Tibetan
་རིང་དུ་འགྱུར་བ་བཞིན་དུ་དགུན་ཉི་ལོག་ནས་མཚན་མོ་ཐུང་ངུར་འགྱུར་ཞིང་། ཉིན་མོ་ནི་དེ་ལས་གོ་ལྡོག་སྟེ་རིང་ངུ་འགྱུར་རོ། །ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །དེ་ལྟར་དཔྱིད་སྟོན་ར་བ་ལ་ལྡོག་གཉིས་ཀྱི་ཚིགས་བྱེད་པ་དེ་ནི། ད་ལྟའི་མཁས་པ་ཕལ་ཆེ་བའི་ལོ་འགོ་འཛིན་ཚུལ་དང་བསྟུན་ཏེ་ལུང་དེ་རྣམས་དང་སྦྱར་ནས་བཤད་པ་ཡིན་མོད། འོན་ཀྱང་ཚངས་ཐིག་གི་ཉི་ལྡོག་ལས་ཀྱང་ནུབ་ཏུ་ཆེས་རིང་བས་དོན་ལ་ཅུང་ཟད་མི་འཚམས་པར་སྣང་མོད་ཀྱི། དེས་ན་ཞལ་ལུང་མཁན་པོས་བཤད་པ་ལྟར། ར་བ་འབྲིང་ཐ་རྣམས་རེ་རེ་སྔ་བསྣུར་ཏེ་ཧོར་ཟླ་དགུ་པ་ཐ་སྐར་ཅན་སྟོན་ཟླ་ཐ་ཆུང་དུ་བྱས་ནས་དེའི་ཕྱེད་ཕྱི་མ་ནས་དགུན་རར་བྱས་ཏེ་ལོ་འགོ་བཟུང་ན། ཧོར་ཟླ་དང་པོའི་ཚེས་བརྒྱད་ལ་དགུན་ཉི་དང་། ཧོར་ཟླ་བདུན་པའི་ཚེས་བརྒྱད་ལ་དབྱར་ཉི་ལྡོག་པར་འགྱུར་བས། ཉི་སྙིང་ལས། ཟླ་རངས་ཉ་ཚེས་ཐ་སྐར་ཡིན། །སྟོན་ཟླ་འབྲིང་པོའི་ངོ་ལ་ནི། །ལོ་སྐོར་བདག་གིས་བརྗོད་པར་བྱ། །ཟླ་བ་བཅུ་གཉིས་བཤད་པ་ཡིན། །ཞེས་དང་། མདོ་དེ་ལས། མཆུ་ནི་ཟླ་བ་རབ་རྫོགས་བྱེད། །དགུན་ཟླ་ཐ་ཆུང་རང་བཞིན་ཡང་། །མཐར་གྱིས་ཀྱང་ནི་བརྗོད་པར་བྱ། །ལྷོ་ཡི་ཕྱོགས་སུ་ཕྱིན་ནས་ཀྱང་། །ཉི་མ་ཡོངས་སུ་འཁོར་བར་བྱེད། །མཚན་མོ་བཅོ་བརྒྱད་ཤེས་པར་གྱིས། །ཉིན་བར་ཡང་ནི་བཅུ་གཉིས་ཡིན། །ཞེས་ལུགས་སྔ་ཕྱིས་ལོ་ འགོ་འཛིན་ཚུལ་དང་ཉི་ལྡོག་གི་ཚིགས་རྣམས་ཟླ་བའི་ར་འབྲིང་གི་ཐ་སྙད་མ་མཐུན་ཡང་ཟླ་བའི་ངོ་བོ་ལ་འཁྲུལ་པ་མེད་པས་འགྲིག་ལ། དེ་ལྟར་ན་འགྲེལ་པར་དགུན་ཐ་དང་དབྱར་ཐར་བསྒྱུར་བ་རྣམས་སྒྲ་འགྱུར་གྱི་ངོས་ནས་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་བཀས་བཅད་རྣམས་དང་མ་མཐུན་པས་མི་ལེགས་ཀྱང་། དོན་འགྱུར་ལ་འཚམས་པར་སྣང་ངོ་། །ཡང་། ཉ་ཚེས་དབྱུག་པ་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་སྟོན་ཟླ་ཐ་ཆུང་ཡིན། །ཞེས་པའི་ལུང་འདི་ཁ་ཅིག་ཁུངས་མ་མ་ཡིན་པར་འདོད། བོད་སྔ་མ་མང་དག །རྒྱ་གར་གྱི་གསུང་རབ་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་གཞག་བྱས་པ་ཡོད་ཅེས་ཟེར་ཏེ། དེ་ལྟར་བདེན་ན་འདིའི་ལུང་རྒྱབ་ཏུ་འགྲོ་མོད། འོན་ཀྱང་འདི་དག་རྒྱ་དཔེ་རྙེད་ན་ཤེས་ཀྱི། ལོ་ཙཱ་བའི་ཞེ་འདོད་ཀྱི་ཕྱོགས་བཟུང་སྟེ་བསྒྱུར་བ་ལ་མ་ངེས་སོ། །ཉི་སྙིང་གི་ལུང་དོན་འཆད་པ་ན་བར་སྐབས་ཀྱི་མཁས་པ་དག་ན་རེ། སྐྱིད་འཇམ། འདི་དག་སྔོན་ཚེ་ལོ་དཔག་མེད་ཀྱི་དུས་ཉི་ཟླ་གཟའ་སྐར་གསུམ་གྱི་འགྲོས་རྩོམ་མ་ཐག་བཤོལ་གཏན་ནས་མ་ཞུགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གསུངས་པ་ཡིན་གྱི། ད་ལྟར་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ
Chinese
就像白天变长一样，冬至过后夜晚变短，白天则与此相反，变得更长。这就是它的意思。像这样，春秋两季的季度变化，是按照现在大多数学者的历法来解释这些经文的。然而，由于从历算的冬至开始向西的时间太长，实际上似乎有些不合适。因此，正如夏隆堪布所说，如果将初级、中级和末级季度分别提前，将九月的末星定为秋季小月，并从后半部分开始定为冬至，以此开始新的一年，那么藏历一月初八是冬至，七月初八是夏至。如《日藏经》所说：“月圆之日为末星，秋季中月之初，我将讲述历法，已述十二个月。”又如该经所说：“氐宿月为圆满之月，冬季小月亦自然，最终也将讲述。向南方行进，太阳完全运行。夜晚十八分，白天十二分。”虽然新旧历法在月份的季度名称上不一致，但月份的本质没有混淆，所以是可以接受的。这样一来，注释中将冬末和夏末翻译成声音翻译的角度来看，与之前所说的规定不符，不太好，但在意义翻译上似乎是合适的。另外，“当月圆之日为杖日时，那是秋季小月。”有些人认为这个引文不是权威的。以前的藏族人大多说印度经文中有这样的安排。如果这是真的，那么这个引文就可以支持。然而，这些只有找到梵文原本才能知道，不能确定是否是译师按照自己的意愿翻译的。在解释《日藏经》的引文时，一些学者说：吉祥贤善，这些是过去在无数年前，日月星辰的运行刚刚开始时，没有发生任何延迟的情况下说的，现在的情况并非如此。
