Tibetan
་བ་སྙིང་པོས་ཞུས་པའི་མདོར། །ཉིས་སྟོང་གནས་པར་གསུངས་པ་དང་། །ཆོས་ ཉིད་རང་ངོ་མི་གཡོ་བར། །ཐ་དད་སྣང་བའི་མདོ་དང་ནི། །རྡོ་རྗེ་གཅོད་པའི་འགྲེལ་པ་ལས། །ཉིས་སྟོང་ལྔ་བརྒྱར་གནས་པར་གསུངས། །དགའ་བའི་བཤེས་ཀྱི་རྟོགས་བརྗོད་ལས། །སྐྱེས་བུའི་ཚེ་ལོ་ཡར་འཕེལ་གྱི། །དྲུག་བརྒྱའི་བར་དུ་གནས་པར་བཤད། །དཾཥྚ་སེ་ནའི་འབུམ་ཌཱིཀ་དང་། །དབྱིག་གཉེན་ཞབས་ཀྱི་གནོད་འཇོམས་དང་། །སློབ་དཔོན་འཇམ་དཔལ་གྲགས་པ་རྣམས། །ལྔ་སྟོང་བར་དུ་གནས་པར་བཞེད། །དེ་ཡང་ལྔ་བརྒྱ་ཕྲག་བཅུ་ལས། །ལྔ་བརྒྱ་དང་པོར་དགྲ་བཅོམ་དང་། །དེ་བཞིན་གཉིས་པར་ཕྱིར་མི་འོང་། །གསུམ་པ་ལ་ནི་རྒྱུན་ཞུགས་ཏེ། །ཡེ་ཤེས་ཁོང་ཆུད་ལེའུ་གསུམ། །དེ་ནས་ལྔ་བརྒྱ་ཕྲག་གསུམ་ལ། །རིམ་པར་ཤེས་རབ་ཏིང་འཛིན་དང་། །ཚུལ་ཁྲིམས་བསླབ་པ་གཙོ་སྟོན་གསུམ། །སྒྲུབ་པའི་དུས་ཀྱི་ལེའུ་ཟེར། །དེ་ནས་ལྔ་བརྒྱ་ཕྲག་གསུམ་ལ། །མངོན་པ་མདོ་སྡེ་འདུལ་བ་རྣམས། །སྟོན་པ་མང་དུ་འབྱུང་བས་ན། །ལུང་གི་ལེའུ་གསུམ་དུ་གྲགས། །བཅུ་པ་ལྔ་བརྒྱ་ཐ་མ་ལ། །རབ་བྱུང་རྟགས་ཙམ་མ་གཏོགས་པ། །ལྟ་སྤྱོད་རྣལ་མ་མེད་པའི་ཕྱིར། །རྟགས་ཙམ་འཛིན་པའི་ལེའུར་བཞེད། །དེ་ལས་གཞན་རྣམས་དགོངས་པ་ཅན། །ལྔ་སྟོང་དོན་ལ་གནས་པར་བཟུང་། ༈ །དེ་ཡི་སྟེང་ནས་འདས་ཚུལ་ནི། །རྒྱལ་བ་མྱ་ངན་འདས་པའི་ལོ། །དེ་ནི་འདས་ལོའི་ཐོག་མ་ཡིན། །དེ་ནས་རབ་བྱུང་བཅུ་གཉིས་པའི། །ཤིང་ཕོ་རྟ་ལོ་འདི་ཡན་ལ། །ལོ་གྲངས་ཇི་ཙམ་འདས་ཤེ་ན། །བཞེད་ཚུལ་མི་འདྲ་འདི་ལྟར་མཐོང་། །བཞི་སྟོང་ཆིག་བརྒྱ་སོ་གསུམ་འདས། །ཆོས་རྒྱལ་སྲོང་བཙན་བཀའ་ཆེམས་ལུགས། །ཉིས་སྟོང་བཞི་བརྒྱ་རེ་གསུམ་འདས། །ཙནྡན་ཇོ་བོའི་ལོ་རྒྱུས་ལུགས། །ཉིས་སྟོང་བདུན་བརྒྱ་ཉེར་གཅིག་གམ། །ཡང་ན་དྲུག་ཅུ་སྐོར་གཅིག་གིས། །དམན་པ་ཐང་གི་ཡིག་ཚང་ལུགས། །སུམ་སྟོང་བརྒྱད་བརྒྱ་ང་དགུ་འདས། །འདུལ་འཛིན་ནེལྤ་པཎ་ཆེན་ལུགས། །ཉིས་སྟོང་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་བདུན། །འདས་པར་སློབ་དཔོན་ཨ་བྷ་ཡ། །པཎ་ཆེན་ཤཱཀྱ་ཤྲཱི་དང་། །ནམ་མཁའ་བཟང་པོ་ལ་སོགས་བཞེད། །སུམ་སྟོང་བརྒྱད་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་རྣམས། །འདས་པ་དཱི་པཾ་ཀ་ར་དང་། །ཇོ་བོ་ཚུལ་འབར་ཞང་ཚེ་སྤོང་། །ཉ་བྲན་ཆ་པ་མཆིམས་ཆེན་ཞབས། །དབུས་པ་བློ་གསལ་ ལ་སོགས་པ། །གངས་ཅན་མཁས་པ་མང་པོའི་ལུགས། །སུམ་སྟོང་བརྒྱད་བརྒྱ་ཞེ་དྲུག་འདས། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ས་པཎ་ལུགས། ༈ །དེ་ནས་རྒྱུད་ཀྱི་ལུགས་ལ་ཡང་། །སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་རྣམ་གཉིས་ཡོད། །
Chinese
《寂静语根本经》中说，住世二千年。 法性自性不动的，《种种显现经》以及《金刚经释》中说，住世二千五百年。 《喜友传记》中说，士夫的寿命向上增长，住世六百年。 丹达色纳的《十万颂广释》、功德光论师的《破有部》，以及导师妙吉祥称等，认为住世五千年。 其中五百为一期，共十期中，第一期五百年有阿罗汉，同样第二期有不来果，第三期有入流果，智慧通达共有三期。 之后三期五百年中，依次以智慧、禅定和戒律学为主，称为修持时期的三期。 之后三期五百年中，经、律、论三藏，由于出现许多导师，被称为教法的三期。 第十期最后的五百年，除了出家相之外，因为没有如实的见修行，所以认为是仅持表相的一期。 其他各家都有各自的密意，认为住世五千年的说法是符合实际的。 ༈ 从那之上计算逝世的时间，佛陀入灭之年，是逝世年份的开始。 从那时起到第十二绕迥（1747年）的木马年为止，已经过去了多少年呢？ 所持观点不同，所见如下： 四千一百三十三年已逝，这是法王松赞干布遗教的说法。 二千四百六十三年已逝，这是旃檀觉沃传记的说法。 二千七百二十一年，或者减少一个六十年周期，这是唐朝文献的说法。 三千八百五十九年已逝，这是持律者尼泊尔班智达的说法。 二千二百五十七年已逝，这是阿底峡尊者、班禅释迦师利，以及南喀桑布等人的观点。 三千八百五十年已逝，这是燃灯佛、觉沃楚巴、香策朋、聂仁恰巴、钦钦大师，以及卫地的洛萨等众多雪域智者的说法。 三千八百四十六年已逝，这是大成就者萨迦班智达的说法。 ༈ 之后关于密续的说法也有，共同和特殊两种。
English
