Tibetan
མ་བསྡུས་ཀྱང་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་དཔང་པོ་སྐྱབས་ཡུལ་ལྟར་གསལ་ནས་སེམས་དེ་གཉིས་ལ་བསླབ་ཅེས་དམ་བཅའ་བ་ནི་སྡོམ་བཟུང་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཆོ་གས་བཟུང་བ་ཡིན། སེམས་བསྐྱེད་འདི་ནི་ཡིད་འཁུལ་བ་གལ་ཆེ་ཕྱིར་བློ་༼སྦྱང་༽བ་ལས་འདོན་པ་གྲངས་གསོག་པ་གལ་ཆུང་། ཇོ་བོའི་རྣམ་ཐར་ལས་བླ་མ་གསེར་གླིང་པའི་བསྟོད་བསྔགས་གསུངས་པ་ལྟར་རང་རེ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་དང་པོ་ནས་མཐོན་པོ་མ་སྐྱེ་མ་ཐུབ་ཀྱང་། ཆོས་ཀྱི་རྩ་བ་བསམ་པ་བཟང་པོ་ཡིན། ཆོས་ཀྱི་འཇུག་སྒོ་རྣམ་དག་ཐོས་པ་ཡིན། སོགས་ལྟར་བསམ་པ་བཟང་པོ་སྣ་རེ་སྐྱེ་བ་གལ་ཆེ། དེ་ལའང་རྒྱ་ཆེ་ཆུང་མང་བས། ཁྱིམ་དང་གྲོགས་སོགས་རིས་སུ་ཆད་པའི་བསམ་བཟང་ནི་ཆགས་སྡང་ཡིན་པས། སྙིང་རྗེ་དང་ཆགས་པ། དད་པ་དང་དགའ་བ་རྣམས་བློའི་རྣམ་པ་ཙམ་འདྲ་བས་ནོར་པས་ཆེ། བསམ་པ་བཟང་པོ་སྣ་གཅིག་མ་སྐྱེས་བཞིན་བྱང་སེམས་དུ་ཁས་འཆེ་བ་ནི་ཕོ་ཤེད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡིན། བྱང་ཆུབ་སེམས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པའི་རྗེས་ཚད་མེད་བཞི་ལ་བློ་སྦྱོང་ན་གོང་འཕེལ་དུ་འགྲོ་བས་བདེ་སྡུག་གཏོང་ལེན་ལ་བསླབ། འདི་ལ་བྱམས་དང་སྙིང་རྗེའི་ཉམས་ལེན་གྱི་གནད་ཚང་བ་ཡིན་ལ། དེའི་ཚུལ། འཇིག་རྟེན་འདིར་སྡིག་དང་སྡུག་བསྔལ་སོགས་མི་ཉན་སྣ་དགུ་ཐམས་ཅད་ང་ཞེས་བདག་གཅེས་པར་འཛིན་པའི་བློ་ལས་འབྱུང་། བདེ་སོགས་ལེགས་དགུ་ཐམས་ཅད་སེམས་ཅན་གཅེས་པར་འཛིན་པ་ལས་འབྱུང་བ་ནི། སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་ཐོག་མར་རང་རེ་རྣམས་དང་ཁྱད་མེད་པ་ལ་རང་ཅག་གིས་རང་གཅེས་འཛིན་དོར་མ་ཐུབ་པས་ད་དུང་འཁོར་བ་ལས་མ་ཐར་ཞིང་སྡུག་བསྔལ། སྟོན་པས་རང་ཡལ་བར་དོར་ཏེ་སེམས་ཅན་གཅེས་འཛིན་ལ་བསླབ་པས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐྱབས་གནས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན། རང་རེས་གཅེས་འཛིན་བྱས་པའི་ཡུན་ཙམ་དུ་སེམས་ཅན་ལ་སྤོ་ཐུབ་ན་གནའ་སྔ་ནས་སངས་རྒྱས་ཚར་ངེས། དེ་འདྲའི་ཕན་ཉེས་ལ་བསམ་ནས་བློ་སྦྱོང་དགོས། གཏོང་ལེན་དབུགས་འཇུག་དང་སྦྱར་བ་འདི་བྱམས་པ་སྙིང་རྗེ་སོ་སོར་མྱོང་བ་ཐོན་ནས་གོམས་པས་དབུགས་ཐེངས་རེ་ལ་ཉམས་ ལེན་ཚར་རེ་འགྲོ་བའི་ཆེད་ཡིན་པས། ལས་དང་པོ་པས་མོས་པ་ཙམ་ཡིན། དེའི་ཚུལ་དབུགས་ཕར་གཏོང་དུས་རང་གི་ལུས་ལོངས་སྤྱོད་དུས་གསུམ་གྱི་དགེ་རྩ་བཅས་དབུགས་དང་འགྲོགས་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕོག །རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་ཀྱི་བྱིན་རླབས་བདེན་མཐུས་སེམས་ཅན་རེ་རེ་བཞིན་བདེ་བ་རྒྱུ་འབྲས་གང་དང་གང་གིས་ཕོངས་པ་དག་ཟག་བཅས་ཟག་མེད་ཀྱི་བདེ་བ་མཐའ་ཡས་ཐོབ་པར་བསམ། ཚུར་རྔུབ་དུས། སྡུག་བསྔ
Chinese
即使不简略，也要像皈依境一样清楚地观想菩提心的见证者，并发誓修学这二者，这就是以仪轨受持律仪和菩提心。这个发心，因为使内心信服非常重要，所以比起念诵积累数量，思维（修习）更为重要。如阿底峡尊者传记中所说，赞叹金洲上师那样，我们相续中即使最初无法生起高尚的（菩提心），但“佛法的根本是善良的发心，进入佛法的门户是清净的闻法”等等，生起一点善良的发心非常重要。对此也有大小之分，对于家庭和朋友等有所偏颇的善念是贪嗔，慈悲和贪爱，信仰和喜悦等只是心的显现相似，所以容易混淆。尚未生起哪怕一个善良的发心，就自诩为菩萨，那是虚张声势的菩萨。菩提心在相续中生起之后，修习四无量心会不断增长，所以要修习给予和接受安乐和痛苦。这其中包含了慈爱和悲心的修习要点，其方式是：这个世间中，罪恶和痛苦等一切不悦之事，都源于执着“我”为珍贵的我执。安乐等一切美好之事，都源于珍爱众生。导师佛陀最初和我们没有什么差别，但我们未能舍弃我执，所以至今未能从轮回中解脱，仍然痛苦。导师舍弃了自我，修习珍爱众生，所以成为了所有人的皈依处。如果我们能将执着自我的时间稍微转移到众生身上，那么很久以前就成佛了。思考这样的利弊之后，必须修习。将给予和接受与呼吸结合，这是为了慈爱和悲心各自产生体验并习惯，从而每次呼吸都完成一次修习。对于初学者来说，这只是一种意愿。其方式是，呼气时，将自己的身体、受用、三世的善根等与呼吸一同放出，触及所有众生。凭借诸佛菩萨的加持和真实力，观想每一个众生都获得安乐，无论是何种安乐的因果，都获得无尽的具有染污和不染污的安乐。吸气时，痛苦
