Tibetan
བཅས་པའི་གནས་ལྔར་རྩིབས་བཞི་པའི་འཁོར་ལོ་ཆུང་བ་མུ་ཁྱུད་དང་བཅས་པ་རེ་རེས་མཚན་པ་དང་། རྒྱས་འབྲིང་གཉིས་ལ་གྲུ་ཆད་ཀྱི་ཕྱིར་བར་ཁྱམས་དང་ལྡན་པ་བྲི་ཞིང་། བསྡུས་པ་ལ་ནི་ཁྱམས་མེད་པའི་ཕྱིར་གྲུ་ཆད་ལ་སྒོ་དོད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ནོ། །དྲུག་པ་རྣམ་པ་དགོད་པ་ནི། སྐུ་གསུང་ཐུགས་སོགས་ཏེ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་གནས་སོ་སོར་རྟེན་ཙཀ་ལི་ལྟ་བུ་བྲིས་འབུར་རམ། མེད་ན་ཚོན་གྱིས་བྲི་བའི་རྗེས་འབྲེལ་དུ་སྐུ་ཕྱག་རྒྱའི་གཟུགས་བརྙན་དང་། གསུང་ཋ་ཊའམ་ཧཱུཾ་མཱུཾ་སོགས་ས་བོན་དང་། ཐུགས་ཕྱག་མཚན་ནམ་རང་མདོག་མཚུངས་པའི་ཐིག་ལེ་འབྲི་བ་སོགས་མཚན་མ་གསུམ་གང་རུང་དང་ལྡན་ པའི་གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པའང་ཅི་ནུས་དགོད་པར་བྱའོ། །བདུན་པ་རབ་གནས་ལ་གཉིས་ཏེ། ནུབ་གཉིས་པའི་ལས་རིམ་གཞུང་བཤད་ཀྱི་དབང་དུ་འབྲེལ་བསྡེབས་ནས་འདིར་བཤད་པ་དང་། སྐབས་ཐོབ་ཀྱི་ལས་རིམ་དཀྱིལ་འཁོར་རབ་གནས་སོ། །དང་པོ་ལའང་གཉིས་ཏེ། ཡན་ལག་དང་། ཡན་ལག་ཅན་གྱི་ལྷག་གནས་སོ། །དང་པོ་ནི། ཁྲོ་བོ་མི་འཆི་ཐབ་སྦྱོར་བསྐྱེད་བཟླས་ཞུ་བའི་སྒོ་ནས་ཐོག་མར་ལས་བུམ་སྒྲུབ་སྟེ། གནས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་བསངས་གཏོར་བྱ་བའི་ཆེད་དུའོ། །དེ་དང་རྗེས་འབྲེལ་དུ་རྡོར་དྲིལ། ཐོད་ཆུ་སྔར་བཤད་པའི་ཐིག་ཚོན་རབ་གནས་རྣམས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། བུམ་པ། སློབ་མ། ལྷ་སྟ་གོན་ནོ། །དང་པོ་ནི། རྣམ་རྒྱལ་བུམ་པར་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་ཡོངས་རྫོགས་བསྐྱེད་བཟླས་འོད་ཞུས་བུམ་ཆུ་ནུས་ལྡན་དུ་སྒྲུབ་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཁྲུས་དང་སེམས་བསྐྱེད་ནས་གནང་བ་བྱིན་ཅིང་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད། བགེགས་དང་སྒྲིབ་པ་ཕྲལ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་སློབ་མ་ལྷར་བསྐྱེད་ཅིང་བསྐུར་རློབ་གོ་བགོ་ལུས་བསྲུང་རྣམས་བྱས་ལ་སོ་ཤིང་དོར། དེ་ནས་ཁྱོར་ཆུ། བསྲུང་སྐུད། སྐུ་ཤ་གསུམ་བྱིན་ཞིང་གེགས་བརྒྱད་བཤད་དེ། རྨི་ལམ་བརྟག་ཏུ་གཞུག །གལ་ཏེ་ངན་ན་སྔགས་རྒྱ་དང་མེས་སྦྱང་བ་རྣམས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་ལས་རིམ་དུ། ས་བཟུང་བ་ཞེས་གསུངས་པ་དེ་ཡིན་ཏེ། ལས་ཐིག་རྫོགས་པའམ་སྐྱ་ཐིག་ཙམ་གདབ་པ་གང་རུང་གི་ལྷ་གནས་ངེས་པར་བྱས་ནས་གཞལ་ཡས་ཁང་བསྒོམས་རྗེས། ལྷ་གནས་རྣམས་སུ་བྱང་སེམས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་ཚོམ་བུ་དང་བཅས་པ་སོ་སོའི་སྔགས་ཀྱིས་བཀོད་དེ། རང་གཙོ་བོ་ཡབ་ཡུམ་གྱི་སྦྱོར་མཚམས་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་ཐམས་ཅད་སྤྲོས་ལ་དབང་ནས་བསྟོད་པའི་བར་བྱས་རྗེས་སྙན་གསན་ཕབ་སྟེ་རོལ་པའི་གཟི་བྱིན་གྱིས་དེ་ཉིད་དུ་ཐིམ་པར་མོས་པའོ། །གཉིས་པ་དཀྱིལ
Chinese
在所规定的五个位置上，各自以带有环绕的四辐小轮来标示。对于广式和中式，为了有截角，要绘制带有中间走廊的；对于简式，因为没有走廊，所以截角处具有门洞的形状。第六是安置形象，即身、语、意等。在坛城的各个神祇位置上，或以彩绘或浮雕的方式，绘制类似支撑物（Tsa-ka-li）的圣物，如果没有，则用颜料绘制，并与身（形象）、手印的图像，语（语音）的种子字，如ཋ་ཊ（藏文，梵文天城体：ṭha ṭa，梵文罗马拟音：ṭha ṭa，汉语字面意思：ṭha ṭa）或ཧཱུཾ་མཱུཾ་（藏文，梵文天城体：hūṃ mūṃ，梵文罗马拟音：hūṃ mūṃ，汉语字面意思：hūṃ mūṃ）等，以及意（思想）的手印或与自身颜色相同的明点等三种表征中的任何一种相结合。 也要尽可能地安置形象。第七是开光，分为两种：一是根据《西部二续》的仪轨经文解说，在此处进行关联组合的讲解；二是根据具体情况进行的坛城开光仪轨。第一种又分为两个方面：一是支分，二是具有支分的剩余部分。第一是：通过忿怒尊、不死甘露、火供、生起、念诵、息灭等方式，首先修持事业瓶，这是为了对所有要进行开光的地方进行净化和洒扫。与其紧密相连的是金刚铃、颅器水以及之前所说的唐卡颜色的开光等。第二方面包括：瓶、弟子、本尊安住。第一是：在尊胜瓶中，完整地生起、念诵、光融入，使瓶水具有力量。第二是：从沐浴和发菩提心开始，给予许可，生起欢喜，在遣除障碍和罪障之后，首先将弟子观想为本尊，进行加持、抛掷、穿衣、戴帽、身体防护等，然后丢弃木牙签。之后给予一口水、保护绳、身肉三种加持，并讲述八种障碍，然后让其观察梦兆。如果梦兆不好，则进行咒语、手印和火供等净化。第三是：在金刚事业仪轨中，就是所说的“占据土地”，即确定事业线完成或仅画出草图的本尊位置之后，观想宫殿。然后在各个本尊位置上，用各自的咒语安放带有菩提心明点的组合，之后，从自己主尊父母的交合处，将坛城的所有本尊迎请出来，从加持到赞颂之间进行，之后降下倾听，并观想他们融入到嬉戏的光辉之中。
English
At the five designated locations, each is marked with a small four-spoked wheel with a surrounding ring. For the elaborate and medium styles, in order to have chamfered corners, draw with an intermediate corridor; for the concise style, since there is no corridor, the chamfered corners have the appearance of doorways. Sixth is the placement of forms, such as body, speech, and mind. At each deity location of the mandala, either paint or sculpt a sacred object like a support (Tsa-ka-li), or if not, paint with colors, and in connection with the body (form), images of mudras, speech (sound) seed syllables, such as ṭha ṭa (Tibetan, Devanagari: ṭha ṭa, Romanized Sanskrit: ṭha ṭa, Literal Chinese meaning: ṭha ṭa) or hūṃ mūṃ (Tibetan, Devanagari: hūṃ mūṃ, Romanized Sanskrit: hūṃ mūṃ, Literal Chinese meaning: hūṃ mūṃ), and mind (thought) mudras or bindus of the same color as oneself, etc., combined with any of the three signs. Also, place the forms as much as possible. Seventh is the consecration, which is divided into two types: one is the explanation of the ritual text of the 'Western Two Tantras,' explained here in connection and combination; the other is the mandala consecration ritual performed according to specific circumstances. The first is further divided into two aspects: one is the limbs, and the other is the remaining part with the limbs. The first is: through wrathful deities, immortal nectar, fire offering, generation, recitation, pacification, etc., first accomplish the action vase, which is for the purpose of purification and cleansing of all places to be consecrated. Closely connected to this are the vajra bell, skull cup water, and the consecration of the thangka colors mentioned earlier. The second aspect includes: vase, disciple, deity installation. The first is: in the victorious vase, completely generate, recite, and light dissolve the mandala wheel, making the vase water powerful. The second is: starting from bathing and generating bodhicitta, grant permission, generate joy, and after removing obstacles and obscurations, first visualize the disciple as the deity, perform empowerment, throwing, clothing, wearing hats, body protection, etc., and then discard the wooden toothpick. After that, give three blessings: a mouthful of water, a protection cord, and body flesh, and explain the eight obstacles, then have them observe dream omens. If the dream omens are bad, then perform purification with mantras, mudras, and fire offerings. The third is: in the Vajra Action Ritual, it is what is said as "occupying the land," that is, after determining the deity location of the completed action line or just drawing a rough sketch, visualize the palace. Then, in each deity location, place the combination with the bodhicitta bindu with their respective mantras, then, from the union of the male and female main deities, invite all the deities of the mandala, perform from empowerment to praise, then descend the hearing, and visualize them dissolving into the splendor of play.