In the Sutra Requested by Shuba Heart, it is said to remain for two thousand years. In the Sutra of the Unwavering Nature of Reality and the Commentary on the Vajra Cutter, it is said to remain for two thousand five hundred years. In the Biography of Joyful Friend, it is said that the lifespan of individuals increases and remains for six hundred years. The Hundred Thousand Commentaries of Damtasena, the Destruction of Harm by Dignāga, and the teachers Mañjuśrīkīrti all hold that it remains for five thousand years. Among these, there are ten periods of five hundred years each. In the first five hundred years, there are Arhats; similarly, in the second, there are Non-returners; in the third, there are Stream-enterers. There are three periods of wisdom attainment. Then, in the three periods of five hundred years each, wisdom, samādhi, and ethical discipline are emphasized in sequence. These are called the three periods of practice. Then, in the three periods of five hundred years each, the Abhidharma, Sutra, and Vinaya appear extensively. These are known as the three periods of scripture. In the final five hundred years of the tenth period, apart from the mere appearance of renunciates, there is no genuine view or practice. Therefore, it is considered a period of merely upholding appearances. Others have their own interpretations, holding that the statement of remaining for five thousand years is in accordance with reality. ༈ From that point, the time of passing away is calculated. The year of the Buddha's parinirvana is the beginning of the years since passing away. From then until this Wood Male Horse year of the twelfth Rabjung (1747), how many years have passed? Different views are held, as seen here: Four thousand one hundred thirty-three years have passed, according to the testament of Dharma King Songtsen Gampo. Two thousand four hundred sixty-three years have passed, according to the history of Candana Jowo. Two thousand seven hundred twenty-one years, or one sixty-year cycle less, according to the Tang Dynasty documents. Three thousand eight hundred fifty-nine years have passed, according to the Vinaya holder Nelpa Paṇḍita. Two thousand two hundred fifty-seven years have passed, according to Acharya Abhaya, Paṇchen Śākyaśrī, and Namkha Sangpo. Three thousand eight hundred fifty years have passed, according to Dīpaṃkara, Jowo Tsulbar, Zhang Tsepong, Nyabran Chapa, Chimchen Zhap, and Upa Losal, among many scholars of the snowy lands. Three thousand eight hundred forty-six years have passed, according to the great self-realized Sakya Paṇḍita. ༈ Furthermore, there are also common and special systems of Tantra.
