Tibetan
་། དྲིལ་བུ་གཞན་ཞིག་འདུག་པ་དེ་གདུང་བརྒྱུད་རིན་པོ་ཆེ་དང་མཁན་པོ་སུ་རིགས་ལ་ཡིན་ཟེར་བའི་མོད་ལ་མནལ་སད། དེ་འཕྲལ་ལྷོ་བྲག་ཏུ་བརྟན་བཞུགས་འབུལ་མི་ཆེད་དུ་གནང་བའི་ཚེ། འབུལ་ཚན་གྲས་ནས་དར་ཡུག་དམར་སེར་གཉིས་ལུས་འདུག་པ་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ལ་ཉེ་ངན་གསུངས་ཤིང་། ཕྱིས་རྣམ་སྤྲུལ་རིན་པོ་ཆེ་དང་གསུང་བགྲོས་བྱུང་བར། འདིར་མནལ་ལྟས་བྱུང་བའི་ཉིན་དེར་ཕ་གིར་ཞལ་ཆེམས་གནང་བ་དང་དུས་འགྲིག་འདུག་ཅེས་གསུངས། ཡང་གནམ་གང་གི་ཐོ་རེངས་ལོ་གསར་གྱི་གྲྭ་པའི་ཇ་ཞུ་ཕལ་ཆེར་རྫོགས་པའི་དགེ་བསྐོས་ཀྱི་ཇ་ཞུའི་རྗེས་སུ་མནལ་ཐུམ་པ་ཞིག་བྱུང་བའི་གཟིགས་སྣང་དུ། ད་ལྟའི་གཟིམས་ཆུང་གི་གཟིམས་སྒྲོམ་ནང་འདི་ཁར་བཞུགས་འདུག་པ་ལ། སྒོ་ཤག་གིས་ཕྱེ་བའི་ནང་ནས་བུད་མེད་ཁ་དོག་སྔོ་བ་ཨ་ཙ་ར་འདྲ་བ་རས་ཁྲའི་གོས་དང་རིན་པོའི་རྒྱན་འཕྱོར་བ་ལྔ་ཐལ་གྱིས་འོང་ནས། ངེད་རྣམས་ཞིང་སྐྱོང་གི་ཌཱཀྐི་ནཱི་ཡིན། ད་ལྟ་རྔ་ཡབ་གླིང་པ་ཐམས་ཅད་རྒྱ་འདྲེ་ཤོར་སོང་བས་མ་ཕེབས་པའི་ཐབས་མེད་ཟེར། གཟིམས་སྒྲོམ་དུ་ལག་བཏང་སྟེ་ཕྱག་ནས་འཐེན་ཞིང་ད་ལྟ་རང་ཕེབས་ཞེས་ཨུ་ཚུགས་ཞུ་འདུག་པ་ལ། གཟིམས་གཞུག་ན་དེ་དུས་ཀྱི་དགེ་བསྐོས་བྱེད་མི་དགེ་སློང་ངག་དབང་ཀུན་དགའ་ཡིན་རྒྱུ་བའི་བཙུན་པ་ཞིག་འདུག་པ་དེས། གཟིམས་སྒྲོམ་ནང་དུ་མར་མནན་ནས། རེ་ཞིག་ཐེགས་ན་གཏན་ནས་མི་འོང་ཟེར། དེར་རྗེ་རང་གིས། ད་ལྟ་ཚེ་ཚད་ལ་དགའ་མོ་ཡོད། རེ་ཞིག་མི་འགྲོ། ཡོང་རན་པ་དང་ཁྱེད་རང་རྣམས་བསུ་བ་ལ་ཡོང་མི་དགོས། ཤར་མར་སླེབ་འོང་གསུངས་སོ། །དེར་བཙུན་པ་དེས་བུད་མེད་ལྔ་པོ་དེ་ཨུ་ཚུགས་ཀྱིས་བརྫངས་ནས་ཕྱིར་ལོག་སོང་བ་དང་། ཡང་ཨ་ཙ་ར་ལྔ་ཤར་གྱིས་འོང་ནས། ད་ལམ་རང་ཕེབས་དགོས་ཟེར་བ་ལ། ཐུགས་ཀྱི་དགོངས་པར། ད་ནི་ལོ་ཡང་ལྔ་བཅུ་ང་ལྔ་ཙམ་སླེབས་སོང་བས་ཕྱིན་ཀྱང་ཡོང་བ་འདྲ་སྙམ་དུ་དགོངས་ཤིང་། ཞལ་ནས་རེ་ཞིག་ང་མི་འགྲོ་བོད་འདིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་རྒྱ་ཆེ་བ་ཞིག་མི་འདུགདེའི་ནང་ནས་ཀྱང་རྙིང་བསྟན་ཉག་ཕྲ་བར་འདུག་པས་ཨོ་རྒྱན་ཆེན་པོའི་དྲིན་གསོར་ཕྲིན་ལས་སྤེལ་ཕྱིར་རེ་ཞིག་སྡོད་དགོས་འདུག་གནང་སོང་། དེ་སྐད་དུ་ཞལ་ནས་ཨོ་རྒྱན་ཆེན་པོའི་མཚན་བརྗོད་པར་མཛད་པ་ཙམ་གྱིས་ཐུགས་དད་པའི་གདུང་ཤུགས་དྲག་པོས་མྱོས་ཏེ། ཨོ་རྒྱན་གྱི་མཚན་བརྗོད་བཞིན་ཏུ་སྤྱན་ཆབ་འཁྲུག་པ་དང་བཅས་ཐུགས་བརྒྱལ་བ་ལྟ་བུའི་མུར་མནལ་སད། དེ་དུས་སྤྱན་ཆབ་མངོན་སུམ་དུའང་ཟག་འདུག་གསུང་། དེ་ལྟར་སྤྱན་ལྟས
Chinese
