Tibetan
གསལ། དེ་ལ་འཆད་ཉན་སྒོམ་སྒྲུབ་གང་ཡིན་ཀྱང་འདི་སྣང་གི་བློ་སྣ་རྦད་ཀྱིས་བཅད། མཁའ་ཁྱབ་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེས་མྱུར་བ་ཚེ་འདིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་བསྒྲུབས་ནས་སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་ལས་བསྒྲལ་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བློ་རྒྱ་བསྐྱེད། དང་པོ་ནས་བཅོས་མིན་སྐྱེ་དཀའ། ཡང་ཡང་བཅོས་པས་རིམ་གྱིས་ཡར་སྐྱེད་ཐོན་པར་བྱ། ཀུན༵་སློང༵་ནི་སེམས་དང་། ཀུན༵་སྤྱོད༵་གཙོ་བོ་ལུས་ངག་ཡིན་པས། ཀུན་སློང་རྣམ་པར་དག་ན་ཀུན་སྤྱོད་རང་ཤུགས་ཀྱིས་བཟང་པོར་འགྲོ། དེས་ན་ཀུན་སློང་དག་མ་དག་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱིས་ཟིན་མ་ཟིན་ལས་དགེ་རྩ་ཆེ་ཆུང་འགྲོ་བ་ལས། གྲངས་མང་ཉུང་། ཡུན་རིང་ཐུང་ལ་མི་ལྟོས་པས་ལྟར་སྣང་གི་དགེ་བ་ལ་གཙིགས་སུ་མི་བྱ་བའི་གནད་འདི་གོ་དགོས་པ་རང་ཅག་གིས་ལོ་ཟླ་མང་པོ་ཆོས་སྒྲུབ་ལོ་བྱས་ཀྱང་ཡར་སྐྱེད་སྤུ་ཙམ་མེད་པ་འདི་དགེ་བའི་གཟུགས་བརྙན་དུ་ཤོར་བས་ཡིན། ད་ད་སྔོན་ལྟར་རང་མགོ་རང་གིས་གཡོགས་ནས་མི་ཚེ་ཟད་དུ་མི་འཇུག་པར་རྒྱ་ཆེ་ཆུང་ཡུན་རིང་ཐུང་། ཉི་མ་ནམ་ཙམ་ལ་ཚོད་མི་འཇོག་པར་དགེ་སྦྱོར་གནད་ཐོག་འགྲོ་མི་འགྲོ་ལ་ཚད་བཞག་ནས་ཐུན་བཅད། གནད་དུ་མ་སོང་ན་རྒྱ་འབྱམས་མི་གཏང་བར་བསྔོ་སྨོན་བཟང་པོས་རྒྱས་འདེབས་བྱས་ནས་ཐུན༵་གས༵ར་དུ༵་བཅ༵ད། ཡུན་ཐུང་གྲངས་མང་ལ་བསླབ། གནད་ཐོག་སོང་ན་ཐུན་ཅི་ཙམ་རིང་ཡང་དགེ་སྦྱོར་འཕེལ་བས་རང་རྒྱུད་ ལ་ཚད་འཛིན་པ་ལས་ཕྱི་ནས་ཁྲིམས་འཇོག་ལྟ་བུ་འདིས་ནི་དགེ་སྦྱོར་ལད་འགྲོ། ཀུན་སློང་དེ་ཡང་ཐུན་མགོར་དུམ་བུ་ཞིག་ལས་མི་དགོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སངས་མ་རྒྱས་བར་དུ་མཁོ་བས། ཐུན་དང་ཐུན་མཚམས་ཐོག་མཐའ་བར་གསུམ་ཀུན་ཏུ་བསམ་པ་དེ་ལས་བློ་གཞན་གྱིས་མི་འཕྲོག་པ་ཞིག་འོང་བ་ལ་བསླབ་བོ། །དེ་ནས་མདུན་མཁར་སེང་གེ་ཆེན་པོ་བརྒྱད་ཀྱིས་བཏེགས་པའི་ཁྲི་ལ་སྣ་ཚོགས་པདྨ་འདབ་མ་སྟོང་ལྡན་ཟེའུ་འབྲུའི་རྒྱ་ཁྱོན་དང་མཉམ་པའི་ཉི་ཟླའི་གདན་ལ། ངོ་བོ་དྲིན་ཆེན་རྩ་བའི་བླ་མ་ལ། རྣམ་པ་གུ་རུ་མཚོ་སྐྱེས་རྡོ་རྗེར་བསྒོམ། གུ་རུའི་ཆ་ལུགས་མི་འདྲ་བ་མང་ཡང་ཟ༵་ཧོར༵་མ༵་འདི་གྲགས་ཆེ་བ་དང་། སྐུའི་ཆ་ལུགས་དྲན་པ་ཙམ་གྱིས་བར་ཆད་ཞི་ཞིང་བྱིན་རླབས་ཞུགས་པ་སོགས་གསུངས་པས་དེ་ཉིད་གསལ་བཏབ། དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ངོ་བོ་གུ་རུ་དང་བླ་མ་དབྱེར་མེད་ལ་མོས་གུས་ཤུགས་དྲག་བསྐྱེད་ནས་བློ་འགྱུར་ཐུབ་པ་ཞིག་དགོས། གསོལ་འདེབས་ཀྱི་དོན། ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་ཐུན་དངོས་གཞི་ཉམས་ལེན་གང་ཡིན་གྱི་རྟོག
Chinese
