Tibetan
ད་པའི་སྐུ་གཟུགས་ཏེ། སྐུ་གསུམ་གྱི་དཔེ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུད་བླར། སངས་རྒྱས་པད་ངན་སྦྲང་རྩི་སྦྲང་མ་ལ། །སྦུན་ལ་སྙིང་ཡོད་མི་གཙང་ནང་ན་གསེར། །ས་ལ་གཏེར་དང་མྱུག་སོགས་འབྲས་ཆུང་དང་། །གོས་ཧྲུལ་ནང་ན་རྒྱལ་བའི་སྐུ་དང་ནི། །བུད་མེད་ངན་མའི་ལྟོ་ན་མི་བདག་དང་། །ས་ལ་རིན་ཆེན་གཟུགས་ཡོད་ཇི་ལྟ་བར། །གློ་བུར་ཉོན་མོངས་ དྲི་མས་བསྒྲིབས་པ་ཡི། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་དེ་བཞིན་ཁམས་འདི་གནས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཞར་བྱུང་དྲང་ངེས་ཀྱི་རྣམ་བཞག་ལ་དཔྱད་པ་ནི། སྤྱིར་བཤད་པ། དགོངས་ལྡེམ་དགོངས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ། གདུལ་བྱ་བསྟན་པ་ལ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་བཤད་པ་དང་གསུམ། དང་པོ་ལ། དྲང་ངེས་ངོས་བཟུང་བ། དེའི་མཚན་ཉིད། དབྱེ་བ་དང་གསུམ། དང་པོ་ནི། དཀོན་བརྩེགས་ལས། མདོ་གང་དག་ཀུན་རྫོབ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པར་བྱེད་པ་དེ་དག་ནི་དྲང་བའི་དོན་ཞེས་བྱའོ། །མདོ་གང་དག་དོན་དམ་སྟོན་པ་དེ་དག་ནི་ངེས་པའི་དོན་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། དྲང་ངེས་ཀྱི་ནང་ཚན་གང་ཞིག །ཀུན་རྫོབ་བརྗོད་བྱའི་གཙོ་བོར་སྟོན་པའི་རིགས་སུ་གནས་པའི་མདོ་དང་། དེ་གང་ཞིག །དོན་དམ་གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་གཙོ་བོར་སྟོན་པའི་རིགས་སུ་གནས་པའི་མདོ། གསུམ་པ་ནི། དྲང་ངེས་སོ་སོ་ལའང་དྲང་ངེས་ཀྱི་མདོ་གཉིས་གཉིས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། དགོངས་པ་ཅན་གྱི་མདོ། ལྡེམ་པོར་དགོངས་པའི་མདོ། དེ་གཉིས་ཀའི་ཁྱད་པར་བཤད་པ་དང་གསུམ། དང་པོ་ལ། མཉམ་པ་ཉིད་ལ་དགོངས་པའི་མདོ། དོན་གཞན་ལ་དགོངས་པའི་མདོ། དུས་གཞན་ལ་དགོངས་པའི་མདོ། གང་ཟག་གི་བསམ་པ་ལ་དགོངས་པའི་མདོ་དང་བཞི། དང་པོ་ནི། སངས་རྒྱས་ལ་བརྙས་པའི་གཉེན་པོར་མཉམ་པ་ཉིད་གསུམ་ལ་དགོངས་ནས་ང་ཉིད་སངས་རྒྱས་རྣམ་གཟིགས་སོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་མདོ་ལྟ་བུ། མཉམ་པ་ཉིད་གསུམ་ནི། རྒྱུ་ཚོགས་གཉིས་མཉམ་པ། འབྲས་བུ་ཆོས་སྐུ་མཉམ་པ། གཞན་དོན་ཕྲིན་ལས་མཉམ་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཆོས་ལ་བརྙས་པའི་གཉེན་པོར་དོན་གཞན་ལ་དགོངས་ནས། ཕ་དང་མ་ནི་གསད་བྱ་ཞིང་། །རྒྱལ་པོ་གཙང་སྦྲ་ཅན་གཉིས་དང་། །ཡུལ་འཁོར་འཁོར་དང་བཅས་བཅོམ་ན། །མི་དེ་དག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུ། གསུམ་པ་ནི། ལེ་ལོ་ཅན་འགའ་ཞིག་རྗེས་སུ་བཟུང་བའི་ཕྱིར་བདེ་བ་ཅན་དུ་སྐྱེ་བའི་སྨོན་ལམ་ཚིག་གཅིག་གིས་དེར་སྐྱེ་བར་གསུངས་པའི་མདོ་ལྟ་བུ། བཞི་པ་ནི། མཆོག་འཛིན་བཟློག་པའི་ཕྱིར་དུ་སྦྱིན་པ་ལ་སྨད་ནས་ཚུལ་ ཁྲིམས་ཀྱི་བསྔགས་པ་བརྗོད་པའི་མདོ་ལྟ་བུ་སྟེ། རྒྱན་ལས།
Chinese
如今的身体，是三身的例子。《宝性论》中说：佛如莲花恶臭蜂蜜蜂，糠秕有心不净内有金，地中宝藏苗等小果实，破衣之中有胜者身，恶妇腹中有君主，如地有宝像，如是突发烦恼垢所蔽，有情众生亦有如是界。如是说。顺便考察需抉择的了义不了义。总的说，有讲说密意、分别讲说隐义、讲说引导所化入门次第三种。初者，有确定了义不了义，彼之定义，分类三种。初者，《宝积经》中说：何等经说俗谛，彼等名为不了义。何等经说胜义，彼等名为了义。如是说。二者是，了义不了义的内涵中，何者是主要宣说世俗谛的部类的经典，以及何者是主要宣说胜义实相之义的部类的经典。三者是，了义不了义各自也有了义不了义的经典。二者是，有具密意的经典，有隐晦密意的经典，以及讲说二者差别三种。初者，有于平等性而说的经典，有于异义而说的经典，有于异时而说的经典，有于补特伽罗的想法而说的经典四种。初者，为了对治轻蔑佛，于三种平等性而说“我即是佛毗婆尸”的经典等。三种平等性是，因缘二者平等，果法身平等，利他事业平等。二者是，为了对治轻蔑法，于异义而说“应杀父母，以及国王洁净者二者，若摧毁国土连同眷属，则此人即得清净”等。三者是，为了接引某些懒惰者，以一句往生极乐世界的愿词而说能生于彼土的经典等。四者是，为了遮止执著殊胜，贬低布施而赞叹戒律的经典等。《庄严经论》中说：
