Tibetan
མ་ལྟ་བུའི་རྡོ་རྗེ་གསུམ་གྱི་རོལ་པར་སྣང་བའི་ཚོགས་མཆོག་ནི་སྲིད་ཞིའི་མཐའ་འགོག་བྱེད་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པ་སྟེ། ཡུལ་མེད་རང་གསལ་ཟུང་འཇུག་གི་དོན་ཟབ་མོ་དེ་རྟོགས་པའི་བློ་དང་ལྡན་ཅིང་རྒྱུད་ལ་འབྱོར་ན། ལུས་མ་བསྐྱོད་ཅིང་ཡན་ལག་མ་བསྒུལ་ཡང་ཅི་བྱས་ཅིར་སྣང་ཐམས་ཅད་ཀུན་ལྷ་སྐུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ངང་དུ་གནས་པ་ལས་མི་འདའ་བས་ལག་པ་བསྒྱུར་བ་སོགས་བཅོས་མའི་ཕྱག་རྒྱ་ངེས་པར་འཆིང་དགོས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་ཕྱག་རྒྱ་སྤྲོས་བཅས་ལ་གཉིས་ཏེ། སྣང་བ་རྣམ་འབྱེད་ལ་ཇི་ལྟར་བསླབ་པ་དང་། དེས་དོན་བྱེད་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལའང་གསུམ་སྟེ། སངས་རྒྱས་སྟོང་དང་། ཉི་ཁྲི་བཞི་སྟོང་། བསམ་ཡས་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་བསླབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཡན་ལག་སོགས་རྐང་པ་གསུམ་སྟེ། ཡན་ལག་གི་ལྷ་བཞི་བཅུ་ཐམ་པ་རྩ་ལྷ་ཡབ་ཡུམ་གཉིས་ལ་ལྡན་པར་བསྒོམ་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཡབ་ཀྱི་རྟོག་པའི་གནས་སུ་ཡབ་བཅུ་བདུན་ཐུབ་དྲུག་དང་བཅས་པས་ཉེར་གསུམ། ཡུམ་གྱི་རྟོག་པའི་གནས་སུ་ཡུམ་བཅུ་བདུན་འགོད་དོ། །ཇི་ལྟར་ན། བདག་ཉིད་མི་བསྐྱོད་པར་གསལ་བའི་དབུ་ལ་རྣམ་སྣང་། ལག་གཡས་སུ་ཀུན་བཟང་། གཡོན་ལ་རིན་འབྱུང་། རྐང་པ་གཡོན་ལ་མཐའ་ཡས། གཡས་ལ་དོན་གྲུབ། མིག་རྣ་བ་སྣ་ལྕེ་བཞིའི་གཡས་ ཀྱི་ཆའི་རྩ་ལ་རིམ་པར་ས་སྙིང་། ཕྱག་རྡོར། ནམ་སྙིང་། སྤྱན་རས། གཡོན་གྱི་ཆའི་རྩ་ལ། བྱམས་པ། སྒྲིབ་སེལ། ཀུན་བཟང་། འཇམ་དཔལ། ལག་མཐིལ་གཡས་སུ་གཤིན་རྗེ་གཤེད། གཡོན་པར་སྟོབས་ཆེན། རྐང་མཐིལ་གཡོན་པར་རྟ་མགྲིན། གཡས་པར་འཁྱིལ་བ། མཚོག་མར་ལྷ། དཔུང་པའི་སྟ་ཟུར་ལ་ལྷ་མིན། སྙིང་གར་མི། ལྟེ་བར་བྱོལ་སོང་། མགྲིན་པར་ཡི་དྭགས། གསང་གནས་སུ་དམྱལ་བའི་ཐུབ་པ་རྣམས་དགོད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡུམ་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཕྱུག་མའི་ཡན་ལག་ལྔ་ལ་སྤྱན་མ་དང་བཟང་མོ་སོགས་ཡུམ་ལྔ། མིག་སོགས་བཞིའི་གཡས་པར་སྒེག་སོགས་ཡུལ་གྱི་ལྷ་མོ་བཞི་དང་། གཡོན་པར་དྷཱུ་པེ་མ་སོགས་དུས་ཀྱི་ལྷ་མོ་བཞི། རྐང་ལག་གི་མཐིལ་རྣམས་སུ་སྒོ་མ་བཞི་རྣམས་གོ་རིམ་ཡབ་ལྟར་དགོད་དེ། ཡབ་ཡུམ་བསྡོམས་པས་ཡན་ལག་གི་ལྷ་བཞི་བཅུ་ནི་རགས་པ་དང་ཕྱིར་གནས་པའི་ཆ་ནས་ཐབས་ཀྱི་ལྷ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཐབས་ལྷ་བཞི་བཅུ་པོ་དེ་རྣམས་སོ་སོའི་སྲོག་གི་གོར་རང་ཉིད་འདྲ་བའི་ཡན་ལག་གི་ལྷ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་རྒྱན་དང་ཕྱག་མཚན་སྤངས་པ་ཚོན་གང་བ་རེ་རེ་སྤྲོས་ཏེ་བསྒོམ་པ་ནི། ཕྲ་བ་དང་། ནང་ན་གནས་པའི་ཆ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི
Chinese
如母般的金刚三之嬉戏所显现的胜妙会供，乃是遮止有寂边际之方便与智慧无别，若能具备通达无处自显现双运之甚深意义的智慧，且已融入自相续，即使身体未动，肢体未摇，所作所为、所见所显的一切，皆安住于大印坛城本尊之状态中，不会超出此范围，因此不必刻意结手印等造作之手印。第四，有相之手印有二，即如何修学显现之辨别，以及由此行事之方式。第一者也有三，即修学千佛、二万四千、桑耶不变任运之坛城。第一者，有肢分等三部分，即观想四十大肢分本尊具足根本本尊父母，其中，于父之分别处安立父十七尊，加上六能仁，共二十三尊。于母之分别处安立母十七尊。如何安立呢？自身明观为不动佛，头顶为毗卢遮那佛，右手为普贤，左手为宝生，左脚为无量光，右脚为不空成就，眼耳鼻舌四者右侧之脉依次为地藏、金刚手、虚空藏、观音，左侧之脉为慈氏、除盖障、普贤、文殊，右手掌为阎魔敌，左手为大力金刚，左脚掌为马头明王，右脚为橛，顶髻为天，肩之隅为非天，心间为人，脐间为旁生，喉间为饿鬼，密处为地狱能仁等。同样，母金刚界自在母之五肢为眼母与善女等五母，眼等四者之右侧为嬉女等境之天女四尊，左侧为香母等时之天女四尊，手足掌心等为四门母，按父之顺序安立。父母合计，四十大肢分本尊，从粗大和外在安住之角度而言，称为方便本尊。如是，彼等四十大方便本尊，于各自命之明点中，生起各自相同之肢分本尊智慧萨埵，舍弃装饰与法器，身色饱满，一一观修，此乃从微细和内在安住之角度而言，称为智慧之