English
Even without shortening, clearly visualize the witnesses of Bodhicitta like a refuge field, and vow to train in these two minds, which is to take vows and Bodhicitta through rituals. This generation of Bodhicitta is important for convincing the mind, so it is more important to contemplate (train) than to accumulate numbers of recitations. As said in the biography of Atisha, praising Lama Serlingpa, even if we cannot generate high (Bodhicitta) from the beginning in our minds, "The root of Dharma is good intention, and the gateway to Dharma is pure hearing," etc., it is very important to generate even a little good intention. There are also large and small distinctions in this. Good intentions that are biased towards family and friends are attachment and aversion. Compassion and attachment, faith and joy, etc., are only similar in the appearance of the mind, so it is easy to confuse them. Claiming to be a Bodhisattva without generating even one good intention is a boastful Bodhisattva. After Bodhicitta has arisen in the mind, training in the four immeasurables will increase it, so train in giving and taking happiness and suffering. This contains the essence of the practice of loving-kindness and compassion, and the way of it is: In this world, all unpleasant things such as sins and sufferings arise from the mind that cherishes "I" as precious. All good things such as happiness arise from cherishing sentient beings. The teacher Buddha was initially no different from us, but we have not been able to abandon self-grasping, so we have not yet been liberated from Samsara and are still suffering. The teacher abandoned himself and trained in cherishing sentient beings, so he became the refuge of all. If we could transfer the time we cherish ourselves to sentient beings for a short time, we would have become Buddhas long ago. After thinking about such benefits and harms, we must train. Combining giving and taking with breathing is to generate and become accustomed to experiencing loving-kindness and compassion separately, so that each breath completes one practice. For beginners, this is just a wish. The way of it is, when exhaling, release your body, possessions, and the merits of the three times along with your breath, touching all sentient beings. By the blessings and truth of the Buddhas and Bodhisattvas, visualize that each sentient being obtains happiness, whatever the cause and effect of happiness, obtains infinite happiness with defilements and without defilements. When inhaling, suffering
Tibetan
