Tibetan
དང་པོ་ནི། རྟེན་གཞན་གྱིས་ཆོས་ཀྱི་སྣོད་དུ་མི་རུང་། གལ་སྲིད་མི་ལུས་ཐོབ་ཀྱང་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་མི་འཕྲད། བསྟན་པ་དང་མི་མཇལ། དེ་དག་འཛོམས་ཀྱང་ཟས་གོས་སོགས་མི་རྙེད། གཞན་ཡང་ལུས་ལ་ནད་མང་བ། སེམས་ལ་ཉོན་མོངས་མང་བས་བླ་མ་བརྒྱ་ལ་ཆོས་ཞུས་ཀྱང་བློ་འགྱུར་མི་ཐུབ་པའི་དྲེད་པོ། གལ་སྲིད་ཐེངས་རེ་འགྱུར་ཡང་རྐྱེན་ཁར་འཆོར་བ། ཆོས་ལ་མོས་ཀྱང་ཤེས་རབ་རྨོངས་པ་རྣམས་ཡིན་པས་ད་ལྟ་རང་ལ་བརྟགས་པས་འགལ་རྐྱེན་ཆེས་རགས་པ་རྣམས་ནི་མེད་ཙམ་དུ་འདུག །ད་སྐབས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ནི་ཁོལ་བུ་གནས། རང་རྒྱུད་ལོག་ལྟས་བསླད་པས་བླ་མ་སངས་རྒྱས་དངོས་མི་མཐོང་ཡང་། ཐར་ ལམ་མ་ནོར་བ་སྟོན་པ་དང་། ཟ་ལུགས་འཐུང་ལུགས་ཡན་ཆད་འདི་འདྲ་གྱིས་ཞེས་གདམས་པའི་བཤེས་གཉེན་དང་ནི་འཕྲད། སྒོམ་ཆེན་གཡང་ལ་མ་ལྷུང་ན། སྙན་གོང་གྱེན་ལ་འདྲིལ་འོང་ཟེར་བ་ལྟར། གསོག་འཇོག་ཕུགས་ནོར་ལ་མ་བསམ་ན་ལྟོ་གོས་སྐྱོབ་ཙམ་ནི་རྙེད་སླ། དབང་པོ་ལ་སྐྱོན་མེད་ཤེས་རབ་ཆེ་ཆུང་རེ་ཡོད་ཀྱང་དུད་འགྲོ་ལྟ་བུའི་རྨོངས་པ་ནི་རྒྱ་ལམ་མ་གཏོགས་མེད་ལ། དུད་འགྲོ་ཅང་ཤེས་པས་ཀྱང་མ་ཎི་ཚིག་གཅིག་འདོན་མི་ཤེས། ཤེས་ཀྱང་དེས་ཕན་གནོད་མི་གོ །བོད་སྤྱན་གཟིགས་ཀྱི་གདུལ་ཞིང་ཡིན་པས་བྱིས་པ་ལོ་བརྒྱད་པས་ཀྱང་རང་ལ་ཕན་དུ་རེ་ནས་མ་ཎི་འདོན་པ་སོགས་རྟེན་གཞན་ལས་ཤིན་ཏུ་འཕགས། དེས་ན་ཆོས་སྒྲུབ་མོས་ཡོད་ན། རྒྱལ་བ་ཐབས་མཁས་ཐུགས་རྗེ་ཅན་དེས། མཁས་བླུན་མཆོག་དམན་གང་ལའང་སྒྲུབ་རྒྱུས་མི་ཕོངས་པ་མཛད་ནས་ཡོད་པ་ལ་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད། ནད་དང་ཉོན་མོངས་མང་བ་སོགས་ནི་ལམ་ཁྱེར་ཤེས་ན་ཆོས་ཀྱི་ཕྱོགས་སུ་འགྲོ་ལུགས་ཀྱང་ཡོད། གཉིས་པ་ནི། རྟེན་གཞན་ལས་བཟང་ཡང་མང་པོ་ཐོབ་པས་དྲག་སྙམས་པའི་བློ་སྐྱེ་ན། ད་ལྟའི་མི་རྣམས་ལ་ཆོས་འཇིག་རྟེན་གང་ཡིན་ཡང་འདོད་པ་ཙམ་གྱིས་མི་འགྲུབ་པར་ཆེ་ཐང་དུ་འབད་དགོས། ཕལ་ཆེ་བས་འབད་ཀྱང་ངལ་བ་འབྲས་མེད་དུ་འགྱུར་བ་འདི་ནི། ཚེ་རབས་སྔ་མ་དེའི་རྒྱུ་ཚོགས་བསགས་ཡོད་མེད་ཀྱིས་ཡིན། ཐམས་ཅད་བཙན་ཕྱུག་འབྱོར་བ་ཅན་ལ་རེ་བ་བྱས་ཀྱང་མཐོ་དམན་སྣ་ཚོགས་སུ་འགྲོ་བ་དང་། འགའ་ཞིག་ཆོས་སྒོར་ཞུགས་ཙམ་ནས་ལམ་དུ་མི་འགྲོ་ཞིང་བར་ཆད་མང་བ་དང་། རེ་ཟུང་ནི་བསམ་ཚད་ལམ་དུ་འགྲོ་བ་སོགས་སྣ་ཚོགས་པ་ནི་སྔོན་གྱི་བསགས་པ་ཆེ་ཆུང་གིས་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དལ་རྟེན་འདི་འདྲ་ཐོབ་པ་རྒྱུ་གྲོགས་མཚམས་སྦྱོར་མང་པོ་ཞིག་ལ་ལྟོས་དགོས་ཀྱང་དེ་དག་ནི་རང་གིས་སྔར་སྒྲུབ་པ་
Chinese
第一，其他的所依不能作为修法的法器。假设得到了人身，也遇不到善知识，见不到佛法。即使这些都具备了，也找不到食物和衣服等。此外，身体上有很多疾病，心里有很多烦恼，即使向一百个上师请教佛法，也无法改变顽固的习性。假设偶尔改变一次，也会被外缘所左右。虽然对佛法有兴趣，但是智慧愚昧。现在观察自己，最粗大的违缘几乎没有。现在佛的教法还存在，虽然自己的心被邪见所染污，看不到真正的上师和佛，但是能指引 没有错误的解脱之道，甚至连吃喝的方式都教导说应该这样做那样的善知识还是能遇到的。就像俗话说，修行人如果没有掉进悬崖，名声就会越来越大。如果不考虑积蓄财富，仅仅维持生计还是容易的。虽然根器没有缺陷，智慧有大有小，但是像旁生一样的愚昧除了在（死亡的）道路上没有之外，其他地方还是有的。即使是聪明的旁生，也念不出一句嘛呢（藏文：མ་ཎི་，梵文天城体：मणि，梵文罗马拟音：maṇi，汉语字面意思：如意宝）。即使会念，也不明白它的利益和损害。因为西藏是观世音菩萨的调伏之地，所以连八岁的孩子也为了自己的利益而念嘛呢等，比其他的所依殊胜得多。因此，如果对修法有兴趣，那么具有善巧方便和慈悲心的胜者（佛陀），对于聪明愚笨、高低贵贱的任何人都不会吝啬地给予帮助，对此应该感到高兴。疾病和烦恼多等，如果懂得运用，也能转化为修法的助缘。第二，虽然比其他的所依好，但是如果因为得到的多而产生傲慢心，那么现在的人们，无论是佛法还是世间法，都不能仅仅依靠愿望就能实现，必须努力奋斗。大多数人虽然努力，但是努力却变成徒劳，这是因为前世是否积累了资粮。虽然所有人都寄希望于有权有势和富有的人，但是结果却千差万别。有些人刚进入佛门就无法前进，障碍重重；有些人则心想事成，各种各样的情况都是因为前世积累的多少。因此，得到这样暇满的人身，需要很多因缘和合，而这些都是自己以前修来的。
English