English
The present body is an example of the three bodies. In the Uttaratantra, it says: "The Buddha is like a lotus, foul odor, honey, bee, husk with a heart, impurity with gold inside, treasure in the ground, sprouts, small fruits, a victor's body in ragged clothes, a ruler in the belly of a wicked woman, just as the earth has precious images, so it is with sentient beings obscured by sudden afflictive stains, they likewise possess this element." Thus it is said. Incidentally, examining the distinctions between definitive and provisional meanings: Generally speaking, there are three: explaining the intention, explaining the hidden intention in detail, and explaining the order of leading disciples into the teachings. The first has three parts: identifying the definitive and provisional meanings, their definitions, and their divisions. The first is: In the Ratnakuta Sutra, it says: "Those sutras that establish conventional truth are called provisional meaning. Those sutras that teach ultimate truth are called definitive meaning." Thus it is said. The second is: Among the contents of definitive and provisional meanings, which are the sutras that mainly teach the category of conventional truth, and which are the sutras that mainly teach the meaning of ultimate reality? The third is: Each of the definitive and provisional meanings also has definitive and provisional sutras. The second is: There are sutras with intention, sutras with hidden intention, and three explanations of the differences between the two. The first has four: sutras spoken with equality in mind, sutras spoken with a different meaning in mind, sutras spoken with a different time in mind, and sutras spoken with the thought of the individual in mind. The first is: To counteract contempt for the Buddha, the sutra that speaks of the three equalities, "I am the Buddha Vipashyin," and so on. The three equalities are: the equality of the two causes and conditions, the equality of the result, the Dharmakaya, and the equality of altruistic activity. The second is: To counteract contempt for the Dharma, the sutra that speaks of a different meaning, "One should kill one's parents, and the two pure kings, and if one destroys the country along with its retinue, then that person will become pure," and so on. The third is: To lead some lazy people, the sutra that says one can be born there with a single aspiration to be born in Sukhavati, and so on. The fourth is: To prevent clinging to superiority, the sutra that praises discipline by disparaging generosity, and so on. The Ornament of Sutras says: