Tibetan
་ཁབ་ལས། རྣམ་ཤེས་བཞི་པོ་ནི་རིག་པ་ཁོ་ནའི་ཕྱིར་ཐུགས་ཏེ། ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ནང་སེམས་བཞི་པོའི་ཡུམ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་རྣམས་ལ་མཐོང་བར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་སྨོས་པ་ནི་རིམ་པ་ལྟར་ཡུལ་གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་བཞི་ཡིན་པས་རྟོག་པའི་མཚན་ཏེ། མིག་ཤེས་ལ་སོགས་ཀྱི་མཐོང་བྱ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་ཆོས་ཅན། ལྷའི་དུས་ན་སྐུའི་སེམས་མ་བཞིར་གྲགས་ཏེ། མཐོང་བར་བྱ་བ་ལཱ་སྱེ་མ། །མཉན་པར་བྱ་བ་གིརྟི་མ། །བསྣོམ་པར་བྱ་བ་མཱ་ལེ་མ། །མྱོང་བར་བྱ་བ་ནཱིརྟི་མ་རྣམས་སུ་ངེས་པའི་ཕྱིར། དེ་རྣམས་ལ་སྐུའི་སེམས་མ་ཞེས་བརྗོད་པ་ལ་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། ཡུལ་བཞིས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྟེན་བྱེད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ཡང་འདི་ཉིད་ལས། ཙ་ནི་སྤྱན་གྱི་སྐུ་ཡི་མཆོག །ཚ་ནི་སྙན་གྱི་སྐུ་ཡི་མཆོག །ཛ་ནི་ཤངས་ཀྱི་སྐུ་ཡི་མཆོག །ཛྷ་ནི་ལྗགས་ཀྱི་སྐུ་ཡི་མཆོག །ཅེས་དང་། རྡོ་རྗེ་ལས། རྣམ་ཤེས་བཞི་ཡིས་དམིགས་པའི་ཡུལ། །མཐོང་བར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ། །དམིགས་པར་བྱ་ཕྱིར་སྐུ་ཡི་མཆོག །ཅེས་སོ། །གལ་ཏེ་ཁོ་ན་རེ། འདིར་རྟོག་པའི་གོ་རིམ་ལྟར་སྦྱར་ན་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་ མ་འཁྲུལ་ནའང་ལྷ་ཡབ་ཡུམ་སྦྱོར་བའི་ཚེ་རྣ་བའི་ཡུལ་རོ་དང་། ལྕེའི་ཡུལ་སྒྲར་བྱུང་བས་སྦྱོར་ཚུལ་ནོར་ཏེ། སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱི་ཡུམ་གཱིརྟི་མ་དང་། ཕྱག་རྡོར་གྱི་ཡུམ་ནཱིརྟི་མར་བྱུང་བའི་ཕྱིར་ཟེར་ན། ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་དེ་ལྟར་བདེན་མོད་ཀྱང་། འདིར་རིགས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པས་འགལ་བ་མེད་དེ། ཉི་འོད་སེང་གེའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་ལས། རྒྱུད་འདིར་ནི་རིགས་ཁོ་ན་གཙོ་བོར་བྱས་ཏེ། མཉན་པར་བྱ་བ་སྒྲའི་ལྷ་མོ་རྣ་བའི་ཡུལ་ཡིན་ཡང་། རིགས་ཀྱི་དུས་སུ་གསུང་གི་རིགས་ཡིན་པས། འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་གི་ཡུམ་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་སེམས་བཞི་པོ་ཆོས་ཅན། དེ་དག་ལ་མཐོང་བྱེད་ལ་སོགས་པར་སྨོས་པ་ནི་རིམ་པ་ལྟར། མིག་རྣ་བ་སྣ་ལྕེའི་དབང་པོ་བཞི་ཡིན་པས་རྟོག་པའི་མཚན་ཏེ། རྣམ་ཤེས་བཞིས་ཡུལ་བཞི་མཐོང་བའི་བདག་རྐྱེན་དབང་པོ་བཞིས་བྱེད་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་ཆོས་ཅན། ལྷའི་དུས་ན་གསུང་གི་སེམས་དཔའ་བཞིར་གྲགས་ཏེ། མཐོང་བྱེད་བྱམས་པ། ཐོས་བྱེད་སྒྲིབ་པ་རྣམ་སེལ། སྣོམ་བྱེད་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ། མྱོང་བྱེད་འཇམ་དཔལ་དབྱངས་རྣམས་སུ་ངེས་པའི་ཕྱིར། དེ་རྣམས་ལ་གསུང་གི་སེམས་དཔའ་ཞེས་བརྗོད་པ་ལ་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། དབང་པོས་ཡུལ་དང་ཤེས་པ་གཉིས་ཕྱི་ནང་གི་བརྡ་སྦྱོར་
Chinese
又如《口诀》中说：“四种识乃是唯有明智之故。”因此，四种内心的明妃，对你们所说的可见等，依次是境色声香味四者，是分别的名称。因为眼识等所见的境是色等。这些是，在天神时被称为四身明妃，可见者为拉西耶玛，可听者为吉日提玛，可嗅者为玛列玛，可尝者为尼日提玛。称她们为身明妃是有理由的，因为四境是识的所依。如经中所说：“擦是眼之身的殊胜，擦是耳之身的殊胜，扎是鼻之身的殊胜，匝是舌之身的殊胜。”以及《金刚经》中说：“四识所缘之境，可见等，以所缘之故，是身之殊胜。”如果有人说，如果按照此处的分别顺序来对应境与有境， 虽然不会错乱，但在天父天母交合时，耳朵的境是味，舌头的境是声，这样交合的方式就错了。因为观世音的明妃是吉日提玛，金刚手的明妃是尼日提玛。如果这样说，如果从境与有境的角度来说，那样说是对的。但此处是从种姓的角度来说，所以没有矛盾。如《日光狮子广大疏》中说：“此续中唯以种姓为主，可听者声之天女虽是耳之境，但在种姓时是语之种姓，所以应知是世间自在的明妃。”因此，四种外心，对它们所说的能见等，依次是眼耳鼻舌四根，是分别的名称。因为四识见四境的增上缘由四根所作。这些是，在天神时被称为四语菩萨，能见者慈氏，能听者除盖障，能嗅者普贤，能尝者妙音。称他们为语菩萨是有理由的，因为根将境与识内外连接。
