Tibetan
ང་བའི་དམ་རྫས་སྨན་རཀ་གཏོར་གསུམ་རྣམས་ཕུལ་བས་ལྷ་རྣམས་དགྱེས་པར་བསམ་ཞིང་། དེ་རྗེས་དཀྱིལ་འཁོར་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་ལ་དྭངས་བའི་ཡིད་དང་བཅས་ཏེ་རྡོ་རྗེའི་གླུས་བསྟོད་པ་སྟེ། དོན་དུ་ན་དབྱིངས་ཡེ་གཉིས་མེད་མཉམ་པའི་ངང་དུ་ལྷ་བདག་དབྱེར་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་སྒོ་ནས་འདྲེས་པ་ནན་ཏན་གྱི་ཕྱག་བྱ་ཞིང་། དོན་དེས་ཅིར་སྣང་ཀུན་བཟང་སྤྱོད་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཟུང་འཇུག་བདེ་བ་ཆེན་པོར་རོ་མཉམ་པས་མཆོད་པ་དང་། རང་སེམས་གཉུག་མའི་གཤིས་སུ་འབྲས་ཆོས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་རྫོགས་པ་ལ་འཁོར་གསུམ་དམིགས་བྲལ་གྱིས་བསྟོད་པའོ། །གཉིས་པ་གསུང་བཟླས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ནི། འདིར་སྤྲུལ་པ་དང་སྤྲུལ་གཞིའི་དབང་ དུ་རང་ཉིད་དམ་ཚིག་པ་བི་མ་ལར་བསྒོམ་པའི་ཐུགས་ཙིཏྟ་རིན་པོ་ཆེ་འོད་ཀྱི་རང་བཞིན་མཆོང་གུར་ཕུབ་པ་ལྟར་ཕྱི་ནང་གསལ་སྒྲིབ་དང་བྲལ་བའི་ནང་དུ་ཉི་ཟླའི་གདན་ལ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་འཇམ་དཔལ་དཔའ་བོ་གསལ་བའི་སྙིང་དབུས་ཟླ་གདན་སྲན་མ་བཀས་པ་ཙམ་གྱི་ལྟེ་བར་ཏིང་འཛིན་སེམས་དཔའ་དྷཱིཿཡིག་དམར་སེར་བཀྲག་ཅིང་འཚེར་བ་སྒྲིགས་སྟབས་སུ་ལྷའི་ཞལ་བསྟན་ཕྱོགས་ལྟར་གནས་པའི་མཐར་བཟླས་སྔགས་འབྲུ་བདུན་པོ་རྣམས་སྔགས་ངོ་ཕྱིར་བསྟན་ལ་བཀོད་ཚུལ་གཡོན་སྐོར་གྱི་ཕྱོགས་ཕྲེང་བར་བསྒྲིགས་པའི་མགོ་མཇུག་གི་ཡིག་འབྲུ་ཐུག་པར་བསྒོམ། དེ་ལ་གསལ་སྣང་ཐེབས་ཚེ་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ཞལ་ན་སྔགས་སྒྲ་སྒྲོགས་པ་དང་ཡིག་འབྲུ་རྣམས་ཀྱང་གདན་ལས་ཅུང་ཟད་འཕར་ཏེ་ཐོག་མར་འོད་ཟེར་འཁོར། དེ་ནས་སྔགས་ཕྲེང་ཉིད་རིམ་གྱིས་གཡས་སུ་འཁོར་བ་ལས་མུ་མེད་པའི་འོད་ཟེར་ལྕགས་ཀྱུའི་དབྱིབས་ཅན་ཞིང་ཁམས་ཀུན་ལ་འཕྲོས་པས། ཕྱོགས་དུས་ཀྱི་བདེ་བར་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཐུགས་རྗེའི་གཟི་བྱིན་འུབ་ཀྱིས་བསྡུས་ནས་སླར་རང་སྲོག་སྔགས་ཕྲེང་དང་བཅས་པ་ལ་བསྟིམས་པས། སྣང་གྲགས་རིག་པའི་འཁོར་ལོ་ཐམས་ཅད་དཀྱིལ་འཁོར་པའི་རྡོ་རྗེ་གསུམ་གྱི་རོལ་མོ་འབའ་ཞིག་ཏུ་སད་པར་མོས་ཏེ་བཟླས་སྐྱོན་བཅུ་སྤངས་ནས་བཟླ་བ་སྟེ། དོན་དུ་ན་ཟིན་མ་ཟིན་སོགས་ཕྱི་ནང་གི་སྒྲར་སྣང་བའི་རྟོག་པ་ཀུན་ཡེ་ནས་གྲགས་སྟོང་སྐྱེ་མེད་རྒྱལ་བའི་གསུང་ནཱ་དའི་དབྱངས་ཆེན་པོར་དག་པའོ། །འདིར་སྔགས་ཀྱི་ནུས་པས་འདོད་བྱའི་ལས་ཚོགས་བསླུ་མེད་དུ་འགྲུབ་པའི་འཐད་པ་ནི། སྤྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་གདོད་ནས་རང་སྣང་རིས་མེད་ཀྱི་ལྷར་སངས་རྒྱས་ཤིང་། དེ་ཡང་མིང་ཚིག་ཡི་གེས་བཏགས་པའི་རྣམ་འཕྲུལ་ཉག་གཅིག་ཏུ་གནས་ལ་དག་པའི
Chinese
献上美好的誓言物，药物、酒、食子三者，观想诸神欢喜。之后，以清净之心，赞颂坛城自性之伟大的功德，以金刚歌赞颂，实则于法界原始无二平等的状态中，以无分别地了悟本尊与自身，而融合，郑重地顶礼。以彼义，将一切显现观为普贤行之手印，于双运大乐中味均一而供养。自心本来的体性中，果法之功德任运成就圆满，以三轮无执而赞颂。第二，语念诵之瑜伽是：此处，就化身与化身之基而言，观想自己为誓言者比玛拉，其心（藏文：ཐུགས།），菩提心（梵文天城体：चित्त，梵文罗马拟音：citta，汉语字面意思：心），珍宝光明之自性，如帐篷般撑开，于内外明暗无别的其中，于日月之座上，智慧勇识文殊童子明观，其心中央，月座豌豆许大的中心，观想禅定勇识种子字（藏文：དྷཱིཿ，梵文天城体：धीः，梵文罗马拟音：dhīḥ，汉语字面意思：谛），红色黄色光彩闪耀，以端正之姿，如本尊面朝之方向安住，其周围，念诵七字真言，咒语面朝外，排列方式以左旋之方向环绕排列，观想首尾字母相接。其上光明照耀之时，诸本尊之口中发出咒语之声音，且字母也稍微从座上跃起，首先光芒旋转。之后，咒鬘自身逐渐向右旋转，从中发出无量的铁钩形状的光芒，照耀一切刹土。十方三世之善逝们的大悲光芒聚集，再次融入自身命咒咒鬘之中。显现、声响、觉知之轮涅一切，皆觉醒为坛城本尊金刚三戏，如此信解，断除念诵十过失而念诵。实则，未念完与否等内外之声显现的分别念，皆本自清净为声空无生诸佛之语那达大音。
English
