་དེ་ཐ་དད་མིན། །ཞེས་དང་། རྒྱས་པ་ལས། དོན་དམ་ཀུན་རྫོབ་དབྱེར་མེད་པར། །འདུས་མ་བྱས་ཉིད་འདུས་བྱས་ཉིད། །འདུས་བྱས་སྣང་བ་རྡོ་རྗེ་ཉིད། །ཅེས་དང་། ལམ་རིམ་ལས། རྒྱལ་འགྲོས་མ་མཛད་མ་བཅོས་པར། །རང་བཞིན་ངང་གིས་དབྱེར་མེད་སྟེར། །ཅེས་སོ། །གཉིས་པ་རིགས་པ་ནི། བདེན་པ་དབྱེར་མེད་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཐི་གུ་དཀར་ནག་སྒྲིལ་བ་ལྟ་བུའི་ཐབས་ཤེས་དབྱེར་མེད་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་ཕན་ཚུན་གཅིག་གིས་གཅིག་མི་གཏོང་བའི་ངོ་བོ་བདག་གཅིག་པའི་དབྱེར་མེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེར་ན། གསེར་དང་གསེར་གྱི་སེར་པོ་དང་། གཡུ་དང་གཡུའི་སྔོན་པོ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ཉིད་མཚན་
Chinese
如是，六种幻化的事物无有差别地在觉性中显现，是增上世俗谛。如是，若谓世俗和真谛无别且无有差别耶？虽仅是显现却为空性，本体一味，然安立方式的差别是不同的，故无过失。如冰块显现可见，而水则隐而不显，需以暗示来领悟。第二，增上胜义谛，其体性是：显现是自性任运成就的离戏法性。为成立此，有经教和理证两种。经教是：于此（经）中云：“无有根本之心性，非男非女亦非双性人，无相无种姓，非色非形，非处所亦非任何物，彼如是之智，乃一切方便手印之因。”如是。第二，理证分二：成立离戏，以及成立彼显现是自性任运成就。初者，与般若乘的理证相同。后者，离戏之法性，是为有法。汝显现是自性任运成就，因汝仅从显现的角度观察亦不成实，且汝显现的少许程度亦未曾止息之故。如《广大》中云：“无有之中显现种种，一切皆从智慧界中生。” 如是。第三，增上真谛无别，其体性是：显空无别，七宝自性任运成就之法性。为成立此，有经教和理证两种。经教是：于此（经）中云：“二谛无别，幻化喜乐之理非他异。”又《广大》中云：“胜义世俗无有别，无为即是有为性，有为显现金刚性。”又《道次第》中云：“不作不整任运成，自性自然赐无别。”如是。第二，理证是：真谛无别，是为有法。汝非如黑白线缠绕般的方便智慧无别，因汝是互不舍弃、本体一味的无别之故。譬如，黄金与黄金之黄色，绿松石与绿松石之蓝色。彼即是体性。
English
Thus, the six illusory objects appearing without difference in awareness are the enhanced conventional truth. If it is said that the conventional and the truth are not different and have no distinction, although they are only appearances and are empty of truth, they are of one essence. However, there is no fault because the aspects of the way of establishing them are different. It is like seeing ice directly and understanding water implicitly in a hidden way. Second, the enhanced ultimate truth, its characteristic is: appearance is the nature of the spontaneously accomplished dharma nature free from elaboration. To prove this, there are two types of scripture and reasoning. The scripture is: In this very (sutra) it says: "The nature of mind without foundation, is neither male nor female nor hermaphrodite. It is without characteristics, without lineage, not color, not shape. It is not a place, it is nothing. That wisdom of suchness, is the cause of all skillful means mudras." So it is. Second, reasoning is divided into two: establishing freedom from elaboration, and establishing that appearance is spontaneously accomplished as the nature. The first is similar to the reasoning of the Perfection Vehicle. The second is that the dharma nature free from elaboration is the subject. You, appearance, are spontaneously accomplished as the nature, because even if you are examined only from the perspective of appearance, you are not truly established, and because the extent of your appearance has not ceased. As it says in the Extensive (text): "In the absence, various appearances appear. All come from the realm of wisdom." So it is. Third, the enhanced truth is non-dual, its characteristic is: the dharma nature in which appearance and emptiness are non-dual, and the seven treasures are spontaneously accomplished as the nature. To prove this, there are two types of scripture and reasoning. The scripture is: In this very (sutra) it says: "The two truths are non-dual, the way of illusory joy is not different." And in the Extensive (text) it says: "Ultimate and conventional are not different, the unconditioned is the conditioned, the conditioned appearance is the vajra nature." And in the Stages of the Path (Lamrim) it says: "Without making or correcting, spontaneously, nature naturally bestows non-duality." So it is. Second, the reasoning is: the non-duality of truth is the subject. You are not the non-duality of skillful means and wisdom like black and white threads intertwined, because you are the non-duality of one essence that does not abandon each other. For example, gold and the yellow of gold, turquoise and the blue of turquoise. That itself is the characteristic.