English
Just as the days become longer, after the winter solstice the nights become shorter, and the days, in contrast, become longer. That is its meaning. The seasonal changes in spring and autumn are explained in accordance with the calendar of most scholars today, in conjunction with these scriptures. However, since the time from the astronomical winter solstice to the west is too long, it seems somewhat inappropriate in reality. Therefore, as Khyunglungpa said, if the primary, intermediate, and final quarters are each advanced, and the ninth month, with its final star, is designated as the autumn minor month, and the winter solstice is set from the latter half of that, and the year begins, then the eighth day of the first month of the Tibetan calendar is the winter solstice, and the eighth day of the seventh month is the summer solstice. As the "Sun Essence Sutra" says: "The full moon day is the final star. At the beginning of the middle month of autumn, I will tell the calendar. Twelve months have been spoken." And as that sutra says: "The Jyestha month is the perfect month, and the winter minor month is also natural, and will eventually be told. Having gone to the south, the sun completely revolves. Know that the night is eighteen parts, and the day is twelve parts." Although the old and new calendars do not agree on the names of the months' quarters, there is no confusion about the essence of the months, so it is acceptable. In this way, the translation of the winter end and summer end in the commentary, from the perspective of phonetic translation, does not conform to the regulations mentioned earlier, so it is not good, but it seems appropriate in terms of meaning translation. Also, "When the full moon day is the staff day, that is the autumn minor month." Some people think that this quotation is not authoritative. Most of the former Tibetans say that there is such an arrangement in the Indian scriptures. If this is true, then this quotation can be supported. However, these can only be known if the Sanskrit original is found, and it is not certain whether the translator translated it according to his own wishes. When explaining the quotation from the "Sun Essence Sutra," some scholars say: Auspicious and virtuous, these were said in the past, countless years ago, when the movement of the sun, moon, and stars had just begun, without any delay occurring, and the current situation is not like that.
