Tibetan
།དེར་ཉིན་གཅིག་སློབ་དཔོན་ངག་སྟབས་པས། སྐྱེ་རྒུ་རྣམས་ཞེས་པའི་དོན་ལ། སུམ་སུ་ཞེས་བརྗོད་རྒྱུ་ལ་སུ་ུམ་ཀྵུ་ཞེས་ཞལ་ནས་ཐོན་པས། དེར་འཚོགས་ཀུན་གྱིས་བརྗོད་པ་མ་དག་ཅེས་བརྙས་སོ། །དེར་བརྗོད་པ་ནོར་རམ་དགོངས་པ་ལ་ཐུགས་འཚེར་བས་འདི་ལྟ་བུ་སྔོན་གྱི་སྒྲ་མཁན་རྣམས་ཀྱིས་བྱས་ཏེ། ནང་པར་པོ་ཏི་བསྟན་པར་བྱའོ་བྱས་ནས་གྱེས་སོ། །དེའི་ནམ་ཕྱེད་ན། དེ་འདྲའི་པོ་ཏི་ཡེ་མེད་ན། ནང་པར་དེ་འདྲའི་མདུན་དུ་གདོང་ཇི་ལྟར་བལྟ། དེ་བས་ཤི་བ་མཆོག་ཅེས་རལ་གྲི་བཙལ་ཏེ་རང་གི་མགུལ་གཅོད་པར་གཟས་པས་ཁྲག་ཉིལ་གྱི་ལྷུང་བ་ན། འཕགས་མ་དབྱངས་ཅན་མ་དངོས་སུ་བྱོན་ཏེ་བུ་བུ་བདག་ཉིད་ལ་གདུང་བ་མ་བྱེད་ཅེས་དབུགས་དབྱུང་། དྲང་སྲོང་ཀ་ཏའི་བུས་བྱས་པའི་བར་ཏི་ཀ་ཞེས་པའི་ གཞུང་ལས། བརྩོན་པ་ཆེན་པོའི་དོན་པ་ཀཀཱ་ཨཱ་ག་མ་སྦྱིན་པར་བཤད་པའི་ཁུང་འགའ་བསྟན། རྨ་ལ་ཟུག་རྔུ་མེད་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པོ། །གསུང་ལས་ཁ་སང་ཚོགས་སུ་བདེན་པར་སྨྲས་ན། དེ་དུས་ཞལ་མཐོང་ནས་དོག་པ་བཅད་ཆོག་རྒྱུ་ལ། གཡོ་རྒྱུའི་ངག་སྨྲས་པས་ང་མ་མཐོང་། ད་རེས་གདུང་བ་འདི་འདྲ་བརྩམ་པས་སྡིག་པ་དག་སྟེ་ང་མཐོང་བ་ཡིན་གསུངས། དེ་ནས་ལྷའི་མཐུས་འཕགས་མའི་ཞལ་ནས་གསུང་པའི་མདོ་འདི་འགྲེལ་པར་བཅས་པ་མཚན་ཐུན་ཐ་མ་དེ་ཉིད་ལ་བྲིས་གྲུབ་ཅིང་། ཡིག་ཤོག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བྲིས་ནས་ཡུན་རིང་སོན་པའི་དཔེ་རྙིང་པ་འདྲ་བར་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཉི་མ་ཤར་བ་ན་སྔར་བཞིན་རྒོལ་བ་པོ་རྣམས་ཚོགས་པའི་སར་ཀུ་རེའི་ཚུལ་དུ་གླེགས་བམ་བསྟན། ཀུན་ལ་གྲགས་པའི་གཞུང་ཀ་ཏའི་བུའི་ལུང་དྲངས་པས་ཐམས་ཅད་མགུའོ། །དེ་ནས་ཀྱལ་ཀ་བཀྲོལ་ཏེ། མགུལ་གྱི་རྨ་བསྟན། མདང་གི་ལོ་རྒྱུས་བཤད་པས་ཐམས་ཅད་ངོ་མཚར་དུ་གྱུར། མཁས་པ་མང་པོས་མདོ་འདི་བཤད་པར་ཞུས་པ་ཚར་གཅིག་བཤད་དོ། །བཞི་པ་བོད་དུ་བསྒྱུར་ཚུལ་ནི། ཤོང་དཔང་གཉིས་ཀྱིས་ཀ་ཙན་དང་། ཆོས་སྐྱོང་བཟང་པོས་འཇམ་དཔལ་གྱི་བྱཱ་ཀ་ར་ཎ། ཇོ་ནང་ལོ་ཙ་བ་ཕྱི་མས་དབྱངས་ཅན་མ། འདར་ལོས་དེ་ལ་འགྱུར་བཅོས་དང་། པཱ་ཎི་པ་བཞིས་འགྱུར་དུ་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་གི་བརྒྱུད་ཚུལ་ལ། ཀ་ལཱ་པའི་རི་མོ་ནི། དེ་བ་སརྦ་ཛྙཱ། དེ་བེནྡྲ་ཀུ་མཱ་ར་ཀཏྲི་ཀདབང་ཕྱུག་གོ་ཆ། བདེ་སྤྱོད་བཟང་པོ། ཇོ་བོ་གྲགས་འབྱོར། ཙཎྜ་གོ་མི། དྷརྨ་དཱ་པ། རཏྣ་མ་ཏི། སུརྣ་ཙནྡྲ། འཆི་མེད་སེངྒེ། བཀྵཱི་ཀ་ར། མ་ཧིནྡྲ་བྷ་དྲ། ཤོང་ལོ་རྡོ་རྗེ་རྒྱལ་མཚན། ཤོང་བློ་བརྟན། རིན་ཆེན་རྣམ་རྒྱལ། མཆོག་ལྡ
Chinese