Tibetan
སྤྱི་ནི་བྱ་སྤྱོད་རྣལ་འབྱོར་དང་། །བླ་མེད་ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད་རྣམས་ནི། །ཇི་སྲིད་ཐུབ་བསྟན་སྤྱི་གནས་པ། །དེ་སྲིད་གནས་པར་སྒྲོན་གསལ་དང་། །འཇམ་དཔལ་རྩ་རྒྱུད་སོགས་ལས་གསུངས། །མ་རྒྱུད་ནམ་ཡང་ནུབ་མི་འགྱུར། །དེ་ཡང་མཁའ་འགྲོ་རྒྱ་མཚོ་ལས། །ཤེས་རབ་རྒྱུད་ནི་རང་བྱུང་ཉིད། །རང་གི་རང་བཞིན་རྟག་ཏུ་གནས། །བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་སུ། །མི་འཇིག་གོ་འཕང་རྗེས་འགྲོ་བ། །བསྐལ་པ་སྲེག་པའི་དུས་སུ་ནི། །གཞན་དུ་སོང་ནས་ཡང་དག་གནས། །ཞེས་གསུངས་རྫོགས་ཆེན་ཞིང་སོ་སོར། །བཙས་འཕར་དར་ནུབ་དུས་བདུན་བདུན། །བྱེད་པར་གསུངས་ཏེ་ཐལ་འགྱུར་ལས། །སྙིང་པོ་ལྡན་དང་རྫོགས་ལྡན་དང་། །རྫོགས་ལྡན་དག་ནི་ཆེན་པོ་དང་། །དེ་བཞིན་གཉིས་དང་སུམ་ལྡན་པ། །རྩོད་ལྡན་དང་ནི་རྩོད་ལྡན་ཆེ། །དེ་དག་རེ་རེའི་བར་དག་ཏུ། །མུན་པའི་བསྐལ་པ་དྲུག་ཅུ་ལ། །བསྟན་པའི་བཙས་ནི་གཞན་དུ་འགྱུར། །ཞེས་སོགས་རྣམ་གཞག་རྒྱས་པར་གསུངས། །ངེས་པའི་དོན་དུ་གསེར་འོད་ལས། །སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་ཡོངས་མི་འདའ། །ཆོས་ཀྱང་ནུབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་མཛད་ཕྱིར། །ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་འདའ་བར་སྟོན། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་བསམ་མི་ཁྱབ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྟག་པའི་སྐུ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར། །བཀོད་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སྟོན། །ཅེས་གསུངས་གསང་སྙིང་རྒྱུད་ལས་ཀྱང་། །དེ་དང་ཚིག་དོན་མཐུན་པར་གསུངས། །གཞན་ཡང་ཡིད་བཞིན་རྣམ་བཀོད་ལས། །སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་ཚོགས་ཆེན་པོ། །ཇི་སྲིད་རྣམ་པར་གནས་དེ་སྲིད། །སངས་རྒྱས་སྤྲུལ་པ་རྒྱུན་མི་ཆད། །གྲོལ་བའི་ཆོས་ཀྱང་ནུབ་པ་མེད། །ཅེས་གསུངས་ཕྱིར་ན་ཚུལ་འདི་དག །ཁོང་དུ་ཆུད་པ་བློ་ལྡན་ཡིན། ༈ །ཁྱད་པར་དུས་འཁོར་བསྟན་རྩིས་ལ། །སྔར་འདས་ཕྱིས་ལུས་གནས་ཚད་གསུམ། །དེ་ལས་སྔར་འདས་རྣམ་གཞག་ལའང་། །ཐ་དད་བཞེད་པ་དུ་མ་མཐོང་། །སྟོན་པས་རྩ་རྒྱུད་གསུངས་ པ་ནས། །ཉིས་སྟོང་ལྔ་བརྒྱ་གོ་གཉིས་འདས། །ཀུན་མཁྱེན་བུ་དང་བྱང་པའི་ལུགས། །ཉིས་སྟོང་ལྔ་བརྒྱ་དགུ་བཅུ་འདས། །ཇོ་ནང་ཕྱོགས་ལས་རྣམ་རྒྱལ་ལུགས། །དེ་ལས་གཅིག་གིས་མང་བར་ནི། །འཇམ་དབྱངས་ཆོས་མགོན་ལ་སོགས་བཞེད། །སུམ་སྟོང་དྲུག་ཅུ་རེ་དྲུག་འདས། །འགོས་ལོ་གཞོན་ནུ་དཔལ་གྱི་ལུགས། །རྒྱལ་བ་མྱ་ངན་འདས་པ་ནས། །ཉིས་སྟོང་ཉིས་བརྒྱ་གྱ་བདུན་འདས། །དཔལ་ལྡན་བླ་མ་དམ་པའི་ལུགས། །ཉིས་སྟོང་སུམ་བརྒྱ་རེ་བཞི་འདས། །གྲུབ་ཐོབ་ཨོ་རྒྱན་པ་ཡི་ལུགས། །ཉིས་སྟོང་ལྔ
Chinese
总的来说，是行瑜伽和，无上瑜伽续部等，只要正法存在，就如明灯般照亮。出自《文殊根本续》等。母续永不衰败。如《空行海》所说：智慧续是自生的，其自性恒常存在。在菩提道的诸法中，不朽的果位紧随其后。在劫末火灾之际，转移到他处安住。如是宣说，在各自的圆满大境界中，有生、增、盛、衰七个时期。在《他空论》中说：具有精华、圆满、大圆满，以及二倍和三倍，争斗和争斗大。在这些时期之间，有六十个黑暗劫，教法的诞生会发生变化。等等，有详细的论述。究竟的意义上，《金光明经》中说：佛陀不会完全涅槃，法也不会衰败，为了使众生成熟，示现完全涅槃。佛陀世尊不可思议，如来是常恒之身，为了利益众生，示现各种化现。如是说，《秘密藏续》中也，与此词义相符。此外，《如意任运成就》中说：众生的大群体，只要存在，佛陀的化身就不会中断，解脱之法也不会衰败。如是说，因此通达这些道理是有智慧的人。༈ 尤其是在时轮教法中，有过去、未来和现在三种时间。其中，对于过去的时间，有多种不同的观点。从导师宣说根本续开始，已经过去了二千五百九十二年。全知布顿和绛巴的观点是，已经过去了二千五百九十年。觉囊派多罗那他的观点，比这多一年，嘉央曲坚等也是这样认为的。已经过去了三千六百六十六年。俄译师衮却坚赞的观点是，从佛陀涅槃以来，已经过去了二千二百八十七年。巴丹喇嘛当巴的观点是，已经过去了二千三百六十四年。成就者邬金巴的观点是，二千五