Tibetan
ར་ཁས་བླང་དུ་མི་རུང་སྟེ། དགུན་ཟླ་ཐ་ཆུང་མཆུའི་ཟླ་བ་ལ་དགུན་ཉི་ལྡོག་པ་དང་། དབྱར་ཟླ་ཐ་ཆུང་གྲོ་བཞིན་གྱི་ཟླ་བ་ལ་དབྱར་ཉི་ལྡོག་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་ཟེར་བ་ནི་རང་གིས་ཇི་བཞིན་པ་འཆད་མ་ནུས་པའི་འཁྱོག་བཤད་དེ། སྐབས་དེར་བཤོལ་མ་ཞུགས་སུ་ཆུག་ཀྱང་ཕྱིས་ནས་བཤོལ་འབྱུང་བ་དྲང་སྲོང་རྔ་བོང་གིས་མི་ཤེས་མི་སྲིད་པས་དེའི་ངེས་པ་བཞག་རིགས་པའི་ཕྱིར་དང་། གཞན་ཡང་ཟླ་བཤོལ་ལོངས་པའི་མཚམས་དེར་དོར་བར་བྱ་ཡི། དེའི་ཉེས་པ་རྒྱ་འབྱམས་ནས་ནམ་ཞིག་གི་ཚེ་དུས་རྟག་ཏུ་ཟླ་བའི་ཁྱད་ཞུགས་པ་སྲིད་སྙམ་པའི་དོགས་པ་འདི་ཞག་གསུམ་གྱི་བར་ཁྱད་རགས་པ་ཙམ་ཡང་ངེས་པའི་གཏམ་ཡིན་ལ། གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་བུའི་ཉེས་པ་གསོག་པ་བདེན་ན་བུ་སྟོན་རིན་པོ་ཆེས་ཉི་ལྡོག་སྔ་རུ་སོང་གསུང་བ་ཡང་ཅིས་དགག་སྟེ་ཐུགས་ཁག་མེད་དོ། །དེས་ན་འདི་དག་གི་འཁྲུལ་གཞིའི་རྩ་བ་ནི་མཛོད་དང་ཉི་སྙིང་སོགས་ཀྱི་ཉི་ལྡོག་དང་། ས་འདིའི་ཉི་ལྡོག་གི་དུས་ཚིགས་གཅིག་ཏུ་བཟུང་བས་ནོངས་སོ། །ཡང་རང་ཅག་རྣམས་འདུལ་བའི་ལོ་འགོ་མར་ངོ་སྔོན་འགྲོའི་འགོ་ཅན་ནས་འཛིན་པའི་ ལུགས་འདི་ལ། པཎ་ཆེན་ཤཱཀ་མཆོག་པས་ལས་བརྒྱའི་འགྲེལ་པར། བར་གྱི་འདུལ་འཛིན་མང་པོ་དག་ཞལ་འཆམ་པར་འདུལ་བའི་ལུགས་ཀྱི་སྨིན་དྲུག་ཟླ་བའི་ཡར་ངོ་སྟོན་ཟླ་ཐ་ཆུང་གི་ཚེས་བཅོ་ལྔས་ལོ་སྔ་མ་རྫོགས་པ་ཡིན་པས་དེའི་ཚེས་བཅུ་དྲུག་ནས་ལོ་གསར་པས་ལོ་འགོ་དེ་ནས་འཛིན་པ་ཡིན་ཏེ། མདོ་སྡེ་ཉི་མའི་སྙིང་པོ་ལས། བདག་གིས་རྒྱུ་སྐར་སྨིན་དྲུག་བརྗོད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། བསྒྲུབ་བྱ་དེ་དོན་ལ་གནས་སུ་ཆུག་ཀྱང་དེའི་ཤེས་བྱེད་དུ་འདུལ་བའི་བཀའ་བསྟན་བཅོས་གང་ནས་ཀྱང་ཁྱོད་ཀྱིས་ལུང་མ་འདྲོངས་པའི་ཕྱིར་དང་། མདོ་སྡེའི་ལུང་དེའི་དོན་སྨིན་དྲུག་གི་ཉ་བའི་ཕྱི་ཉིན་ནས་ལོ་འགོ་འཛིན་པ་མིན་པར་མདོ་དེ་ཉིད་ནས་གསལ་བར་ཡོད་པ་ལ་ཁྱེད་ཅག་གིས་ནི་གཞན་གྱི་ཚིག་ཕྱིར་འབྲངས་པ་ཙམ་དུ་སྣང་གིམདོ་དེ་ཉིད་ཇི་བཞིན་མ་གཟིགས་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་དང་། མདོ་དེའི་དོན་ཁྱེད་ཀྱིས་བཤད་པ་ལྟར་ཡིན་དུ་ཆུག་ཀྱང་འདུལ་བའི་ལུགས་ཀྱི་དེའམ་དེའི་ཤེས་བྱེད་དུ་འགྲེལ་པ་གང་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་དོ་གལ་གྱི་སྒོ་ནས་དགག་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་ཐོག་མར་ཁྱེད་ཀྱིས་ཉི་སྙིང་གི་ལུང་དེ་དྲངས་པ་མཐོང་བ་ན་སྨིན་དྲུག་ཅན་གྱི་ཕྱེད་ཕྱི་མ་ནས་ལོ་འགོ་འཛིན་པ་འདི་ཉི་མའི་སྙིང་པོའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་སྨྲས་
Chinese
這是不能承認的，因為在冬季末月（藏曆十一月）的嘴巴月（དགུན་ཟླ་ཐ་ཆུང་མཆུའི་ཟླ་བ），不可能有冬至，在夏季末月（藏曆五月）的氐宿月（གྲོ་བཞིན་གྱི་ཟླ་བ）不可能有夏至。說這種話是自己不能如實解釋的歪曲之詞。即使當時允許延遲，正直的仙人（དྲང་སྲོང་རྔ་བོང་）也不可能不知道以後會出現延遲，因此應該確定這一點。此外，應該在閏月結束時放棄它。如果認為它的過失廣大，以至於在某個時候總是會出現月份差異的疑慮，那麼這甚至可以確定為僅僅三天差異的粗略說法。如果積累這種過失是真實的，那麼布頓仁波切說冬至提前了，又怎麼能反駁呢？沒有必要責怪他。因此，這些錯誤的根本原因是將《俱舍論》和《日藏經》等的冬至，與此地的冬至的時間視為一致而犯的錯誤。還有，我們大家從新月開始算作戒律的年頭的這種方式，班禪釋迦勝在《業百頌釋》中說：「中間的許多持律者一致認為，按照戒律的規矩，氐宿月（སྨིན་དྲུག་ཟླ་བ）的上半月，即仲秋末月（སྟོན་ཟླ་ཐ་ཆུང་）的十五日，是舊年的結束，因此從那天的十六日開始是新年，從那時開始算作年頭。因為《經部·日藏經》中說：『我說氐宿星（རྒྱུ་སྐར་སྨིན་དྲུག）』。」他是這麼說的。這是不合理的，即使所要證成的那個道理成立，但為了證明它，你也沒有引用任何戒律的經文和論典。而且，經部的那個經文的意思並不是從氐宿月的望日之後開始算作年頭，而是那部經本身就說得很清楚，而你們似乎只是追隨別人的話語，似乎沒有如實地看到那部經。即使那部經的意思如你所說的那樣，也沒有任何戒律的規矩或解釋可以作為它或它的證明。因此，要以重要的態度來反駁。對此，首先看到你引用《日藏經》的經文，就說從氐宿星的後半月開始算作年頭，這是追隨《日藏經》而說的