ལ་ཕྲ་རགས་རྒྱུ་འབྲས་དང་བཅས་པ་རང་ལ་ཐིམ་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་སོང་སྙམ་པའི་དགའ་བ་བསྒོམ་སྦྲག་མ་ལན་ཉེར་གཅིག་ཡན་ཆད་ཅི་ལྕོག་བྱ། མཐར་མི་དམིགས་པར་བཞག །ཐུན་མཚམས་རྫོགས་བྱང་ཐོབ་འདོད་ཀྱི་བློ་དང་མི་འབྲལ་ཞིང་། སེམས་ཅན་གང་མཐོང་དམིགས་ཡུལ་བཟུང་བའི་བྱམས་སྙིང་རྗེ་བསྒོམ། གསོག་པ་སྡིག་ཕྱོགས་སུ་གཏོགས་པ་སོགས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ལ་སྤྱོད་པ་རྣམས་ལ་ལྷག་པར་བློ་སྦྱོང་། བདེ་བ་སྣ་གཅིག་ཡོད་པ་ལ་དགའ་བ་བསྒོམ་པ་སོགས་མི་བརྗེད་པར་བྱ། ཐུན་རེའམ་ཉིན་རེ་བཞིན་སྤང་བླང་གནད་སོང་མ་སོང་བརྟག །བསླབ་བྱ་ཡང་རྩ་བའི་བསླབ་བྱ་མ་ཉེས་ན་ཉེས་པ་གཞན་ཁེག་སླ་བས། སྨོན་སེམས་དངོས་སུ་བཏང་བའམ། སེམས་ཅན་གང་རུང་བློས་བཏང་བ་སྤང་། ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་དུས་གཅིག་དུ་བསད་པ་ལས་སྨོན་སེམས་བཏང་བའི་ཉེས་པ་ལྕི་བ་གསུངས་པས་གཟབ། སྤྱོད་པའི་གཙོ་བོ་ཕྱིན་དྲུག་ཉམས་ལེན་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ཡང་རྫོགས་བྱང་གི་རྒྱུར་འགྲོ་བའི་དགེ་བ་གང་བྱས་ལ་ཕྱིན་དྲུག་ཚང་དགོས། ཕྱག་འཚལ་བ་ལྟ་བུ་ལ་མཚོན་ན། མཇུག་གི་བསྔོ་བ་དང་། བླ་མས་གསུངས་པ་ལྟར་བསྒྲུབ་པ་བཀའ་བཞིན་སྒྲུབ་པའི་མཆོད་པ་སྟེ་སྦྱིན་པའི་མཆོག །བསམ་སྦྱོར་གཉིས་ཀར་ལོག་པའི་སྐྱོན་རྣམས་སྤོང་བའི་སེམས་པ། དཀའ་ཚེགས་འདི་དོན་དང་ལྡན་ནོ་སྙམ་དུ་མི་བཟོད་པ་སྤང་བ་སྤྲོ་བཞིན་པས་འཇུག་པ། དཀོན་མཆོག་གི་ཡོན་ཏན་སྙིང་ནས་དྲན་པ་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གཏད་ཅིང་ལུས་ངག་དེའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ། དེ་དག་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་འཁོར་གསུམ་རང་ངོས་ནས་མ་གྲུབ་ཀྱང་མེད་བཞིན་སྣང་བ་ལ་བློ་བཞག་པའམ། སྤང་བླང་གི་མཚམས་ཕྱེད་ པས་འཚོལ་བ་ཤེས་རབ་སྟེ། དེ་དག་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱིས་རྩིས་ཟིན་ན་ཕ་རོལ་ཕྱིན་དྲུག་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་པས། མ་ཎི་རྡོག་གཅིག་འདོན་པ་ཡན་ཆད་ལ་ཚང་དགོས། ཐུན་མིན་གྱི་སྔོན་འགྲོ། མདོ་དང་ཐུན་མིན་སྔོན་འགྲོ་ལ་གསུམ་ལས་དམིགས་སྐོར་དང་པོ་ནི། སྐྱབས་འགྲོའི་ཉམས་ལེན་བསགས་སྦྱང་གཉིས་སུ་འདུ་བའི་ཐོག་མར་སྒྲིབ་སྦྱང་གཙོ་ཆེ་སྟེ། རང་གི་སེམས་འདི་ཚེ་འདི་སྣང་ཕྱོགས་ལ་བསྐོར་ན། ཤེས་སླ་འགྲུབ་སླ། དཀའ་ཚེགས་མེད་ཅིང་། དགེ་བའི་ཕྱོགས་ལ་བསྐོར་ན་ཆོས་ལན་བརྒྱར་ཞུས་ཀྱང་གོ་ལོ་ཐོས་ལོ་ཙམ་ལས། ཉན་ན་མི་གོ །བསམ་ན་མི་ཤེས། བསྒྲུབ་ན་མི་འགྲུབ་པ་འདི་ཚོ་སྒྲིབ་པ་ཆེ་བའི་སྐྱོན་ཡིན་པས། དེ་སྦྱོང་དགོས། བཅུད་བླུག་པ་ལ་སྣོད་བཀྲུ་བཤལ་དང་འདྲ། དེ་ལ་གསུམ་ལས་སྦྱ
Chinese
通过细微和粗大的因果都融入自身，观想所有众生都脱离了痛苦的喜悦，念诵观想结合的咒语二十一次以上，尽力而为。最后安住于无所缘。座间休息时，不要离开想要获得圆满菩提的心。观修慈爱和悲心，将所见的一切众生都作为目标。对于积累属于罪恶方面的，以及用于痛苦之因的行为，要格外地修习。不要忘记观修对拥有的任何一种安乐都感到欢喜等等。每天或每一座都要检查是否正确地取舍。对于戒律，如果根本的戒律没有犯，那么其他的过失就容易避免。要断除真实地舍弃菩提心，或者舍弃任何众生。经中说，舍弃菩提心的罪过比同时杀死三界众生的罪过还要严重，所以要谨慎。行为的主要方面是修持六度。也就是说，任何作为圆满菩提之因的善行都必须具备六度。例如，以顶礼为例，最后的发愿和按照上师所说去做的供养，即如教奉行的供养，是布施的殊胜。思维和行为两方面的错误都要以舍弃之心来避免。以欢喜之心进入，断除认为这个困难没有意义而不忍受。从内心深处忆念三宝的功德，一心专注于此，身语都随之而行。以证悟无我的智慧，即使三轮在自性上没有成立，也要将心安住在明明显现上，或者通过区分取舍的界限来寻求智慧。如果这些被菩提心所摄持，那么就是具有特征的六度。所以，即使是念诵一遍嘛呢石，也必须具备这些。共同的加行。在共同和不共同的加行中，从三个方面来说，第一个是观修次第，首先是遮止罪障为主，包括皈依的修持，积累和净除两个方面。如果自己的心专注于今生的显现方面，就容易了解，容易成就，没有困难。如果专注于善的方面，即使听闻佛法一百次，也只是听听而已。听了不明白，想了不理解，修了不成就，这些都是因为罪障深重的过失。所以，必须净除罪障。就像倒入精华之前要清洗容器一样。其中有三个方面是净
English
