Tibetan
ས་ཀྱི་རྒྱུན་ལས་ནི། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་ཞི་གནས་དང་། །ཡེ་ཤེས་ཡངས་པ་ཐོབ་བྱའི་ཕྱིར། །གདམས་ངག་རྒྱ་ཆེན་རྙེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །ཆོས་རྒྱུན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི། བདག་རྐྱེན་བསམ་གཏན་གྱི་དངོས་གཞིའི་སེམས་ལ་བརྟེན་ནས་གསུང་རབ་མང་པོའི་ཚིག་དོན་འཛིན་ནུས་པའི་དྲན་པ་ཤེས་ རབ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ་སྟེ། ཚོགས་ལམ་ནས་ཀྱང་ཡོད་པ་འགྲེལ་ཆེན་ལས་བཤད་དོ། །ལྔ་པ་ལ། མཚན་ཉིད། དབྱེ་བ། གོ་རིམ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། རང་གི་གདམས་བྱའི་དོན་གཙོ་བོར་སྟོན་པའི་ལུང་གི་ཆོས། གཉིས་པ་ལ། བརྗོད་བྱ་དང་། དགོས་པའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་གཉིས། དང་པོ་ལ། ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་གདམས་ངག་གཉིས། དང་པོའི་མཚན་ཉིད། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་གཙོ་བོར་སྟོན་པའི་ལུང་གི་ཆོས། གཉིས་པའི་མཚན་ཉིད། ཐེག་དམན་གྱི་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་གཙོ་བོར་སྟོན་པའི་ལུང་གི་ཆོས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། གདམས་པའི་གདམས་ངག་དང་། རྗེས་བསྟན་གྱི་གདམས་ངག་གཉིས། དང་པོའི་མཚན་ཉིད། སྔར་མ་ཐོབ་པའི་ཡོན་ཏན་འགའ་ཞིག་ཐོབ་ཕྱིར་དུ་གཙོ་བོར་འདོམས་པའི་གདམས་ངག །གཉིས་པའི་མཚན་ཉིད། ཐོབ་ཟིན་གྱི་ཡོན་ཏན་མི་ཉམས་ཤིང་འཕེལ་བར་འདོམས་པའི་གདམས་ངག་གོ །གསུམ་པ་གོ་རིམ་ནི། བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་གང་ཟག་གིས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ཐེག་ཆེན་གྱི་གདམས་ངག་ཉན་ནས་ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་སྒྲུབ་པའི་དམིགས་ཡུལ་བདེན་པ་བཞི་ལ་དམིགས། རྟེན་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་བརྟེན་ཏེ། བརྩོན་འགྲུས་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས། བྱ་བ་ངན་པ་ལ་ཞེན་པ། སྒྱིད་ལུག་པ། སེམས་ཞུམ་པའི་ལེ་ལོ་གསུམ་བཅོམ་ནས་གནས་སྐབས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་སྤྱན་དང་མངོན་ཤེས་མངོན་དུ་བྱས་ཏེ། མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་མཐོང་སྒོམ་གྱི་སྒྲིབ་པ་མཐའ་དག་ལས་གྲོལ་བའི་རྣམ་མཁྱེན་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ནི་འདིར་བསྟན་གདམས་ངག་བཅུ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་རིམ་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། སྒྲུབ་པ་རང་གི་ངོ་བོ། དམིགས་ཡུལ་བདེན་པ་བཞི། རྟེན་དཀོན་མཆོག་གསུམ། དེའི་ཡོན་ཏན་སྤྱན་དང་མངོན་ཤེས་བཤད་པ་དང་བཞི། དང་པོ་ལ། སྒྲུབ་དང་བདེན་པ་རྣམས་དང་ནི། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྐབས་སུ་ཡུལ་ཅན་སྒྲུབ་པ་རང་གི་ངོ་བོ་བཤད་པ་དང་། ཡུལ་བདེན་གཉིས་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ། མཚན་ཉིད་དང་དབྱེ་བ་གཉིས། དང་ པོ་ནི། སྒྲུབ་པ་རང་གི་ངོ་བོ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པའི་ལུང་གི་ཆོས། གཉིས་པ་ལ། ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་སྒྲུབ་པ་གཉིས། མཚན་ཉིད་རིམ་བཞིན། ཡུལ་བདེན
Chinese
地的持续是，为了诸佛获得寂止和广大的智慧，将能获得广大的教诲。如此说。法流的等持是，依靠自缘的禅定的真实心，能够执持众多经典词义的忆念与智慧相应，从资粮道也有，释论中如此说。第五，是说体性、分类、次第。第一是，主要显示自己所教诲之义的圣教。第二，从所说和必要方面分两种。第一，有大小乘的教诲两种。第一的体性是，主要显示成办圆满菩提之方便的圣教。第二的体性是，主要显示成办小乘菩提之方便的圣教。第二，有教诲的教诲和随示的教诲两种。第一的体性是，为了获得以前未获得的某些功德而主要教诫的教诲。第二的体性是，教诫已获得的功德不退失且增长的教诲。第三次第是，发起了无上菩提心的补特伽罗，听闻如来大乘的教诲后，以特殊的方法修持，所缘是四谛，所依是三宝，以三种精进，断除对恶行的执着、懈怠、灰心的三种懒惰后，使暂时的殊胜果位天眼和现量智慧现前，最终使从解脱一切见修之障的遍智现前，这是此处所说修持十种教诲的次第。第二，有修持自己的体性，所缘四谛，所依三宝，以及宣说其功德天眼和现量智慧四者。第一，在“修持和真谛等”的语境中，宣说了有境修持自己的体性，以及所缘二谛。第一，有体性和分类两种。第一是，如实显示修持自己体性的圣教。第二，有大小乘的修持两种。体性依次是，所缘真
English
The continuity of the earth is such that, in order for all Buddhas to attain quiescence and vast wisdom, one will obtain vast instructions. Thus it is said. The samadhi of the Dharma stream is the mindfulness combined with wisdom that, relying on the actual mind of self-conditioned meditation, is able to grasp the meaning of the words of many scriptures; it also exists from the path of accumulation, as explained in the commentary. Fifth, there is the explanation of characteristics, divisions, and order. First, it is the scriptural Dharma that mainly shows the meaning of what one is to be instructed in. Second, there are two divisions in terms of what is to be expressed