Tibetan
་དགེ་སློང་ལྟ་སྤྱོད་ཚུལ་ལྡན་གྱིས། གནས་སྟོན་པའི་མདུན་ལས་གཞན་དུ། དབྱེ་བྱ་བྱིས་པའི་དགེ་འདུན། མཐར་ཐུག་སངས་རྒྱས་ལས་གཞན་པའི་སྟོན་པ་ལྷས་བྱིན་དང་། དམ་ཆོས་ལས་གཞན་པ་ལྷས་བྱིན་གྱི་བརྟུལ་ཞུགས་ལྔ་ལ་ལམ་དུ་བཟོད་ཅིང་ཚུལ་ཤིང་བླངས་པ་ན་བྱེ་བའོ། །ཕྱེ་ནས་ཞག་རངས་པར་མི་གནས་ཤིང་། གླིང་འཛམ་བུ་གླིང་ལས་གཞན་ན་མེད་ལ། དབྱེ་བྱ་ཕན་ཚུན་དགེ་སློང་བཞི་བཞི་དང་འབྱེད་པ་པོ་གཅིག་སྟེ་དགུ་ཚང་བ་དགོས་སོ། །དུས་ནི་སྟོན་པ་བཞུགས་ཤིང་མྱ་ངན་ལས་འདའ་ཁ་མ་ཡིན་པ་དང་། བསྟན་པ་ལ་སྐྱོན་བྱུང་བའི་དུས་མ་ཡིན་པ། མཆོག་ཟུང་གཅིག་བསྐོས་པའི་དུས་སུ་མཚམས་ནང་གཅིག་ཏུ་བྱུང་བའོ། །འདི་ལ་ལྟུང་བ་ནི་དབྱེན་དུ་གཏོགས་པའི་སྦོམ་པོ་དང་། སྡིག་པ་མཚམས་མེད་པའོ། །འདིའི་ཕྱིར་བཅོས་ནི་ལུང་ལས་མཆོག་ཟུང་གཅིག་གིས་འདུམས་མཛད་པར་བཤད་པ་དེའོ། །སྔ་མ་ལ་བཟོད་གསོལ་དང་མཐུན་པ་བྱིན་རྗེས་མཐུན་པའི་གསོ་སྦྱོང་དང་ཉ་ཤིའི་གསོ་སྦྱོང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་བྱ་ཞིང་། སྤོ་མགུ་སོགས་ལྷག་མའི་ཕྱིར་བཅོས་ཆོ་ག་བཞིན་དུ་བྱ་བ་སྟེ། འདི་བཟློག་བསྒོའི་མཐར་མ་བཏང་ཞིང་དགེ་འདུན་མ་བྱེ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ལ། དེས་དགེ་འདུན་བྱེ་བར་གྱུར་ན་འབྱེད་པ་པོ་ལ་མཚམས་མེད་དུ་འགྱུར་རོ། །དབྱེན་གྱི་ཉེས་དམིགས་ནི། དགེ་འདུན་ཕྱེས་ནས་མ་འདུམས་ཀྱི་བར་དུ་སྟོན་པ་གཅིག་གི་ཞིང་ཁམས་སུ་ལམ་ལྔ་གང་ཡང་མི་སྐྱེའོ། །ཞེས་སོ། ། གསུམ་པ་དེ་ལས་གཞན་པའི་རྩོད་པ་ལ། ཞི་བྱ་དང་། ཞི་བྱེད་གཉིས། དང་པོ་ལ། ངོ་བོ། རྒྱུ། དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཕ་རོལ་པོས་མི་མཐུན་པར་སྨྲས་པའི་ཚིག་གི་ཕྱིར་སེམས་གཞོལ་བའི་འཁོན་དུ་འཛིན་པའི་འཁྲུགས་ལོང་། གཉིས་པ་ནི། ནང་གི་རྒྱུ་བདག་འཛིན་དང་ཕྱིའི་རྒྱུ་དངོས་པོའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ། གདམས་ངག་སྤོང་བ། ལྟུང་བ་དང་བཅས་པ། ལས་ལ་མཐུན་པ་མི་སྦྱིན་པ་སྟེ་འཁྲུགས་ལོང་གི་རྒྱུ་བཞིའོ། །གསུམ་པ་དབྱེ་བ་ལ། རྒྱུ་བཞི་པོ་དེའི་རིམ་པ་དང་མཐུན་པའི་རྩོད་པ་བཞི་ཡོད་དེ། འདུས་བྱས་རྟག་མི་རྟག་ལྟ་བུར་རྒོལ་ཕྱིར་རྒོལ་རྩོད་པ་ལྟ་བུ་འགྱེད་ཕྱིར་གྱི་རྩོད་པ་དང་། གདམས་ངག་གསོ་དགག་བཞག་པ་ལ་འཇོག་པ་པོ་དང་གཞག་བྱ་རྩོད་པ་ལྟ་བུ་མི་གདམས་པའི་ཕྱིར་གྱི་རྩོད་པ་དང་། ལྟུང་བ་གླེང་པས་ཁས་མི་ལེན་པ་གླེང་བྱ་གླེང་བྱེད་རྩོད་པ་ལྟུང་ཕྱིར་རྩོད་པ་དང་། རྩོད་པ་དེ་གསུམ་གྱི་དབང་གིས་གསོ་སྦྱོང་སོགས་ཀྱི་ལས་ལ་མཐུན་པ་མི་སྦྱིན་པས་རྩོད་པར་གྱུར་པ་བྱ་ཕྱིར་གྱི་རྩོད་པ་དང་བཞིའོ། །གཉིས་པ་ཞི་བྱེད་ལ་གཉིས་ལས། སྤྱིར་རང་གི་ངང་གིས་ཞི་བ་ནི། རྩོད་པ་བྱེད་པ་པོ་རྣམས་ཤི་བའམ། བབས་པའམ། ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེ་ཁྱད་པར་ཅན་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྩོད་པ་རང་ཞིར་སོང་བའོ། །གཉིས་པ་སོ་སོའི་ཞི་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་ནི། རྩ་བའི་ལུང་ལས། མངོན་སུམ་དྲན་པ་མ་མྱོས་དང་། །དེ་བཞིན་གང་མང་ངོ་བོ་ཉིད། །རྩྭ་རྣམས་བཀྲམ་པ་ལྟ་བུ་དང་། །ཁས་བླངས་པར་ནི་བྱ་བའོ། །ཞེས་པ་ལྟར་ཞི་བྱེད་བདུན་འཇུག་སྟེ། དེ་ལ་འགྱེད་ཕྱིར་རྩོད་པ་ནི། མངོན་སུམ་དང་གང་མང་གིས་ཞི་བར་བྱེད་པའོ། །མངོན་སུམ་ནི་བརྒྱད་དེ། རྒོལ་དང་གཟུ་དང་དགེ་འདུན་གཞི་བོ་དང་། །གསལ་བ་དང་ནི་གསལ་བའི་གསལ་བ་དང་། །དགེ་འདུན་གཞན་དང་སྡེ་སྣོད་འཛིན་པ་དང་། །གནས་བརྟན་མཐུ་དང་ལྡན་པའི་མངོན་སུམ་མོ། །དེ་དག་སྔ་མ་སྔ་མས་མ་ཞི་ན་ཕྱི་མ་ཕྱི་མས་ཞི་བར་བྱེད་པའོ། །གང་མང་ནི། མངོན་སུམ་གྱིས་ཞི་བར་མ་ནུས་ན། དགེ་འདུན་གྱིས་ཚུལ་ཤིང་བྲིམས་ཏེ་གང་མང་གི་ཕྱོགས་ལ་དག་པ་བྱིན་ནས་ཞི་བར་བྱེད་པའོ། །མི་གདམས་པའི་ཕྱིར་རྩོད་པ་ཞི་བྱེད་ནི། གང་ཟག་དེ་ལ་ལྟུང་བ་གླེང་རྒྱུ་ཡོད་པ་ལ་སྔར་བཞིན་མངོན་སུམ་པས་ཞི་བར་བྱེད། དེའི་ཚེ་གླེང་རྒྱུ་མེད་པ་ལ་བཞི་སྟེ། གཞི་མེད་པར་གླེང་བ་དང་། གཞི་གཞན་ལ་གཞན་གྱིས་གླེང་བ་དང་། ཕྱིར་བཅོས་ཟིན་གླེང་བ་དང་། སྨྱོན་པས་བྱས་པ་ལ་གླེང་བ་དང་བཞི་ལས། དང་པོ་གསུམ་ལ། གང་ཟག་འདི་ནི་དྲན་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་པས་འདི་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ་ཞེས་གསོལ་བཞིའི་ལས་ཀྱིས་དྲན་པས་འདུལ་བ་བྱིན་པ་དང་། བཞི་པ་ལ་འདི་མ་སྨྱོས་པའི་དུས་སུ་ཉེས་པ་མ་བྱས་པས་སྨྱོས་པ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ་ཞེས་གསོལ་བཞིའི་ལས་ཀྱིས་མ་སྨྱོས་པས་འདུལ་བ་བྱིན་ནོ། །ལྟུང་ཕྱིར་གྱི་རྩོད་པ་ཞི་བྱེད་ལ་གཉིས་ཀྱི། ཉེས་པ་རང་གི་ངོ་བོ་མི་ཤེས་པ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་འཚོལ་བ་གསོལ་བཞིས་བྱིན་ནོ། །རང་གི་ངོ་བོ་ཤེས་པ་ལའང་གཉིས་ཀྱི། གླེང་བྱ་གླེང་བྱེད་གཉིས་ཁོ་ན་ལས་གཞན་ལ་ཕྱིར་འཕྲོས་པ་མེད་པ་ཁས་བླངས་ཀྱིས་ཞིའོ། །གཞན་ལ་ཕྱིར་འཕྲོས་པ་དང་བཅས་པ་ལའང་གཉིས་ལས། གང་ཟག་ཉི་ཚེ་བ་དང་འབྲེལ་བ་ལ་མངོན་སུམ་གྱིས་འདུལ་བ་དང་། དགེ་འདུན་མཐའ་དག་དང་འབྲེལ་བ་ནི་རྩྭ་བཀྲམ་པ་ལྟར་ཕན་ཚུན་འདུད་དེ་ཐམས་ཅད་བློ་རྩེ་མཐུན་པས་ཞི་བར་བྱེད་དོ། །བྱ་ཕྱིར་གྱི་རྩོད་པ་ནི། ལས་ལ་མཐུན་པ་སྦྱིན་པས་དངོས་སུ་ཞི་བར་བྱེད་ཅིང་། བརྒྱུད་ནས་ཞི་བྱེད་བདུན་པོ་ཐ
Chinese
具有如理如法的比丘，除了住持师之外，所分之境是未成年的僧众。 最终，除了佛陀之外的导师提婆达多，以及除了正法之外的提婆达多的五种苦行，如果容忍为道并接受其戒律，则会分裂。 分裂后，不能在同一处过夜，并且只能在赡部洲（Jambudvipa）存在。 分裂需要具备四个比丘和一位分裂者，共九人。 时间方面，不是导师住世或即将涅槃之时，也不是教法出现问题之时，而是在一位殊胜双尊被任命之时，于同一结界内发生。 此处的堕落是属于分裂的粗罪，以及无间罪。 对此的补救方法是，经文中说，由一位殊胜双尊进行调解。 对于前者，应进行忏悔和随喜，并一起进行随顺布萨和鱼日布萨。 剩余的补救措施，如钵盂等，应按照仪轨进行。 这种分裂在念诵结束时不会被放弃，而是被视为僧团分裂的情况。 如果因此导致僧团分裂，那么分裂者将犯下无间罪。 分裂的过患是：从僧团分裂到未和解期间，在一个导师的刹土中，五道中的任何一道都不会产生。 如是说。 第三，除了上述之外的诤讼，有寂止之境和寂止之法两种。 第一种包括：本体、原因和分类。 第一种是：由于他人说了不合意的话，内心执着于怨恨而产生的争端。 第二种是：内在的原因是自我的执着，外在的原因是对事物如实性的颠倒执着，舍弃教诲，伴随堕落，不给予事业上的随顺，这是争端的四个原因。 第三种分类包括：与上述四个原因的顺序相符的四种诤讼。 例如，对于有为法是常还是无常等问题进行辩论，是因辩论而起的诤讼；对于教诲的给予、拒绝和保留进行争论，是因不给予教诲而起的诤讼；对于谈论堕落而不承认，是谈论者和被谈论者之间的诤讼，是因堕落而起的诤讼；由于这三种诤讼的影响，不给予随顺布萨等事业，从而导致诤讼。
English
A monk with proper conduct and discipline should, apart from the abbot, have a saṅgha of minors as the object of division. Ultimately, other than the Buddha, the teacher Devadatta, and other than the true Dharma, Devadatta's five ascetic practices, if tolerated as a path and their precepts adopted, then it is a schism. Having split, one should not stay overnight in the same place, and it only exists in Jambudvipa. The division requires four monks and one divider, totaling nine. As for the time, it should not be when the teacher is residing or about to pass away, nor when the teachings have been harmed, but when a supreme pair has been appointed, occurring within the same boundary. The downfall here is a grave offense belonging to division, and the sin of immediate retribution. The remedy for this is as stated in the scriptures, that a supreme pair should reconcile it. For the former, confession and rejoicing should be done, and the Uposatha of accordance and the Uposatha of the fish day should be done together. The remaining remedies, such as bowls, etc., should be done according to the ritual. This division is not abandoned at the end of the recitation, but is regarded as a case of the saṅgha being divided. If the saṅgha becomes divided because of this, then the divider will incur immediate retribution. The fault of division is that from the time the saṅgha is divided until it is reconciled, none of the five paths will arise in the realm of one teacher. So it is said. Third, regarding disputes other than the above, there are two: the object of pacification and the means of pacification. The first includes: the essence, the cause, and the divisions. The first is: the quarrel that arises from clinging to resentment in the mind because of words spoken by others that are disagreeable. The second is: the internal cause is the clinging to self, and the external cause is the distorted clinging to the suchness of things, abandoning instructions, being accompanied by downfalls, and not giving consent to actions; these are the four causes of quarrels. The third division includes: four disputes that correspond to the order of the above four causes. For example, debating whether conditioned phenomena are permanent or impermanent is a dispute arising from debate; arguing about the giving, rejecting, and retaining of instructions is a dispute arising from not giving instructions; not admitting to speaking of downfalls is a dispute between the speaker and the one spoken about, a dispute arising from downfalls; due to the influence of these three disputes, not giving consent to actions such as the Uposatha, thus leading to dispute.
Chinese
因事而起的诤讼有四种。第二，息诤，有二：总的来说，自然平息是指，诤讼者死亡，或降伏，或因相续中生起殊胜的智慧和慈悲的力量，诤讼自然平息。第二，各自的息诤之法是，根本律中说：“现前忆念不迷醉，如是多数自性性，草铺开来譬如是，承诺之中当行事。”如是安立息诤七法。其中，为分利而起的诤讼，以现前和多数来平息。现前有八种：诤者、中人、僧伽根本、明了和明了之明了、其他僧伽、持律者、具威力的长老之现前。这些以前者未能平息，则以后者来平息。多数是，现前未能平息，则僧伽分配筹码，给予多数方清净而平息。为不拣择而起的诤讼之息诤是，对于那个人有可指责的堕罪，如前一样以现前平息。此时，对于无可指责者有四种：无根据而指责，以其他根据被他人指责，已忏悔完毕又指责，以及疯癫者所为而指责。其中，前三种，此人具有忆念，因此此人没有堕罪，如是作四羯磨，以忆念而行调伏。第四种，此人在未疯癫之时未作罪业，因此对疯癫者无有堕罪，如是作四羯磨，以未疯癫而行调伏。为堕罪而起的诤讼之息诤有二：不认识罪业自性者，以寻求自性性作四羯磨而给予。认识自己罪业自性者也有二：唯有指责者和被指责者，没有向外牵连者，以承诺而平息。有向外牵连者也有二：与个别人有关联者，以现前调伏，与所有僧伽有关联者，如铺草一般互相谦让，一切心意相合而平息。为作事而起的诤讼是，给予与事业相合者，从而直接平息，并通过间接方式，息诤七法全部
English
There are four types of disputes arising from actions. Second, pacifying disputes, there are two: Generally, natural pacification refers to the fact that the disputants die, or are subdued, or the dispute is naturally pacified by the power of the arising of special wisdom and compassion in the continuum. Second, the respective methods of pacifying disputes are, as stated in the root Vinaya: "Manifest, mindfulness, not intoxicated, likewise majority, suchness, like spreading grass, to act in accordance with commitment." Thus, the seven methods of pacifying disputes are established. Among them, disputes arising from dividing benefits are pacified by manifest and majority. Manifest has eight aspects: the disputant, the mediator, the basic Sangha, clarity and clarity of clarity, other Sangha, Vinaya holder, and the manifest of the elder with power. If the former cannot pacify, then the latter pacifies. Majority is, if manifest cannot pacify, then the Sangha distributes tokens, gives purity to the majority side, and pacifies. The pacification of disputes arising from non-selection is, for the person who has a fault to be accused of, pacify with manifest as before. At this time, for those who have no fault to be accused of, there are four types: accusing without basis, being accused by others on other basis, accusing after repentance, and accusing for what was done by a madman. Among them, for the first three, this person has mindfulness, therefore this person has no fault, thus performing four karmas, and subduing with mindfulness. For the fourth type, this person did not commit any offense when he was not mad, therefore there is no fault for the madman, thus performing four karmas, and subduing with not being mad. The pacification of disputes arising from offenses has two aspects: for those who do not recognize the nature of the offense, seeking suchness is given by performing four karmas. For those who recognize the nature of their own offense, there are also two aspects: only the accuser and the accused, without external involvement, are pacified by commitment. For those with external involvement, there are also two aspects: those related to a few individuals are subdued by manifest, and those related to all the Sangha are pacified by mutual humility like spreading grass, with all minds in harmony. Disputes arising from actions are directly pacified by giving to those who are in accordance with the action, and indirectly, all seven methods of pacifying disputes