English
In general, it is Action Yoga and, the tantras of Unexcelled Yoga, as long as the doctrine exists, it will illuminate like a lamp. It is said in the Manjushri Root Tantra and others. The Mother Tantra will never decline. As the Ocean of Dakinis says: The Wisdom Tantra is self-born, its nature is always present. Among the Dharmas of the path to enlightenment, the indestructible state follows. At the time of the fire at the end of the kalpa, it will move elsewhere and abide. Thus it is said, in each of the Dzogchen realms, there are seven periods of birth, increase, prosperity, and decline. In the Empty of Other theory, it is said: having essence, complete, great complete, as well as two and three times, strife and great strife. In between each of these periods, there are sixty dark kalpas, and the birth of the doctrine will change. And so on, there are detailed discussions. In the definitive sense, the Golden Light Sutra says: The Buddha will not completely pass into nirvana, and the Dharma will not decline, in order to ripen sentient beings, he shows complete nirvana. The Buddha, the Bhagavan, is inconceivable, the Tathagata is the eternal body, for the benefit of sentient beings, he shows various manifestations. Thus it is said, and in the Secret Essence Tantra also, the meaning of the words is consistent with this. Furthermore, in the Wish-Fulfilling Spontaneous Accomplishment, it is said: The great assembly of all sentient beings, as long as it exists, the Buddha's manifestations will not cease, and the Dharma of liberation will not decline. Thus it is said, therefore understanding these reasons is wise. ༈ In particular, in the Kalachakra doctrine, there are three measures of time: past, future, and present. Among these, there are many different views on the past time. From the time the Teacher spoke the Root Tantra, two thousand five hundred and ninety-two years have passed. The view of Kunkhyen Buton and Jangpa is that two thousand five hundred and ninety years have passed. The view of Jonang Taranatha is one year more than that, and Jamyang Chokyi Gonpo and others also hold this view. Three thousand six hundred and sixty-six years have passed. The view of Gö Lotsawa Zhönnu Pal is that from the nirvana of the Buddha, two thousand two hundred and eighty-seven years have passed. The view of Palden Lama Dampa is that two thousand three hundred and sixty-four years have passed. The view of the Siddha Orgyenpa is that two thousand five