清楚了。 那么，无论是讲经、听法、禅修还是实修，都要彻底断绝今生的执念。 扩大心量，以遍布虚空的一切众生为对象，以慈悲心迅速在此生证得佛果，从而将众生从痛苦中解脱出来。 从一开始就生起不做作的慈悲心很难，但通过反复调整，可以逐渐提升。 「ཀུན༵་སློང༵」（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语：动机）是心， 「ཀུན༵་སྤྱོད༵」（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语：行为）主要是身语，因此，如果动机纯净，行为自然会变得善良。 因此，善根的大小取决于动机是否纯正，是否被菩提心所摄持，而不是数量的多少或时间的久暂。 因此，必须明白不要重视表面上的善行这个关键。 我们自己多年来都在修行佛法，却没有丝毫进步，这是因为我们陷入了善行的表象。 现在不要像以前一样自己欺骗自己，白白浪费一生，不要衡量范围的大小、时间的久暂，而是要衡量善行是否切中要害，以此来划分修行的段落。 如果没有切中要害，就不要放任自流，而是要用良好的回向和祈愿来加以扩展，然后「ཐུན༵་གས༵ར་དུ༵་བཅ༵ད」（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语：重新开始）。 学习时间短、次数多的修行方式。 如果切中要害，那么无论修行时间多长，善行都会增长，因此要衡量自己的内心，而不是像从外部施加法律一样，那只会让善行变成模仿。 这种动机也不仅仅需要在修行的开始时有一小部分，因为在没有成佛之前都需要它。 因此，要努力做到在修行时、修行间隙、开始、中间和结束时，都不要让其他念头夺走这个念头。 然后，在前方观想一尊由八只大狮子抬起的宝座，宝座上有各种莲花，千瓣莲花的面积与莲花的雄蕊相当的日月的坐垫上。 本质是恩重如山的根本上师，形象是莲花生大士。 虽然莲花生大士的形象有很多种，但「ཟ༵་ཧོར༵་མ༵」（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语：扎霍尔玛）的形象最为著名。 据说仅仅忆念他的身形就能平息障碍，获得加持等等，因此要清晰地观想这个形象。 对于过去、现在、未来三世诸佛的本体——上师和喇嘛无二无别，要生起强烈的虔诚心，需要达到能够转变心念的程度。 祈祷的意义在于，领悟道路的共同功德和特殊功德，以及实际修行的正行。
English
Clearly. So, whether it is teaching, listening, meditating, or practicing, one must completely cut off the attachment to this life. Expand the mind with compassion aimed at all sentient beings pervading the sky, quickly attain Buddhahood in this life, and thus liberate sentient beings from suffering. It is difficult to generate unfeigned compassion from the beginning, but through repeated adjustments, one can gradually improve. "ཀུན༵་སློང༵" (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Meaning: Motivation) is the mind, and "ཀུན༵་སྤྱོད༵" (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Meaning: Behavior) is mainly body and speech. Therefore, if the motivation is pure, the behavior will naturally become good. Therefore, the magnitude of merit depends on whether the motivation is pure and whether it is embraced by Bodhicitta, not on the quantity or duration. Therefore, one must understand the key point of not valuing superficial virtues. We ourselves have been practicing Dharma for many years, but there has been no progress at all. This is because we have fallen into the appearance of virtue. Now, do not deceive yourself as before and waste your life in vain. Do not measure the size or duration, but measure whether the virtuous practice is to the point, and divide the practice sessions accordingly. If it is not to the point, do not let it drift, but expand it with good dedication and prayers, and then "ཐུན༵་གས༵ར་དུ༵་བཅ༵ད" (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Meaning: Start anew). Learn to practice in short sessions and