Tibetan
་པ་ཟག་མེད་གཉིས་ཡོད་པའོ། །ཁ་ཅིག་མང་བར་འཆད་དེ་རོ་མྱང་མཚུངས་ལྡན་གསུམ་ཡོད་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། རྟོག་མེད་བསམ་གཏན་ཁྱད་པར་ཅན། །རྣམ་གསུམ་ བདེ་མིན་སྡུག་བསྔལ་མིན། །དེ་ནི་ཚངས་ཆེན་འབྲས་བུ་ཅན། །ཞེས་པ་སྟེ། བསམ་གཏན་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ངོ་བོ། བསམ་གཏན་དང་པོའི་རྟོག་པ་མེད་པ་ལས་ཆགས་བྲལ་གྱི་སྤྱོད་པ་ཙམ་གྱིས་བཞག་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་རྣམ་པ་གསུམ་ཡོད་དེ། རོ་དག་ཟག་མེད་གསུམ་ཡོད་པའོ། །ཚོར་བ་དང་བཅས་ཏེ། བདེ་མིན་སྡུག་མིན་གྱི་བཏང་སྙོམས་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་ཤིང་། འབྲས་བུ་དང་བཅས་ཏེ། ཚངས་ཆེན་དུ་སྐྱེ་བའི་འབྲས་བུ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབྱེ་བ་ལ། གསུམ་དུ་དབྱེ་བ་དང་། བཞིར་དབྱེ་བ་གཉིས། དང་པོ་ནི། མན་ཆད་རྟོག་དཔྱོད་བཅས་པ་ཡི། །ཏིང་འཛིན་ཡན་ཆད་གཉིས་ཀ་མེད། །མཚན་མེད་ཞི་བའི་རྣམ་པ་དང་། །སྟོང་ཉིད་བདག་མེད་སྟོང་ཉིད་དུ། །འཇུག་པའོ་སྨོན་པ་མེད་པ་ནི། །དེ་ལས་གཞན་བདེན་རྣམ་པ་དང་། །དག་དང་དྲི་མ་མེད་དེ་དག །དྲི་མེད་རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ་མོ། །སྟོང་ཉིད་སྟོང་ཉིད་ཅེས་ལ་སོགས། །གཞན་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་མོ། །གཉིས་ནི་སྟོང་དང་མི་རྟག་པར། །མི་སློབ་པ་ལ་དམིགས་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་སྟེ། བསམ་གཏན་ཁྱད་པར་ཅན་མན་ཆད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་རྟོག་དཔྱོད་དང་བཅས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡན་ཆད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་གཉིས་ཀ་མེད་པའོ། །མཚན་མ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྣམ་པ་མྱང་འདས་ལ་ཞི་བའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་དམིགས། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དམིགས་པ། བདག་མེད་པ་དང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ལ་འཇུག །སྨོན་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དམིགས་པ། སྟོང་པ་དེ་ལས་གཞན་པའི་མི་རྟག་པ་སོགས་བདེན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ལ་དམིགས། ཏིང་འཛིན་ཕྲ་མོ་གཉིས་ཡོད་དེ། དག་པ་དང་དྲི་མ་མེད་པའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་དུ་ཡོད་དེ། དྲི་མ་མེད་པ། སྨོན་མེད། མཚན་མ་མེད་པ་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་སོགས་གསུམ་ཡོད་དེ། དང་པོ་གཉིས་ཀྱི་དམིགས་པ་ཡོད་དེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་མི་སློབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྟོང་པར་དམིགས། ཕྱི་མས་ནི་མི་སློབ་པའི་སྨོན་མེད་ལ་མི་རྟག་པར་དམིགས་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། མཚན་མ་མེད་པ་མཚན་མེད་ནི། །ཞི་བར་མ་བརྟགས་ཟད་པ་ལ། །ཟག་བཅས་མི་ནང་མི་གཡོ་ལ། །ཉེར་བསྡོགས་བདུན་ ནི་མ་གཏོགས་སོ། །ཞེས་པ་སྟེ། མཚན་མ་མེད་པ་མཚན་མ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ
Chinese
也有两种无漏的。有些人解释说有更多，有三种味道、品尝、相应。第三种是：无分别的殊胜禅定，三种 非乐非苦。那是大梵天的果。这是说，殊胜禅定的自性，是因为从初禅的无分别中，仅仅以离欲的行为而安立。它有三种相：有三种味道清净无漏。与感受相应，与非乐非苦的舍受相应，与果相应，因为是大梵天出生的果。第三，关于等持的分类，有两种
English
There are also two that are without outflows. Some explain that there are more, there are three tastes, savoring, corresponding. The third is: The special meditative concentration without thought, three Neither pleasure nor pain. That is the fruit of the Great Brahma. This is to say, the nature of the special meditative concentration, because from the absence of thought in the first dhyana, it is established only by the conduct of detachment. It has three aspects: there are three tastes, pure and without outflows. Corresponding with feeling, corresponding with equanimity that is neither pleasure nor pain, corresponding with fruit, because it is the fruit of being born in the Great Brahma. Third, regarding the classification of samadhi, there are two