Chinese
被疾病遮蔽，沉溺于今生的散乱。来世之事被拖延，受懒惰的支配，所以要修习无常。其中，一定要思维死亡，何时死亡没有定数，思维死亡是谁也无法避免的三者。首先，思维必定死亡，如果获得了闲暇圆满之身却不死，那当然好。但没有丝毫恒常的确定性，无论获得什么样的身体，依赖什么样的伴侣，都无法超越死亡。地上的众生，
English
Obscured by illness, indulging in the distractions of this life. Postponing the accomplishment of future goals, being dominated by laziness, therefore, one must contemplate impermanence. Among these, it is necessary to think about death, that there is no certainty when one will die, and that no one can escape death. First, thinking about the certainty of death: if one has obtained the leisure and endowment and does not die, that would be good. But there is not the slightest certainty of permanence; no matter what kind of body one takes, no matter what kind of companion one relies on, one cannot escape death. The beings on earth,
Tibetan
གཞན་ཡང་རྣམ་གཡེང་འགྲོ་འདུག་སོགས་དོན་མེད་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་དབང་དུ་འགྲོ་བས་ཆོས་བྱེད་པའི་གནས་སྐབས་ཅུང་ཟད་ཙམ་ད་རེས་འདུག་པས་ཚེ་འདིའི་ཕུན་ཚོགས་དང་བསླུ་བྲིད་ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་ཐུན་གཅིག་གི་བདེ་བ་ལྟར་ངེས་ཤེས་བསྐྱེད་ནས་དམ་པའི་ཆོས་སྒྲུབ་པ་ལ་ནན་ཏན་དུ་ བྱའོ། །གཉིས་པ་ནམ་འཆི་ཆ་མེད་པར་བསམ་པ་ནི། མཐར་འཆི་ཡང་རེ་ཞིག་མི་འཆི་བས་དེ་ཙམ་དུ་རིངས་ཅི་དགོས་སྙམ་ན། སྤྱིར་སྒྲ་མི་སྙན་པ་མ་གཏོགས་པ་འགྲོ་བ་གཞན་གྱི་ཚེ་ལ་ངེས་པ་མེད་ཅིང་ཁྱད་པར་འཛམ་བུ་གླིང་པའི་ཚེ་ནི་ཤིན་ཏུ་མ་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ། དང་པོར་ཚེ་ལོ་དཔག་མེད་ཐུབ་པའང་བྱུང་མོད། མཐར་ལོ་བཅུ་ལ་རིང་མཐའ་བྱེད་དགོས་ཤིང་ད་ལྟ་ཡང་རྒན་གཞོན་བར་མ་གང་ལ་ཡང་ནམ་འཆིའི་ངེས་བཟུང་མེད་དེ། མཛོད་ལས། འདི་ན་མ་ངེས་མཐའ་མར་ནི། །ལོ་བཅུ་དང་པོ་དཔག་ཏུ་མེད། །ཅེས་སོ། །གལ་ཏེ་སྔོན་གྱི་ལེགས་བྱས་ཀྱིས་ཚེ་ལོ་དྲུག་ཅུ་བདུན་ཅུ་ཙམ་འཕངས་སུ་སྲིད་ཀྱང་། དེ་རིང་ནས་བརྩི་རྒྱུ་མིན་ཏེ། སྔར་དེ་ཙམ་འདས། ད་ཇི་ཙམ་ཐུབ་ཚོད་མི་དཔོགས། ཡང་སུམ་ཅུའམ་བཞི་བཙུ་ཙམ་ལས་མི་འཕངས་པའང་སྲིད། གང་ནའང་མཐོང་ཐོས་ཀྱི་འགྲོ་བ་གློ་བུར་དུ་ཤི་བ་རྣམས་ལ་བརྟགས་ན། རང་ཅག་ཀྱང་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཅན་ལས་མ་འདས་ཏེ། ཀུན་མཁྱེན་ཆོས་རྗེས། ཚེ་འདི་མི་རྟག་འཇིམ་པའི་བུམ་པ་འདྲ། །སང་དང་འཇིག་རྟེན་ཕྱི་མའི་སྣང་བ་གཉིས། །སྔོན་ལ་གང་འབྱུང་ངེས་པ་མེད་པས་ན། །དེ་རིང་ཉིད་ནས་དམ་པའི་ཆོས་མཛོད་ཅིག །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་སང་གནངས་དང་འོ་སྐོལ་གྱི་ཕྱི་མ་གང་སྔ་མི་ཤེས་པས་ཚེ་འདིའི་བྱ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འཁྲི་བ་རྦད་ཀྱིས་ཆོད་པར་བྱ་དགོས་ཏེ། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། ས་དང་ལྷུན་པོ་རྒྱ་མཚོ་ཉི་མ་བདུན། །འབར་བས་བསྲེགས་པས་ལུས་ཅན་འདི་དག་ཀྱང་། །ཐལ་བ་ཡང་ནི་ལུས་པར་མི་འགྱུར་ན། །ཤིན་ཏུ་ཉམ་ཆུང་མི་ལྟ་སྨོས་ཅི་འཚལ། །ཞེས་པ་ལྟར་ལུས་ནི་ཆུའི་ལྦུ་བ་ལྟར་ཉམ་ཆུང་། དབུགས་ནི་སྟོན་ཀའི་ན་བུན་བཞིན་ནམ་ཡལ་ཆ་མེད། རང་དབང་མ་ཐོབ་པའི་སེམས་ནི་གར་འགྲོའི་བརྟོལ་མ་མཆིས་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། དེ་རིང་ཁོ་ན་མི་འཆི་ཞེས། །བདེ་བར་འདུག་པ་རིགས་མ་ཡིན། །ཞེས་དང་། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་ཀྱང་། འཆི་བའི་རྐྱེན་ནི་མང་བ་སྟེ། །གསོན་པ་ཡི་ནི་ཉུང་ཟད་ཅིག །དེ་དག་ཉིད་ཀྱང་འཆི་བའི་རྐྱེན། །དེ་བས་རྟག་ཏུ་ཆོས་མཛོད་ཅིག །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཕྱིའི་རྐྱེན་མི་དང་དུད་འགྲོ་གདོན་བགེགས་ལ་སོགས་པས་འཚེ་བ་ དང་མེ་ཆུ་གཡང་ས་ལ་སོགས་པ
Chinese