English
Furthermore, as it is said in the "Oral Instructions": "The four consciousnesses are solely due to intelligence." Therefore, the four inner mind consorts, what is said of you as visible, etc., are in order the four objects of form, sound, smell, and taste, which are the names of distinctions. Because the objects seen by eye consciousness, etc., are form, etc. These are, in the time of the deities, known as the four body consorts: the visible is Lāsyemā, the audible is Gīrtimā, the smellable is Mālemā, and the tasteable is Nīrtimā. There is a reason for calling them body consorts, because the four objects are the basis of consciousness. As it is said in this very text: "Tsa is the supreme body of the eye, Tsa is the supreme body of the ear, Dza is the supreme body of the nose, Dza is the supreme body of the tongue." And in the Vajra text: "The objects aimed at by the four consciousnesses, such as the visible, etc., are the supreme body because they are aimed at." If someone says, if we apply the order of distinctions here to correspond to the object and the object-possessor, although there will be no confusion, when the father and mother deities unite, the object of the ear is taste, and the object of the tongue is sound, so the method of union is wrong. Because the consort of Avalokiteśvara is Gīrtimā, and the consort of Vajrapāṇi is Nīrtimā. If one says this, if we consider it from the perspective of the object and the object-possessor, then that is true. But here, it is considered from the perspective of lineage, so there is no contradiction. As it is said in the "Extensive Commentary of Sunlight Lion": "In this tantra, only lineage is considered primary. Although the audible sound goddess is the object of the ear, at the time of lineage, it is the lineage of speech, so it should be known as the consort of Lokeśvara." Therefore, the four outer minds, what is said of them as the seer, etc., are in order the four faculties of eye, ear, nose, and tongue, which are the names of distinctions. Because the four consciousnesses see the four objects, the empowering condition is done by the four faculties. These are, in the time of the deities, known as the four speech bodhisattvas: the seer is Maitreya, the hearer is Sarvanivāraṇaviṣkambhin, the smeller is Samantabhadra, and the taster is Mañjughoṣa. There is a reason for calling them speech bodhisattvas, because the faculties connect the object and consciousness, inside and outside.