classifications: divided into three and divided into four. The first is: The lower ones have investigation and analysis, the samadhi of the upper ones has neither. The aspect of the signless peace, and in emptiness, selflessness, emptiness, entering into the desirelessness is, other than that is the aspect of truth, purity and stainlessness are pure, stainlessness is the three doors of liberation. Emptiness, emptiness, and so on, there are also three samadhis. The second is emptiness and impermanence, are the objects of the non-learner. This is to say, the samadhi of the lower part of the special meditative concentration has investigation and analysis, and the samadhi of the upper part has neither. The aspect of the signless samadhi, takes nirvana as the object with the aspect of peace. The object of the samadhi of emptiness, enters into the aspect of selflessness and emptiness. The object of the samadhi of desirelessness, takes the true aspects such as impermanence other than emptiness as the object. There are two subtle samadhis, namely purity and stainlessness. There are three samadhis, because stainlessness, desirelessness, and signlessness will become the three doors of liberation. Emptiness, emptiness, etc. there are three, the first two have objects, emptiness takes emptiness as the object for the samadhi of the non-learner, and the latter takes impermanence as the object for the desirelessness of the non-learner. The third is: Signless, signless is, for the cessation of the unexamined peace, with outflows, non-internal, non-wavering, except for the seven proximities. This is to say, the samadhi of signless, signless is
Tibetan
ས་མི་སློབ་པའི་ཞི་བར་མ་བརྟགས་པའི་ཟད་པ་སོ་སོར་བརྟགས་མིན་གྱི་འགོག་པ་ལ་དམིགས། ཏིང་ངེ་འཛིན་གཞན་རྣམས་ཟག་པ་དང་བཅས་ཏེ་མ་སྤངས་པའོ། །རྟེན་ཡོད་དེ། མིའི་ནང་དུ་དགྲ་བཅོམ་མི་གཡོ་བའི་ཆོས་ཅན་ལས་སྐྱེ་བས་སོ། །དེ་ནི་ས་བཅུ་གཅིག་ལ་བརྟེན་ཏེ། ཉེར་བསྡོགས་ཕྱི་མ་བདུན་མ་གཏོགས་པ་འདོད་པ་ནས་སྲིད་རྩེའི་བར་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། དགེ་བའི་བསམ་གཏན་དང་པོ་ནི། །བདེ་འགྱུར་ཏིང་འཛིན་སྒོམ་པ་ཡིན། །མིག་གི་མངོན་ཤེས་མཐོང་གྱུར་འདོད། །སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བློ་དབྱེར་འགྱུར། །རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་བསམ་གཏན་མཐའི། །གང་ཡིན་དེ་དག་ཟག་ཟད་སྒོམ། །ཞེས་པ་སྟེ། གཞན་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་ཡོད་དེ་དགེ་བ་སྟེ་དག་པ་བ་དང་། ཟག་མེད་ཀྱི་བསམ་གཏན་དང་པོ་བདེ་བར་འགྱུར་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པ་དང་། མིག་གི་མངོན་ཤེས་མཐོང་གྱུར་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་འདོད་པ་དང་ཁམས་གསུམ་གྱི་སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་བློ་དབྱེར་བ་སྟེ། འཕེལ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་པས་སོ། །བསམ་གཏན་གྱི་མཐའ་མ་བཞི་ལ་བརྟེན་པའི་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ཡིན་པ་དེ། ཟག་པ་ཟད་པར་འགྱུར་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོོམ་པ་ཡིན་ཏེ། ཁམས་གསུམ་གྱི་སྒྲིབ་པའི་དངོས་གཉེན་ཡིན་པས་སོ། །བཞི་པ་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་ཡོན་ཏན་ལ། ཚད་མེད། རྣམ་ཐར། ཟིལ་གནོན། ཟད་པར། ཐོབ་ཚུལ་དང་ལྔ། དང་པོ་ནི། ཚད་མེད་པ་ནི་བཞི་ཡིན་ནོ། །གནོད་སེམས་ལ་སོགས་གཉེན་པོའི་ཕྱིར། །ཞེ་སྡང་མེད་བྱམས་སྙིང་རྗེ་ཡང་། །ཡིད་བདེ་བ་ནི་དགའ་བ་ཡིན། །བཏང་སྙོམས་མ་ཆགས་རྣམ་པ་ནི། །ཀྱེ་མ་བདེར་འགྱུར་སྡུག་བསྔལ་དང་། །དགའ་འགྱུར་སེམས་ཅན་རྣམས་སྙམ་པ། །སྤྱོད་ཡུལ་འདོད་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས། །དགའ་བ་བསམ་གཏན་གཉིས་ན་ཡོད། །གཞན་གྱི་དྲུག་ན་ཁ་ཅིག་ལྔ། །དེ་ཡི་མི་སྤོང་མི་དག་གི །ནང་དུ་བསྐྱེད་དོ་ངེས་གསུམ་ལྡན། །ཞེས་པ་སྟེ། ཚད་མེད་པའི་ཡོན་ཏན་བཞི་ཡོད་དེ། བྱམས་པ། སྙིང་རྗེ། དགའ་བ། བཏང་སྙོམས་བཞི་ཡོད་པའི་ཕྱིར། བྱེད་ལས་ཡོད་དེ། གནོད་སེམས། རྣམ་འཚེ། མི་ དགའ་བ། འདོད་ཆགས་ཀྱི་གཉེན་པོ་བྱེད་པའི་ཕྱིར། ངོ་བོ་ཡོད་དེ། ཞེ་སྡང་གིས་དབེན་པའོ། །རྣམ་པ་ཡོད་དེ། ཀྱེ་མ་སེམས་ཅན་རྣམས་བདེ་བར་འགྱུར་ན་སྙམ་པ་དེ་ཡིན་པས་སོ། །སྙིང་རྗེ་ནི་ཞེ་སྡང་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ན་སྙམ་པ་དེའོ། །དགའ་བ་ནི་ཡིད་བདེ་བ་སྟེ། སེམས་ཅན་རྣམས་དགའ་བར་གྱུར་ན་སྙམ་པ་དེ