另一个铃铛，说是属于血脉传承仁波切和堪布某某的，话音刚落就醒了。之后，为了在洛扎（Lhodrak）做长寿法事而特意准备的时候，供品中剩下的两条红色和黄色的绸缎，被说是不好的缘起。后来和化身仁波切商议，说这里做梦的那天，那边正好是立遗嘱的日子，时间对上了。还有，在除夕的黎明，新年僧众的茶饭快结束的时候，在掌茶师的茶饭之后，做了一个梦，梦境中，现在寝宫的床里，他坐在这里，门刚打开，从里面出来五个蓝色皮肤、像阿杂惹（Acharya，轨范师）一样的女人，穿着丝绸衣服，佩戴着珍贵的饰品，急匆匆地走来，说：‘我们是管理田地的空行母，现在整个铜色吉祥山（Zangdok Palri）都被汉地的魔鬼占领了，所以您不得不去。’她们伸手到床里，拉着他的手，坚持说：‘现在就去。’当时在寝宫后面做掌茶师的是一个叫昂旺根嘎（Ngawang Kunga）的比丘，他把她们压在床里，说：‘如果暂时离开，就永远不会回来了。’这时，他自己说：‘现在我对寿命很满意，暂时不去。该来的时候，你们也不用迎接，我会自己来的。’说完。那个比丘用力把五个女人推走，她们就回去了。然后，又有五个阿杂惹急匆匆地走来，说：‘现在必须去。’他心里想：‘现在年纪也五十多岁了，去了也好。’嘴上却说：‘暂时我不走，这个西藏的佛教还不兴盛，其中宁玛派尤其衰微，为了报答莲花生大师的恩情，为了弘扬事业，暂时要留下来。’说完，他只是念诵莲花生大师的名字，就因为强烈的信仰而感到陶醉，念诵着莲花生大师的名字，泪流满面，像昏厥一样醒了。据说当时眼泪也明显地流了下来。这就是梦兆。
English
Another bell, said to belong to the lineage Rinpoche and Khenpo So-and-so, and as soon as that was said, he woke up. Later, when preparations were being made specifically to offer a long-life ceremony in Lhodrak, the two remaining pieces of red and yellow silk among the offerings were said to be inauspicious omens. Later, in consultation with the Tulku Rinpoche, it was said that the day of the dream here coincided with the day the will was made there. Also, at dawn on New Year's Eve, after the monks' tea service was almost finished, after the tea service of the disciplinarian, a dream occurred in which, in the vision, he was sitting here inside the bed frame of the current small room. As soon as the door opened, five blue-skinned women resembling acharyas, adorned with silk clothes and precious ornaments, came rushing in and said, 'We are the dakinis who cultivate the fields. Now the entire Copper-Colored Glorious Mountain (Zangdok Palri) has been taken over by Han Chinese demons, so there is no way you cannot come.' They reached into the bed frame, pulled his hand, and insisted, 'Come now.' At that time, the monk Ngawang Kunga, who was the disciplinarian behind the room, pressed them down into the bed frame and said, 'If you leave temporarily, you will never return.' At that, he himself said, 'Now I am happy with my lifespan, I will not