Tibetan
ལྟ་བུར་ཤེས་ཀྱང་། ཡུལ་ཅན་གྱི་བློ་ལ་བདེན་འཛིན་གྱི་སྒྲོ་འདོགས་རང་ལམ་དུ་གཅོད་མི་ནུས་པའོ། །གསུམ་པ་ལ། ལམ་པ་གང་ཟག་གི་རྟེན་དང་། ཆོས་ཉིད་རིགས་ཀྱི་རྟེན་གཉིས། དང་པོ་ལ་ཡང་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། མདོ་ལས། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་། ཞེས་པ་ནས། ལྷའི་བུ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་ཕྲག་དུ་མས་གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །བཙུན་པ་རབ་འབྱོར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ལྟར་ཞེས་པ་ནས། འདི་ལེན་པར་བྱེད་པ་སུ་དག་འབྱུང་བར་འགྱུར། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་ཉན་ཐོས་ཆེན་པོ་དེ་དག་དང་ལྷའི་བུ་དེ་དག་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག །ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས། བདེན་པ་མཐོང་བའི་གང་ཟག་གམ། དགྲ་བཅོམ་པ་ཟག་པ་ཟད་པ། བསམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའམ། སྔོན་གྱི་རྒྱལ་བ་ལ་བྱ་བ་བྱས་པའི་དབང་དུ་བྱས་པས། སངས་རྒྱས་མང་པོ་ལ་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྱེད་པ་དག་གམ། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པའི་རིགས་ཀྱི་བུ། ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། མདོ་དང་པོ་ལ། གང་ཟག་དྲུག་བཤད་པའི་དང་པོ་ནི། བྱང་སེམས་སྦྱོར་ལམ་པ། གཉིས་པ་ནི། མཐོང་ལམ་སྐད་ཅིག་བཅོ་ལྔ་ལ་གནས་པའི་བྱང་སེམས། བར་པ་གསུམ་ནི། བཅུ་དྲུག་པ་ལམ་རྗེས་ཤེས་ཐོབ་པའི་བྱང་སེམས། དེ་ལ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། མཐོང་སྤང་མ་ལུས་པར་སྤངས་པའི་ཕྱིར། ཟག་པ་ཟད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཁམས་གསུམ་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཟད་པར་སྤངས་པའི་ཕྱིར། བསམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། མཐོང་ལམ་གྱི་རྟོགས་རིགས་རྫོགས་པར་ཐོབ་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་བྱང་སེམས་ཚོགས་ལམ་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གཟུང་བ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ནི་གཞན་དོན་དུ་མངོན་སུམ་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། རྟོགས་ཟིན་རྒྱུན་ལྡན་དུ་སྒོམ་པར་མི་བྱེད་པས་སྒོམ་ལམ་པ་དངོས་སུ་མ་བསྟན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་ཡང་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། མདོ་ལས། ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་པར་གཏོར་བའི་མེ་ཏོག་འདི་དག་ནི་བདག་གིས་སྔོན་ཆད་ལྷའི་གནས་ན་ཡང་ཡོད་པར་མ་མཐོང་སྟེ། མེ་ཏོག་ འདི་དག་ནི་སྤྲུལ་པའོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། སྤྲུལ་པའི་མེ་ཏོག་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་ཀྱང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡུལ་དུས་སོ་སོར་ངེས་པའི་སྐྱེ་བ་སྣང་བ་བཞིན་དུ། དྲི་མ་དང་བཅས་པའི་སེམས་འོད་གསལ་བའི་ཆོས་དབྱིངས་ཀྱང་གནས་སྐབས་སུ་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་བྱེད་པའི་དཔེའི་སྒོ་ནས་མཚོན་པའི་རྟེན་
Chinese