Chinese
以不学之寂止，未观察之尽灭，各别观察非择灭为对境。其他等持皆为有漏且未断除。有所依，因其于人中，从阿罗汉不动之法性中产生。此依赖于十一地，除了后七近分之外，依赖于欲界至有顶之间。第二，善之初禅是，乐变等持修习之。眼之现量识见欲见。从结合所生智慧分别变。金刚喻定之边际，何者彼等漏尽修。如是说。另有三种等持，即善，亦即清净者，以及无漏之初禅变为快乐之等持修习，以及欲眼之现量识见之等持，以及三界结合所生之功德等智慧分别，即增长之等持。依赖于四禅定之边际之金刚喻定何者，是漏尽之等持修习，因其为三界之障碍之真实对治。第四，依赖于彼之功德有，无量，解脱，胜伏，尽灭，获得方式等五。第一是，无量是四也。为害心等对治之故。无嗔慈悲亦，意乐是喜。舍离无贪之相是，嗟，愿乐变痛苦与，喜变有情等念。行境欲之有情等。喜乐在二禅中。其他在六，某些在五。彼之不舍不净之，内中生起定三具。如是说。无量之功德有四，慈爱，悲悯，喜悦，舍离四者之故。有作用，因其为害心，恼害，不 喜悦，贪欲之对治。有自性，即远离嗔恨。有相，即嗟，愿有情众生变得快乐之念。悲悯是无嗔恨之自性，即愿离痛苦之念。喜悦是意乐，即愿有情众生变得快乐之念
English
It focuses on the cessation of non-discrimination, which is the cessation of the unexamined in the peace of the non-learner, and the separate examination. Other samādhis are with outflows and have not been abandoned. It has a basis, because it arises in humans from the Dharma nature of the Arhat who does not waver. This relies on the eleven grounds, except for the latter seven near-divisions, it relies on the desire realm up to the peak of existence. Second, the first dhyana of virtue is: The samādhi of becoming happy is cultivated. The manifest consciousness of the eye is desired to be seen. Wisdom arising from combination changes separately. The edge of the Vajra-like samādhi, whatever those are, cultivate the exhaustion of outflows. Thus it is said. Furthermore, there are three samādhis, namely virtue, that is, the pure one, and the cultivation of the samādhi of the first dhyana without outflows becoming happiness, and the samādhi of desiring the manifest consciousness of the eye to be seen, and the qualities arising from the combination of the three realms, etc., are separately changed by wisdom, that is, the samādhi of increase. Whatever the Vajra-like samādhi that relies on the edge of the four dhyanas is, it is the cultivation of the samādhi that exhausts outflows, because it is the real antidote to the obscurations of the three realms. Fourth, the qualities that rely on that include: immeasurable, liberation, subjugation, exhaustion, and the way of attainment, etc., five. The first is: Immeasurable is four. For the sake of the antidote to harmful thoughts, etc. Loving-kindness without hatred, joy is mental pleasure. The aspect of equanimity without attachment is: Alas, may sentient beings change to happiness, suffering, and joy, etc. The objects of practice are sentient beings who desire. Joy is in the second dhyana. Others are in the sixth, some in the fifth. It does not abandon impurity, and within it arises with three certainties. Thus it is said. The qualities of immeasurable are four, because there are four: loving-kindness, compassion, joy, and equanimity. There is a function, because it is the antidote to harmful thoughts, harm, un- joy, and desire. There is a nature, that is, being devoid of hatred. There is an aspect, that is, alas, the thought that may all sentient beings become happy. Compassion is the nature of being without hatred, that is, the thought that may they be separated from suffering. Joy is mental pleasure, that is, the thought that may all sentient beings become happy.