Tibetan
བྱེད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ཡང་འདི་ཉིད་ལས། པ་ནི་སྤྱན་གྱི་གསུང་གི་མཆོག །ཕ་ནི་སྙན་གྱི་གསུང་གི་མཆོག །བ་ནི་ཤངས་ཀྱི་གསུང་གི་མཆོག །བྷ་ནི་ལྗགས་ཀྱི་གསུང་གི་མཆོག །ཅེས་སོ། །ཕྱི་སེམས་བཞིའི་ཡུལ་ཆོས་ཅན། དེ་དག་ལ་འདས་པ་ལ་སོགས་པར་སྨོས་པ་ནི་རྟོག་པའི་མཚན་ཏེ། དུས་བཞིས་གོ་ཕྱེ་ནས་དབང་པོ་བཞི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་ཆོས་ཅན། ལྷའི་དུས་ན་དུས་བཞིའི་ལྷ་མོ་སྟེ། འདས་པའི་དུས་བདུག་པ་མ་དང་། ད་ལྟར་བ་མེ་ཏོག །འབྱུང་བ་སྟེ་མ་འོངས་པ་མར་མེ། མ་བྱོན་པ་སྟེ་འབྱུང་བར་མ་ངེས་པའི་དུས་དྲི་ཆབ་མ་རྣམས་སུ་ངེས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ཡང་འདི་ཉིད་ལས། ཡ་ནི་སྐྱེ་བ་རྣམ་པར་དག །ཝ་ནི་གནས་པ་དག་པ་ཡིན། །ར་ནི་འཇིག་པ་དག་པ་སྟེ། །ལ་ནི་སྟོང་པ་དག་པའོ། །ཞེས་སོ། །ཁོ་ན་རེ། འདིར་དུས་བཞིར་སྨོས་པས་དུས་ལོག་སྟེ། སྡེ་སྣོད་གཞན་དུ་དུས་གསུམ་ལས་མ་བཤད་པའི་ཕྱིར་ ཟེར། དེ་ལྟར་ན། ཆོས་མངོན་པ་མཛོད་ལས། ཆགས་གནས་འཇིག་སྟོང་བཞི་དང་། རྫོགས་ལྡན་ལ་སོགས་པའི་དུས་བཞི་བཤད་པ་དང་། དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པར། དུས་གསུམ་དང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དུས་ཏེ་བཞིར་གསུངས་པ་སོགས་ཀྱང་དུས་ལོག་པར་ཐལ་ལོ། །འོ་ན་འདིར་དུས་བཞི་པོ་དེ་གང་ཞེ་ན། བཤད་དུ་ཡོད་དེ། རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་ཀ་སྤྱད་ཟིན་པའི་དུས་ནི་འདས་པ། རྒྱུ་སྤྱད་ཅིང་འབྲས་བུ་མ་སྤྱད་པ་ནི་ད་ལྟར་བ། རྒྱུ་འབྲས་ཚོགས་ལ་མ་སྤྱད་པ་ནི་མ་འོངས་པ། རྒྱུ་འབྲས་ཡོད་ལ་མ་ཚོགས་པ་ནི་འདས་མ་འོངས་གང་དུ་ཡང་མ་ངེས་པའི་དུས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེར་ན་དབྱར་གྱི་དུས་ལྟ་བུ་ཞིག་གཞིར་བཞག་ནས་བརྩི་ན། དཔྱིད་ནི་འདས་པ། དབྱར་ནི་ད་ལྟར་བ། སྟོན་ནི་མ་འོངས་པ། དགུན་ནི་མ་ངེས་པ་སྟེ། དབྱར་གྱི་དུས་འདི་ལས་སྔར་འདས་ཕྱིས་འབྱུང་གཉིས་ནི་འདས་མ་འོངས་པར་ངེས་ལ། དགུན་ནི་འདས་མ་འོངས་གང་རུང་གཅིག་ཏུ་ཁ་ཚོན་མ་ཆོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔྱིད་ཀྱི་སྔ་ལོགས་ཀྱི་དགུན་ནི་འདས་པ་དང་། སྟོན་གྱི་ཕྱི་ལོགས་ཀྱི་དགུན་ནི་མ་འོངས་པ་ལྟར་སྣང་བའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ཡང་རྔམ་གློག་ལས། རྒྱུ་འབྲས་ངེས་པ་མ་ཚོགས་པ། །འབྱུང་བར་མ་ངེས་དུས་ཞེས་གྲགས། །ཞེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་དུས་བཞིར་གྲངས་དང་གོ་རིམ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་འཆད་པར་བྱེད་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་རྡོ་རྗེ་མཐོང་བ་དང་། སོགས་ནས། མ་བྱོན་པའི་ཚོགས་དང་། ཞེས་པའི་གཞུང་འདི་བྱུང་། འོ་ན་གཉིས་པ་འཇོམས་བྱེད་ཁྲོ་བོའི་འཁོར་བཤད་པ་དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན།
Chinese
为了做到这一点。就像这里所说的那样：巴是眼睛的殊胜之语，帕是耳朵的殊胜之语，巴是鼻子的殊胜之语，巴是舌头的殊胜之语。这是四种外在心识的对境。之所以提到过去等等，是因为这是分别念的名称。因为四时区分开来，能够生起四根。这些（四时）具有法性。在天神的时间里，有四时的天女：过去的时间是熏香母，现在的时间是花，未来（尚未到来）的时间是灯，未出现（不确定是否到来）的时间是香水母。就像这里所说的那样：雅是清净的生，瓦是清净的住，Ra是清净的灭，啦是清净的空。有人说，这里提到四时是时轮的错误，因为在其他的论藏中只说了三时。
English
In order to do that. As it is said here: Pa is the supreme speech of the eye, Pha is the supreme speech of the ear, Ba is the supreme speech of the nose, Bha is the supreme speech of the tongue. These are the objects of the four external minds. The mention of past, etc., is the name of conceptualization. Because the four times are distinguished, they are able to generate the four faculties. These (four times) have the nature of Dharma. In the time of the gods, there are goddesses of the four times: the past time is the incense mother, the present time is the flower, the future (not yet come) time is the lamp, and the unarrived (uncertain whether it will come) time is the scented water mother. As it is said here: Ya is the pure birth, Wa is the pure dwelling, Ra is the pure destruction, and La is the pure emptiness. Someone says that mentioning four times here is a mistake of the Kalachakra, because only three times are mentioned in other collections.