即使像这样理解，也不能断除有境之识对实有的执着之增益，使其自行消失。第三，道的所依是补特伽罗，以及法性类的所依两种。第一种又分两种，第一种是，经中说：此后，具寿舍利子等，乃至天子百千万俱胝对住持者善现说：尊者善现，如此般若波罗蜜多等，谁将受持？此后，具寿善现对那些大声闻和天子们说：具寿们，不退转的菩萨摩诃萨们，是见谛者，或是阿罗汉漏尽者，是心意圆满者，或是往昔已对胜者作过事者，权衡他们已在众多佛前种下善根，或是被善知识完全摄受的种姓之子。第二种是，在第一部经中，宣说了六种补特伽罗，第一种是，资粮道的菩萨。第二种是，安住于见道十五刹那的菩萨。中间三种是，第十六刹那获得道后智的菩萨。他被称为阿罗汉，因为他已断除所有见道所断之法。被称为漏尽者，因为他已断除三界的所有烦恼。被称为心意圆满者，因为他已圆满获得见道的证悟种类。后面的那些则显示了资粮道的菩萨。所取法无我是为了他利而显现证知的，而不是证悟后持续修习的，因此没有直接显示修道者。第二种又分两种，第一种是，经中说：诸天散下的这些花，我以前在天界也未曾见过，这些花是化现的。第二种是，虽然化现的花没有自性生，但就像在世俗谛中，显现为在不同的处所和时间有确定的生一样，有垢染的心光明法界，也以暂时作为修持所依之比喻来象征所依。
English
Even if understood in this way, the mind with an object cannot sever the imputation of clinging to truth, allowing it to disappear on its own. Third, there are two types of supports for the path: the support of a person and the support of the nature of reality. The first is further divided into two. The first is, as stated in the sutra: 'Then, the venerable Shariputra,' and so on, 'Many hundreds of thousands of billions of gods said to the steadfast Subhuti: Venerable Subhuti, this Prajnaparamita,' and so on, 'Who will take this up?' Then, the venerable Subhuti said to those great Shravakas and gods: Venerable ones, the irreversible Bodhisattva-Mahasattvas, those who have seen the truth, or the Arhats who have exhausted defilements, those whose minds are completely fulfilled, or those who have done deeds for the previous victors, considering that they have planted roots of virtue in front of many Buddhas, or sons of good families who are completely taken care of by spiritual friends.' The second is, in the first sutra, the first of the six persons explained is the Bodhisattva on the path of accumulation. The second is the Bodhisattva abiding in the fifteen moments of the path of seeing. The middle three are the Bodhisattva who obtains the subsequent knowledge of the path on the sixteenth moment. He is called an Arhat because he has abandoned all that is to be abandoned on the path of seeing. He is called one who has exhausted defilements because he has abandoned all the afflictions of the three realms. He is called one whose mind is completely fulfilled because he has completely obtained the types of realization of the path of seeing. The latter ones show the Bodhisattva on the path of accumulation. The selflessness of phenomena to be grasped is to be manifestly known for the sake of others, but it is not to be continuously meditated upon after realization, so the meditator on the path of meditation is not directly shown. The second is also divided into two. The first is, as stated in the sutra: 'These flowers scattered by the gods, I have never seen before even in the realm of the gods; these flowers are emanations.' The second is, although emanated flowers do not have inherent birth, just as in conventional truth, birth appears to be definite in different places and times, so too, the Dharmadhatu of the mind of clear light with defilements is also a support that temporarily serves as a basis for practice, symbolizing the support through the example.