在那里，有一天，学问渊博的老师在讲解“སྐྱེ་རྒུ་རྣམས་（skye rgu rnams，众生）”这个词的意思时，本应说“སུམ་སུ་（sum su）”，却说成了“སུ་ུམ་ཀྵུ་（su um kshu）”，于是聚集的人都嘲笑他发音不正确。老师担心是自己发音错误还是理解有误，心想这种事情以前的声律学家也做过，于是说：“明天我要展示一部经书。”说完就离开了。那天半夜，他想：“如果根本没有那样的经书，明天怎么有脸面对大家？不如死了算了。”于是他找来一把剑，准备割断自己的喉咙，鲜血滴落时，圣母妙音天女真实显现，安慰他说：“孩子，不要悲伤。”并指出，在正士迦旃延子所著的《迦旃延论》中，有几处解释了“བརྩོན་པ་ཆེན་པོའི་དོན་པ་ཀཀཱ་ཨཱ་ག་མ་སྦྱིན་པར་བཤད་པའི་ཁུང་འགའ་བསྟན།（brtson pa chen po'i don pa ka kA A ga ma sbyin par bshad pa'i khung 'ga' bstan，解释了施予大精进之义的ka kA A ga ma）”。并加持他的伤口不再疼痛。 圣母说：“昨天在集会上，如果你如实说出，当时就能见到我的面容，消除疑虑。但因为你说了虚伪的话，所以没能见到我。这次你因为这样的痛苦而忏悔，罪业得以清净，所以才能见到我。”之后，凭借神力，圣母口述的这部经文，连同注释，在当晚的最后一个时段就完成了书写。所有的纸张也写得像存放了很久的旧书一样。第二天太阳升起后，他像往常一样在辩论者聚集的地方，以开玩笑的方式展示了经书。引用了众人皆知的迦旃延子论典中的语句，大家都表示赞同。然后他解开衣领，展示了脖子上的伤口，讲述了昨晚的经历，大家都感到非常惊讶。许多学者请求讲解这部经，他讲解了一遍。第四部分是关于此经在藏地的翻译情况：雄氏兄弟翻译了《迦旃延论》，法护贤翻译了《妙吉祥根本续》，后来的觉囊译师翻译了《妙音天女经》，达洛对其进行了修改，四位文法家也进行了翻译。关于这些传承方式：声明论的传承是：天 सर्वज्ञ (deva sarvajña，deva sarvajña，天神一切智)，天 देवेन्द्रकुमारकत्रि (devendrakumārakatri，devendrakumArakatri，天自在童子)，权杖 गोच (kadbhaṃ phyug go cha，kadbhaṃ phyug go cha，盔甲)，善行 सुखशील (sukhaśīla，sukhashIla，乐戒)，觉吉祥 कीर्तिश्री (jo bo grags 'byor，jo bo grags 'byor，名吉祥)，旃扎果弥 चण्डगोमि (caNDa go mi，caNDa go mi，暴恶地)，达玛达巴 धर्मदाप (dharma dA pa，dharma dA pa，法施)，拉特纳玛蒂 रत्नमति (ratna ma ti，ratna ma ti，宝智)，苏尔纳旃扎 सुवर्णचन्द्र (surna candra，surna candra，金月)，不死僧伽 अमतसिंह (amṛta siṃha，amR^ita siṃha，不死狮子)，瓦希卡拉 वशीकर (vaśīkara，vashIkara，自在作)，玛辛扎巴扎 महेन्द्रभद्र (mahendra bhadra，mahendra bhadra，大贤吉祥)，雄译师多吉坚赞，雄洛丹，仁钦南嘉，乔丹。
English
There, one day, the learned teacher Ngak Tab, when explaining the meaning of "སྐྱེ་རྒུ་རྣམས་ (skye rgu rnams, all beings)," was supposed to say "སུམ་སུ་ (sum su)," but instead pronounced it as "སུ་ུམ་ཀྵུ་ (su um kshu)." The assembled people ridiculed him for his incorrect pronunciation. The teacher, worried whether he had mispronounced or misunderstood, thought that such things had happened to grammarians in the past. He said, "Tomorrow, I will present a scripture," and then departed. That night, he thought, "If there is no such scripture, how can I face everyone tomorrow? It is better to die." He searched for a sword and prepared to cut his own throat, causing blood to spill. At that moment, the Holy Goddess Saraswati appeared in person and comforted him, saying, "Child, do not grieve." She pointed out that in the treatise "Vartika" by the sage Katyayana's son, there were several explanations of "བརྩོན་པ་ཆེན་པོའི་དོན་པ་ཀཀཱ་ཨཱ་ག་མ་སྦྱིན་པར་བཤད་པའི་ཁུང་འགའ་བསྟན། (brtson pa chen po'i don pa ka kA A ga ma sbyin par bshad pa'i khung 'ga' bstan, explaining the meaning of giving great diligence ka kA A ga ma)." She blessed his wound so that it would no longer hurt. The Goddess said, "Yesterday, if you had spoken the truth in the assembly, you could have seen my face and dispelled your doubts. But because you spoke deceitful words, you did not see me. Now, because you have repented for such suffering, your sins are purified, and you can see me." Then, through divine power, the scripture spoken by the Holy Goddess, along with its commentary, was written and completed during the last watch of the night. All the pages were written to look like old books that had been stored for a long time. The next day, as the sun rose, he presented the scripture in a joking manner at the place where the debaters gathered. He quoted passages from the well-known treatise by Katyayana's son, and everyone agreed. Then he opened his collar, showed the wound on his neck, and told the story of the previous night, which amazed everyone. Many scholars requested that he explain the scripture, and he explained it once. The fourth part is about how this scripture was translated into Tibetan: The Shong brothers translated the "Katyayana Sutra," Dharma Rakshita translated the "Manjushri-mulatantra," the later Jonang translator translated the "Saraswati Sutra," Darlo revised it, and four grammarians also translated it. Regarding the transmission of these lineages: The lineage of