Through the subtle and coarse causes and effects all dissolving into oneself, cultivate the joy of thinking that all sentient beings are free from suffering, and recite the combined mantra and visualization twenty-one times or more, as much as possible. Finally, rest in non-objectification. During breaks between sessions, do not separate from the mind that desires to attain perfect enlightenment. Cultivate loving-kindness and compassion, taking whatever sentient beings you see as the object. Especially train the mind towards accumulating things that belong to the side of sin, and actions that are used as causes of suffering. Do not forget to cultivate joy in having any kind of happiness, and so on. Check each session or each day whether you have correctly abandoned and adopted. Regarding discipline, if the root discipline is not violated, then other faults are easy to avoid. Abandon actually abandoning the aspiration for enlightenment, or abandoning any sentient being. It is said that the fault of abandoning the aspiration for enlightenment is more serious than killing all sentient beings in the three realms at once, so be careful. The main aspect of conduct is to practice the six perfections. That is, whatever virtuous deeds are done as a cause for perfect enlightenment must be complete with the six perfections. For example, in the case of prostration, the final dedication and the offering of doing as the lama said, that is, the offering of acting according to the command, is the supreme of generosity. The faults of both thought and action should be avoided with a mind of renunciation. Enter with joy, abandoning the impatience of thinking that this difficulty is meaningless. From the depths of your heart, remember the qualities of the Three Jewels, focus your mind on them, and let your body and speech follow them. With the wisdom of realizing selflessness, even if the three spheres are not established in their own nature, place your mind on the appearance that is clear and yet non-existent, or seek wisdom by distinguishing the boundaries of what to abandon and adopt. If these are taken over by the mind of enlightenment, then they are the six perfections that have characteristics. Therefore, even reciting one mani stone must be complete with these. Uncommon preliminaries. Among the common and uncommon preliminaries, from the three aspects, the first is the order of visualization, first of all, the main thing is to prevent obscurations, including the practice of refuge, accumulation and purification in two aspects. If one's own mind is focused on the appearance of this life, it is easy to understand, easy to accomplish, and there is no difficulty. If you focus on the side of virtue, even if you listen to the Dharma a hundred times, it is only listening. If you listen, you don't understand, if you think, you don't understand, if you practice, you don't accomplish, these are the faults of heavy obscurations. Therefore, you must purify the obscurations. It's like washing the container before pouring in the essence. Among them, there are three aspects: purific