Chinese
他们像人一样被击中要害而死。死亡的景象在金色的土地上，显现在名为昆囊的湖泊中，据说在战争结束之前，亲戚们就因悲伤而痛苦。大多数阿修罗都是黑暗的一方，所以不喜欢佛法。即使有些人喜欢，也因为有成熟的障碍，没有理解差异的福分。第三，思考天人的痛苦分为两种：欲界天和上界天。首先，欲界天的众生，因为过去无节制地享受欲望的快乐而被迷惑，没有意识到寿命的终结而死亡。当他们死亡时，身体的颜色变得难看，不喜欢座位，花环变得陈旧，衣服上出现黑色的污垢，身体上出现前所未有的灰尘，这五种死亡的预兆在天人的七天前出现，所以死亡的痛苦既剧烈又漫长。 那时，自己的天女和眷属也抛弃了他们，去了其他天人那里，这增加了痛苦和不适。特别是，他们执着于天人的荣耀和欲望，但知道自己无法控制地要分离。死后，能转生为天人的可能性很小，转生为人的机会也很少。大多数转生到恶道，所以知道必须长时间忍受难以忍受的痛苦，因此，堕落的痛苦是无法忍受的。如《念住经》所说：“从天界堕落时，产生的巨大痛苦，地狱众生，十六分之一也无法忍受。”又如《亲友书》所说：“即使因陀罗成为世人应供养的对象，最终也会因业力而堕落到地上。即使成为转轮王，也会在轮回中成为奴隶。”就像这样。此外，当有福报的天人看到欲望的荣耀时，福报较小的天人会感到沮丧和自卑。强大的天人会将弱小的天人从住所驱逐出去，特别是四大天王和三十三天众，他们与阿修罗战斗和争吵，遭受身体被武器切割、劈砍和杀害等剧烈的痛苦。第二，思考上界天的痛苦，即色
English
They die like humans, struck fatally. The image of death appears on the golden land, in the lake called Kunnang, and it is said that relatives grieve with sorrow even before the war ends. Most Asuras are of the dark side, so they dislike the Dharma. Even if some like it, they are obscured by the veil of maturation, so they have no fortune to discern distinctions. Third, contemplating the suffering of the gods is twofold: the gods of the desire realm and the higher realms. First, the gods of the desire realm are seduced by the pleasure of having indulged immoderately in desirable objects in the past, and without realizing the exhaustion of their lifespan, they pass away. At the time of death, the color of their bodies becomes unsightly, they dislike their seats, their flower garlands wither, black stains appear on their clothes, and unprecedented dust arises on their bodies. These five signs of death appear seven days before the death of a god, so the suffering of death is intense and prolonged. At that time, even their own goddesses and retinues abandon them and go to other gods, which greatly increases their suffering and unease. In particular, they are attached to the glory and desirable objects of the gods, but they know that they will be separated from them uncontrollably. Even after death, the possibility of being reborn as a god is slight, and the chance of being reborn as a human is even less. Most are reborn in the lower realms, so they know that they must endure unbearable suffering for a long time, and therefore, the suffering of falling downwards is unbearable. As it says in the *Dran Nye*: "When falling from the realm of the gods, whatever great suffering arises, even one-sixteenth of that cannot be endured by the hell beings." And as it says in the *Friendly Epistle*: "Even Indra, having become worthy of worship in the world, will again fall to the earth due to the power of karma. Even having become a universal monarch, he will again become a slave in samsara." It is like that. Furthermore, when gods with great merit see the glory of desirable objects, those with less merit become disheartened and humiliated. The powerful gods drive the weaker ones from their abodes, and in particular, the Four Great Kings and the Thirty-Three Gods fight and quarrel with the Asuras, and suffer intense pain from their bodies being cut, split, and killed by weapons. Second, contemplating the suffering of the higher realms, which is the form