the Kalapa grammar is: Deva Sarvajna (天 सर्वज्ञ, deva sarvajña, deva sarvajña, All-knowing Deva), Deva Devendrakumaraka (देवेन्द्रकुमारकत्रि, devendrakumArakatri, devendrakumArakatri, Deva Devendrakumara), Kadbham Phyug Go Cha (权杖 गोच, kadbhaṃ phyug go cha, kadbhaṃ phyug go cha, Armor), Sukhashila (善行 सुखशील, sukhaśīla, sukhashIla, Good Conduct), Kirtishri (觉吉祥 कीर्तिश्री, jo bo grags 'byor, jo bo grags 'byor, Glorious Fame), Chanda Gomi (旃扎果弥 चण्डगोमि, caNDa go mi, caNDa go mi, Fierce Gomi), Dharmadapa (达玛达巴 धर्मदाप, dharma dA pa, dharma dA pa, Dharma Giving), Ratnamati (拉特纳玛蒂 रत्नमति, ratna ma ti, ratna ma ti, Jewel Intelligence), Surnachandra (苏尔纳旃扎 सुवर्णचन्द्र, surna candra, surna candra, Golden Moon), Amritasimha (不死僧伽 अमतसिंह, amṛta siṃha, amR^ita siṃha, Immortal Lion), Vashikara (瓦希卡拉 वशीकर, vaśīkara, vashIkara, Subjugating), Mahendrabhadra (玛辛扎巴扎 महेन्द्रभद्र, mahendra bhadra, mahendra bhadra, Great Indra Good), Shong Lotsawa Dorje Gyaltsen, Shong Lodan, Rinchen Namgyal, Chokden.
Tibetan
ན་ལེགས་པའི་བློ་གྲོས། དཔང་ལོ་བྱང་རྩེ། ནམ་མཁའ་བཟང་པོ། ཤེས་རབ་དཔལ། ཐུགས་རྗེ་དཔལ། དེའི་སློབ་མ་པཱ་དྷུ་རཱ་ཛ། ཤེས་རབ་རིན་ཆེན། དཔལ་སྡིངས་གྲགས་པ། དེ་གསུམ་ལ་ཞཱ་ལུ་ལོ་ཆེན་དྷརྨ་པཱ་ལ་བྷ་དྲས་གསན། དེ་ནས་སྐྱོགས་ལོ་རིན་ཆེན་བཀྲ་ཤིས། ལྷ་མདོངས་པ་བཤེས་གཉེན་རྣམ་རྒྱལ། རྟོགས་པོ་སྐུ་སྐྱེ། ལྷ་བཙུན་ཤཱ་ས་ན་དྷ་ར། གུང་ཐང་པ་བཤེས་གཉེན་རྣམ་རྒྱལ། ལོ་ཆེན་དྷརྨཱ་ཤྲིའོ། །ཡང་ཞ་ལུ་བའི་སྤྱི་ཊཱིཀ་གཉིས་ཀྱི་ལུང་རྒྱུན་ནི། མཛད་པ་པོ་ཆོས་ སྐྱོང་བཟང་པོ། སྐྱོགས་ལོ། ཀ་བཅུ་བ་ཀརྨ་ཆོས་རྒྱལ། ལྷ་མདོངས་པ་ཕྱི་མ། གུང་ཐང་པ། ལོ་ཆེན་དྷརྨ་ཤྲི། ཙནྡྲ་པའི་ཡི་གེའི་བསྡུ་བ་དང་ཏིང་མཐའ་སོགས་ཀྱི་བརྒྱུད་པ་ནི། སྤྱན་རས་གཟིགས། བྲམ་ཟེ་པཱ་ཎི། ཇོ་བོ་གྲགས་འབྱོར། ཙནྡྲ་གོ་མི། དེ་ནས་ཞཱ་ལུ་ལོ་ཆེན་པར་སྔར་ལྟར་ལས་པད་དཀར་ཆོས་སྐྱོང་། ངན་གྲགས་ལོ་ཆེན་དབང་ཕྱུག །བྱར་པོ་ཤེར་བཟང་། དཔལ་རྒྱས་དབང་པོ། འཆད་མཁར་ལོ་ཆེན། སྟག་ལུང་ལོ་ཙ་བ། ངག་དབང་གཟུངས་མཆོགདྷརྨ་ཤྲཱི། དབྱངས་ཅན་བྱཱ་ཀ་ར་ཎའི་བརྒྱུད་པ་ནི། འཕགས་མ། ཨ་ནུ་བྷུ་ཏི། དེ་ནས་རིམ་པར། བ་ལ་བྷ་དྲ། དབུ་མ་ལོ་ཙ་བཀྲ་ཤིས་དཔལ་བཟང་། འཆད་འཁར་ངག་དབང་བློ་བརྟན། སྟག་ལུང་ངག་དབང་གཟུངས་མཆོག །ལོ་ཆེན་དྷརྨ་ཤྲཱི། དེས་བདག་ལའོ། ། ཚད་མ་རིག་པ། ཡང་རིག་གནས་བཞི་པ་ཚད་མ་རིག་པ་ནི། ཀུན་བཏུས་ལས། མངོན་སུམ་དང་ནི་རྗེས་སུ་དཔག །ལྟར་སྣང་བཅས་པ་བདག་རིག་བྱེད། །སྒྲུབ་པ་དང་ནི་སུན་འབྱིན་ངག །ལྟར་སྣང་བཅས་པ་གཞན་རྟོགས་བྱེད། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། མངོན་སུམ། རྗེས་དཔགསྒྲུབ་ངག །ཐལ་འགྱུར་བཞི་པོ་རེ་རེར་ཡང་། ཡང་དག་དང་ལྟར་སྣང་གཉིས་སུ་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་བསྡུ་ན། རང་གི་གཞལ་བྱ་རྟོགས་པའི་ཐབས་དང་། རྟོགས་ནས་གཞན་རྗེས་སུ་འཛིན་པའི་ཐབས་གཉིས་སུ་འདུ་ཞིང་། དེ་ཡང་ཚད་མ་བསླུ་མེད་ཅན་ཤེས་པ། །ཞེས་པས་ཚད་མའི་དོན་མི་བསླུ་བ་སྟེ། རང་གི་གཞལ་བྱ་མ་འཁྲུལ་བའི་འཇལ་བྱེད་ཞིག་ལ་འཇོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་བྲེ་ཚད་དང་སྲང་ཚད་བཞིན་ནོ། །གཞལ་བྱ་ལ་གསུམ་སྟེ། མངོན་གྱུར། ལྐོག་གྱུར། ཤིན་ཏུ་ལྐོག་གྱུར། དེ་དག་འཇལ་བྱེད་ནི། གཞལ་བྱ་མངོན་སུམ་འཇལ་བྱེད་ལ་མངོན་སུམ་བཞི་སྟེ། དབང་པོ། ཡིད། རང་རིག །རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་མོ། །ལྐོག་གྱུར་གྱི་འཇལ་བྱེད་དང་སྒྲུབ་བྱེད་ནི། དངོས་སྟོབས་རྗེས་དཔག་གི་རྟེན་གཏན་ཚིགས་གསུམ་སྟེ། ཆོས་བཅུ་པའི་མདོར། དུ་བ་ལས་ནི་མེར་ཤེ
Chinese
纳·列巴威洛哲，邦洛江孜，南喀桑波，西饶贝，图杰贝，他们的弟子巴度拉扎，西饶仁钦，贝丁扎巴，这三位从夏鲁大译师达玛巴拉巴扎处听受。之后是觉洛仁钦扎西，拉东巴格西南杰，多波古杰，拉尊夏萨纳达热，贡塘巴格西南杰，译师达玛西日。此外，夏鲁派总义疏二者的传承是：作者乔炯桑波，觉洛，噶居巴噶玛乔杰，后来的拉东巴，贡塘巴，译师达玛西日。旃扎巴的字母整理和定界等的传承是：观世音，婆罗门巴尼，觉沃扎炯，旃扎果弥，之后在夏鲁大译师处如前一样，由白莲乔炯，年扎译师旺秋，嘉波西桑，贝杰旺波，恰喀译师，达隆译师，阿旺宗秋达玛西日。声明论的传承是：圣母，阿努布地，之后依次是：巴拉巴扎，邬玛译师扎西贝桑，恰喀阿旺洛丹，达隆阿旺宗秋，译师达玛西日。他传给了我。 量论。 此外，四明学中的第四个量论是：在《集论》中说：“现量以及随后的比量，连同似现量是自己认识的，论证以及驳斥的言辞，连同似论证是使他人理解的。”如是所说，现量、比量、论证、反驳这四者，每一个都确定为正确和相似两种。总而言之，可以归纳为，自己衡量的事物认识的方法，以及认识后使他人随之理解的方法两种。也就是“量是不欺骗的知识”所说，量的意义是不欺骗，是指对于自己所量的事物不迷惑的衡量者。例如升斗和秤一样。所量的事物有三种：现前，隐蔽，非常隐蔽。这些的衡量者是：衡量现前事物的现量有四种：根现量，意现量，自证现量，瑜伽现量。衡量隐蔽事物的衡量者和论证是：事物力量比量的所依是三种因：在《法十经》中说：从烟能知火。
English
Na Lekpai Lodro, Phanglo Jangtse, Namkha Zangpo, Sherab Pal, Thukje Pal, their disciple Paduraja, Sherab Rinchen, Paldring Drakpa. These three heard from Zhalu Lochen Dharmapala Bhadra. Then Kyoklo Rinchen Tashi, Lhadongpa Geshe Namgyal, Tokpo Kuskye, Lhatsun Shasana Dhara, Gungtangpa Geshe Namgyal, Lotsen Dharma Shri. Furthermore, the lineage