Tibetan
་གཞན་ངོར་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་ཚུལ་སངས་རྒྱས་དང་མཚུངས་པ་མ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ས་བཅུ་པ་ན་ཡོད་དེ། དེར་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་གདུལ་བྱ་གཞན་ངོར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་ཚུལ་སངས་རྒྱས་དང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། འོན་ཀྱང་སྤངས་རྟོགས་ཀྱི་ངོས་ནས་མཉམ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ས་གཞི་དང་རྡུལ་ཕྲན་གྱི་དཔེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྒྱུད་བླར། དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་ས་རྡུལ་དང་། །རྒྱ་མཚོ་བ་ལང་རྨིག་རྗེས་ཀྱི། །ཁྱད་པར་གང་ཡིན་སངས་རྒྱས་དང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཁྱད་དེ་ཉིད། །ཅེས་སོ། །བཞི་པ་ལ། མཚན་ཉིད། དབྱེ་བ། ས་མཚམས་དང་གསུམ། དང་པོ་ནི། རང་གི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་མོས་པ་སྒོམ་ལམ་ངོ་བོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་སྒོམ་སྟོབས་ཀྱིས་ཐོབ་པའི་དགེ་ལེགས། གཉིས་པ་ལ། བསྟོད་བཀུར་བསྔགས་པའི་ཕན་ཡོན་དགུ་དགུ་སྟེ་ཉེར་བདུན། དེ་དག་ཀྱང་མོས་པ་སྒོམ་ལམ་གསུམ་ལ་རིམ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། མོས་པ་སྒོམ་ལམ་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་ནས་སངས་རྒྱས་སའི་བར་དུའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ཁྱད་པར་ཅན། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྐབས་སུ། ཐེག་ཆེན་གྱི་བསྔོ་བ་སྒོམ་ལམ་ལ། མཚན་ཉིད། དབྱེ་བ། ཞར་བྱུང་བསྔོ་བའི་རྣམ་བཞག་དང་གསུམ། དང་པོ་ནི། རང་གི་དགེ་རྩ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བར་བྱེད་པའི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཐེག་ཆེན་གྱི་རྗེས་ལ་མངོན་རྟོགས། གཉིས་པ་ལ། ས་མཚམས་དང་། ཡུལ་གྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་གཉིས། གཉིས་པ་ལ། མ་དག་སས་བསྡུས་པའི་བསྔོ་བ་སྒོམ་ལམ་དང་། དག་སས་བསྡུས་པའི་བསྔོ་བ་སྒོམ་ལམ་གཉིས། གཉིས་པ་ཡུལ་གྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན། མོས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་བསྔོ་བ་སྒོམ་ལམ། མི་དམིགས་པའི་བསྔོ་བ་སྒོམ་ལམ། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་བསྔོ་ བ་སྒོམ་ལམ། དབེན་པའི་བསྔོ་བ་སྒོམ་ལམ། དགེ་ཚོགས་ཀྱི་རང་བཞིན་དྲན་པའི་བསྔོ་བ་སྒོམ་ལམ། ཐབས་ལ་མཁས་པའི་བསྔོ་བ་སྒོམ་ལམ། མཚན་མ་མེད་པའི་བསྔོ་བ་སྒོམ་ལམ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྣང་བའི་བསྔོ་བ་སྒོམ་ལམ། ཁམས་གསུམ་པར་མ་གཏོགས་པའི་བསྔོ་བ་སྒོམ་ལམ། དཔེ་ཆུང་ངུས་མཚོན་པའི་བསྔོ་བ་སྒོམ་ལམ། འབྲིང་གིས་མཚོན་པའི་བསྔོ་བ་སྒོམ་ལམ། ཆེན་པོས་མཚོན་པའི་བསྔོ་བ་སྒོམ་ལམ་དང་བཅུ་གཉིས་སོ། །གསུམ་པ་ལ། མཚན་ཉིད་དང་། དབྱེ་བ། ཁྱད་ཆོས་དང་གསུམ། དང་པོ་ནི། རང་གཞན་གྱི་དགེ་རྩ་འབྲས་བུ་ཁྱད་ཅན་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་འདུན་པ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ། གཉིས་པ་ལ། མངོན་མཐོ་དང་། ངེས་ལེགས་ཀྱི་བསྔོ་བ་གཉིས། ཕྱི་མ་ལ་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་བསྔོ་བ་གཉིས་སོ། །གསུམ་པ་ལ། བསྔོ་རྒྱུ། བསྔོ་བ། ཆེད་དུ་བྱ་བ། བསྔོ་ཚུལ། དེ་ལྟར་བསྔོས་པའི་དགོས་པ། བསྔོ་བ་འགྲུབ་པར་བྱེད་པའི་དཔང་པོ་དང་དྲུག །དང་པོ་ནི། དགེ་བའི་རྩ་བ་སྟེ། རང་གཞན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དུས་གསུམ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་དགེ་བ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བསྡོམས་ནས་བསྔོར་རུང་བ་ཡིན་ཏེ། ཕལ་པོ་ཆེའི་མདོ་ལས། འགྲོ་ཀུན་དགེ་རྩ་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་དང་། །བྱས་དང་བྱེད་འགྱུར་དེ་བཞིན་བྱེད་པ་དང་། །བཟང་པོ་ཇི་བཞིན་དེ་འདྲའི་ས་དག་ལ། །ཀུན་ནས་ཀུན་ཀྱང་བཟང་པོར་འགྱུར་བར་ཤོག །ཅེས་སོ། །དེ་ཡང་ཞིང་། བསམ་པ། དངོས་པོ་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་དགེ་བ་སྟེ། སྦྱིན་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་ཞིང་གི་དབང་དུ་བྱས་ན། སྤྱོད་འཇུག་ལས། ཡོན་ཏན་ཞིང་དང་ཕན་ཐོགས་ཞིང་། །སྡུག་བསྔལ་བ་ལས་དགེ་ཆེར་འགྱུར། །ཞེས་པས་ཡོན་ཏན་གྱི་ཞིང་བླ་མ་དཀོན་མཆོག །ཕན་ཐོགས་ཀྱི་ཞིང་གྲོགས་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཞིང་ནད་པ་དང་། དབུལ་ཞིང་ཕོངས་པ་དང་། མགོན་མེད་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་མཛོད་ལས། འཕགས་པ་མིན་ཡང་ཕ་མ་དང་། །ནད་པ་དང་ནི་ཆོས་སྨྲ་དང་། །སྐྱེ་མཐའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ། །ཡོན་ནི་གཞལ་དུ་མེད་པར་གསུངས། །ཞེས་པས་ཞིང་གི་ཁྱད་པར་མང་པོ་གསུངས་ཀྱང་། གཙོ་བོར་དགེ་འདུན་ཉིད་ཡོན་ཏན་གྱི་ཞིང་དམ་པ་ཡིན་ཏེ། སྟོང་ཆེན་རབ་འབྱམས་ལས། ཞིང་རབ་ཞིང་ལ་ས་བོན་བཏབ་པ་ལྟར། །དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་རིན་ཆེན་མཆོག་ཅེས་གསུངས། །ཞེས་དང་། རྗེས་དྲན་གྱི་མདོ་ལས་ཀྱང་། བསོད་ནམས་ཀྱི་དཔལ་གྱི་ཞིང་ཡོན་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་ཆེན་པོ་སྦྱིན་པའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་ཀུན་ཏུ་ཡང་སྦྱིན་པའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་ཆེན་པོའོ། །ཞེས་དང་། བྱ་བའི་རྒྱུད་ལེགས་གྲུབ་ལས་ཀྱང་། ཞིང་གི་དམ་པ་ཡོན་ཏན་ཞིང་། །དགེ་འདུན་ལ་ཡང་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་སོ། །ཀུན་སློང་གི་བསམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ཐོབ་འདོད་ཀྱི་བློས་སྦྱིན་ན་བསམ་པ་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། བདོག་པ་ཐམས་ཅད་འབྲས་བཅས་ཏེ། །སྐྱེ་བོ་ཀུན་ལ་བཏང་སེམས་ཀྱིས། །སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་གསུངས་ཏེ། །དེ་ལྟས་དེ་ནི་སེམས་ཉིད་དོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་གང་དུ་བསྔོ་བའི་ས་ནི། ལོག་པ་དང་དམན་པའི་སར་མི་བསྔོ་སྟེ། རྟ་དབྱངས་ཀྱིས། དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྒྲུབས་པ་དེ་དག་ཀྱང་། །གྲགས་དང་སྙན་དང་ལྷ་མིའི་བདེ་འབྲས་དང་། །རེ་བཅས་འཁོར་བའི་སེམས་:དཔའ་
Chinese
因为在后得位时，为他有情做利益的方式没有获得与佛陀相同。第三，在十地菩萨位有，因为在那里后得位时，为他所化有情做利益的方式与佛陀相同。然而，从断证的层面来说，不是相同的，因为用土地和微尘的比喻来说明。如《宝性论》中说：“虽说如此土微尘，大海牛蹄迹之别，佛与菩萨之差别，即是如此之差别。”第四，有体性、分类、界限三种。第一是：作为自己相续之因的信解道，如实地以修力获得的善妙。第二，有赞叹、恭敬、称扬的利益，九九共二十七种。这些也依次对应信解道、修道三种。第三是：从信解道、修道第二刹那到成佛之间。第二是：在“殊胜回向”等章节中，大乘的回向修道，有体性、分类、附带回向的分类三种。第一是：以回向自己的善根于圆满菩提的后得所摄的大乘后得现观。第二，有界限和从所缘的角度分类两种。第二，有不清净地所摄的回向修道和清净地所摄的回向修道两种。第二，从所缘的角度分类，有殊胜信解的回向修道、无所缘的回向修道、不颠倒的回向修道、寂静的回向修道、忆念善聚自性的回向修道、善巧方便的回向修道、无相的回向修道、佛陀显现的回向修道、不属于三界的回向修道、以小喻示的回向修道、以中喻示的回向修道、以大喻示的回向修道，共十二种。第三，有体性、分类、特点三种。第一是：成办自他善根成为殊胜果的意乐及相应的伴随。第二，有增上生和决定胜的回向两种。后者有大小乘的回
English
Because in the post-attainment state, the way of benefiting sentient beings is not the same as that of the Buddha. Third, it exists in the tenth bhumi, because there, in the post-attainment state, the way of benefiting sentient beings for other beings to be tamed is the same as that of the Buddha. However, from the perspective of abandonment and realization, they are not the same, because the analogy of land and dust is used to explain it. As stated in the Uttaratantra, "Although it is said that the difference between earth and dust, the difference between the ocean and the hoofprint of a cow, the difference between the Buddha and the Bodhisattva, is just that difference." Fourth, there are three aspects: nature, classification, and boundary. The first is: the virtue and excellence obtained by the power of meditation, which is the essence of the path of aspiration that has become the cause of one's own continuum, just as it is. Second, there are twenty-seven benefits of praise, respect, and admiration, nine each. These also correspond to the three paths of aspiration and meditation, respectively. Third, it is from the second moment of the path of aspiration and meditation until enlightenment. Second is: In the context of "especially dedicated dedication," etc., the Mahayana dedication meditation path has three aspects: nature, classification, and incidental dedication. The first is: the Mahayana post-attainment realization, which is included in the post-attainment of dedicating one's own roots of virtue to perfect enlightenment. Second, there are two types: boundaries and classifications from the perspective of objects. Second, there are two types: dedication meditation path included in the impure ground and dedication meditation path included in the pure ground. Second, from the perspective of the object, there are the dedication meditation path of special aspiration, the dedication meditation path of non-object, the dedication meditation path of non-inverted, the dedication meditation path of solitude, the dedication meditation path of remembering the nature of the collection of virtues, the dedication meditation path of skillful means, the dedication meditation path of no characteristics, the dedication meditation path of the appearance of the Buddha, the dedication meditation path that does not belong to the three realms, the dedication meditation path represented by small examples, the dedication meditation path represented by medium examples, and the dedication meditation path represented by large examples, a total of twelve types. Third, there are three aspects: nature, classification, and characteristics. The first is: the intention and corresponding accompaniment to accomplish the roots of virtue of oneself and others into special fruits. Second, there are two types of dedication: higher birth and definite goodness. The latter has the dedication of the Great and Small Vehicles.