此外，由于受到散乱、行走等各种无意义行为的影响，现在修行佛法的机会非常短暂，因此要像认识到今生的圆满和欺骗都如同一场梦的快乐一样，努力修行神圣的佛法。 第二，思维死亡何时到来没有定准。虽然最终会死，但如果认为暂时不会死，又何必如此着急呢？一般来说，除了声音不悦耳之外，其他众生的寿命都没有定准，特别是赡部洲的寿命更是非常不确定。起初，曾经出现过寿命无数年的情况，但最终却不得不将十年作为寿命的极限，而且现在无论老、中、青，谁都无法确定何时会死。如《俱舍论》中所说：“此间无定寿，极长唯十年，初则无量岁。” 如果因为过去所做的善事，或许还能延续六七十年的寿命，但这并不是从今天开始计算，而是过去已经过去了那么久，现在还能持续多久也无法预测。或许只能延续三四十年的寿命。无论如何，通过观察所见所闻突然死亡的众生，我们自己也无法摆脱同样的命运。全知法王说：“此生无常如泥瓶，明日后世二者间，何者先至无定准，故应即刻修佛法。”正如他所说，由于无法知道明天和我们的来世哪个先到来，所以必须彻底断绝今生的一切牵挂。如龙树菩萨所说：“大地须弥及海洋，七日轮烧亦成灰，此等有情况且尔，极脆弱者何须说。”正如所说，身体像水泡一样脆弱，呼吸像秋天的雾气一样，随时可能消失，没有获得自主的内心，就像无处可去的迷途者。正如所说：“莫谓今日死不至，安乐而住不应理。”龙树菩萨也说：“死亡之因甚众多，生存之因极稀少，彼等亦为死亡缘，故应恒时修佛法。”正如所说，外在的因缘，如人与动物、鬼神等的侵害，以及火、水、悬崖等
English
Furthermore, due to being influenced by distractions, wandering, and various meaningless activities, the opportunity to practice Dharma is very brief now. Therefore, recognizing that the perfections and deceptions of this life are like the happiness of a single dream, one should diligently practice the sacred Dharma. Second, contemplate the uncertainty of when death will occur. If one thinks, "Although I will eventually die, I won't die for a while, so why rush?" In general, except for unpleasant sounds, the lifespan of other beings is uncertain, and especially the lifespan of those in Jambudvipa is extremely uncertain. Initially, there were instances of living for immeasurable years, but eventually, ten years had to be the limit, and even now, no one, whether old, young, or in between, can be certain of when they will die. As it says in the Treasury of Knowledge: "Here, lifespan is uncertain, the longest is ten years, initially immeasurable years." If, due to past good deeds, one might extend one's lifespan to sixty or seventy years, that is not to be counted from today. So much has already passed. It is impossible to predict how much longer one can last. Perhaps one will only extend it by thirty or forty years. In any case, considering the beings we have seen and heard who have suddenly died, we too are no different from them. The Omniscient Dharma Lord said: "This life is impermanent like a clay pot. Between tomorrow and the next life, it is uncertain which will come first, therefore, one should practice the sacred Dharma immediately." As he said, since we cannot know which will come first, tomorrow or our next life, we must completely sever all attachments to the activities of this life. As Nagarjuna said: "The earth, Mount Meru, the ocean, and the seven suns, burned by fire, will turn even these beings to ashes. What need is there to mention the extremely fragile?" As it says, the body is as fragile as a water bubble, the breath is like autumn mist, ready to vanish at any moment, and the mind, without autonomy, is like a lost wanderer with nowhere to go. As it says: "It is not reasonable to think, 'I will not die today,' and live in comfort." Nagarjuna also said: "The causes of death are many, the causes of life are few. Even those are causes of death, therefore, always practice the Dharma." As it says, external causes, such as harm from humans, animals, demons, and obstacles, as well as fire, water, cliffs, and so on.