and what is needed. First, there are two types of instructions: those of the Great and Small Vehicles. The characteristic of the first is the scriptural Dharma that mainly shows the means of accomplishing perfect enlightenment. The characteristic of the second is the scriptural Dharma that mainly shows the means of accomplishing the enlightenment of the Lesser Vehicle. Second, there are two types of instructions: the instructions of advice and the instructions of subsequent teaching. The characteristic of the first is the instruction that mainly advises in order to obtain some qualities that have not been obtained before. The characteristic of the second is the instruction that advises that the qualities that have already been obtained do not deteriorate and increase. The third order is that a person who has generated the supreme mind of enlightenment, after hearing the instructions of the Great Vehicle from the Tathagata, practices with special methods, focusing on the four truths as the object of focus, relying on the Three Jewels as the basis, and with the three kinds of diligence, destroys the three lazinesses of attachment to evil deeds, laziness, and discouragement, and then manifests the special temporary fruits of the eye and direct knowledge, and finally manifests the omniscient wisdom that is liberated from all obscurations of seeing and meditation, which is the order of practicing the ten instructions mentioned here. Second, there are four aspects: the nature of practice itself, the four truths as the object of focus, the Three Jewels as the basis, and the explanation of its qualities, the eye and direct knowledge. First, in the context of "practice and the truths, etc.," the nature of the subject of practice itself and the two objects of truth are explained. First, there are two aspects: characteristics and divisions. The first is the scriptural Dharma that shows the nature of practice itself without being mistaken. Second, there are two types of practice: those of the Great and Small Vehicles. The characteristics are in order: the object of truth.
Tibetan
་གཉིས་ལས་མི་འདའ་བར་ཡུལ་ཅན་ཐབས་ཤེས་ཟུང་འབྲེལ་གྱི་སྒོ་ནས་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒྲུབ་པ་ཉམས་སུ་ལེན་ཚུལ་སྟོན་པའི་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལུང་གི་དམ་ཆོས། ཐེག་དམན་རང་ལུགས་ཀྱི་ཐབས་ཤེས་གཉིས་དང་ལྡན་པའི་སྒོ་ནས་ཐེག་དམན་གྱི་སྒྲུབ་པ་ཉམས་སུ་ལེན་ཚུལ་སྟོན་པའི་ཐེག་དམན་གྱི་ལུང་གི་དམ་ཆོས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དང་། དོན་དམ་བདེན་པ་གཉིས། མཚན་ཉིད་རིམ་བཞིན། ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མའི་ཡུལ་གྱི་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་སྣང་ཙམ་གྱི་ཆོས། རིག་ཤེས་ཚད་མའི་ཡུལ་གྱི་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད། བདེན་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་འཐད་དེ། དབུ་མ་བདེན་གཉིས་ལས། ཇི་ལྟར་སྣང་བ་འདི་ཁོ་ན། །ཀུན་རྫོབ་གཞན་ནི་ཅིག་ཤོས་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དབྱེ་ན། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའི་སྒྲ་བཤད་པ་དང་། དོན་དམ་བདེན་པའི་སྒྲ་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། ཀུན་རྫོབ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་མ་རིག་པས་བསྡུས་པའི་བདེན་འཛིན་ཡིན་ལ། དེས་བདེན་པར་བཟུང་བའི་དོན་གྱིས་ན་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ། འཇུག་པར། གཏི་མུག་རང་བཞིན་སྒྲིབ་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་སྟེ། །དེས་གང་བཅོས་མ་བདེན་པར་སྣང་དེ་ནི། །ཀུན་རྫོབ་བདེན་ཞེས་ཐུབ་པ་དེས་གསུངས་ཏེ། །བཅོས་མར་གྱུར་པའི་དངོས་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུའོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་དོན་དམ་བདེན་པ་ནི། ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་དོན་དམ་པ་དང་བདེན་པའི་གཞི་མཐུན་དུ་སྣང་བས་སམ། ཡང་ན་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་དོན་དམ་མ་བཅོས་པའི་གནས་ལུགས་ཡིན་པས་དེར་འཇོག་སྟེ། དབུ་མ་ཚིག་གསལ་ལས། དོན་ཡང་དེ་ཡིན་ལ། དམ་པ་ཡང་དེ་ཡིན་པས་ན་དོན་དམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཉིད་བདེན་པ་ཡིན་པས་ན་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །གནས་ཚུལ་སེམས་དཔའི་རིག་ངོའམ། དོན་དམ་གནས་ལུགས་ཀྱི་ངོས་ནས་གཞལ་ན། བདེན་གཉིས་ངོ་བོ་གཅིག་དང་ཐ་དད་སོགས་དང་བྲལ་བར་འདོད་དེ། དེ་གཉིས་གང་རུང་དུ་ཁས་བླངས་པ་ལ་སྐྱོན་བཞི་བཞི་ཡོད་པར་དགོངས་འགྲེལ་དུ་བཤད་པའི་ཕྱིར་ ཏེ། དགོངས་འགྲེལ་ལས། འདུ་བྱེད་ཁམས་དང་དོན་དམ་མཚན་ཉིད་དེ། །གཅིག་དང་ཐ་དད་བྲལ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན། །གཅིག་དང་ཐ་དད་ཉིད་དུ་གང་སེམས་པ། །དེ་དག་ཚུལ་མིན་ཡིད་བྱེད་ཞུགས་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པས། དོན་དམ་བློའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་དེ་བློའི་ཡུལ་དུ་བྱས་པས་ཚུལ་མིན་ཡིད་བྱེད་དུ་སོང་བའི་སྐྱོན་ཏེ། ཞི་བ་ལྷས། དོན་དམ་བློ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །བློ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པར་བརྗོད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་
Chinese
不超出这二者，以具有境和方便智慧双运的方式，开示修持大乘之道的，是大乘经的圣法。以具足小乘自宗的方便智慧二者的方式，开示修持小乘之道的，是小乘经的圣法。第二，有世俗谛和胜义谛两种。各自的定义是：名言量所量之境的主要对境，是显现之法。正智量所量之境的主要对境，是真如。安立二谛的定义是合理的。如《中观二谛论》所说：“如何显现唯此是，世俗，其余乃是另一者。” 即，《解深密经》中说：“行蕴界与胜义之体性，一与异性离戏之体性。谁人若思一与异性者，彼等即是入于非理作意。”这样说，胜义不是意识的对境，如果把不是意识对境的作为意识的对境，就会有陷入非理作意的过失。如寂天菩萨说：“胜义非是意境，意乃说为世俗。”因为这样说的缘故。这些
English
Not exceeding these two, the sacred Dharma of the Mahayana scriptures shows how to practice the Mahayana path through the union of the possessor of the field and skillful means and wisdom. The sacred Dharma of the Hinayana scriptures shows how to practice the Hinayana path through the possession of the two skillful means and wisdom of the Hinayana's own system. Secondly, there are two truths: the conventional truth and the ultimate truth. The definitions are as follows: The main object of the valid cognition of nominalists is the phenomenon of mere appearance. The main object of the valid cognition of knowledge is suchness. It is reasonable to establish the definition of the two truths. As it is said in the Madhyamaka Two Truths: "How it appears is only this, conventional, the other is another." Classification: There are two types: the explanation of the meaning of conventional truth and the explanation of the meaning of ultimate truth. First, conventional truth is the truth-grasping that is included in non-afflicted ignorance, and it is named so because of the meaning of grasping it as true. As it is said in the Introduction: "Because the nature of delusion obscures, it is conventional. Whatever is deceived by it and falsely appears as true, the Victorious One said is conventional truth. False things are conventional." Because it is said so. Second, the ultimate truth is that the nature of Dharma, suchness, appears to be the same as the basis of ultimate and truth, or the nature of Dharma, suchness, is the ultimate, unmade reality, so it is established as the ultimate truth. As it is said in the Madhyamaka Commentary: "The meaning is also that, and the supreme is also that, so it is called ultimate. That itself is true, so it is called the ultimate truth." If measured from the perspective of the state of mind of the Bodhisattva, or the perspective of the ultimate reality, the two truths are considered to be free from oneness and otherness, etc. Because it is said in the Samdhinirmocana Sutra that if either of the two is accepted, there are four faults. That is, the Samdhinirmocana Sutra says: "The aggregate realm and the nature of the ultimate, the nature of being free from one and other. Whoever thinks of one and other, they are engaged in inappropriate attention." Thus, the ultimate is not the object of the mind. If what is not the object of the mind is made the object of the mind, there will be the fault of falling into inappropriate attention. As Shantideva said: "The ultimate is not the object of the mind, the mind is said to be conventional." Because it is said so. These