Tibetan
ཚོགས་སུ་སྟོན་པ་སྟེ། དཀོན་མཆོག་སྒྲོན་མེའི་མདོ་ལས། དེ་དག་དཀོན་པར་ལྗོན་ཤིང་ཆེན་པོར་གྱུར། །སྨན་དང་མི་ཟད་རིན་ཆེན་གཏེར་རྣམས་དང་། །ཡིད་བཞིན་ནོར་བུར་འདོད་སྦྱིན་སྙིང་རྗེ་དང་། །ལམ་གོལ་ལོང་བ་རྣམས་ལ་ལམ་སྟོན་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་མཛད་པ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་སྟོན་པའི་སྤྲུལ་སྐུའོ། །རྒྱན་ལས། བཟོ་དང་སྐྱེ་དང་བྱང་ཆུབ་ཆེ། །མྱ་ངན་འདས་པ་རྟག་སྟོན་པས། །སངས་རྒྱས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་འདི་ནི། །རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཐབས་ཆེན་པོ། །ཞེས་སོ། །ཊཱི་ཀར། འགའ་ཞིག་ཏུ་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་སངས་རྒྱས་སུ་བཤད་པ་དང་། གསེར་འོད་དམ་པ་ལས་མ་ཡིན་པར་བཤད་པ་དང་། མདོ་འགའ་ཞིག་ཏུ་སངས་རྒྱས་མེད་པར་བཤད་པ་རྣམས་ནི་དྲང་དོན་དང་། གནས་སྐབས་ཀྱི་ངེས་དོན་དང་། མཐར་ཐུག་གི་ངེས་དོན་ཏེ། གསུངས་སོ། །དེའི་དོན་ནི། རིམ་པ་བཞིན་དུ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་འགྲོ་བའི་དོན་མཛད་པའི་སྐུ་ཡིན་པ་དང་། དོན་ལ་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ཀྱང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་དང་། དོན་དམ་པར་སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་ཞེས་ཐ་དད་དུ་མ་དམིགས་པའི་དོན་ནོ། །ངག་དོན་ནི། སྟོན་པ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ཆོས་ཅན། མཆོག་གི་སྤྲུལ་ པའི་སྐུ་ཡིན་ཏེ། གདུལ་བྱའི་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་བར་སྐུའི་བཀོད་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་འགྲོ་བའི་དོན་དངོས་སུ་མཛད་པའི་མཐར་ཐུག་གི་གཟུགས་སྐུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། གཞན་དག་ན་རེ། དེ་དག་གི །ཞེས་པའི་སྐབས་སུ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་སྐུའི་གྲངས་ངེས་ལ། གསུམ་དུ་འདོད་པའི་ལུགས། བཞིར་འདོད་པའི་ལུགས། འཐད་ཕྱོགས་ངོས་བཟུང་བ་དང་གསུམ། དང་པོ་ལ། སྒྲུབ་བྱེད་དང་། རྒྱན་འདིར་སྐུ་གསུམ་དུ་བསྟན་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ་ནི། སྐུ་གསུམ་གྱི་མདོ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སའི་སྙིང་པོ་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་སྐུ་དུ་མངའ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སའི་སྙིང་པོ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སྐུ་གསུམ་མངའ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་དང་། སྤྲུལ་པའི་སྐུའོ། །རིགས་ཀྱི་བུ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའོ། །སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྲུལ་པའི་སྐུའོ། །ཞེས་དང་། རྒྱུད་བླར། དེ་དབྱེ་ཟབ་དང་རྒྱ་ཆེ་དང་། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོའི་ཡོན་ཏན་གྱི།
Chinese
于众会中示现，如《宝灯经》所说：彼等稀有如大树，如药如无尽珍宝藏，如如意宝施所欲，具慈悲心，为迷途盲者指路。 第三，为于赡部洲示现十二行仪之化身。如《庄严经论》所说：以工艺、降生、大菩提，常示寂灭，此佛之化身，乃解脱之大方便。 टीका（注释）中说：有些地方说色身二者为佛，有些地方说非由《金光明经》而出，有些经中说无佛，这些都是不了义、暂时之义、究竟之义。如是说。其义是：次第而言，世俗谛中，色身二者是做利益有情之事的身；就意义而言，色身二者也是智慧的自性；胜义谛中，不执著佛与有情之差别。语词之义是：导师释迦牟尼佛，具有至上的化身，因为是究竟的色身，在所化众生的轮回中，以各种身之显现，真实地做着利益有情之事。 第三，其他人说：在“彼等”等语境中，有两种观点。第一，关于身的数量决定，有主张三种身的宗派，有主张四种身的宗派，以及确定合理之处三种。第一种，有论证和在此《庄严经论》中显示三种身的方式两种。第一种是：如《三身经》所说：菩萨地藏从座而起，向世尊如此禀告：世尊有几种身？世尊开示说：地藏，如来有三种身，即法身、报身、化身。善男子，如来身自性清净是法身，禅定清净是报身，行为清净是佛的化身。以及，《宝性论》中说：彼等之差别为深广，以及大自在之功德。
English
It is shown in the assembly. As it is said in the Sutra of the Jewel Lamp: Those rare ones become great trees, like medicine and inexhaustible treasure troves, like wish-fulfilling jewels bestowing desires, possessing compassion, and becoming guides for the lost and blind. Third, it is the emanation body that demonstrates the twelve deeds in Jambudvipa (the world). As it is said in the Ornament: Through crafts, birth, and great enlightenment, constantly showing nirvana, this emanation body of the Buddha is a great means of liberation. In the commentary (Tika), it says: In some places, it is said that the two form bodies are Buddhas, and in some places, it is said that they do not come from the Sutra of Golden Light, and in some sutras, it is said that there is no Buddha. These are all provisional meanings, temporary meanings, and ultimate meanings. Thus