Tibetan
་བྱ་སྟེ། ཕྱིས་ཀྱི་མཛོད་འཆད་པ་པོ་རྣམས་མགྲིན་གཅིག་ཏུ། དབྱར་གྱི་ཟླ་བ་གཉིས་པ་ཡི། །ཐ་མའི་ཚེས་དགུ་ནས་མཚན་རིང་། །དགུན་རྣམས་ཀྱི་ནི་བཞི་པ་ལ། །ཐུང་ངུ་འགྱུར་རོ་ཉིན་མོ་ལྡོག །ཅེས་པ་འདིས་སྟོན་དཔྱིད་ཉིན་མཚན་ཆ་མཉམ་པ་དངོས་སུ་བསྟན་ནས་དབྱར་དགུན་གྱི་ཉི་ལྡོག་ཤུགས་ལ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། ཚིག་རྐང་དང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་སྟོན་མཉམ་ལས་ཐུང་དུ་འགྱུར་བ་དང་། རྐང་པ་ཕྱི་མ་གཉིས་ཀྱིས་དཔྱིད་མཉམ་ལས་རིང་དུ་འགྱུར་བའི་མཚམས་སྟོན་བྱེད་ཀྱི་གཞུང་ཡིན་གྱི་བགྲོད་མཐའ་ལས་རིང་ཐུང་དུ་འགྱུར་བའི་ཚིགས་སྟོན་བྱེད་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་ན་མར་ངོ་སྔོན་འགྲོའི་འགོ་ཅན་ནས་ལོ་འགོ་བཟུང་ནས་དུས་ཚིགས་ལ་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བའི་དབྱར་ཟླ་གཉིས་པ་སྟོན་ར་ཧོར་ཟླ་བརྒྱད་པ་ལ་སྟོན་མཉམ་དང་། དགུན་ཟླ་བཞི་པ་དཔྱིད་ར་ཧོར་ཟླ་གཉིས་པའི་ཚེས་བརྒྱད་ལ་དཔྱིད་ཉིན་མཚན་མཉམ་པ་ཡིན་ཟེར་རོ། །དེ་མི་འཐད་དེ། གདགས་པ་དང་གཞག་པ་ལས། དཔྱིད་ཟླ་ར་བའི་ཡར་གྱི་ངོའི་ཚེས་བརྒྱད་ལ་མཚན་མོ་ནི་ཡུད་ཙམ་བཅོ་བརྒྱད། ཉིན་མོ་ནི་ཡུད་ཙམ་བཅུ་གཉིས་ཡོད་དོ། །ཚེས་དགུ་ཕན་ཆད་ནི་མཚན་མོ་ནི་འབྲིད། ཉིན་མོ་ནི་སྐྱེ་སྟེ། ཞེས་དང་། དེར་མ་ཟད་རྒྱལ་སྲས་མ་ལས་ཀྱང་། སྟོན་ར་ཡར་ངོའི་ཚེས་བརྒྱད་ཀྱི་ཉིན་ཡུད་ཙམ་བཅོ་བརྒྱད། མཚན་བཅུ་གཉིས་ཡོད་པར་བཤད་གསུངས། དེ་ལྟར་ན་དེ་དག་དང་རགས་པ་ཙམ་ཡང་མ་འགྲིག་སྟེ་བགྲོད་མཐའ་གཉིས་དང་མཉམ་པ་གཉིས་གོ་ལོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་འཐད་ཕྱོགས་གང་ཞེ་ན། དུས་ཚིགས་ལ་གསུམ་དུ་བྱས་པའི་དབྱར་ཟླ་བཞིའི་ནང་ནས་དབྱར་ཟླ་གཉིས་པའི་ཐ་མ་ལ་དབྱར་ཉི་དང་། དགུན་ཟླ་བཞིའི་ནང་ནས་ཟླ་བ་བཞི་པའི་ཐ་མ་ལ་དགུན་ཉི་ལྡོག་པ་དང་། ཐ་མའི་དོན་ཡང་འགྲེལ་བཤད་རྣམས་ཀྱི་མར་ངོ་སྔོན་འགྲོའི་དབང་དུ་བྱས་ ཏེ་ཟླ་བ་དེའི་ཕྱོགས་ཐ་མ་ཡར་ངོ་ལ་མཛད་པ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱས་ནས། ཟླ་བ་སོ་སོ་དང་སྦྱོར་བའི་ཚེ་དེང་སང་བ་རྣམས་དང་བསྟུན་ན་སྨིན་དྲུག་མའི་ཕྱེད་ཕྱི་མ་མགོ་ཟླ་ནས་ལོ་འགོ་བཟུང་ནས་དཔྱིད་ར་ཧོར་ཟླ་གཉིས་པའི་ཚེས་བརྒྱད་ལ་དགུན་ཉི་དང་། སྟོན་ར་ཧོར་ཟླ་བརྒྱད་པའི་ཚེས་བརྒྱད་ལ་དབྱར་ཉི་ལྡོག་པར་བཞེད་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱལ་པོའི་སྲས་ཀྱིས། དབྱར་གྱི་ཟླ་བ་གཉིས་པ་ཡི། །ཐ་མའི་ཚེས་དགུ་ནས་མཚན་རིང་། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་དབྱར་གྱི་ཟླ་བ་ནི། དབྱར་ཟླ་འབྲིང་པོའི་ཉ་ནས་སྟོན་ཟླ་ཐ་ཆུང་ཉའི་བར་བཞི་ཡིན་ལ་ཟླ་བ་ཐམས་ཅད་ནི་མར་གྱི་ངོ་སྔ་སྟེ། དེ་ལ་སྟོན་ཟླ་ར་བ་ཡར་གྱི་ཚེས་
Chinese