Tibetan
དེ་འཆད་པར་བྱེད་པ་ལ། འཇོམས་པ་ཆེན་པོ་རྡོ་རྗེ་རེག་པ་དང་། འཇོམས་པ་ཆེན་པོ་རྡོ་རྗེ་རེག་བྱེད་དང་། འཇོམས་པ་ཆེན་པོ་རྡོ་རྗེ་རེག་བྱ་དང་། འཇོམས་པ་ཆེན་པོ་རྡོ་རྗེ་རེག་ཤེས་དང་། བཙུན་མོ་རྟག་པར་མ་ཡིན་པ་དང་། ཆད་པར་མ་ཡིན་པ་དང་། བདག་ཏུ་མ་ཡིན་པ་དང་། མཚན་མར་མ་ཡིན་པ། ཞེས་པའི་གཞུང་འདི་བྱུང་། དེའི་དོན་བཤད་ན། སྤྱིའི་མཚན་དང་། བྱེ་བྲག་གི་མཚན་གཉིས་ལས། དང་པོ་སྤྱིའི་མཚན་ནི། འཇིགས་བྱེད་ཡབ་བཞི་པོ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་རྣམས་ལ་འཇོམས་པ་ཆེན་པོ་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བརྗོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། ཕྱི་ལུས་ཀྱི་ཆོས་བཞི་དང་སྦྱར་ན་རྟོག་པའི་རང་བཞིན་མངོན་དུ་ གྱུར་པའི་ཁྲོ་བོ་བཞིའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་མཛད་པས་བདུད་དང་ལོག་འདྲེན་རྣམས་འཇོམས་པ་དང་། ནང་གསང་བའི་ཁམས་བཞི་དང་སྦྱར་ན། འོག་སྒོ་གསང་བའི་ཁམས་སུ་འདུས་པའི་བདེ་བས་རྟོག་པ་དང་ལྷའམ་བདེ་བར་འཛིན་པའི་ཞེན་པ་གཉིས་ཀ་འཇོམས་པ་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པས་ན་རྡོ་རྗེར་བརྗོད་པ་གང་ཞིག །དེས་འཇོམས་པའི་ཕྲིན་ལས་གཞན་ལས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པས་ན་ཆེན་པོ་ཞེས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་གི་ཡུམ་བཞི་ཆོས་ཅན། དེ་རྣམས་ལ་བཙུན་མོ་ཞེས་བརྗོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། དེ་ལྟ་བུའི་འཇོམས་བྱེད་ཀྱི་གཉེན་པོ་དེ་ཡང་རྟག་ཆད་བདག་མཚན་བཞི་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་ཉིད་ཡུལ་གྱི་ངོ་བོ་དེས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་དཀར་པོ་འཇོམས་པ་དེ་དཀར་པོ་མ་ཡིན་པ་ཞིག་གིས་བསྐྱེད་པ་བཞིན་ནོ། །ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རྟོག་པ་བཞི་ལྟར་ན། དེས་ལུས་ཀྱི་རྟོག་པ་བཞི་དངོས་སུ་མི་བསྐྱེད་ཀྱང་བརྒྱུད་ནས་བསྐྱེད་པར་བཞེད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་བྱེ་བྲག་གི་མཚན་ནི། སྒོ་བ་ཡབ་བཞི་ཆོས་ཅན། དེ་དག་ལ་རེག་པ་ལ་སོགས་པར་སྨོས་པ་ནི་རྟོག་པའི་མཚན་ཏེ། ཕྱི་ལྟར་ལུས་ཀྱི་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་ཚོར་བ་བསྐྱེད་པ་ལ། རེག་བྱེད་ལུས་དབང་། རེག་བྱ་ཡུལ། དེ་གཉིས་ཕྲད་པའི་རེག་ཤེས་སམ། ནང་ལྟར་ན། གསང་བའི་ཡུལ་དབང་རྣམ་ཤེས་གསུམ་འདུས་ཀྱི་རེག་པ་བསྐྱེད་པ་ལ། རེག་བྱེད་གསང་དབང་ཐབས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ། རེག་བྱ་གསང་ཡུམ་ཤེས་རབ་ཀྱི་པདྨ། གསང་བའི་རེག་ཤེས་དགའ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་རྣམས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་ཆོས་ཅན། ལྷའི་དུས་ན་མཐར་བྱེད་སྒོ་བ་བཞི་སྟེ། ཕྱི་ནང་གི་རྟོག་པ་གཉིས་ཀ་གོ་རིམ་བཞིན་དུ། ཁྲོ་བོ་བདུད་རྩི་འཁྱིལ་པ་དང་། རྟ་མགྲིན་དང་། སྟོབས་པོ་ཆེ་དང་། གཤིན་རྗེ་གཤེད་རྣམས་སུ་དག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་གི་ཡུམ་བཞི
Chinese
在解释这个的时候，有《大摧毁者金刚触》、《大摧毁者金刚能触》、《大摧毁者金刚所触》、《大摧毁者金刚触识》以及《妃子非恒常》、《非断灭》、《非我》、《非相》这些论典出现。解释它们的意义是：总相和别相两种，首先是总相：怖畏金刚四尊父，你们具有被称为“大摧毁者金刚”的理由是，如果与外在身体的四法结合，则显现为忿怒尊的四身语意事业，能摧毁魔和邪引者；如果与内在秘密的四界结合，则聚集在下门秘密界中的乐，能毫无阻碍地摧毁对分别念和神或乐的执着，因此被称为金刚。因为其摧毁的事业胜过其他，所以被称为“大”。那些的四位佛母，你们具有被称为“妃子”的理由是，因为能摧毁之对治，也是由非恒常、非断灭、非我、非相四者的法性境之自性所生。例如，摧毁白色者是由非白色者所生一样。又如按照颠倒的四种分别念，虽然不会直接产生身体的四种分别念，但却被认为是间接产生的。第二是别相：门神四尊父，对他们说触等，是分别念的相，即外在身体的聚集而产生触觉，能触是身根，所触是境，二者相合是触识；或者内在，秘密的境、根、识三者聚集而产生触，能触是秘密根，方便的金刚（藏文：རྡོ་རྗེ།，梵文天城体：वज्र，梵文罗马拟音：vajra，汉语字面意思：金刚），所触是秘密佛母智慧的莲花（藏文：པདྨ།，梵文天城体：पद्म，梵文罗马拟音：padma，汉语字面意思：莲花），秘密的触识是体验快乐。这些都是存在的。这些是，在天界时最终的四位门神，内外两种分别念都按顺序清净为，忿怒尊甘露旋、马头明王、大力明王和阎魔敌。那些的四位佛母，