Tibetan
རིགས་ཀྱི་ཁྱད་ཆོས་སོ། །ངག་དོན་ནི། ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་ཆོས་ཅན། རང་རྒྱལ་གྱི་ལམ་ཤེས་པའི་ལམ་ཤེས་ཡིན་ཏེ། གདུལ་བྱ་རང་རྒྱལ་གྱི་རིགས་ཅན་རྗེས་སུ་གཟུང་བའི་ཕྱིར་དུ། རང་རྒྱལ་ལམ་གྱི་དམིགས་རྣམ་གྱི་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་ནས། རྟོགས་རིགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཡར་ལྡན་དུ་བསྐྱེད་པ་ལ་མཁས་པའི་ཐེག་ཆེན་འཕགས་པའི་མཁྱེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ། ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་དང་། སྒོམ་ལམ་གཉིས། དང་པོ་ནི། བདེན་དང་བདེན་ལ་བཟོད་པ་དང་། ཞེས་པའི་སྐབས་སུ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་མཐོང་ལམ་ལ། ལུས་རྟེན། བསམ་པའི་རྟེན། བརྟེན་པ་མཐོང་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་དང་གསུམ། དང་པོ་ནི། རང་སྟོབས་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་འདོད་པའི་གླིང་གསུམ་དུ་སྐྱེ་སྟེ། དེ་རང་བཞིན་གྱིས་དབང་པོ་རྣོ་བའི་ཕྱིར། གཞན་སྟོབས་ཀྱིས་གཟུགས་ཀྱི་རྟེན་ལའང་དངོས་སུ་སྐྱེ་བ་ཡོད་དེ། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ཆོས་ཉན་པ་ལ་ལྷག་པའི་གཟུགས་ཀྱི་ལྷ་ལ་ལམ་ཤེས་ཀྱི་རྟོགས་པ་སྐྱེ་བར་བཤད་པའི་ཕྱིར། བསྡུ་ན། ཐེག་པ་རང་ལུགས་ཀྱི་ཆོས་མཆོག་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག་གོ ། གཉིས་པ་ནི། ཐེག་དམན་གྱི་མཐོང་ལམ་བསམ་གཏན་ས་དྲུག་གང་རུང་ལ་བརྟེན་ཅིང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སྙིང་རྗེ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་ཟིན་པའི་བསམ་གཏན་གྱི་དངོས་གཞིའི་སེམས་ལ་བརྟེན་ནས་གཙོ་བོར་ཐོབ་སྟེ། རྒྱན་ལས། བསམ་གཏན་བཞི་པ་ཤིན་ཏུ་དག་ཐོབ་ནས། །ཞེས་སོ། །དམིགས་བསལ་ལ་སྲིད་རྩེའི་སེམས་ལ་བརྟེན་པའང་ཡོད་དེ། སྦྱོར་ལམ་སྐད་ཅིག་ཐ་མའི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་སྲིད་རྩེའི་དངོས་གཞིའི་སྙོམས་འཇུག་གིས་སྡུག་བསྔལ་ཆོས་བཟོད་ཀྱི་ངོ་བོར་གྱུར་བའི་འགོག་སྙོམས་དངོས་ཀྱི་སེམས་རྟེན་བྱེད་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ། མཚན་ཉིད་དང་། དབྱེ་བ་གཉིས། དང་པོ་ནི། ཐེག་པ་རང་ལུགས་ཀྱི་སྦྱོར་ལམ་རྫོགས་རྗེས་སུ་བྱུང་ཞིང་། བདག་མེད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་བདེན་པ་མངོན་རྟོགས། གཉིས་པ་ལ། ཉན་ཐོས། རང་རྒྱལ། ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་གསུམ། དང་པོའི་མཚན་ཉིད། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བདེན་པ་མངོན་རྟོགས། གཉིས་པའི་མཚན་ཉིད། གཟུང་བ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཐེག་འབྲིང་གི་བདེན་པ་མངོན་རྟོགས། དབྱེ་ན། ཉན་རང་གཉིས་ཀ་ལ་ཤེས་བཟོད་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་ཡོད། གསུམ་པ་ལ། མཚན་ཉིད། དབྱེ་བ། སྐད་ཅིག་དུ་སྐྱེ་དཔྱད་པ། ལུང་ལས་བཤད་པའི་ཡོན་ཏན་དང་བཞི། དང་པོ་ནི། སྟོང་ཉིད་མངོན
Chinese
这是关于种姓的特征。词义是：大乘的见道，是声闻道的道，因为为了摄受具有声闻种姓的所化机，如实证悟声闻道的行相，并且善于增上证悟种姓的功德，所以是大乘圣者的智慧。第三部分包括：大乘的见道和修道两种。第一种是：在“真谛和真谛忍”的章节中，分为两种。第一种见道包括：身体所依、意念所依、以及所依见道的自性三种。第一种是：依靠自身的力量，可以在想要出生的三界中出生，因为它们天生根器敏锐。依靠他力，实际上也可以在色界的所依中出生，因为通过神通的力量，为了听闻如来宣讲的佛法，据说色界天人比其他天人更容易生起道之智的证悟。总而言之，是指安住于大乘自宗的殊胜正法中的补特伽罗。第二种是：小乘的见道依赖于六禅定地中的任何一个，并且主要依靠被大乘殊胜的慈悲所摄持的禅定正行之心而获得。《庄严经论》中说：“获得极清净的第四禅定后”。特殊情况是，也存在依赖于有顶天之心的情况，因为作为加行道最后刹那的自性，有顶天的正行等持可以作为苦法忍自性的灭尽定之真实心识的所依。 第三部分包括：定义和分类两种。第一种是：发生在大乘自宗的加行道圆满之后，并且是现量证悟无我的真谛现观。第二种包括：声闻、独觉、大乘的见道三种。第一种的定义：是现量证悟人无我的声闻的真谛现观。第二种的定义：是现量证悟所取法无我的中乘的真谛现观。分类上：声闻和独觉都有十六个刹那的智忍。第三种包括：定义、分类、刹那生起方式的分析、以及经中所说的功德四种。第一种是：现量证悟空性。