English
The supreme gathering that appears as the play of the three vajras like a mother is the means to prevent the limits of existence and peace, and is the indivisibility of wisdom. If one has the wisdom to realize the profound meaning of the spontaneous union of no place, and it is obtained in the mind, even if the body does not move and the limbs do not move, everything that is done and seen will remain in the state of the great mudra mandala deity, and will not go beyond this, so it is not necessary to necessarily bind artificial mudras such as moving the hands. Fourth, the mudra with embellishments has two aspects: how to learn to distinguish appearances, and how to act accordingly. The first also has three aspects: learning the mandalas of the Thousand Buddhas, Twenty-four Thousand, and Samye Lhundrup. The first is: There are three parts, such as limbs, etc. Meditating on the forty limb deities as having the two root deities, father and mother. That is, in the father's place of thought, seventeen fathers are placed, plus six Thubs, making twenty-three. Seventeen mothers are placed in the mother's place of thought. How to place them? The self is clearly Akshobhya, the head is Vairochana, the right hand is Samantabhadra, the left is Ratnasambhava, the left foot is Amitayus, the right is Amoghasiddhi, the right side of the four eyes, ears, nose, and tongue are respectively Kshitigarbha, Vajrapani, Akashagarbha, and Avalokiteshvara, the left side of the veins are Maitreya, Nivaranavishkambhin, Samantabhadra, and Manjushri, the right palm is Yamantaka, the left is Mahabala, the left sole is Hayagriva, the right is Kilaya, the topknot is Deva, the corner of the shoulder is Asura, the heart is Man, the navel is Animal, the throat is Preta, and the secret place is the Thubpa of Hell. Similarly, the five limbs of the mother Vajradhatvishvari are the five mothers such as Chakshurma and Bhadra, the right side of the four eyes, etc. are the four goddesses of the realm such as Lasya, and the left side are the four goddesses of time such as Dhupema, the soles of the feet and hands are the four gatekeepers, placed in the order of the father. The father and mother together, the forty limb deities, are called the deities of means from the perspective of being coarse and dwelling outside. Thus, those forty deities of means, in the bindu of their respective lives, arise the wisdom sattvas of the limb deities that are the same as themselves, abandoning ornaments and weapons, with full color, meditating on each one, this is called wisdom from the perspective of being subtle and dwelling within.