frequently. If it is to the point, then no matter how long the practice session is, the virtue will increase. Therefore, measure your own mind, rather than imposing laws from the outside, which will only turn virtuous practice into imitation. This motivation is not only needed for a small part at the beginning of the practice session, because it is needed until one attains Buddhahood. Therefore, strive to ensure that during the practice session, in between sessions, at the beginning, middle, and end, other thoughts do not steal this thought. Then, in front, visualize a throne supported by eight great lions, on which are various lotuses, and on the sun and moon cushions, the area of the thousand-petaled lotus is equivalent to the pistil of the lotus. The essence is the kind and precious root guru, and the form is Guru Padmasambhava. Although there are many different forms of Guru Padmasambhava, the form of "ཟ༵་ཧོར༵་མ༵" (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Meaning: Zahor Ma) is the most famous. It is said that merely remembering his form can pacify obstacles and receive blessings, etc., so visualize this form clearly. For the essence of the Buddhas of the past, present, and future—the Guru and the Lama are inseparable—generate strong devotion, and it is necessary to reach the point where you can transform your mind. The meaning of the supplication is to realize the common and special qualities of the path, and the actual practice of the main practice.
Tibetan
ས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་ཕྱིར་གནད་དུ་འགྲོ་བའི་གསོལ་བ་བཏབ། དེའི་ཚེ་མདུན་དུ་ཡོད་པ་ནི་རང་གིས་དམིགས་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་གུ་རུ་ནི་རྔ་ཡབ་གླིང་ན། བླ་མ་ནི་ག་ཤེད་ན་བཞུགས་ཡོད་སྙམས་པའི་རྟོག་ངན་ཤར་ན། གང་ཞིག་སངས་རྒྱས་ཡིད་བྱེད་པ། དེ་ཡི་མདུན་ན་ཐུབ་པ་བཞུགས། །ཞེས་པ་ལྟར་དད་མོས་སུ་ཡོད་ཀྱི་གོ་ས་ན་རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་ཉེ་རིང་མེད་པར་བཞུགས་ཡོད་པ་ལས། རྒྱུད་ཐ་མལ་པ་ལྟ་བུ་ཕྱོགས་དང་རིས་སུ་མ་ཆད་པས་ཐེ་ཚོམ་མེད་པ་གལ་ཆེ། ཁྱད་པར་གུ་རུ་རིན་པོ་ཆེ་ནི་བོད་ལ་ལྷག་པར་བརྩེ་བས་གསོལ་འདེབས་རང་གིས་ཐུབ་ན་བྱིན་རླབས་མྱུར་དུ་འཇུག་པར་གདོན་མི་ཟ་ཡིས། དད་པ་ཅན་ལ་པད་འབྱུང་སྒོ་ཉལ་ཡོད། །ཅེས་མོས་གུས་ཅན་གྱི་དད་པའི་མཁར་སྒོར་བཞུགས་ཡོད་པ་ཞལ་གྱི་བཞེས་པ་ཡིན་པས། སྐབས་འདིར་བསྐྱེད་རིམ་ལྟ་བུ་རྣམ་འགྱུར་ཆ་ལུགས་གསལ་རུང་མ་གསལ་རུང་། དོན་ལ་བླ་མ་དང་གུ་རུ་དབྱེར་མེད་ཡིན་པར་ཐག་བཅད། དེ་མདུན་མཁར་མངོན་སུམ་བཞུགས་པར་ཐག་བཅད། དེ་ལ་བློ་གཏད་ལིང་བསྐྱུར་གྱི་མོས་གུས་གདུང་ཤུགས་དྲག་པོས་གསོལ་ འདེབས་བྱ། དེ་ཡང་ཁ་ནས་གསོལ་བ་འདེབས། བྱིན་གྱིས་རློབས་ཞེས་ཚིག་ཙམ་ཟློས་པ་མ་ཡིན་པར། མིག་ནས་མཆི་མ་གཡོ། ལུས་ཀྱི་བ་སྤུ་ལྡང་། བློ་སྣ་བླ་མས་འཕྲོག་ཐུབ་པ་ཞིག་དགོས། འདི་དག་ཐུན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྔོན་དུ་འགྲོ་དགོས། གསོལ་འདེབས་སྐབས་དམིགས་བསལ་སྐབས་དོན་ཉམས་ལེན་གྱི་རྟོགས་པ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་ཕྱིར་གསོལ་བ་འདེབས་པ་ཙམ་ཁྱད་པར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་ལྔ་ལས། དང་པོ་དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ་ནི། ངོ་བོ་དང་གྲངས་ངེས་རྒྱས་པ་གཞན་དུ་ཤེས། འདིར་སྒོམ་ཚུལ་གྱི་ལག་ལེན་ཙམ་བཤད་ན། སྒོམ་དེ་ལའང་རྒྱུ་མཚན་མང་པོས་ཡང་ནས་ཡང་དུ་བརྟགས་དཔྱད་བྱས་ནས་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་པ་དཔྱད༵་སྒོམ༵། དམིགས་པ་གཅིག་ལ་ཐབས་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་སེམས་གནས་སུ་བཅུག་པ་ལ་འཇོ༵ག་བསྒོམ༵་དང་གཉིས་ལས། འདི་སྐོར་ལ་སྔ་མ་གཙོར་ཆེ། དེ་ལ་བློ་ལྡོག་ཅེས་གང་ལས་ན་ཚེ་འདིའི་སྣང་བ་ལས། གང་གིས་ན་དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ་བསྒོམ་པས། སྒོམ་ཚུལ་ཇི་ལྟར་ན། དལ་འབྱོར་ངོས་བཟུང་། རྙེད་དཀའ་བ་དོན་ཆེ་བ་གདམས། ཆོས་སྒྲུབ་པ་ལ་བར་དུ་གཅོད་ངེས་པའི་འགལ་རྐྱེན་དང་བྲལ་བ་དལ༵། དེའི་སྟེང་ཆོས་སྒྲུབ་པ་ལ་མཁོ་བའི་ཆ་རྐྱེན་རྣམས་ཚང་བ་ལ་འབྱོར། དེ་གཉིས་དང་ལྡན་པའི་མིའི་ལུས་རྟེན་ལ་དལ་འབྱོར་གྱི་རྟེན་དེ་ཤིན་ཏུ་ཐོབ་དཀའ་བས་རྙེད་དཀའ། ཐོབ་ན་ཕན་ཡོན་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པས་དོན༵་ཆེ༵་བ༵འོ།
Chinese
为了让殊胜的智慧在相续中生起，恳切地祈祷。那时，面前所观想的仅仅是自己所缘境，如果生起上师在铜色吉祥山，上师住在何处的恶念。如《谁人忆念佛陀，彼之前方如来在》所说，在具有信心中，果位上，诸佛菩萨无有远近地安住，因此，像凡夫一样没有偏袒和分别的怀疑非常重要。特别是莲花生大士对藏地格外慈爱，如果自己能够祈祷，加持必定迅速降临。对于有信心者，莲师是守门人。因为莲师已经承诺住在具信者的信心的城堡门口。此时，生起次第那样，形象姿态清晰也好，不清晰也好。实际上，要确信上师和莲师无二无别。要确信上师就在面前的城堡中。要以完全信赖和毫不犹豫的虔诚和强烈的渴望来祈祷。 而且，不是口中祈祷，念诵“请加持”等词句，而是要眼含热泪，身体汗毛竖立，心识能够被上师摄受。这些必须在所有修法之前进行。祈祷时，特别之处在于，为了让修法证悟的体验在相续中生起而祈祷，这才是特别之处。第二部分有五个方面。第一，暇满难得：本体和数量的详细内容在其他地方学习。这里只讲修行的实修方法。在修行时，也要以诸多理由反复观察，断除增益和怀疑，这是观察修；以多种方法将心安住在同一个对境上，这是止修。这两者中，前者更为重要。所谓“从哪里转变心意”呢？从今生的现象中转变。通过什么转变呢？通过修习暇满难得。那么，如何修行呢？首先要识别暇满，然后要了解其难得和意义重大。所谓“离断除修法障碍的违缘是暇”，在此基础上，修法所需的一切条件都具备叫做“满”。具备这二者的暇满人身非常难得，因此是难得。如果得到，就具备巨大的利益，所以意义重大。
English