因此，后来的《俱舍论》讲解者们一致认为：“夏季第二个月的末尾初九开始夜晚变长，冬季的第四个月，白昼变短夜晚变长。”这表明了秋分和春分昼夜平分，并暗示了夏至和冬至。前两句诗表明了从秋分开始变短，后两句表明了从春分开始变长，这是指示分界线的经文，而不是指示从顶点开始变长变短的时刻。例如，从上弦月开始算作一年之初，将季节分为三个部分，即夏季第二个月和秋季的rahula（罗睺）第八个月是秋分，冬季第四个月和春季的rahula（罗睺）第二个月的初八是春分昼夜平分。这是不合理的，因为在《设定》和《安立》中说：“春季第一个月的初八，夜晚是十八yudtsam（须臾），白天是十二yudtsam（须臾）。初九之后，夜晚缩短，白天增长。”不仅如此，《王子经》中也说：“秋季第一个月的初八，白天是十八yudtsam（须臾），夜晚是十二。”这样一来，这些说法甚至连粗略的程度都不一致，因为两个顶点和两个平分点都被颠倒了。那么，合理的观点是什么呢？在将季节分为三个部分的夏季四个月中，夏季第二个月的末尾是夏至，冬季四个月中第四个月的末尾是冬至。末尾的含义也应理解为，根据注释中的上弦月在前，将该月的最后一部分视为上弦月。在将每个月与现在的人们相对应时，如果从昴星团的后半部分开始算作一年之初，那么春季rahula（罗睺）第二个月的初八是冬至，秋季rahula（罗睺）第八个月的初八是夏至。王子说：“夏季第二个月的末尾初九开始夜晚变长。”夏季的月份是从夏季中月的月末到秋季小月的月末，共有四个月，所有的月份都是上弦月在前。因此，秋季第一个月的上弦月
English
Therefore, later commentators on the Abhidharmakośa unanimously stated: "From the ninth day of the end of the second summer month, the nights become longer. In the fourth of the winter months, the days become shorter and the nights longer." This directly indicates the equinoxes of autumn and spring, and implicitly indicates the solstices of summer and winter. The first two lines of the verse indicate that it becomes shorter from the autumnal equinox, and the latter two lines indicate the boundary from which it becomes longer from the vernal equinox. This is a text indicating the boundary, not indicating the moment when it becomes longer or shorter from the extreme point. For example, starting the year from the beginning of the waxing moon, dividing the seasons into three parts, the second summer month and the eighth rahula month of autumn are the autumnal equinox, and the eighth day of the fourth winter month and the second rahula month of spring is the vernal equinox. This is unreasonable, because in the 'Establishment' and 'Placement' it says: "On the eighth day of the waxing moon of the first spring month, the night is eighteen yudtsams, and the day is twelve yudtsams. From the ninth day onwards, the night decreases and the day increases." Moreover, in the 'Prince Sutra' it is said: "On the eighth day of the waxing moon of the first autumn month, the day is eighteen yudtsams, and the night is twelve." In this way, these statements do not even roughly agree, because the two extremes and the two equinoxes are reversed. So, what is the reasonable view? Among the four summer months divided into three seasons, the end of the second summer month is the summer solstice, and the end of