of the two general commentaries of the Zhalu school is: the author Chokyong Zangpo, Kyoklo, Kachupa Karma Chogyal, the later Lhadongpa, Gungtangpa, Lotsen Dharma Shri. The lineage of Chandrapa's letter collection and tingtha etc. is: Chenrezig, Brahmin Pani, Jowo Drakjor, Chandra Gomi, then at Zhalu Lochen as before, by Pema Karpo Chokyong, Ngandra Lotsen Wangchuk, Jarpo Shersang, Palgye Wangpo, Chakhar Lochen, Taklung Lotsawa, Ngawang Zungchuk Dharmashri. The lineage of the Yangchen Vyakarana is: Phakma, Anubhuti, then in order: Balabhadra, Uma Lotsawa Tashi Palzang, Chakhar Ngawang Lodan, Taklung Ngawang Zungchuk, Lotsen Dharmashri. He gave it to me. Epistemology. Furthermore, the fourth of the four sciences, epistemology, is: In the Compendium it says: "Direct perception and subsequent inference, together with seeming ones, are what one knows oneself. Statements of proof and refutation, together with seeming ones, are what make others understand." As it is said, each of the four, direct perception, inference, proof, and refutation, is determined to be either correct or seeming. In summary, it can be gathered into two: the method of understanding one's own object of measurement, and the method of making others understand after understanding. That is, as it says, "A valid cognition is unerring knowledge," the meaning of valid cognition is unerring, which is placed on a measurer that is not mistaken about its own object of measurement. For example, like a bushel and a scale. There are three objects of measurement: manifest, hidden, and very hidden. The measurers of these are: the measurer of manifest objects of measurement is four direct perceptions: sense direct perception, mental direct perception, self-awareness direct perception, and yogic direct perception. The measurer and proof of hidden objects is: the basis of inference by the power of things is three reasons: In the Sutra of the Ten Dharmas it says: From smoke, one knows fire.