Pray earnestly so that special wisdom arises in the mindstream. At that time, what is in front is only what you visualize yourself, and if the bad thought arises that the Guru is in the Copper-Colored Glorious Mountain, and where does the Lama reside? As it says, "Whoever remembers the Buddha, the Tathagata is in front of them," in the state of having faith, in the state of fruition, all Buddhas and Bodhisattvas reside without near or far, therefore, it is very important to have no doubt, without partiality or discrimination like ordinary people. In particular, Guru Rinpoche is especially loving towards Tibet, so if you can pray yourself, blessings will surely come quickly. For those with faith, Padmasambhava is the doorkeeper. Because the Guru has promised to reside at the gate of the castle of faith of those with faith. At this time, like the generation stage, whether the appearance and form are clear or not. In reality, be sure that the Lama and Guru are inseparable. Be sure that the Guru is visibly residing in the castle in front of you. Pray to him with complete trust and unwavering devotion and intense longing. Moreover, it is not just praying with the mouth, repeating words like "Please bless me," but tears should flow from the eyes, the body's hairs should stand on end, and the mind should be able to be captivated by the Lama. These must be done before all sessions. When praying, the special thing is that you pray so that the experience of realization of the practice arises in the mindstream, that is the special thing. The second part has five aspects. First, the difficulty of obtaining leisure and endowment: the detailed content of the essence and number is learned elsewhere. Here, only the practical method of practice is explained. When practicing, one must also repeatedly examine with many reasons, and cut off additions and doubts, this is analytical meditation; placing the mind on the same object with various methods is calm abiding meditation. Of these two, the former is more important. What does it mean to "turn the mind away from"? Turn away from the appearances of this life. Through what? Through meditating on the difficulty of obtaining leisure and endowment. So, how to practice? First, identify leisure and endowment, then understand its difficulty and great meaning. "Freedom from adverse conditions that necessarily obstruct the practice of Dharma is leisure," and on top of that, having all the conditions necessary for the practice of Dharma is called "endowment." The human body that possesses these two is very difficult to obtain, so it is difficult to obtain. If obtained, it has great benefits, so it is of great meaning.