the fourth month among the four winter months is the winter solstice. The meaning of 'end' should also be understood as, according to the commentaries, with the waxing moon preceding, the last part of that month is considered the waxing moon. When matching each month with the people of today, if the year is counted from the latter half of the Pleiades, the eighth day of the second spring rahula month is the winter solstice, and the eighth day of the eighth autumn rahula month is the summer solstice. The prince said: "From the ninth day of the end of the second summer month, the nights become longer." The summer months are four months from the end of the middle summer month to the end of the small autumn month, and all the months are with the waxing moon preceding. Therefore, the waxing moon of the first autumn month
Tibetan
དགུ་ནས་མཚན་མོ་རིང་བར་འགྱུར་རོ། །དགུན་རྣམས་ཀྱི་ནི་བཞི་པ་ལ། །ཐུང་ངུར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་དགུན་གྱི་ཟླ་བ་ནི་སྟོན་ཟླ་ཐ་ཆུང་གི་ཉ་ནས་དཔྱིད་ཟླ་ར་བ་ཉའི་བར་བཞི་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་དཔྱིད་ཟླ་ར་བ་ཡར་གྱི་ཚེས་དགུ་ནས་མཚན་མོ་ཐུང་ངུར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་དང་། རང་འགྲེལ་དཔལ་བརྩེགས་འགྱུར་ལས། ཉི་མའི་འགྲོས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ལས་འདི་ན་ཉིན་མོ་དང་མཚན་མོ་རྣམས་རིང་ཐུང་དུ་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལ་དབྱར་གྱི་ཟླ་བ་གཉིས་པ་ཡི། །ཐ་མའི་ཚེས་དགུ་ནས་མཚན་རིང་། །དབྱར་རྣམས་ཀྱི་ཟླ་བ་གཉིས་པ་སྟོན་ཟླ་ར་བ་ཡར་གྱི་ཚེས་དགུ་ནས་མཚན་མོ་རིང་ངོ་། །དགུན་རྣམས་ཀྱི་ནི་བཞི་པ་ལ། །ཐུང་ངུ་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་དགུན་རྣམས་ཀྱི་ཟླ་བ་བཞི་པའི་ཐ་མའི་ཚེས་དགུ་ནས་ཐུང་ངུར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་ཏེ། དཔྱིད་ཟླ་ར་བ་ཡར་ངོའི་ཚེས་དགུ་ནས་སོ། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པས་སོ། །འདིར་རྩོད་དུས་ཀྱི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དག་གི་གསུང་ལས། གཞོན། འདི་དཔལ་བརྩེགས་ཀྱི་འགྱུར་ནོར་བ་ཡིན་ཏེ། དྭི་ཏཱི་ཡ་ཞེས་པ་ལན་གཉིས་འབྱུང་བ་ལ་ཕྱི་མ་མ་བསྒྱུར་བར་ལུས་པས་སོ་ཞེས་གསུངས་ཀྱང་། ཞ་ལུ་ལོ་ཆེན་གྱི་ཞལ་ནས། དཔལ་བརྩེགས་ཀྱི་འགྱུར་ནོར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དྭི་ཏཱི་ཡ་སྱ་པཀྵ་སྱ། ཞེས་པ་གཉིས་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཞེས་པར་དངོས་བསྟན་དུ་འགྱུར་བ་ལས། འདིར་མར་ངོ་སྔོན་འགྲོའི་དབང་གི་ཕྱོགས་གཉིས་པ་ཡོངས་གྲགས་ཀྱི་ཡར་ངོ་ཡིན་པས་དེའི་དོན་འགྱུར་མཛད་ནས། ཡར་ངོའི་ཚེས་དགུ་ནས་ཞེས་བསྒྱུར་བར་སྣང་ལ། དེ་ལྟར་མིན་ན་པཀྵ་སྱ་ཞེས་པ་ཡང་མ་འགྱུར་བས་སོ་གསུང་། དེ་ ལྟར་ན་གདགས་པའི་ལུགས་འདི་ལ་དཔེ་ཁ་ཅིག་ཏུ། དཔྱིད་ཟླ་ར་བ་ཡར་ངོའི་ཞེས་པ་ལ་དགུན་ཟླ་ཐ་ཆུང་ཞེས་དང་། ཕྱོགས་གླང་དང་། འདུས་བཟང་དང་། རྒྱལ་སྲས་མ་སོགས་ལས་ཀྱང་དཔྱིད་ར་ལ་དགུན་ཐ་དང་། སྟོན་ར་ལ་དབྱར་ཐ་ཞེས་མི་གཅིག་པ་འགའ་རེ་སྣང་ཡང་། རང་འགྲེལ་རྒྱ་དཔེར། དཔྱིད་ཟླ་ར་བའི་སྐད་དོད་དུ་ཕཱལྒུ་ན་ཞེས་པ་དབོའི་སྐད་དོད་དང་། སྟོན་ཟླ་ར་བ་ཞེས་པ་ལ། བྷཱ་དྲ་པ་ད་ཞེས་པ་ཁྲུམས་ཀྱི་སྐད་དོད་ཡོད་པས་དགུན་ཐ་དང་དབྱར་ཐ་ཞེས་པ་རྣམས་སོ་སོའི་ཞེ་འདོད་ལས་སྔོན་གྱི་བཀས་བཅད་ཆེན་པོ་རྣམས་ལ་མ་བརྩིས་པར་བསྒྱུར་བའོ། །ཡང་མཁས་པ་དག །རྒྱ་དཔེར། ཨ་ཧ་ཏི་བ་པར་ཡཱ་ཏ་ཞེས་པའི་ཨ་ཧ་ཉིན་མོའི་དུས་ཀྱི་སྐད་དོད་ཡིན་གྱི། ཉི་མའི་སྐད་དོད་མ་ཡིན་པས་ཉི་མ་ལྡོག་པའི་གཞུང་དུ་འཆད་པ་ནོར་གསུང་ཡང་སྐྱོན་མེད་དེ། དབྱར་ཉི་ལོག་ནས་མཚན
Chinese
从九开始夜晚变长。冬季的第四个月，变短。所谓冬季的月份，是从秋季小月（指藏历九月）的月末到春季首月（指藏历一月）的月末，共四个月。其中，春季首月上弦初九开始夜晚变短。自释《吉祥积》的译文中说：由于太阳运行的差异，此处的白天和夜晚时长会发生变化。其中，夏季第二个月的最后初九开始夜晚变长。夏季的第二个月，即秋季首月的上弦初九开始夜晚变长。冬季的第四个月，变短。同样，冬季的第四个月的最后初九开始变短。与春季首月的上弦初九相对应。如此等等。此处辩论时期的智者们说：年轻者啊，这是《吉祥积》的错误翻译，因为“द्वितीया (梵文天城体)”（dvitīya，梵文罗马拟音）出现了两次，但后面的没有翻译而遗漏了。然而，夏鲁大译师说：《吉祥积》的翻译没有错误，“द्वितीयास्यपक्षस्य (梵文天城体)”（dvitīyasya pakṣasya，梵文罗马拟音）明确翻译为“第二个方面”。这里，由于亏相先行，第二个方面是众所周知的上弦，因此翻译了它的意思，译为“上弦初九开始”，否则“पक्षस्य (梵文天城体)”（pakṣasya，梵文罗马拟音）也不会被翻译。 这样的话，在量论的这个体系中，有些版本将“春季首月上弦”写为“冬季小月”。而且，在《释量论》、《集量论》、《入菩萨行论》等中，也出现春季首月对应冬季小月，秋季首月对应夏季小月的情况。然而，在自释的汉文版本中，春季首月的梵文对应词是“फाल्गुना (梵文天城体)”（phālguna，梵文罗马拟音），是“དབོ”的对应词；秋季首月的梵文是“भाद्रपद (梵文天城体)”（bhādrapada，梵文罗马拟音），是“ཁྲུམས”的对应词。因此，冬季小月和夏季小月等都是各自的意愿，没有考虑之前的重大决议而翻译的。还有学者说，汉文版本中“अहतिबपर्यातः (梵文天城体)”（ahatibaparyātaḥ，梵文罗马拟音）的“अह (梵文天城体)”（aha，梵文罗马拟音）是白天时段的对应词，不是太阳的对应词，因此解释为太阳返回的论述是错误的。但没有过失，因为夏季太阳返回后夜晚。
English
From the ninth, the night becomes longer. In the fourth of the winters, it becomes shorter. The winter months are four, from the end of the autumn minor month (referring to the ninth month of the Tibetan calendar) to the end of the spring first month (referring to the first month of the Tibetan calendar). Among them, from the ninth day of the waxing spring first month, the night becomes shorter. The translation of the self-commentary "Auspicious Accumulation" says: Due to the difference in the movement of the sun, the length of days and nights changes here. Among