Tibetan
ཐུན་མོང་གི་སྔོན་འགྲོའི་ཆོས་བཤད་རིན་ཆེན་ཐེམ་སྐས། ཐུན་མོང་གི་སྔོན་འགྲོའི་ཆོས་བཤད་རིན་ཆེན་ཐེམ་སྐས་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། །རིག་འཛིན་འགྱུར་མེད་རྡོ་རྗེ། ༈ ༀ་སྭ་སྟི། ཐུན་མོང་གི་སྔོན་འགྲོའི་ཆོས་བཤད་རིན་ཆེན་ཐེམ་སྐས་ཞེས་བྱ་བ། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །བདེ་ཆེན་ཞི་བའི་དབྱིངས་ལས་མི་གཡོ་ཡང་། །སྣ་ཚོགས་སྒྱུ་མའི་རོལ་གར་མཐའ་ཡས་པས། །ཕན་བདེའི་དངོས་ཀུན་སྩོལ་བའི་ཕྲིན་ལས་ཅན། །མཆོག་གསུམ་ངོ་བོ་བླ་མར་ཕྱག་བགྱིའོ། །སྲིད་པའི་གྲོང་ཁྱེར་ཉམ་ངའི་གཡང་ས་ལས། །རྣམ་གྲོལ་ཐར་པ་མཆོག་གི་གྲོང་ཁྱེར་དུ། །སྐལ་བཟང་མྱུར་བདེར་འཇུག་པ་རིན་ཆེན་གྱི། །ཐེམ་སྐས་ལམ་གྱི་རིམ་པ་འདིར་གསལ་བྱ། །དེ་ཡང་སྤྱིར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ཉིད་གདོད་མ་ནས་སངས་རྒྱས་སུ་གནས་པ་དེ་ཉིད་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ལ། བློ་དམན་ཐོས་བསམ་རིམ་འཇུག་གི་ལམ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། བློ་རབ་མོས་གུས་ཐོད་རྒལ་གྱི་ལམ་ནས་འཇུག་པའི་ཚུལ་གཉིས་ནི་མདོ་སྔགས་ཀྱི་བསྟན་པ་གཉིས་ཀའི་ཚུལ་ལ་ཡོད་ཅིང་དེ་ལས་དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ན་མ་ཆགས་པ་གསུམ་ལ་བརྟེན་ནས་དོན་གཉེར་གསུམ་གྱི་བློ་སྐྱེ་བ་ལ་བསླབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དང་པོ་ནི་དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ་བ་དང་། དེ་ཉིད་མི་རྟག་པར་བསམ་པ་ལས་ཚེ་འདིའི་ཆགས་ཞེན་གྲོལ་ནས་ཕྱི་མ་མཐོ་རིས་ཀྱི་བདེ་བ་དོན་གཉེར་གྱི་བློ་བཅོས་མིན་དུ་སྐྱེའོ། །གཉིས་པ་ནི། འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་དང་། ལས་རྒྱུ་འབྲས་བསམས་པས་འཁོར་བའི་ཆགས་ཞེན་བྲལ་ནས་རང་ཉིད་ཐར་པའི་ལམ་ངེས་ལེགས་དོན་གཉེར་གྱི་བློ་རྣལ་མ་སྐྱེའོ། །གསུམ་པ་ནི། བྱམས་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམས་པས་རང་དོན་གྱི་ཆགས་ཞེན་བྲལ་ནས་གཞན་དོན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་འདོད་ཀྱི་བློ་བཅོས་མིན་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིང་དེ་ལྟར་ སྐྱེས་བུ་གསུམ་གྱི་བློ་རིག་དེ་ཤེས་པར་འགྱུར་ཐུབ་པ་མ་བྱུང་གི་བར་དུ་བསྒོམ་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ཡིན་ལ། འདི་གསུམ་རྒྱུད་ལ་མ་སྐྱེས་ན་ལྷ་བསྒོམ་སྔགས་བཟླ་སོགས་ཇི་ལྟར་བྱས་ཀྱང་གར་འགྲོའི་གཏད་སོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཇི་ལྟར་ཉམས་སུ་བླང་བའི་རིམ་པ་ནི་འདི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ་བསམ་པ། འཆི་བ་མི་རྟག་པ་བསམ་པ། འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་བསམ་པ། ལས་རྒྱུ་འབྲས་བསམ་པ་དང་བཞིའོ། །དང་པོ་ལ་དལ་འབྱོར་ངོས་བཟུང་བ། དེ་ཉིད་རྙེད་དཀའ་ཚུལ། དེ་དོན་ཆེ་བ་བསམ་པ་གསུམ་གྱི་དང་པོ་ནི
Chinese
共同前行引导文·珍宝阶梯 共同前行引导文·珍宝阶梯之名称。持明·不变金刚著。 ༈ 嗡 斯瓦斯谛（藏文：ༀ་སྭ་སྟི།，梵文天城体：ॐ स्वस्ति，梵文罗马拟音：oṃ svasti，汉语字面意思：嗡，吉祥！）。 共同前行引导文·珍宝阶梯之名称。 向诸佛与菩萨众顶礼！ 从大乐寂静之法界中虽无动摇，然以种种幻化之舞无有边际，赐予利乐之诸事物，具足事业之三宝自性上师前顶礼！ 从有寂城市险峻之悬崖处，至解脱胜妙之城市，贤善者迅速安乐进入之珍宝阶梯，于此阐明次第道。 总之，一切有情之心性，本来即是安住于成佛之状态，为了显现此状态，可分为两种方式：一是依赖于低劣根器者通过闻思渐次进入的道路；二是殊胜根器者通过虔诚信仰顿超直入的道路。这两种方式存在于显宗和密宗的教义中。从第一种方式来说，需要通过依赖三种不执着，生起三种追求的意乐，从而进行修学。第一种是不执着今生，通过思维暇满难得和寿命无常，从而从今生的执着中解脱出来，生起追求来世高尚幸福的真实意乐。第二种是不执着轮回，通过思维轮回的痛苦和业果，从而从轮回的执着中解脱出来，生起追求自身从轮回中解脱的真实意乐。第三种是不执着自利，通过修持慈悲心和菩提心，从而从自私自利的执着中解脱出来，生起为了他人的利益而获得菩提的真实意乐。像这样， 在能够真正理解生起这三种人的意乐之前，持续不断地修持是所有佛法的根本。如果这三种意乐没有在心中生起，那么无论你如何修持本尊、念诵咒语等等，都无法确定你最终会走向何方。因此，应该了解如何按照以下步骤进行实修：思维暇满难得，思维死亡无常，思维轮回的过患，思维业果。首先，暇满难得包括：认识暇满，暇满难得之理，思维暇满的意义重大。第一点是