Having offered the excellent samaya substances of medicine, alcohol, and torma, one should contemplate that the deities are pleased. Afterwards, with a clear mind, praise the great qualities of the mandala's nature, praising with the vajra song. In essence, one should diligently prostrate, merging with the understanding that the deity and oneself are inseparable in the state of the indivisible and equal expanse of primordial wisdom. With that meaning, one should offer whatever appears as the hand seal of Samantabhadra's conduct, equally tasting in the great bliss of union. In the innate nature of one's own mind, the qualities of the fruition of Dharma are spontaneously perfected, and one should praise with the three spheres free from conceptualization. Secondly, the yoga of reciting speech is: Here, in terms of the emanation and the basis of emanation, one should visualize oneself as the samaya being Vimala, whose heart (Tibetan: ཐུགས།), citta (Sanskrit Devanagari: चित्त, Sanskrit Romanization: citta, literal Chinese meaning: heart), the essence of precious light, is like a tent erected, and within that, free from inner and outer clarity and obscurity, on a seat of the sun and moon, one should clearly visualize the wisdom being Manjushri the Hero, and in the center of his heart, on a moon seat the size of a pea, one should visualize the samadhi being seed syllable (Tibetan: དྷཱིཿ, Sanskrit Devanagari: धीः, Sanskrit Romanization: dhīḥ, literal Chinese meaning: dhi), red and yellow, radiant and shimmering, in a dignified posture, facing the direction the deity faces, and around it, the seven mantra syllables should be arranged with the mantra facing outwards, arranged in a leftward-circling direction, visualizing the beginning and ending syllables touching. When clarity and appearance are established, the sound of the mantra emanates from the mouths of the deities, and the syllables also rise slightly from the seat, and initially light rays revolve. Then, the mantra garland itself gradually revolves to the right, from which emanate limitless light rays in the shape of iron hooks, illuminating all realms. The compassionate splendor of the Sugatas of all directions and times is gathered together and reabsorbed into one's own life-force mantra garland. One should believe that all the wheels of appearance, sound, and awareness awaken as nothing but the play of the three vajras of the mandala deity, and recite, abandoning the ten faults of recitation. In essence, all the thoughts that appear as inner and outer sounds, whether finished or not, are primordially pure as the great sound of Nada, the speech of the victorious ones, empty of sound and unborn. Here, the reason why the desired activities are infallibly accomplished by the power of mantra is that, in general, all phenomena are primordially enlightened as deities of unobstructed self-appearance, and they abide and are pure as a single manifestation designated by names, words, and letters.