Tibetan
་ལྷ་བཞི་བཅུ་ཞེས་བྱའོ། །ཡན་ལག་གི་ལྷ་བཞི་བཅུ་ཐམ་པ་རྩ་ལྷ་གཉིས་ལ་བཀོད་པའི་ཐབས་ལྷ་བཞི་བཅུ་པོ་རེ་རེ་ལའང་སྐུ་གསུང་ཐུགས་བྱིན་རླབས་ཀྱི་ལྷ་གསུམ་གསུམ་འཕྲོ་བས་བརྒྱ་ཉི་ཤུར་འགྱུར་རོ། །ཐབས་ཀྱི་ལྷ་དང་བྱིན་རླབས་ཀྱི་ལྷ་བསྡོམས་པ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་པོ་རེ་རེ་ལའང་རང་རང་གི་རིགས་ཀྱི་བདག་པོས་གཙོ་བྱས་པའི་དབུ་རྒྱན་གྱི་ལྷ་ལྔ་ལྔ་སྟེ་བརྒྱད་བརྒྱའོ། །མདོར་ན་ཐབས་ཀྱི་ལྷ་བཞི་བཅུ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ལྷ་བཞི་བཅུ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ལྷ་བརྒྱ་ཉི་ཤུ། དབུ་རྒྱན་གྱི་ལྷ་བརྒྱད་བརྒྱ་སྟེ། ཀུན་དྲིལ་བས་རྩ་ལྷ་ཡབ་ཡུམ་གཉིས་ལ་ཡན་ལག་དང་ལྷག་པའི་ལྷ་སྟོང་བསྒོམ་པ་ནི་སངས་རྒྱས་སྟོང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་བསླབ་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་ལྡན་པའི་སོགས་རྐང་པ་གསུམ་སྟེ། སངས་རྒྱས་སྟོང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་དེ་དག་གང་ལ་ཇི་ལྟར་ལྡན་པའི་ལྷ་གཙོ་མཆོག་མི་བསྐྱོད་པ་ཡབ་ཡུམ་གྱིས་མཚོན་ ཏེ། ལྷ་གཞན་རྣམས་ལའང་རིགས་འགྲེ་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང་། ཁྱད་པར་གང་རྩ་ལྷར་སོང་བའི་ཡབ་ཡུམ་གྱི་རྟོག་པའི་གནས་སུ་ཀུན་བཟང་ཡབ་ཡུམ་འགོད་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་འདྲའོ། །དེ་ལྟར་ངེས་པར་བྱས་ཏེ། རྒྱལ་བ་རིགས་བཞི་དང་། རྒྱལ་མཆོག་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཡབ་ཡུམ་སྟེ་ཟུང་ལྔ་ལའང་སྔར་བཀོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་བརྩིས་པས་སྟོང་ཚོ་ལྔ། སེམས་དཔའ་བརྒྱད་དང་སྒོ་སྐྱོང་བཞི་སྟེ་ཡབ་ཡུམ་ཟུང་བཅུ་གཉིས་ལ་སྟོང་ཚོ་བཅུ་གཉིས། ཐུབ་དྲུག་ལ་ཡུམ་མེད་པས་གཡས་ཀྱི་ཆ་ལ་ཡབ་ཉི་ཤུ་རྩ་གསུམ་དང་། གཡོན་གྱི་ཆ་ལ་ཡུམ་བཅུ་བདུན་པོ་རྣམས་རྐང་ལག་གི་ལྷ་གནས་དེ་དང་དེའི་རྩའི་མདུན་རྒྱབ་དང་། ཕྱི་ནང་གི་སེམས་དཔའ་ཡབ་ཡུམ་རྣམས་དབང་རྩའི་ཕྱི་དང་ནང་དུ་འགོད་པའི་ངེས་པས་ཐུབ་པ་དྲུག་རེ་རེ་ལའང་སྟོང་ཚང་བས་སྟོང་ཚོ་དྲུག །དེ་དག་གི་སྟེང་དུ་གཙོ་བོ་མི་བསྐྱོད་པའི་སྟོང་ཚོ་གཅིག་སྟེ། མདོར་ན་སྟོང་ཚོ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འོད་ཟེར་འཕྲོ་ཞིང་གཟི་བརྗིད་འབར་བར་བསྒོམ་པ་ནི་ཉི་ཁྲི་བཞི་སྟོང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་བསླབ་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་ལ་སོགས་ཏེ་བསམ་མི་ཁྱབ་ཅེས་ཏེ། སྟོང་དང་ཉི་ཁྲི་བཞི་སྟོང་པོ་དེ་ལ་སོགས་ཏེ་སྣང་འབྱེད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སུ་རུང་བས་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རབ་འབྱམས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་གསལ་བ་ནི་བསམ་ཡས་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་བསླབ་པའོ། །གཉིས་པ་དེས་དོན་བྱེད་ཚུལ་ནི། ཕྱོགས་བཅུ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཏེ། དོན་བྱ་བའི་ཡུལ་ཕྱོགས་
Chinese
名为四十尊佛。将所有支分四十尊安立于二根本尊之方法，即每一尊四十尊佛，皆放射身语意加持之三尊，故成一百二十尊。方便之佛与加持之佛，总计一百六十尊，每一尊皆以各自部主为首之五顶严佛，共八百尊。总而言之，方便之佛四十尊，智慧之佛四十尊，身语意之佛一百二十尊，顶严之佛八百尊，总合而言，于根本尊父母二尊，观想支分与增上之千尊佛，即是修学千佛坛城。第二，如是具足等三句，谓彼等千佛坛城，于何者如何具足，以主尊无动佛父母为代表，其余诸佛亦应知类推。特别是，凡成为根本尊之父母，于其分别之位置安立普贤父母，于一切皆相同。如是确定之后，四部佛与胜妙普贤王如来父母，即五双，亦如前述般计算，故为五千尊。八大菩萨与四护门，即十二双父母，故为一万二千尊。六能仁无母，故于右侧有二十三尊父佛，左侧有十七尊母佛，彼等支分佛安立于彼处之根本前后，以及内外之菩萨父母，安立于脉之内外，确定如是，故每一尊六能仁皆具足千尊，故为六千尊。于彼等之上，加上主尊无动佛之一千尊，总而言之，观想所有二十四千尊皆放射光芒、光辉炽盛，即是修学二万四千之坛城。第三，彼等乃至不可思议，谓千尊与二万四千尊等，以能显现之定力，使一切显现皆明现为身与智慧之坛城，无量无边，不可思议，即是修学任运自成之坛城。第二，彼之成办事业之方式，十方等二句，谓所成办事业之境十方