Tibetan
ཉིད་བློ་བྲལ་དུ་སྒྲུབ་པ་ནི། དེ་ཆོས་ཅན། བློའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་ཡིན་ཏེ། རང་རིག་མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་མེད་རང་གསལ་དུ་ལ་བཟླ་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ལུང་ལས། བཤད་དུ་མེད་གང་བརྗོད་དུ་ཇི་ལྟ་ཡོད། །ཅེས་དང་། སློབ་དཔོན་གཉན་དཔལ་གྱིས། ཇི་ཙམ་ཟབ་པའི་ཚིག་བརྗོད་ཀྱང་། །དོན་དང་མཐུན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། །གཤམ་གྱི་ས་བཅད་འདིའི་འཕྲོ་གཞི་མ་རྙེད་པས་མ་དཔེ་དག་པ་རེ་རྙེད་ན་དཔྱོད་རོགས གཉིས་པ་བརྟགས་གཞི་ལ། མཚན་ཉིད་དང་དེ་གཏན་ལ་དབབ་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། གནས་ལུགས་ལ་: གོ་གོལ་བར་རྟོག་པའི་ཞེན་སྣང་ངོ་། །དེ་ཡང་ལམ་རིམ་ལས། འཁོར་དང་འདས་དངོས་ཞེན་སྣང་བརྟག །ཅེས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། འཁོར་བའི་ཆོས་གཏན་ལ་ཕབ་པ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་གཏན་ལ་ཕབ་པ་དང་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ། འཁོར་བར་འཁྲུལ་པའི་གཞི། ཇི་ལྟར་འཁྲུལ་པའི་ཚུལ། འཁྲུལ་བའི་རང་བཞིན་ཆོས་ཉིད་ལས་མ་གཡོས་པར་ལ་ཟླ་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ཡེ་ནས་དྲི་མ་མེད་པ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའི་སྣང་བ་སྟེ། འདི་ཉིད་ ལས། ཨེ་མའོ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ལས། །རང་གི་རྣམ་རྟོག་ལས་ཀྱིས་སྤྲུལ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། རྒྱུ་རྒྱུད་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་སྣང་བ་དེས་འཁྲུལ་གཞི་བྱས་ནས་རྐྱེན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མ་རིག་པས་འཁྲུལ་ཏེ། རྒྱས་པ་ལས། རྟག་ཏུ་རང་བཞིན་སྣང་གྱུར་ཀྱང་། །མིག་གིས་མིག་བཞིན་མ་རིག་པའོ། །ཞེས་སོ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མ་རིག་པ་དེ་གང་ཞེ་ན། སྤར་ཁབ་ལས། ངེས་པའི་ཤེས་པ་མ་སྐྱེས་པ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མ་རིག་པའོ། །ཞེས་གསུངས། དེའི་གྲོགས་ཀུན་བཏགས་ཀྱི་མ་རིག་པ་ནི་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་དུ་སྣང་བའི་ལོག་རྟོག་ལས་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སྣང་ཤེས་པ་སྐྱེས་པས། ལས་དགེ་སྡིག་གི་བག་ཆགས་ཀུན་གཞི་ལ་བཞག་སྟེ་འཁོར་བ་མཐོ་དམན་དུ་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་འདི་ཉིད་ལས། མ་རིག་རྟོག་པའི་གཟུང་འཛིན་གྱི། །ཞེས་དང་། གཟུང་འཛིན་སྤྲོས་ལ་འཆེ ལ་བ་ཡི། །རྣམ་རྟོག་ཞགས་པས་སོ་སོར་འཛིན། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་ལྟར་བརྟག་གཞི་འཁོར་བའི་ཆོས་དེ་དག་ཏུ་འཁྲུལ་པ་ལྟར་སྣང་ཡང་རང་བཞིན་ཆོས་ཉིད་ལས་གཡོས་པ་མེད་དེ་ཐོ་ཡོར་ལ་མིར་སྣང་ཡང་ཐོ་ཡོར་ལས་མ་གཡོས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་འདི་ཉིད་ལས། རང་བཞིན་ཉིད་ལས་ཉམས་པ་མེད། །ཅེས་དང་། ལོག་རྟོག་ཉིད་ལས་གཞན་དུ་ཅི་ཡང་མེད། །སྟོང་ཉིད་བདག་མེད་ཡེ་མཁྱེན་རང་རིག་ཐུག
Chinese
要证明它是离概念的，因为它是超越思维对象的，因为它具有自知现量的无对象自明的性质。经中说：“不可说之物，如何能说？” 根巴大师说：“无论多么深刻的词语，也不会与意义相符。” 由于没有找到下面章节的其余部分，如果找到干净的副本，请检查。第二，关于考察的基础，分为体性和确定体性两种。第一，关于实相：是颠倒错觉的执着。正如道次第中所说：“考察轮回和涅槃的实有执着。”第二，分为确定轮回之法和确定涅槃之法两种。第一，分为轮回中迷乱的基础，如何迷乱的方式，以及迷乱的自性不离法性。第一，法界自性清净，本来无垢，是如来藏的显现。正如其中所说：“唉玛，从如来藏中，由自己的分别念之业所化现。”第二，因是如来藏的显现，以此作为迷乱的基础，缘是俱生无明而迷乱。如广论中所说：“恒常自性显现，如眼见眼般无明。” 什么是俱生无明呢？ 如《火花》中所说：“未生起决定之识，即是俱生无明。” 它的助手是遍计所执的无明，从显现为境和有境的邪分别念中，生起能取所取二相的识，将善恶业的习气放在阿赖耶识上，共同造作轮回的高低。正如其中所说：“无明分别念的能取所取。” 以及“执着于能取所取的戏论，分别念的绳索分别执着。”第三，如是考察的基础，虽然显现为迷乱于轮回的诸法，但自性不离法性，如木偶显现为人，但未离木偶。正如其中所说：“不离自性。” 以及“除了邪分别念之外，什么也没有。” 空性无我，原始智慧，自知圆满。
English
To prove that it is beyond conceptuality, it is because it transcends the realm of mind, as it possesses the nature of self-knowing awareness, self-luminous without an object of perception. As the scripture says, "What cannot be spoken, how can it be expressed?" The teacher Nyenpal said, "No matter how profound the words spoken, they will not correspond to the meaning." Since the rest of this section below has not been found, please examine it if you find a clean copy. Secondly, regarding the basis of investigation, there are two parts: the definition and the determination of that. First, regarding the reality: it is the clinging to the delusion of confusion. As it is said in the Stages of the Path, "Examine the clinging to the reality of samsara and nirvana." Secondly, there are two parts: determining the phenomena of samsara and determining the phenomena of nirvana. First, there are the basis for delusion in samsara, how the delusion occurs, and how the nature of the delusion does not deviate from the Dharma nature. First, the Dharma realm is naturally pure, primordially without defilement, and is the appearance of the Sugata-garbha. As it says in this very text: "Alas, from the Sugata-garbha, transformed by the actions of one's own thoughts." Secondly, the cause is that the appearance of the Sugata-garbha is taken as the basis of delusion, and the condition is that delusion arises from co-emergent ignorance. As it says in the extensive text, "Although the nature always appears, it is ignorance like the eye seeing the eye." What is this co-emergent ignorance? As it says in Spark, "The non-arising of definite knowledge is co-emergent ignorance." Its companion is the imputed ignorance, from the false conceptions that appear as object and subject, the consciousness of dualistic appearance of grasper and grasped arises, placing the imprints of virtuous and non-virtuous actions on the alaya, jointly creating the high and low of samsara. As it also says in this very text, "The grasper and grasped of ignorant conceptions." And, "Clinging to the elaboration of grasper and grasped, the snare of conceptual thought grasps separately." Thirdly, although it appears that the basis of investigation, the phenomena of samsara, are deluded, the nature does not deviate from the Dharma nature, just as a puppet appears as a person but does not deviate from being a puppet. As it also says in this very text, "There is no deviation from the nature itself." And, "There is nothing other than false conceptions." Emptiness, selflessness, primordial wisdom, self-knowing perfection.