Firstly, other supports are not suitable as vessels for Dharma. Even if one obtains a human body, one may not encounter virtuous friends or meet the teachings. Even if all these are present, one may not find food and clothing. Furthermore, one may have many illnesses in the body and many afflictions in the mind, so that even if one asks a hundred lamas for Dharma, one cannot change one's stubborn nature. Even if one changes once in a while, one will be lost to circumstances. Even if one is interested in Dharma, one's wisdom is dull. Now, examining oneself, the grossest obstacles are almost non-existent. At present, the Buddha's teachings are still available. Although one's mind is defiled by wrong views and one does not see the actual lama and Buddha, one can still encounter virtuous friends who point out the unerring path to liberation and advise on everything from eating and drinking. As the saying goes, if a meditator does not fall into a ravine, his reputation will grow. If one does not think about accumulating wealth, it is easy to find enough to sustain oneself. Although one's faculties are not defective and one has some degree of intelligence, the dullness of animals is only absent on the road (to death). Even intelligent animals cannot recite a single syllable of the mani (藏文：མ་ཎི་，梵文天城体：मणि，梵文罗马拟音：maṇi，汉语字面意思：如意宝). Even if they could, they would not understand its benefits and harms. Because Tibet is the field to be tamed by Avalokiteśvara, even an eight-year-old child recites mani in the hope of benefiting himself, which is far superior to other supports. Therefore, if one is interested in practicing Dharma, the victorious one (Buddha), who has skillful means and compassion, will not be stingy in helping anyone, whether they are intelligent or foolish, high or low, and one should rejoice in this. Having many illnesses and afflictions, etc., can also be turned into aids for Dharma if one knows how to use them. Secondly, although it is better than other supports, if one becomes arrogant because one has obtained many things, then people nowadays, whether it is Dharma or worldly affairs, cannot achieve their desires merely by wishing, but must strive diligently. Most people strive, but their efforts become fruitless, which is due to whether or not they have accumulated merit in their previous lives. Although everyone places their hopes on the powerful, wealthy, and rich, the results vary greatly. Some people cannot progress as soon as they enter the Dharma gate and have many obstacles; others achieve everything they desire. These various situations are due to the amount of merit accumulated in previous lives. Therefore, obtaining such a leisure and endowment requires many causes and conditions, and these are all due to one's previous practice.