English
Common Preliminary Teachings: The Jewel Staircase Herein dwells the text entitled "Common Preliminary Teachings: The Jewel Staircase." Written by Rigdzin Gyurme Dorje. ༈ Oṃ Svasti. Homage to all Buddhas and Bodhisattvas! Though unmoving from the expanse of great bliss and peace, with endless displays of various magical dances, bestowing all things of benefit and happiness, I prostrate to the Lama, the essence of the Supreme Three Jewels! From the perilous precipice of the city of existence, to the supreme city of liberation and freedom, this precious staircase swiftly and blissfully leads the fortunate. Herein, I shall elucidate the stages of the path. Generally, the very nature of mind of all sentient beings is primordially enlightened. To realize this, there are two approaches: relying on the path of gradual entry through study and contemplation for those of lesser intellect, and the path of direct transcendence through faith and devotion for those of superior intellect. Both approaches are found in the teachings of both Sutra and Tantra. Considering the first approach, one must train in generating the mind of three pursuits based on the three non-attachments. First, by contemplating the difficulty of obtaining leisure and endowments and the impermanence of life, one becomes free from attachment to this life and genuinely generates the mind of pursuing the happiness of higher realms in the future. Second, by contemplating the sufferings of samsara and the law of karma, one becomes free from attachment to samsara and genuinely generates the mind of pursuing definitive liberation for oneself. Third, by cultivating loving-kindness, compassion, and the mind of enlightenment, one becomes free from attachment to self-interest and genuinely generates the mind of desiring to attain enlightenment for the sake of others. Thus, Until one can truly understand and generate the mind of these three types of individuals, continuous practice is the root of all Dharma. If these three minds have not arisen in one's being, no matter how one practices deity yoga, recites mantras, etc., there is no certainty of where one will go. Therefore, one should understand how to practice in the following sequence: contemplate the difficulty of obtaining leisure and endowments, contemplate death and impermanence, contemplate the faults of samsara, and contemplate the law of karma. First, the contemplation of leisure and endowments includes: identifying leisure and endowments, the difficulty of obtaining them, and contemplating their great significance. The first point is:
Tibetan
