Tibetan
ཟག་པའི་བདག་ཉིད། ཟག་པས་བཅིངས་པ། ཟག་པ་དང་འབྲེལ་བ། ཟག་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ། ཟག་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ། ཟག་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའོ། །བཞི་པ་ནི། ཐེག་ཆེན་དུ་རིགས་སད་པའི་གང་ཟག་གིས་ཉམས་ལེན་གྱི་གོ་རིམ་དུ་འདི་ལྟར་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་དགེ་སོགས་གསུམ་འཆད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། དེས་ཉམས་ལེན་གྱི་གཙོ་བོ་བླང་བྱ། དོར་བྱ། བཏང་སྙོམས་སུ་བཞག་བྱ་གསུམ་དུ་ངེས་པའི་ཕྱིར། དེའི་འོག་ཏུ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་མ་འདས་གཉིས་བཤད་དེ། དགེ་བ་བླང་བྱར་ཤེས་པའི་ཆེད་དུའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ཟག་པ་དང་བཅས་མ་བཅས་གཉིས་བཤད་དེ། འདས་ལམ་གྱི་སྤང་བྱ་དང་ངོ་བོ་ཤེས་པའི་ཆེད་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེའི་འོག་ཏུ་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་གཉིས་བཤད་དེ། མཉམ་རྗེས་གཉིས་ཀྱིས་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་རྟོགས་པའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེའི་འོག་ཏུ་ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཡོན་ཏན་གཉིས་བཤད་དེ། བདེན་གཉིས་རྟོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཡོན་ཏན་དེ་དག་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། སེམས་ཅན་ཀུན་མཆོག་ཉིད་སེམས་དང་། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྐབས་སུ་ཐེག་ཆེན་སྒྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ལ། མཚན་ཉིད། དབྱེ་བ། སོ་སོའི་རང་བཞིན། གྲངས་ངེས་དང་བཞི། དང་པོ་ནི། ཐེག་ཆེན་སྒྲུབ་པའི་ཐོབ་བྱ་མཐར་ཐུག་ཏུ་གྱུར་པའི་བླ་ན་མེད་ པའི་བྱང་ཆུབ། དབྱེ་ན། གནས་སྐབས་དང་། མཐར་ཐུག་གི་ཐེག་ཆེན་སྒྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་གཉིས། ༼གསུམ་པ། ༽དང་པོའི་མཚན་ཉིད། ཐེག་ཆེན་སྒྲུབ་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཐོབ་བྱར་གྱུར་པའི་ཡོན་ཏན། མཚན་གཞི། ཐེག་ཆེན་གྱི་ཚོགས་ལམ་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་ནས་རྒྱུན་མཐའི་བར་གྱི་སྤངས་རྟོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ལྟ་བུ། གཉིས་པ་མཐར་ཐུག་ལ། རང་དོན་ཆོས་སྐུ་དང་། གཞན་དོན་གཟུགས་སྐུ་གཉིས། དང་པོ་ལ། སེམས་ཆེན་པོ། སྤོང་བ་ཆེན་པོ། རྟོགས་པ་ཆེན་པོ་དང་གསུམ། དང་པོའི་མཚན་ཉིད། རང་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་གང་ཟག་སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་ནང་ནས་མཆོག་ཉིད་དུ་བྱེད་པའི་སངས་རྒྱས་སའི་སེམས་བསྐྱེད། མིང་ཙམ་མཐུན་པའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན། གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་སེམས་ཆེན་པོ་གཉིས། དང་པོ་ནི། ཐེག་ཆེན་སློབ་པའི་སེམས་བསྐྱེད། གཉིས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་སའི་སེམས་བསྐྱེད་མཐའ་དག་གོ །དེ་ལ་དབྱེ་ན་མདོ་ལས། རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་སེམས། རླབས་པོ་ཆེའི་སེམས། མི་སྒུལ་བའི་སེམས། ཕན་བདེའི་སེམས། དམིགས་པ་མེད་པའི་སེམས་དང་ལྔ་བཤད། གཉིས་པའི་མཚན་ཉིད། རང་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་གང་ཟག་སེམས
Chinese
是具有漏洞的自性，被漏洞束缚，与漏洞相关联，与漏洞紧随，与漏洞相符顺，从漏洞的因产生的。 第四，对于大乘中根性觉醒的人，是这样在修行的次第中开示的，也就是讲说善等三者的理由是存在的，因为由此可以确定修行的主要内容为应取、应舍、应置之不理三种。在那之后讲说超离世间与未超离世间二者，是为了了解善为应取。在那之后讲说具有漏洞与不具有漏洞二者，是为了了解超离之路的应断之物及其体性。在那之后讲说有为法与无为法二者，是因为通过俱生智与后得智可以证悟世俗谛与胜义谛。在那之后讲说共同与不共同的功德二者，是因为依赖于证悟二谛才能产生那些功德。 第三，在“一切有情皆殊胜心”等语境中，为了成办大乘，有四种：体性、分类、各自的自性、数量决定。第一，成办大乘所要获得的究竟是无上菩提。分类有：暂时的和究竟的成办大乘之事二者。（第三，）第一者的体性是：成为成办大乘的暂时所要获得的功德。例子：如大乘资粮道第二刹那至有边际之间的断证功德。第二究竟的，有自利法身和他利色身二者。第一者有：大心、大舍、大证悟三种。第一者的体性是：自相续具有的补特伽罗，在一切有情之中成为最殊胜的成佛之心。仅从名称相似的角度分类，有暂时和究竟的大心二者。第一是：学习大乘的发心。第二是：一切成佛的发心。对此，经中说有五种
English
It is the nature of having outflows, bound by outflows, related to outflows, following outflows, conforming to outflows, and arising from the cause of outflows. Fourth, for those whose faculties are awakened in the Mahayana, it is taught in this way in the order of practice, that is, there is a reason for explaining the three, such as virtue, because it determines the main content of practice as three: what should be taken, what should be abandoned, and what should be left indifferent. After that, the two, transcendence and non-transcendence of the world, are explained in order to understand virtue as something to be taken. After that, the two, with and without outflows, are explained in order to know the object to be abandoned and the nature of the path of transcendence. After that, the two, conditioned and unconditioned, are explained because the two, simultaneous and subsequent, are for realizing the conventional and ultimate truths. After that, the two, common and uncommon qualities, are explained because those qualities arise from relying on the realization of the two truths. Third, in the context of "all sentient beings are the supreme mind," etc., there are four things to do in order to accomplish the Mahayana: definition, division, individual nature, and numerical determination. First, the ultimate attainment of accomplishing the Mahayana is unsurpassed enlightenment. The divisions are: temporary and ultimate deeds for accomplishing the Mahayana. (Third,) The definition of the first is: the qualities that become the temporary attainment of accomplishing the Mahayana. Example: Like the qualities of abandonment and realization from the second moment of the Mahayana accumulation path to the end of the continuum. The second ultimate is: the Dharmakaya for one's own benefit and the Rupakaya for the benefit of others. The first has three: great mind, great renunciation, and great realization. The definition of the first is: the mind of enlightenment that makes the individual who possesses his own continuum the most supreme among all sentient beings. Divided from the perspective of mere similarity in name, there are two great minds, temporary and ultimate. The first is: the mind of enlightenment for learning the Mahayana. The second is: all minds of enlightenment for Buddhahood. There are five divisions according to the sutra: the mind like a vajra, the mind like a great wave, the immovable mind, the mind of benefit and happiness, and the mind without object. The definition of the second is: the mind of the individual who possesses his own continuum.