Tibetan
་ལྷ་དང་དེའི་མཛད་པ་སྒྲུབ་པའི་ཡི་གེ་དེ་ལ་སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཚུལ་འདིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་འདུ་ཞིང་དེའང་ཡི་གེ་འཁོར་ལོར་འདུ་བར་རྟོགས་ནས་སྒོམ་པ་དེའི་ཕྱིར། སྤྱིར་ཡི་གེ་རྣམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་གསང་བ་གསུམ་དབྱེར་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་དང་། བྱེ་བྲག་ཏུ་བཟླ་བྱའི་སྔགས་རྣམས་གྲུབ་པ་བཞིས་བྱིན་གྱིས་རླབས་པའི་ནུས་པ་མཐུ་ ཅན་དུ་གྱུར་པ་སོགས་བླ་མའི་དྲིན་ལས་བཤད་སྒོ་མི་དམན་ཙམ་ཡོད་དོ་ཞེས་ཞར་བྱུང་དུ་སྨྲས་སོ། །ཅི་ཙམ་བཟླས་པའི་ཚད་ནི། གཞུང་རྩ་བར་བསྟན་པ་ལྟར་རབ་མཚན་མའི་དང་། འབྲིང་དུས་ཀྱི་དང་། ཐ་མ་གྲངས་ཀྱི་བསྙེན་པ་གསུམ་གང་རུང་ཚད་དུ་ཕྱིན་པར་བྱ་ཞིང་། དེ་ལྟར་དད་མོས་རྩེ་གཅིག་པས་འབད་ཀྱང་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་ན་ལྷ་གནད་དབབ་པའི་མན་ངག་དང་། གཞན་ཡང་སྡེབ་ཀྱི་ལག་ལེན་ངོ་མཚར་བའི་གཟེར་བུ་འགའ་ཞིག་ཀྱང་སྣང་སྟེ་བླ་མའི་ཞལ་ལས་ཤེས་སོ། །ཐུན་མཐར་གསོལ་བ་གདབ་ཅིང་འཇམ་དཔལ་སྒྱུ་དྲྭ་སོགས་ཟབ་མོའི་རྒྱུད་བཀླག་པའམ་བསྟོད་པའི་ཚོགས་ཅི་རིགས་འདོན་རྗེས། དབྱངས་གསལ་ཡིག་བརྒྱ་རྟེན་སྙིང་རྣམས་བརྗོད་དེ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་འགལ་བ་དང་། སྔགས་ཆད་ལྷག་སོགས་ཉེས་པ་བསྐང་ཞིང་ནུས་པ་བརྟན་པར་བྱ་ལ་མཆོད་བསྟོད་ཀྱང་བྱའོ། །འདིར་མཇུག་ཆོག་གི་ཡན་ལག་ཏུ་ཚོགས་མཆོད་བྱ་བར་སྤྲོ་ན། ཕྱི་ནང་གསང་བའི་དམ་ཚིག་གི་རྫས་ཇི་ལྟར་འོས་པ་བསགས་ཏེ། རང་ཉིད་གཙོ་བོའི་ང་རྒྱལ་ལ་གནས་པའི་ཐུགས་ལས་བྱུང་བའི་ཡི་གེའི་འཕྲོ་འདུས་ཚོགས་ཀྱི་ཉེས་སྐྱོན་སྦྱངས་ནས་ཟག་མེད་བདེ་ཆེན་གྱི་བདུད་རྩིར་བརླབས་ལ། སྙིང་གའི་འོད་ཀྱིས་རང་བཞིན་སྤྲུལ་པའི་ཞིང་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་ཚོགས་ནམ་མཁའ་ཁྱབ་པ་ཙམ་སྤྱན་དྲངས། དེ་ནས་ཚོགས་ཕུད་གསུམ་དུ་སྤྲོས་པའི་དང་པོ་ཟག་མེད་འདོད་ཡོན་གྱི་བདུད་རྩི་མི་ཟད་པའི་སྤྲིན་དུ་སྤེལ་ལ་མཆོད། བར་པ་བདུད་རྩི་ལྔར་དམིགས་ཏེ་ཕུལ་བས་ཐུགས་དམ་བསྐང་ནས་ཉམས་ཆགས་དང་རྟོག་སྒྲིབ་བྱང་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོས་བྱིན་གྱིས་རླབས་པར་མོས་ལ་ཡིག་བརྒྱ་སོགས་བརྗོད། ཐ་མའི་འདོད་ཡོན་གྱི་ལྷ་མོ་ཧཱུྃ་གིས་རང་ལ་བསྡུས་པ་དེ་ཉིད་དམིགས་རྟེན་དུ་བྱས་ཏེ། རང་ཉིད་འཇམ་དཔལ་གཤིན་རྗེར་གསལ་བའི་ཐུགས་ལས་སྤྲུལ་པའི་ཕོ་ཉའི་ཚོགས་ཀྱིས་དམིགས་བྱ་དབང་མེད་དུ་བཀུག་པར་བསམ་ནས། དོན་སྟོངས་ཀྱི་སེམས་གཉིས་དང་བཅས་ཚེ་ཁྲུས་ཀྱི་དགོངས་པས་བརྟེན་པ་རྣམ་ཤེས་དབྱིངས་སུ་བསྒྲལ
Chinese
因此，将神及其事业的文字称为咒语文字。通过这种方式，所有法都汇集在金刚界坛城中，并且也理解到它们汇集在文字轮中，因此进行禅修。一般来说，所有文字都是诸佛身语意无二无别的自性。特别地，要念诵的咒语通过四种成就的加持，变成了具有强大力量。诸如此类的讲解，从上师的恩德处可以获得不少，这是顺便说一下。至于念诵的数量，如根本续中所说，最好是观想的，中等是时间的，最下等是数量的念诵，三种念诵中的任何一种都要达到标准。如果这样以虔诚和一心一意地努力仍然不能成就，那么就需要降伏神灵的关键诀窍。此外，还有一些组合的实践和奇妙的钉橛，这些可以从上师处得知。在法会结束时，祈祷并念诵《妙吉祥幻网》等深奥的续部，或者念诵各种赞颂。之后，念诵元音、辅音、百字明和根本心咒，以弥补身语意的誓言违犯，并弥补咒语的缺失和多余等过失，使力量稳固，并进行供养和赞颂。如果在此处，作为结尾仪轨的一部分，想要进行会供，那么就积聚适合的外内秘密誓言的物品。安住在自己是主尊的慢心中，从心中生出的文字的聚集，净化会供的过失和错误，并将其加持为无漏大乐的甘露。以心间的光明，从自性化现的刹土中，迎请坛城的所有本尊，如同虚空般遍布。然后，在会供的三个部分中，首先将无漏的欲妙甘露转化为无尽的云朵并供养。中间部分观想为五甘露并供养，从而圆满了誓言，净化了破誓和分别念的障碍，并以大智慧加持，念诵百字明等。最后，将欲妙天女通过（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字融入自身，并将此作为所缘。观想自己是妙吉祥阎魔敌，从心中化现的使者众，不由自主地勾召所缘的目标。因此，以空性的二心和寿命沐浴的意念，将所依的阿赖耶识超度到法界中。
English
Therefore, the letters that accomplish the deity and its activities are called mantra letters. In this way, all dharmas gather in the Vajradhatu mandala, and it is also understood that they gather in the wheel of letters, therefore meditate. In general, all letters are the inseparable nature of the three secrets of all Buddhas. In particular, the mantras to be recited are blessed by the four siddhis, becoming powerful. Such explanations can be obtained from the kindness of the Guru, this is said in passing. As for the amount of recitation, as stated in the root tantra, it is best to be visualization-based, medium is time-based, and the lowest is number-based recitation, any of the three recitations should reach the standard. If even with such devotion and one-pointed effort, it is still not accomplished, then the key instruction of subduing the deity is needed. In addition, there are also some combinations of practice and wonderful nails, these can be learned from the Guru. At the end of the session, pray and recite profound tantras such as the Manjushri Guhyasamaja Tantra, or recite various praises. Afterwards, recite the vowels, consonants, the Hundred Syllable Mantra, and the root heart mantra, in order to make up for the vows violated by body, speech, and mind, and to make up for the faults such as missing and extra parts of the mantra, to stabilize the power, and to make offerings and praises. If here, as part of the concluding ritual, one wants to perform a tsok offering, then gather the appropriate outer, inner, and secret samaya substances. Abiding in the pride of oneself as the main deity, from the mind arises the gathering of letters, purify the faults and errors of the tsok offering, and bless it into the amrita of uncontaminated great bliss. With the light of the heart, from the field of self-manifestation, invite all the deities of the mandala, as vast as the sky. Then, in the three parts of the tsok offering, first transform the uncontaminated desire-quality amrita into endless clouds and offer it. The middle part is visualized as the five amritas and offered, thereby fulfilling the samaya, purifying the broken vows and conceptual obscurations, and blessing with great wisdom, recite the Hundred Syllable Mantra, etc. Finally, the desire-quality goddess is absorbed into oneself through the syllable (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: Hum), and take this as the object of focus. Visualize oneself as Manjushri Yamantaka, from the mind emanate a host of messengers, involuntarily summoning the object of focus. Therefore, with the two minds of emptiness and the intention of a life-bath, transfer the alaya consciousness of the support into the dharmadhatu.