། བཟོད་པར་དཀའ་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཅན་གྱི་འཁོར་བ་འདིར་མི་སྐྱེ་བའི་ཐབས་ལ་འབད་དགོས་ཤིང་། དེ་ཉིད་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་ཡང་དལ་འབྱོར་གྱི་ལུས་འདི་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ད་ལན་ཙམ་མ་གཏོགས་ཤིན་ཏུ་རྙེད་དཀའ་བས། ད་རེས་འདི་ལ་སྙིང་པོ་ལོན་པ་ཞིག་ཅི་ནས་ཀྱང་བྱེད་དགོས་སྙམ་པའི་འདུན་པ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བྱ་ཞིང་། དེ་ཡང་། བརྒྱད་སྟོང་འགྲེལ་ཆེན་དུ། དམྱལ་བ་ཡི་དྭགས་དུད་འགྲོ་དང་། །ཀླ་ཀློ་ཚེ་རིང་ལྷ་དང་ནི། །ལོག་ལྟ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སྟོངས་པ། །ལྐུག་པ་འདི་དག་མི་ཁོམ་བརྒྱད། །ཅེས་པ་ལྟར། ངན་སོང་གསུམ་དུ་སྐྱེས་ན་ནི་སྡུག་བསྔལ་དོས་དྲག་ཅིང་། ལུས་རྟེན་ཤིན་ཏུ་ངན་པས་ཆོས་མི་ཁོམ། འདོད་ཁམས་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་ནི་འདོད་ཡོན་ལ་ཆགས་པས་གཡེངས་ཤིང་སྐྱོ་ཤས་ཆུང་། གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་ཀྱི་ལྷ་ཕལ་ཆེར་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་རྟག་ཏུ་མྱོས་པས་ཆོས་མི་ཁོམ། སངས་རྒྱས་མ་བྱོན་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སྟོངས་པའི་སར་སྐྱེས་པའམ། བྱོན་ཡང་ཆོས་མ་དར་བའི་ས་ཕྱོགས་མཐའ་འཁོབ་ཀླ་ཀློར་སྐྱེས་པ་དང་། ཆོས་དར་བའི་སར་སྐྱེས་ཀྱང་ཚེ་སྔ་ཕྱི་དང་ལས་འབྲས་དང་དཀོན་མཆོག་གསུམ་མེད་པར་འཛིན་པའི་ལོག་ལྟ་ཅན་དང་། གླེན་ལྐུགས་སུ་གྱུར་ནས་བླང་དོར་གྱི་གནས་གང་ཡང་མི་གོ་བས་འཇུག་ལྡོག་གི་བསམ་པ་སྐྱེས་པ་མེད་པར་སྐྱེས་པ་རྣམས་ནི་མི་ཁོམ་པའི་གནས་བརྒྱད་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ངན་སོང་གསུམ་དང་ལྷ་ཚེ་རིང་པོ་ནི་མི་མ་ཡིན་པའི་མི་ཁོམ་པ་དང་། གཞན་བཞི་ནི་མིའི་ མི་ཁོམ་པ་ཡིན་ནོ། །མི་ཁོམ་པའི་ལྷ་ནི་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་ལྷ་ཉིད་ལ་ངོས་འཛིན་འཐད་པར་ཡང་བཤད་དོ། །དེ་ལྟ་མི་ཁོམ་པའི་གནས་བརྒྱད་དང་བྲལ་བ་ནི་དལ་བ་ཡིན་ཏེ། ནམ་མཁའ་རིན་པོ་ཆེའི་མདོ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནམ་མཁའི་སྙིང་པོས་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དལ་འབྱོར་ཇི་ལྟར་ལྟ་བ་བགྱི། བཀའ་སྩལ་པ། སེམས་རྣམ་པར་རྟོག་པས་དབྱེན་བཅོས་ཏེ་གཡེང་བ་ནི་བྲེལ་བ་ཞེས་བྱའོ། །སེམས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཞི་ནས་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་ནི་དལ་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་དང་། སྡུད་པར། མི་ཁོམ་བརྒྱད་སྤངས་དེ་ཡིས་དལ་བ་རྟག་ཏུ་རྙེད། །ཅེས་གསུངས་པའོ། །འབྱོར་བའི་ཆོས་བཅུ་ལས་རང་འབྱོར་ལྔ་ནི། མི་ཉིད་དབུས་སྐྱེས་དབང་པོ་ཚང་། །ལས་མཐའ་མ་ལོག་གནས་ལ་དད། །ཅེས་པས། དེ་ལ་བདག་གིས་སྤྱིར་མི་ལུས་ཐོབ། སྒོས་ཡུལ་དབུས་ཆོས་དར་བའི་སར་སྐྱེས། དབང་པོ་སྒོ་ལྔ་སོགས་ཚང་བས་བླང་དོར་ཤེས་སུ་རུང་། མཚམས་མེད་པའི་ལས་བྱས་སམ་བྱེད་
Chinese
因此，必须努力寻求不生于这难以忍受的痛苦轮回之法。而成就此法的所依，正是这闲暇圆满之身。因为，除了现在这一次，它极难获得。所以，必须一心一意地想着，无论如何也要在现在这一次获得实义。对此，《八千颂大疏》中说：地狱饿鬼与畜生，边鄙长寿天与彼，邪见以及佛不住，喑哑此等是八无暇。如是，生于三恶道，痛苦极其剧烈，身体所依极其恶劣，没有修法的闲暇。欲界的天人们贪执欲妙而散乱，生起厌离心甚少。色界和无色界的大部分天人也因禅定而恒时沉醉，没有修法的闲暇。没有佛陀降临的世间界，生于佛陀不住之处，或者，即使佛陀降临，也生于佛法不兴盛的边地，野蛮之地，或者，生于佛法兴盛之地，却持有不承认前后世、业果和三宝的邪见，以及，变成愚笨喑哑，对于应取应舍之处一无所知，没有生起取舍之念而出生者，这些是八种无暇之处。其中，三恶道和长寿天是非人的无暇，其余四种是人的无暇。 关于无暇的天人，也有说是指无想天的天人。如是，远离八种无暇之处就是闲暇。如《虚空藏经》中说：菩萨虚空藏请问：世尊，当如何看待闲暇？佛回答说：心被分别念扰乱而散乱，称为忙碌。心从分别念中寂灭，安住于自性，称为闲暇。又如《摄略》中说：舍弃八无暇，因此恒时得闲暇。如是宣说了。十种圆满法中的五种自圆满是：得人身，生于中土，诸根具足，不造颠倒业，信处而生。如是，我总的来说获得了人身，特别是生于中土佛法兴盛之地，五根等诸根具足，能够了知取舍，没有造作或正在造作