them, from the last ninth day of the second summer month, the night is long. The second month of summer, that is, from the ninth day of the waxing autumn first month, the night is long. In the fourth of the winters, it becomes shorter. Similarly, from the last ninth day of the fourth month of winter, it becomes shorter. Corresponding to the ninth day of the waxing spring first month. So on and so forth. Here, the omniscient ones of the debate period said: Young one, this is a wrong translation of "Auspicious Accumulation", because "dvitiya (梵文天城体)" (dvitīya, IAST) appears twice, but the latter was not translated and was omitted. However, the great translator of Xia Lu said: The translation of "Auspicious Accumulation" is not wrong, "dvitiyasya pakṣasya (梵文天城体)" (dvitīyasya pakṣasya, IAST) is explicitly translated as "the second aspect". Here, since the waning phase precedes, the second aspect is the well-known waxing phase, so its meaning is translated, translated as "from the ninth day of the waxing phase", otherwise "pakṣasya (梵文天城体)" (pakṣasya, IAST) would not be translated either. In this system of epistemology, some versions write "waxing spring first month" as "winter minor month". Moreover, in the "Pramāṇasamuccaya", "Pramāṇavārttika", "Bodhicaryāvatāra" and so on, there are also cases where the spring first month corresponds to the winter minor month, and the autumn first month corresponds to the summer minor month. However, in the Chinese version of the self-commentary, the Sanskrit equivalent of the spring first month is "phālguna (梵文天城体)" (phālguna, IAST), which is the equivalent of "དབོ"; the Sanskrit of the autumn first month is "bhādrapada (梵文天城体)" (bhādrapada, IAST), which is the equivalent of "ཁྲུམས". Therefore, the winter minor month and the summer minor month are all translated according to their respective wishes, without considering the previous major resolutions. Some scholars also say that in the Chinese version, "aha (梵文天城体)" (aha, IAST) of "ahatibaparyātaḥ (梵文天城体)" (ahatibaparyātaḥ, IAST) is the equivalent of the daytime period, not the equivalent of the sun, so it is wrong to explain it as the discourse of the sun returning. But there is no fault, because after the summer sun returns, the night.