it is said. Its meaning is: In order, in the conventional truth, the two form bodies are the bodies that perform the benefit of sentient beings; in meaning, the two form bodies are also the nature of wisdom; in the ultimate truth, there is no distinction between Buddha and sentient beings. The meaning of the words is: The teacher Shakyamuni Buddha has the supreme emanation body because it is the ultimate form body that truly performs the benefit of sentient beings in the cycle of those to be tamed, through various manifestations of the body. Third, others say: In the context of "those," etc., there are two views. First, regarding the determination of the number of bodies, there is the school that asserts three bodies, the school that asserts four bodies, and the determination of what is reasonable, which are three. The first one has two aspects: the proof and the way the three bodies are shown in this Ornament. The first is: As it is said in the Sutra of the Three Bodies: The Bodhisattva Kshitigarbha rose from his seat and said to the Bhagavan: Bhagavan, how many bodies do you have? The Bhagavan replied: Kshitigarbha, the Tathagata has three bodies, namely the Dharmakaya, the Sambhogakaya, and the Nirmanakaya. Son of the lineage, the self-nature of the Tathagata's body is completely pure, which is the Dharmakaya. The complete purity of samadhi is the Sambhogakaya. The complete purity of conduct is the Nirmanakaya of the Buddha. And, in the Uttaratantra, it says: Their differences are deep and vast, and the qualities of the great self.
Tibetan
།ཆོས་ཀྱི་རབ་དབྱེ་རང་བཞིན་ལ། །སོགས་པའི་སྐུ་གསུམ་དག་གིས་འཇུག །ཅེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། སྐུ་གསུམ་པོ་རེ་རེ་ཡང་བསྟན་བཤད་གཉིས་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། ཐུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་ནི། ཞེས་པས་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུའི་ངོ་བོ་མདོར་བསྟན། ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་གང་དག །ཅེས་པའི་ཟག་མེད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ། བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་མཐུན་ཚད་མེད་དང་། །ཞེས་སོགས། མཚན་ནི་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་ལོངས་སྐུའི་ངོ་བོ་མདོར་བསྟན། དེའི་མཚན་དཔེའི་ཡོན་ཏན་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི། ཕྱག་ཞབས་འཁོར་ལོའི། ཞེས་སོགས། གང་གིས་སྲིད་པ་ཇི་སྲིད་བར། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་སྤྲུལ་སྐུའི་ངོ་བོ་མདོར་བསྟན། ཐུབ་པའི་སྤྲུལ་སྐུ་རྒྱུན་མི་ཆད། །ཅེས་པའི་ཕྲིན་ལས་རྒྱས་པར་འཆད་པ་ནི། དེ་བཞིན་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་འདིའི། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་བསྟན་གསུངས་ཏེ། འདི་ནི་འཕགས་པ་གྲོལ་སྡེའི་རྗེས་སུ་འབྲང་ནས་ མཁས་པ་གཡག་རོང་ཟུང་ལ་སོགས་པ་བཞེད་དོ། །གཉིས་པ་ལ། སྒྲུབ་བྱེད་དང་། རྒྱན་འདིར་སྐུ་བཞིར་བསྟན་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་མདོ་ལས། ཆོས་ལྔས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་བསྡུས་པ་ཡིན་ཏེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་དང་། མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི། སོ་སོར་རྟོག་པའི། བྱ་བ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་དོན་རྒྱན་དུ་འཆད་པ་ལ། དབྱིངས་ལ་གསུམ་དུ་ཡོད་ཚུལ་ནི། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་དབྱེ་བ། །རང་བཞིན་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་། །གཞན་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཡིན་ཏེ། །དང་པོ་གཉིས་པའི་རྟེན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །སློབ་དཔོན་གྱི་དགོངས་པ་ཡང་དེ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་བཞི་ཡིན་པས། ཞེས་དང་། དེ་ལྟར་སྐུ་དང་པོ་བསྟན་ནས་གཉིས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། ཞེས་དང་། དེ་ལྟར་སྐུ་གསུམ་པ་བསྟན་ནས་བཞི་པ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ། ཞེས་སོགས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གོང་དུ་བསྡུ་བ་འཆད་པའི་སྐབས་སུ་བསྟན་པ་ལྟར་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་མཁན་པོ་རྣམ་སྣང་མཛད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་ནས་མཁས་པ་མང་པོ་བཞེད་དོ། །གསུམ་པ་ལ། ཐ་སྙད་རྣམ་འཇོག་དང་། དོན་གནས་ཚོད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། སྐུ་བཞིར་གྲངས་ངེས་པ་འཐད་དེ། རང་དོན་ཆོས་སྐུ་ལ་སྤངས་རྟོགས་གཉིས། གཞན་དོན་གཟུགས་སྐུ་ལ་ལོངས་སྤྲུལ་གཉིས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གསུམ་དུ་ངེས་པ་འཐད་དེ། ཆོས་སྐུ་ལ་གློ་བུར