Chinese
二是回向。第三，回向的对境，回向，所为之事，回向的方式，如是回向的必要，以及成就回向的证人等六个方面。第一，是善根，即汇总与自他一切三时相关的善根，可以回向。如《华严经》云：“众生所有诸善根，已作现作及当做，如是所有诸善处，一切回向诸善处。”又，田、意乐、所缘物三者清净是圆满的善根。就布施的对境田而言，《入行论》云：“于功德田及恩田，于苦恼者生大德。”因此，功德田是上师三宝，恩田是同梵行者，苦恼田是病人、贫穷者、无依者等。如《俱舍论》云：“非圣父母及病者，说法者与 τελευταία 生菩萨，所施功德量无边。”如是宣说了诸多的田的差别，但主要而言，僧众是功德田之殊胜者。如《大千经》云： “如于良田播下种子，僧众三宝亦如是。”又，《随念经》云：“福德之田，圆满清净，是为大布施处，一切皆为大布施处。”又，《事业部·善成》云：“田之殊胜功德田，亦向僧众敬顶礼。”如是。就发心的意乐而言，为了一切有情获得佛果而布施，则是意乐清净。如《入行论》云：“所有财物及果报，为施一切有情故，说此布施波罗蜜，是故此即是心性。”如是。第二，于何处回向，即不于邪地与劣处回向。如马鸣云：“所修诸善根，名闻利养天人乐，希求轮回之意乐。”
English
Secondly, the dedication. Thirdly, the objects of dedication, the dedication itself, the purpose, the method of dedication, the necessity of dedicating in this way, and the witnesses to the accomplishment of the dedication, are the six aspects. Firstly, it is the root of virtue, that is, the accumulation of all the virtues related to the three times of oneself and others, which can be dedicated. As the Gandavyuha Sutra says: "Whatever roots of virtue all beings have, those that have been done, are being done, and will be done, likewise all such good places, may all be transformed into goodness." Moreover, the purity of the field, intention, and object are the perfect virtues. Regarding the field of the object of giving, as it says in the Bodhicaryavatara: "From the field of merit and the field of benefit, from those who suffer, great virtue arises." Therefore, the field of merit is the Lama and the Three Jewels, the field of benefit is the fellow practitioners, and the field of suffering is the sick, the poor, the helpless, and so on. As it says in the Abhidharmakosha: "Even if not noble, parents, the sick, those who speak the Dharma, and the Bodhisattva of the last birth, the merit of giving to them is immeasurable." Thus, many differences in the field are spoken of, but mainly, the Sangha itself is the supreme field of merit. As it says in the Maha-sahasra-pramardana Sutra: "Just as seeds are sown in a good field, so is the Sangha, the Jewel, the Supreme Jewel." Also, the Remembrance Sutra says: "The field of the glory of merit, completely purified, is the place of great giving, and everything is the place of great giving." Also, the Kriya Tantra, the Well-Accomplished, says: "The supreme field, the field of merit, I also pay homage to the Sangha." Thus. Regarding the intention of motivation, if one gives with the mind of wanting to attain Buddhahood for the sake of all sentient beings, then the intention is pure. As it says in the Bodhicaryavatara: "All possessions and their fruits, with the mind of giving to all beings, this is said to be the perfection of giving, therefore it is the nature of mind itself." Thus. Secondly, where to dedicate, that is, not to dedicate in a wrong or inferior place. As Ashvaghosa says: "Those roots of virtue that have been accumulated, fame, praise, the happiness of gods and humans, and the desire for samsaric minds."