English
This is unacceptable, because it is impossible to have the winter solstice in the last month of winter (the eleventh month of the Tibetan calendar), the Mouth Month (དགུན་ཟླ་ཐ་ཆུང་མཆུའི་ཟླ་བ), and it is impossible to have the summer solstice in the last month of summer (the fifth month of the Tibetan calendar), the Krittika Month (གྲོ་བཞིན་གྱི་ཟླ་བ). Saying such things is a distortion of what one cannot explain as it is. Even if a delay was allowed at that time, it is impossible for the righteous sage (དྲང་སྲོང་རྔ་བོང་) not to know that a delay would occur later, so this should be determined. Furthermore, it should be abandoned at the end of the intercalary month. If one thinks that its fault is so great that there is always a doubt that the difference in months will occur at some time, then this can even be determined as a rough statement of only three days difference. If it is true that accumulating such faults, then how can one refute what Buton Rinpoche said that the winter solstice came earlier? There is no need to blame him. Therefore, the root of these errors is the mistake of considering the winter solstice of the Treasury and the Sun Essence, etc., to be the same time as the winter solstice of this place. Also, this way that we all start the year of the Vinaya from the new moon, Panchen Shakya Chokden said in the commentary on the Hundred Karmas: "Many Vinaya holders in the middle agree that according to the rules of the Vinaya, the waxing half of the Krittika Month (སྨིན་དྲུག་ཟླ་བ), that is, the fifteenth day of the last month of mid-autumn (སྟོན་ཟླ་ཐ་ཆུང་), is the end of the old year, so from the sixteenth day of that day, it is the new year, and from that time, it is counted as the beginning of the year. Because it is said in the Sutra, Essence of the Sun: 'I speak of the Krittika star (རྒྱུ་སྐར་སྨིན་དྲུག).'" That's what he said. This is unreasonable, even if that which is to be proven is established in meaning, but to prove it, you have not quoted any Vinaya scriptures or treatises. Moreover, the meaning of that Sutra verse is not to start the year from the day after the full moon of Krittika, but that Sutra itself says it clearly, and you seem to be just following the words of others, and it seems that you have not seen that Sutra as it is. Even if the meaning of that Sutra is as you say, there is no Vinaya rule or commentary that can serve as it or its proof. Therefore, it should be refuted with an important attitude. On this, first seeing that you quoted the verse of the Sun Essence, you say that starting the year from the latter half of the Krittika star is said following the Sun Essence.