Tibetan
འི་འབྱུང་བའི་གནོད་པ། ནང་ལུས་ལ་ནད་རིགས་བཞི་བརྒྱ་རྩ་བཞི་ལ་སོགས་པ་མདོར་ན་འཆི་རྐྱེན་འདིས་མི་བྱེད་བྱ་བ་མེད་དེ། འཚོ་བའི་རྐྱེན་དུ་རེ་བའི་ཟས་གོས་དང་སྨན་སོགས་བསྟེན་པ་ཡང་འཆི་རྐྱེན་དུ་མི་འགྲོ་བའི་ཆ་མེད། དེས་ན་འཆི་བའི་རྐྱེན་ངན་བུ་ཡུག་འཚུབས་པ་ལྟ་བུའི་དབུས་ན་བདག་གནས་པ་ཡིན་ན། ནམ་འཆི་མེད་སྙམ་དུ་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། དམ་པས། ཡེངས་པའི་བར་ལ་འཆི་བདག་བདུད་ཀྱིས་འཛིན། །ད་ལྟ་ཉིད་ནས་སྒྲུབས་ཤིག་དིང་རི་བ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གསུམ་པ་འཆི་བ་ལ་ཆོས་མ་གཏོགས་ཅིས་ཀྱང་མི་ཕན་པར་བསམ་པ་ནི། དེ་ལྟར་འཆི་བའི་གནས་སྐབས་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ན། བསགས་པའི་ནོར་རྫས་མང་ཡང་ཁྱེར་བའི་དབང་མེད་དེ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཤ་རུས་ཀྱང་འཇོག་དགོས། འགྲོགས་པའི་གཉེན་བཤེས་དང་འཁོར་གཡོག་བརྩེ་གདུང་ཆེ་བས་མཐའ་བསྐོར་ཡང་འཁྲིད་པའི་དབང་མེད། བརྩིགས་པའི་ཁང་ཁྱིམ་བཙན་ཡང་འཁྲི་ས་དང་སྡོད་དབང་མེད་པར་ཚེ་འདིའི་ཕུན་ཚོགས་ཐམས་ཅད་དང་བྱེ་བྲལ་བྱས་ནས་རྒྱུས་མེད་ཀྱི་ཕྱོགས་སུ་རང་དབང་མེད་པ་འགྲོ་བ་ལ། ཟས་ནོར་ཤེས་སྟོབས་རིག་སྔགས་རྟེན་འབྲེལ་གང་གིས་ཀྱང་མི་བཟློག་སྟེ། མདོ་ལས། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ། ན་བས་ནི་ནད་མེད་པ་འཇོམས་ཤིང་འོང་། རྒ་བས་ནི་དར་བ་བབས་པ་འཇོམས་ཤིང་འོང་། རྒུད་པས་ནི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་འཇོམས་ཤིང་འོང་། འཆི་བས་ནི་སྲོག་འཇོམས་ཤིང་འོང་། དེ་དག་ལ་མགྱོགས་པར་འབྲོས་པའམ། ནོར་གྱིས་བཟློག་པའམ། རྫས་དང་སྔགས་དང་སྨན་རྣམས་ཀྱིས་ཞི་བར་བྱ་སླ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། ཞི་བ་ལྷས། གཤིན་རྗེའི་སྐྱེས་བུས་ཟིན་པ་ལ། །གཉེན་གྱིས་ཅི་ཕན་བཤེས་ཅི་ཕན། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། འོ་ན་དེ་དག་རྗེས་སུ་མི་འབྲང་ན་ཅི་ཞིག་འབྲང་སྙམ་ན། རང་གིས་བསགས་པའི་ལས་དགེ་སྡིག་གཉིས་པོ་རྗེས་སུ་འབྲངས་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱལ་པོ་ལ་གདམས་པའི་མདོ་ལས། དུས་ཀྱིས་ཉེན་ནས་རྒྱལ་པོ་འགྲོ་གྱུར་ན། །ལོངས་སྤྱོད་མཛའ་དང་གཉེན་བཤེས་རྗེས་མི་འབྲང་། །སྐྱེས་བུ་དག་ནི་གང་ནས་གར་འགྲོ་ཡང་། །ལས་ནི་གྲིབ་མ་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་འབྲང་། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། དེས་ན་ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་འགྱུར་བ་ཐམས་ཅད་རང་ལ་མི་རྟག་པ་སྟོན་པའི་བརྡར་ངེས་ཤེས་བསྐྱེད་ནས། ཚེ་འདིའི་བྱ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ནི་ཟིན་ཚར་མེད་ཅིང་མདོ་དོན་ཆུང་། འཆི་དུས་ཕན་ཆད་རྒྱུན་ཆགས་སུ་ཕན་པ་ནི་དམ་པའི་ཆོས་ཁོ་ན་ཡིན་ན། ད་ལྟ་ཉིད་དུ་ཆོས་ལ་འབད་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བསམ་པ་གལ་ཆེའོ། །དེ་ལྟར་ཡང
Chinese