Chinese
以法的殊胜差别，以自性等三身而摄持。如是。第二，此三身也各自以教说二门来开示，如“佛陀的自性身是”以这句简要开示自性身的体性。“无漏之法凡所有”以这句广说无漏的功德，如“菩提分顺无量等”。“相为三十二”等句，简要开示报身之体性。广说其相好的功德是“手足法轮”等。 “以何存在于有际”等句，简要开示化身之体性。“佛陀的化身恒不断”以这句广说事业是“如是轮回有际此”等句来开示讲述。此乃追随圣者解脱军的观点， 智者雅隆宗等也是如此主张。第二方面，有立宗和此论典中开示四身之理两种。第一方面，如《佛地经》中说：“以五法总摄佛地，何为五？即法界极清净，如镜之智，平等性，妙观察，成所作智。”等等，在论典中阐释其义，其中法界有三种体性的方式是：“诸佛之身差别分，自性圆满受用身，另者化身是，初二之所依。”如是。阿阇黎的意旨也是如此，即以自性身等差别分为四种相。如是说：“如是开示第一身之后，第二是法身。”以及“如是开示第三身之后，第四是化身。”等语。第二方面，如前在讲述总摄时所开示的那样。此乃追随堪布毗卢遮那的观点，众多智者也是如此主张。第三方面，有词语的安立和就意义存在限度而说的两种。第一方面，确定四身之数量是合理的，因为就自利而言，法身有断证二者，就他利而言，色身有报化二者。第二方面，确定为三是合理的，因为法身有暂
English
Through the excellent distinctions of Dharma, it is embraced by the three bodies, such as the Svabhavikakaya (self-nature body). Thus it is. Secondly, each of these three bodies is also shown through the two doors of teaching and explanation. For example, "The Svabhavikakaya of the Buddha is" - this briefly shows the nature of the Svabhavikakaya. "Whatever faultless Dharmas there are" - this extensively explains the qualities of faultlessness, such as "Bodhi- पक्ष (bodhi pakṣa, bodhi-paksha, aspects of enlightenment) and immeasurable qualities." "The marks are thirty-two" and so on, briefly showing the nature of the Sambhogakaya (enjoyment body). The extensive explanation of its qualities of marks and signs is "Hands and feet with wheels" and so on. "By whatever exists as long as Samsara" and so on, briefly showing the nature of the Nirmanakaya (emanation body). "The Nirmanakaya of the Buddha is continuous" - this extensively explains the activity as "Likewise, as long as this Samsara exists" and so on, teaching and explaining. This follows the view of the venerable Drol-de (Vimuktisena), and scholars like Yak Rong Zung also assert this. Secondly, there are two aspects: the establishment and the way of showing the four bodies in this treatise. Firstly, as it is said in the Sutra of the Buddha-bhumi (Buddha Ground Sutra): "The Buddha-bhumi is summarized by five Dharmas. What are the five? They are the extremely pure Dharmadhatu, the mirror-like wisdom, the equality, the discriminating, and the accomplishing wisdom." And so on, explaining its meaning in the treatise. Among them, the way in which the Dharmadhatu has three natures is: "The division of the bodies of the Buddhas, the Svabhavikakaya and the complete enjoyment body, and the other is the Nirmanakaya, which is the basis of the first two." Thus it is. The intention of the Acharya (teacher) is also the same, that is, it has four aspects with the distinction of the Svabhavikakaya and so on. As it is said: "Thus, after showing the first body, the second is the Dharmakaya." And "Thus, after showing the third body, the fourth is the Nirmanakaya." and so on. Secondly, it is as shown above when explaining the summary. This follows the view of Khenpo Vairochana, and many scholars also assert this. Thirdly, there are two aspects: the establishment of terms and what is said in terms of the limit of the meaning. Firstly, it is reasonable to determine the number of bodies as four, because for one's own benefit, the Dharmakaya has the two aspects of abandonment and realization, and for the benefit of others, the Rupakaya (form body) has the two aspects of enjoyment and emanation. Secondly, it is reasonable to determine it as three, because the Dharmakaya has the adventitious