English
It is called the Forty Deities. The method of arranging all forty branch deities upon the two root deities is that each of the forty deities of method emanates three deities of body, speech, mind, and blessing, thus becoming one hundred and twenty. The deities of method and the deities of blessing, totaling one hundred and sixty, each have five crown deities headed by the lord of their respective families, totaling eight hundred. In short, forty deities of method, forty deities of wisdom, one hundred and twenty deities of body, speech, and mind, and eight hundred crown deities, all combined, meditating on the thousand deities of branches and additions to the two root deities, father and mother, is to train in the mandala of a thousand Buddhas. Second, "Thus endowed," etc., are three lines, meaning that in which of those thousand Buddha mandalas, how are the deities endowed, represented by the principal deity, the supreme Akshobhya, father and mother, and that other deities should also be understood by analogy. In particular, it is the same for all to place Samantabhadra, father and mother, in the place of the conceptualization of the father and mother who have become the root deities. Having thus ascertained, the four Victorious Ones and the supreme Samantabhadra, father and mother, that is, the five pairs, are also counted as before, so there are five thousand. The eight bodhisattvas and the four gatekeepers, that is, the twelve pairs of father and mother, so there are twelve thousand. The six Thubpas have no mothers, so on the right side there are twenty-three father Buddhas, and on the left side there are seventeen mother Buddhas, and those branch deities are placed in front and behind the root of that place, and the inner and outer bodhisattvas, father and mother, are placed inside and outside the channels, and it is certain that each of the six Thubpas has a thousand, so there are six thousand. On top of these, add one thousand of the principal Akshobhya, so in short, meditating that all twenty-four thousand are radiating light and blazing with glory is to train in the mandala of twenty-four thousand. Third, "That," etc., is inconceivable, meaning that the thousand and the twenty-four thousand, etc., by the power of the Samadhi that reveals appearances, all appearances are clear as the body and the wisdom mandala, immeasurable and inconceivable, which is to train in the spontaneously accomplished mandala. Second, the way in which it accomplishes the meaning, "Ten directions," etc., are two lines, meaning the object of the meaning to be accomplished, the ten directions.