English
These are the characteristics of lineage. The meaning of the words is: the path of seeing of the Mahayana is the path of knowing of the Hearer's path, because in order to take hold of the trainees who have the lineage of Hearers, they realize the aspects of the Hearer's path as they are, and they are skilled in increasing the qualities of the realized lineage, therefore it is the wisdom of the Mahayana noble ones. The third part includes: the path of seeing of the Mahayana and the path of meditation, two types. The first is: in the section of "truth and acceptance of truth," there are two types. The first path of seeing includes: the physical basis, the mental basis, and the nature of the path of seeing that is relied upon, three types. The first is: by their own power, they can be born in the three realms where they want to be born, because they are naturally sharp-witted. By the power of others, they can also actually be born in the basis of form, because by the power of miraculous abilities, in order to listen to the Dharma preached by the Thus Gone One, it is said that the gods of form are more likely to generate the realization of the wisdom of the path than other gods. In short, it refers to the individuals who abide in the supreme Dharma of the Mahayana's own system. The second is: the path of seeing of the Lesser Vehicle relies on any of the six meditation grounds, and it is mainly obtained by relying on the mind of the actual basis of meditation that is seized by the special compassion of the Great Vehicle. As it says in the Ornament: "Having obtained the extremely pure fourth meditation." In special cases, there is also reliance on the mind of the peak of existence, because as the nature of the last moment of the path of application, the actual absorption of the peak of existence can serve as the basis for the actual mind of cessation that is the nature of the acceptance of suffering Dharma. Thirdly, there are two: definition and division. The first is: it occurs after the completion of the path of joining of one's own Mahayana system, and it is the direct realization of truth, which is the direct realization of selflessness. The second is: Hearer, Solitary Realizer, and the path of seeing of the Great Vehicle, three. The definition of the first: it is the direct realization of truth of the Hearer, which is the direct realization of the selflessness of the person. The definition of the second: it is the direct realization of truth of the Middle Vehicle, which is the direct realization of the selflessness of the object of grasping. In terms of division: both Hearers and Solitary Realizers have sixteen moments of knowledge and acceptance. The third includes: definition, division, analysis of the way moments arise, and the qualities spoken of in the scriptures, four. The first is: direct realization of emptiness.