Tibetan
ངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ཐེག་པ་འདིའི་ལུགས་ཀྱི་ཀུན་གཞི་ཉིད་ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་སུ་ཡེ་ནས་དག་པས་སྤང་གཉེན་དུ་མི་འདོད་དེ། འཆིང་གྲོལ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ་གསུངས། གཉིས་པ་རང་ལུགས་བཞག་པ་ནི། རྟོག་ཚོགས་ཕུང་པོ་ལྔ་ཡི་རང་བཞིན་ཡེ་ཇི་བཞིན་པའི་རིགས་ལྔ་ཡིན་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་རྒྱུད་དག་པའི་སངས་རྒྱས་ལྔའི་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱས་ཏེ་མཐར་ཕྱིན་པར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རྟོག་པ་ལ་ཐུགས་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རང་དབང་བསྒྱུར་ཞིང་། ཟག་མེད་ཀྱི་ཆོས་ལ་མངའ་བརྙེས་པས་བདེ་བ་ཆེན་པོར་ལོངས་སྤྱོད་པས་ན་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱའོ། །གཞུང་འདིར་ལྷའི་མཚན་ནས་མི་སྨོས་པར་རྟོག་པའི་མཚན་ནས་སྨོས་པ་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། མ་དག་པ་འཁོར་བའི་གནས་སྐབས་སུའང་རྟོག་ཚོགས་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་རྫོགས་པར་གསང་སྔགས་ཀྱི་རྒྱུད་རྣམས་སུ་གསུངས་པ་མ་ཟད། ངེས་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་ཟབ་མོ་རྣམས་ལས་ཀྱང་འབྱུང་སྟེ། འདི་ལྟར་སྡོང་པོ་བཀོད་པ་ལས། གཟུགས་དང་ཚོར་དང་འདུ་ཤེས་དང་། །རྣམ་པར་ཤེས་དང་འདུ་བྱེད་ནི། །གྲངས་མེད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས། །དེ་དག་ཐུབ་པ་ཆེན་པོར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་རང་བཞིན་ཤེས་བྱའི་གཤིས་ལ་རྟོག་པ་དང་ལྷ་གཉིས་ སྣང་ན་སྣང་མཉམ། སྟོང་ན་སྟོང་མཉམ། བཟང་ངན་མེད་པར་མཉམ་པའི་ཕྱིར་དང་། ཐུན་མིན་གྱི་ཐེག་པ་འདིར་ལམ་པས་ལྷ་རྟོག་དབྱེར་མེད་དུ་ངོས་ཟིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་། འབྲས་བུ་མཐར་ཕྱིན་པའི་དུས་ན་རྟོག་པ་ཉིད་མ་སྤངས་མ་བསྒྱུར་བར་ལྷའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་རང་སྣང་བའི་ཕྱིར་སྨོས་པའོ། །རྟོག་ཚོགས་ལྷར་སྣང་བའི་འཐད་པ་དེ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཡོད་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་དང་། ཤེས་བྱ་ནང་གི་དབང་དུ་བྱས་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། རྟོག་པའི་རང་བཞིན་ལྷར་སྣང་བ་དེ་ཡེ་ནས་ཡིན་པ་ཉིད་ལམ་རྐྱེན་དང་འཕྲད་པས་ལྷར་སྣང་རུང་མ་འགག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེར་ན་དངུལ་ཆུས་བསྡུས་པའི་གསེར་ཕྱེ་ཉིད་དངུལ་གྱི་གོང་བུ་ལྟར་སྣང་ཡང་མེའི་རྐྱེན་དང་འཕྲད་ན་གསེར་དུ་འགྱུར་ཞིང་། མ་འཕྲད་ན་མི་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་སྒྱུ་འཕྲུལ་རྟོག་པའི་དྲྭ་བ་རྣམ་པར་གསལ་བའི་རྒྱུད་ཕྱི་མ་ལས། གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣལ་འབྱོར་པ་འདི་དག་རྒྱུ་ཅི་ལྟ་བུ་ཞིག་ལས་བསྒྲུབ་པར་བགྱི་བ་ལགས། བཀའ་སྩལ་པ། ཕུང་པོ་དང་། ཁམས་དང་། སྐྱེ་མཆེད་དང་། འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པའོ།
Chinese
因为如此。因此，此乘的宗义，认为本基自性即是法界智慧，本来清净，不需断除或修持，因为已超越系缚与解脱。第二，安立自宗：五蕴的自性本来就是五种如是之种姓，特别是显现了清净种姓的五佛之果，从而达到究竟圆满。对于这样的分别念，心以自性觉性的智慧来掌握自主，并且证得了无漏之法，享受着大乐，因此称为国王。此论中为何不从本尊的名号说起，而从分别念的名号说起呢？因为即使在不净的轮回状态中，分别念的集合也自性清净，圆满为身与智慧的坛城，不仅在密宗的续部中如此宣说，而且在甚深了义的经部中也有记载。例如，《华严经》中说：“色与受与想，识与行亦然，无量如来众，彼等成大雄。”因此，就自性所知之体性而言，分别念与本尊二者，显现则显现平等，空则空平等，无好坏而平等。并且，在此独特的乘中，行者应认识到本尊与分别念无二无别。在果位究竟圆满之时，分别念本身不需断除或转变，而是自显为本尊的坛城，因此才这样说。那么，分别念显现为本尊的理由是什么呢？这有两种情况：从外境实有的角度来看，以及从所知内境的角度来看。首先，分别念的自性显现为本尊，这本来就是如此，只是与道的因缘相遇，本尊显现的可能性不会停止。例如，水银凝聚的金粉，看起来像水银块，但如果遇到火的因缘，就会变成黄金，如果遇不到，就不会变。同样，《幻化分别网续》的后部中说：“请问，世尊，这些瑜伽士从什么样的因中修持呢？”世尊回答说：“从蕴、界、处、大种等等修持。”
English
Because of this. Therefore, the tenet of this vehicle is that the basic nature itself is the wisdom of the Dharmadhatu, which is originally pure, and there is no need to abandon or cultivate it, because it has transcended bondage and liberation. Second, establishing one's own system: the nature of the five aggregates of thoughts is originally the five such lineages, especially manifesting the fruit of the five Buddhas of pure lineage, thereby achieving ultimate perfection. For such thoughts, the mind masters autonomy with the wisdom of self-awareness, and attains the uncontaminated Dharma, enjoying great bliss, hence it is called the King. Why does this treatise not start with the names of the deities, but with the names of thoughts? Because even in the impure state of samsara, the collection of thoughts is naturally pure, complete as the mandala of body and wisdom, not only is this stated in the tantric tantras, but also in the profound sutras of definitive meaning. For example, the Avatamsaka Sutra says: "Form, feeling, thought, consciousness, and action are the same. Countless Tathagatas, they become great heroes." Therefore, in terms of the nature of self-knowing, thoughts and deities are equal in appearance, equal in emptiness, and equal without good or bad. Moreover, in this unique vehicle, practitioners should recognize that deities and thoughts are inseparable. When the fruit is ultimately perfected, the thoughts themselves do not need to be abandoned or transformed, but spontaneously appear as the mandala of the deities, hence this is said. So, what is the reason why thoughts appear as deities? There are two situations: from the perspective of the existence of external objects, and from the perspective of the internal objects of knowledge. First, the nature of thoughts appearing as deities is originally so, it is only when encountering the conditions of the path that the possibility of deities appearing does not cease. For example, gold powder condensed by mercury looks like a mercury block, but if it encounters the condition of fire, it will turn into gold, and if it does not encounter it, it will not change. Similarly, the latter part of the Mayajala Tantra of Discriminating Networks says: "Please tell me, O Bhagavan, from what kind of cause do these yogis practice?" The Bhagavan replied: "They practice from the aggregates, elements, sources, great elements, and so on."
Tibetan
།གསོལ་པ། འོ་ན་རྒྱུ་ལས་ཀྱང་འབྲས་བུའི་སྣང་བ་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་བ་ལགས། ཇི་སྐད་གསུངས། བཀའ་སྩལ་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་དེ་བཞིན་ཏེ། རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུའི་ཤེས་རབ་སྣང་ངོ་། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་གང་དག་སྒྱུ་མའི་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་བཅུར་སྣང་བ་དང་། དོན་དམ་པར་ནི་དོན་དམ་རྩེ་གཅིག་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲའོ། །གསོལ་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལྟར་ན་དེ་ཉིད་ནི་དེ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་ཡང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བཀའ་སྩལ་པ། ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དཔེར་ན་རྐྱེན་གྱི་འབྲེལ་བ་དང་མ་འཕྲད་པའི་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡོད་ཀྱང་མངོན་དུ་འབྱིན་པའི་ནུས་པ་མེད་པ་བཞིན་དུ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུ་ཡོད་ཀྱང་རྐྱེན་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་མ་འཕྲད་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་འབྱིན་པའི་ནུས་པ་མེད་པས་ན་དེ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ཤེས་བྱ་ནང་གི་དབང་དུ་བྱས་པ་ནི། རྟོག་པའི་རང་བཞིན་ལྷར་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་དང་དེ་ཆོས་མཐུན་པས་རྣམ་ ཤེས་ནི་ཐུགས་ཀྱི་བདག་ཉིད། གཟུགས་ནི་སྐུའི་བདག་ཉིད། ཚོར་བ་ནི་ཡུལ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་དུ་བལྟ་བའི་གཞི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡོན་ཏན་གྱི་བདག་ཉིད། འདུ་ཤེས་ནི་མཚན་མར་འཛིན་པའི་བདག་ཉིད་ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་རྣམས་ཐ་སྙད་དུ་འདོགས་པའི་ལས་ཀྱི་བརྡ་སྤྲོད་པའི་ཕྱིར་དང་། འདུ་བྱེད་ནི་བྱ་བ་བྱེད་པ་ལས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡང་རྒྱུད་གཞན་ལས། གཟུགས་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཉིད། །ཚོར་བ་རིན་ཆེན་འབྱུང་གནས་ལ། །འདུ་ཤེས་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཏེ། །འདུ་བྱེད་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་ཉིད། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་བསྐྱོད་པ། །ཞེས་སོ། །ཡང་ཁོ་ན་རེ། རྒྱུད་ཕྱི་མ་ལས། ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་ཕུང་པོ་ལྔ། །ཟག་མེད་རྣམས་ནི་གཞན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་གནས་གྱུར་པའི་ཟག་མེད་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་གསུངས་པ་དང་ཡང་ཆོས་མཐུན་བརྩིར་ཡོད་དམ་ཞེ་ན། ཡོད་དེ་རྣམ་ཤེས་གནས་གྱུར་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་གཟིགས་པའི་ཕུང་པོ་ནི་ཐུགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་གནས་གྱུར་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ནི་དྲི་མ་མེད་པའི་སྐུ་དང་། ཚོར་བ་གནས་གྱུར་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་ཡོན་ཏན་གྱི་གཞིར་གྱུར་པའི་ཡོན་ཏན་དང་། འདུ་ཤེས་གནས་གྱུར་ཤེས་རབ་ནི་ལུང་རྟོགས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་གཞིར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་གསུངས། འདུ་བྱེད་གནས་གྱུར་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕུང་པོ་ནི་མཛད་པ་
Chinese
请问，那么从因也能生起果的显现吗？怎么说？回答说：善男子，就是这样，从因能显现果的智慧。为什么呢？因为蕴等显现为幻化的四十种手印，而胜义中则显现为胜义一味之故。就这样说。请问世尊，如世尊所说，因为彼非彼，所以与所要证得的也相违。回答说：你认为如何？譬如没有遇到缘的联系，虽然有产生果的因，却没有显现的能力一样。虽然有菩提的因，却没有遇到缘三摩地，所以没有产生果的能力，因此应当这样理解。因为这样说的缘故。第二，就所知内在而言，是分别的自性显现为天尊，因为这和那法相同，所以识是意的自性，色是身的自性，受是作为享受对境的基础，所以是功德的自性，想是执著相的自性，内外诸法是施设名言的业的表示，行是做事的业的自性。就像其他续部中所说：色是遍照，受是宝生，想是无量光，行是不空成就，识是不动。又有人说，从后续部中说：戒等五蕴，无漏者是其他。那么，是否也认为五取蕴转依的五无漏蕴也法相同呢？有，识转依为解脱的智慧所见的蕴是意的自性，同样，色转依为戒蕴是无垢的身，受转依为三摩地是成为功德基础的功德，想转依为智慧是成为教证法基础的缘故。行转依为解脱的蕴是事业。
English
Question: So, does it mean that the appearance of the result can also arise from the cause? What do you say? Answer: Son of good family, it is just so. The wisdom of the result appears from the cause. Why is that? Because the aggregates, etc., appear as the forty hand seals of illusion, and in the ultimate sense, they appear as the single taste of the ultimate. Thus it is said. Question: O Blessed One, as the Blessed One said, because that is not that, it is also contradictory to what is to be attained. Answer: What do you think? For example, just as there is a cause for the arising of a result that has not met with the connection of conditions, but there is no power to manifest it, so too, although there is a cause for enlightenment, there is no power to produce the result because it has not met with the condition of samadhi. Therefore, it should be understood in this way. Because it is said that way. Secondly, in terms of inner knowable objects, it is the nature of conceptualization that appears as deities. Because this and that are similar in Dharma, consciousness is the nature of mind, form is the nature of body, feeling is the basis for regarding objects as enjoyment, so it is the nature of qualities, perception is the nature of grasping at characteristics, and external and internal phenomena are the expression of the karma of applying terms. Action is the nature of the karma of doing things. As it is said in other tantras: Form is Vairochana, feeling is Ratnasambhava, perception is Amitabha, action is Amoghasiddhi, and consciousness is Akshobhya. Furthermore, someone says: From the later tantra: The five aggregates, such as morality, are different for the undefiled ones. So, is it also considered that the five undefiled aggregates of the transformed five aggregates of appropriation are similar in Dharma? Yes, the aggregate of consciousness transformed into the wisdom of liberation is the nature of mind. Similarly, the aggregate of form transformed into the aggregate of morality is the stainless body, the aggregate of feeling transformed into samadhi is the quality that has become the basis of qualities, and the aggregate of perception transformed into wisdom is said to be the basis of the Dharma of scripture and realization. The aggregate of action transformed into liberation is activity.