Tibetan
ང་གཟུགས་མེད་པ་དག་ན། སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་མངོན་གྱུར་བ་མེད་ཀྱང་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཁོ་ནའི་རང་བཞིན་ལས་མ་འདས་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་མྱོས་པ་ལྟར་གྱུར་པས་སོ་སྐྱེ་རྣམས་ཡོན་ཏན་གོང་འཕེལ་དུ་འགྲོ་བ་མེད་ཅིང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རོ་མྱང་བས་རོ་མྱང་ཅན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་བྲལ་མི་ཕོད་ཅིང་། དེས་རང་རང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཉམས་ནས་འཆི་བའང་ཡོད། སྒོས་སུ་དེར་གནས་པའི་སོ་སྐྱེ་རྣམས་སྔོན་ལས་ཀྱི་འཕེན་པ་ཟད་པ་ན་སླར་ཡང་འདོད་པའི་ཁམས་སུ་སྐྱེ་བ་ལེན་ཏེ། སྔོན་མའི་རྟེན་ལ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམས་པའི་སྐབས་ དང་། སྐབས་དེར་བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཉམས་བདེ་བདེ་འདྲ་བར་འདུག་ཀྱང་ཡིད་བརྟན་མེད་པར་ནམ་མཁར་འཕངས་པའི་མདའ་བཞིན་དུ་ཟག་བཅས་ཀྱི་བདེ་བའི་འཕེན་ཤུགས་ཟད་པ་ན་སླར་ངན་སོང་དུ་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཏེ། བཤེས་སྤྲིངས་ལས། ལྷ་ཡུལ་འདོད་བདེ་ཤིན་ཏུ་ཆེན་པོ་དང་། །ཚངས་ཉིད་ཆགས་བྲལ་བདེ་བ་ཐོབ་ནས་སླར། །མནར་མེད་མེ་ཡི་བུད་ཤིང་གྱུར་པ་ཡི། །སྡུག་བསྔལ་རྒྱུན་མི་ཆད་པ་བསྟེན་འཚལ་ལོ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །དེས་ན་མེ་ཆེ་ཆུང་ཅི་ཡང་ཚ་བ་ལས་མ་འདས་པ་ལྟར། ཁམས་གསུམ་འཁོར་བ་འདི་མཐོ་དམའ་གང་དུ་སྐྱེས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་ལས་མ་འདས་ཏེ། གནས་གང་དུ་གནས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གནས། གྲོགས་སུ་དང་འགྲོགས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གྲོགས། ལོངས་གང་ལ་སྤྱད་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ལོངས་སྤྱོད་ལས་མ་འདས་ཏེ། རྒྱུད་བླ་ལས། མི་གཙང་བ་ལ་དྲི་ཞིམ་མེད་བཞིན་འགྲོ་ལྔ་དག་ན་བདེ་བ་མེད། །དེ་ཡི་སྡུག་བསྔལ་རྟག་ཏུ་མི་མཚོན་རྒྱ་ཚྭ་ལ་སོགས་རེག་སྐྱེས་བཞིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་བསམ་པ་ནི། སྤྱིར་འཁོར་བ་ལ་སྡུག་བསྔལ་ནི་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་ཏེ། དང་པོ་ནི། ལྷ་དང་མི། འཁོར་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་ཀྱང་བསམ་པ་མི་དགེ་བས་ཟིན་པ་སྦྱོར་བ་སྡིག་པ་ལ་སྤྱོད་པ་རྣམས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ངན་སོང་གསུམ་དང་། མཐོ་རིས་ཀྱི་བཀྲེན་ཕོངས་ཅན་དང་། ལུས་ནད་དང་། སེམས་མྱ་ངན་གྱིས་ཟིན་པ་སོགས་སོ། །སྡུག་བསྔལ་དེ་ཡང་མདོར་བསྡུ་ན་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ། འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ། ཁྱབ་པ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་དང་གསུམ་མོ། །དང་པོ་ནི། དཔེར་ན་རྨ་ཁར་དུག་བཏབ་པ་བཞིན་ཚ་གྲང་བཀྲེས་སྐོམ་སོགས་ཚོར་བ་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཡིན་ཏེ། གཙོ་བོར་ང
Chinese