English
Therefore, one must strive for a way not to be born in this unbearable suffering-filled samsara. And the basis for accomplishing this is this very leisure and fortune body. Because, other than this time, it is extremely difficult to obtain. So, one must single-mindedly think that one must definitely attain the essence in this lifetime. Moreover, in the Great Commentary on the Eight Thousand Verses, it says: Hell beings, pretas, and animals, barbarians, long-lived gods, wrong views, and those devoid of Buddhas, the mute—these are the eight unfree states. Thus, if born in the three lower realms, suffering is extremely intense, and the physical basis is extremely bad, so there is no leisure for Dharma. The gods of the desire realm are distracted by attachment to sensual pleasures and have little renunciation. Most of the gods of the form and formless realms are constantly intoxicated by samadhi, so there is no leisure for Dharma. Being born in a world system where no Buddha has appeared, in a place devoid of Buddhas, or even if a Buddha has appeared, being born in a remote, barbaric land where the Dharma has not spread, or, even if born in a place where the Dharma has spread, holding wrong views that do not acknowledge past and future lives, karma and its results, and the Three Jewels, and becoming foolish and mute, not understanding anything about what should be taken and abandoned, and being born without any thought of acceptance or rejection—these are the eight unfree states. Among these, the three lower realms and long-lived gods are non-human unfree states, and the other four are human unfree states. It is also said that the unfree gods refer to the gods of the realm of non-discrimination. Thus, being free from the eight unfree states is leisure. As it says in the Jewel Sky Sutra: Bodhisattva Akashagarbha asked: Blessed One, how should one view leisure and fortune? The Buddha replied: The mind being disturbed and scattered by conceptual thoughts is called busyness. The mind being pacified from conceptual thoughts and abiding in its own nature is called leisure. And as it says in the Compendium: By abandoning the eight unfree states, one always obtains leisure. Thus it is taught. Among the ten fortunate qualities, the five personal fortunes are: being human, born in the central land, having complete faculties, not engaging in perverse actions, and having faith in the proper objects. Thus, in general, I have obtained a human body, and in particular, I was born in the central land where the Dharma flourishes, and I have complete faculties such as the five senses, so I can understand what to accept and reject, and I have not committed or am committing