的产生之害。内部身体有四百零四种疾病等等，总之没有不死于死缘的。为了生存而依赖的食物、衣服和药物等，也并非没有变成死缘的可能。因此，如果我身处像死亡的恶缘暴风雨中，就应当这样观想：我何时会死呢？如圣者所说：在放逸的间隙，死主魔鬼会抓住你。现在就开始修行吧，定日瓦！就像这样说的。第三，思考除了佛法之外，没有任何东西能对死亡有益。当死亡的时刻显现时，即使积累了再多的财富也无法带走，甚至连一同出生的血肉之躯也要留下。被深爱着的亲友和仆人围绕着，也无法一同带走。即使建造了坚固的房屋，也无法继续居住，必须与今生的所有圆满分离，不由自主地前往陌生的方向。食物、财富、知识、力量、智慧、咒语、缘起等都无法阻挡。如经中所说：大王啊！疾病会摧毁健康，衰老会摧毁青春，衰败会摧毁圆满，死亡会摧毁生命。对于这些，无论是迅速逃离，还是用财富阻挡，或者用物品、咒语和药物来平息，都不是容易的事情。寂天菩萨也说：当被阎罗王的使者抓住时，亲友有什么用？朋友有什么用？那么，如果这些都不能跟随，什么才能跟随呢？只有自己积累的善恶业才能跟随。如《教诫国王经》中所说：当国王被时势所逼而离去时，享乐、朋友和亲戚都不会跟随。无论众生从哪里去向哪里，业都会像影子一样跟随。因此，要确信外内器情的一切变化都是在向自己昭示无常。今生的所有作为都没有穷尽，而且意义不大。只有佛法才能在死亡时及以后持续地带来利益，所以现在就应该努力修行佛法，这样想非常重要。就像这样
English
The harm of arising. In the inner body, there are four hundred and four types of diseases, etc. In short, there is nothing that does not lead to death. Even relying on food, clothing, medicine, etc., for survival does not guarantee that they will not become causes of death. Therefore, if I am in the midst of a storm of evil circumstances leading to death, I should contemplate: When will I die? As the holy ones have said: In the interval of carelessness, the Lord of Death, the demon, will seize you. Practice now, Dingriwa! As it is said. Third, thinking that nothing but the Dharma can help with death. When the moment of death manifests, even if you have accumulated a lot of wealth, you have no power to take it with you; even the flesh and bones born with you must be left behind. Even if you are surrounded by beloved relatives, friends, and servants, you have no power to take them with you. Even if you have built a strong house, you have no right to stay there, and you must part with all the perfections of this life and go involuntarily to an unfamiliar place. Food, wealth, knowledge, power, intelligence, mantras, dependent arising, none of these can prevent it. As the sutra says: Great King! Sickness destroys health, old age destroys youth, decline destroys perfection, and death destroys life. It is not easy to quickly escape from these, or to ward them off with wealth, or to pacify them with objects, mantras, and medicines. Shantideva also said: When one is seized by the messengers of Yama, what good are relatives? What good are friends? So, if these cannot follow, what will follow? Only the good and bad deeds that one has accumulated will follow. As it is said in the Sutra of Advice to the King: When the king is forced by circumstances to depart, enjoyment, friends, and relatives will not follow. Wherever beings go, karma will follow like a shadow. Therefore, be certain that all the changes of the outer and inner world are showing you impermanence. All the activities of this life are endless and of little significance. Only the Dharma can continuously bring benefit at the time of death and thereafter, so it is very important to think that one should strive to practice the Dharma now. Like this