在无色界中，虽然没有苦苦显现，但也没有超出行苦的自性，就像被禅定麻醉了一样，凡夫俗子们没有增长功德，品尝禅定的滋味，也无法脱离有滋味的禅定，因此各自的禅定退失而死亡。特别是住在那里（无色界）的凡夫俗子们，当过去的业力耗尽时，又会转生到欲界。以前依靠世间的禅定， 在那个时候，虽然似乎很容易体验无色界的禅定，但却不可靠，就像射向天空的箭一样，当有漏的安乐力量耗尽时，又会堕入恶道。《亲友书》中说：“得到天界极大的欲乐和梵天的离贪之乐后，再次变成焦热地狱的火焰木柴，感受无间断的痛苦。”就像这样。因此，就像火无论大小都不会脱离热性一样，三界轮回无论生于高处还是低处，都不会脱离痛苦的自性。无论住在哪里，都是痛苦的处所；无论与谁为友，都是痛苦的友伴；无论享用什么，都不会脱离痛苦的享受。《宝性论》中说：“就像不净之物没有香味一样，五趣之中没有安乐。它的痛苦永远无法衡量，就像海盐等接触所生一样。”应当这样理解。第三，思维三种痛苦的自性：一般来说，轮回的痛苦有因果两种。第一种是：虽然天和人，眷属和受用圆满，但被不善的念头所占据，行为是罪恶的。第二种是：三恶道，以及天界的贫困者，身体疾病和内心忧愁所占据等等。痛苦如果概括起来，有三种：苦苦，坏苦，以及遍行苦。第一种是：例如在伤口上涂毒一样，寒热饥渴等所有感受到的痛苦都是，主要是
English
In the formless realms, although the suffering of suffering is not manifest, it does not transcend the nature of the suffering of conditioning. Like being intoxicated by samadhi, ordinary beings do not increase their merits, and tasting the flavor of samadhi, they cannot escape the samadhi with flavor. Therefore, their respective samadhis decline and they die. Especially, the ordinary beings who dwell there (in the formless realms), when the force of their past karma is exhausted, they will again take birth in the desire realm. Relying on worldly samadhi in the past, At that time, although it seems easy to experience the samadhi of the formless realms, it is unreliable. Like an arrow shot into the sky, when the force of the contaminated bliss is exhausted, they will again fall into the lower realms. The Suhrllekha states: "Having obtained the great pleasure of the desire realm of the gods and the pleasure of detachment of Brahma, again becoming firewood for the fire of Avici, one should cultivate uninterrupted suffering." It is like that. Therefore, just as fire, whether large or small, does not depart from heat, the three realms of samsara, whether born in high or low places, do not depart from the nature of suffering. Wherever one dwells, it is a place of suffering; whoever one associates with, it is a friend of suffering; whatever one enjoys, it does not depart from the enjoyment of suffering. The Uttaratantra states: "Just as there is no fragrance in impure things, there is no happiness in the five realms. Its suffering can never be measured, like the contact born of sea salt and so on." It should be understood in this way. Third, contemplating the nature of the three sufferings: In general, the suffering of samsara has two aspects: cause and effect. The first is: although gods and humans, retinues and enjoyments are complete, they are possessed by unwholesome thoughts and their actions are sinful. The second is: the three lower realms, as well as the impoverished ones in the higher realms, physical illnesses, and those possessed by mental sorrow, and so on. If suffering is summarized, there are three types: the suffering of suffering, the suffering of change, and the pervasive suffering of conditioning. The first is: for example, like applying poison to a wound, all the sufferings felt such as heat, cold, hunger, and thirst are sufferings, mainly