English
In explaining this, there are the treatises "Great Destroyer Vajra Touch," "Great Destroyer Vajra Touching," "Great Destroyer Vajra Touched," "Great Destroyer Vajra Consciousness," and "Consort Non-eternal," "Non-annihilation," "Non-self," "Non-characteristic." Explaining their meaning: There are two types of characteristics, general and specific. First, the general characteristic: The four Heruka fathers, you have the reason for being called "Great Destroyer Vajra" because, if combined with the four dharmas of the outer body, the activities of the four bodies, speech, and minds of the wrathful deities manifest, which can destroy demons and heretics; if combined with the four inner secret realms, the bliss gathered in the secret realm of the lower gate can effortlessly destroy both the clinging to conceptualization and the clinging to deities or bliss, hence they are called Vajra. Because its destructive activity surpasses others, it is called "Great." The four mothers of those, you have the reason for being called "Consorts" because the antidote that destroys is also produced by the nature of the four non-eternal, non-annihilation, non-self, and non-characteristic dharmas. For example, destroying white is produced by something that is not white. Furthermore, according to the four inverted conceptualizations, although it does not directly produce the four conceptualizations of the body, it is considered to be produced indirectly. Second, the specific characteristic: The four gatekeeper fathers, mentioning touch and so on for them is the characteristic of conceptualization, that is, the gathering of the outer body produces the feeling of touch, the touching is the body faculty, the touched is the object, and the combination of the two is touch consciousness; or internally, the gathering of the three secret objects, faculties, and consciousnesses produces touch, the touching is the secret faculty, the Vajra (藏文：རྡོ་རྗེ།，梵文天城体：वज्र，梵文罗马拟音：vajra，汉语字面意思：diamond) of skillful means, the touched is the Lotus (藏文：པདྨ།，梵文天城体：पद्म，梵文罗马拟音：padma，汉语字面意思：lotus) of wisdom of the secret mother, and the secret touch consciousness is the experience of joy. These all exist. These are, at the time of the deities, the final four gatekeepers, both inner and outer conceptualizations are purified in order into Wrathful Nectar Revolving, Hayagriva, Mahabala, and Yamantaka. The four mothers of those,