go for the time being. When it is time to come, you do not need to welcome me, I will come myself.' After saying that, the monk forcefully pushed the five women away, and they returned. Then, five more acharyas came rushing in and said, 'You must go now.' He thought in his heart, 'Now that I am over fifty years old, it may be good to go.' But he said, 'I will not go for the time being, the Buddha's teachings are not widespread in this Tibet, and among them, the Nyingma teachings are particularly weak, so in order to repay the kindness of the great Ogyen (Padmasambhava) and to spread his activities, I must stay for the time being.' As soon as he spoke those words and uttered the name of the great Ogyen, he was intoxicated by the intense force of faith, and while reciting the name of Ogyen, he woke up with tears streaming down his face, as if he had fainted. It is said that at that time, tears were visibly flowing. That is the dream sign.
Tibetan
་འཚུབ་པ་ལ་བསུན་བཟློག་དང་། འཆི་བསླུ་སོགས་གནད་དུ་འགྲོ་བའི་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཆོ་ག་མང་པོ་བསྒྲུབས་ཤིང་། གྲྭ་པ་སྤྱི་སྒེར་ཐམས་ཅད་དང་མཆོག་དམན་གྱི་དད་ཅན་མང་པོས་ཀྱང་ཞབས་བརྟན་གྱི་རིམ་པ་ཕུལ། ཁྱད་པར་གོང་ཞབས་ཡས་ཕྱིན་ནས་བརྟན་བཞུགས་གསོལ་འདེབས་ཚིགས་བཅད་མ་དང་འབྲེལ་བར། སྟན་དཀར་རྡོ་རྗེའི་རེ་ཁཱ་ཅན་དང་། འབུལ་ནོད་ཕུལ་དུ་ཕྱིན་པ། འདུས་པར་མང་འགྱེད་བཅས་རྒྱས་པར་སྩལ། ཉེར་གཉིས་ཀྱི་ནུབ་ལྷོ་ནང་ཡིན་ཁུལ་ཞིག་ཏུ་ཞབས་དྲུང་ཐུགས་སྲས་རིན་པོ་ཆེ་སྐུ་བསྙུན་ནས་འདུག་པའི་སར་ཕེབས། དེར་མཐའ་ཤིང་ནགས་ཀྱིས་བསྐོར་བའི་ནགས་ཆུང་ཞིག་ན་ཞལ་ལྷོ་ནུབ་ལ་ཕྱོགས་ནས་བཞུགས་འདུག་པའི་མུར་སྤྱན་ཟིམ་མེར་གཤེགས་སོང་བར། ངེད་རང་གིས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་མྱུར་དུ་ཕེབས་དགོས་སོ་ཞེས་ཞུས་པས། ཡང་སྐུ་སོས་པ་ལྟ་བུས། ད་ལམ་རིམ་གྲོའི་དུས་རྟེན་འབྲེལ་ལ་ཉེ་ལེགས་པ་ཞིག་མ་བྱུང་བས། ད་ཅི་འདྲ་འགབ་སོགས་སྣ་ཚོགས་གསུངས་པའི་མཐར། ད་ཆ་རྗེ་ཉིད་ལ་འདི་ཕྱི་ཐམས་ཅད་བློས་ལྗིད་འགེལ་བ་ཡིན་གཤིས། རྗེས་མྱུར་མཇལ་གྱི་སྨོན་ལམ་ཞུ་བས་སྐྱབས་འཇུག་ཐུགས་རྗེས་གཟིགས་དགོས་ཞེས་གསུངས་བྱུང་བའི་མོད་ལ་མནལ་སད། དེ་འཕྲལ་ལྷོ་བྲག་ཏུ་གནས་ཚུལ་འབུལ་མི་ཆེད་དུ་གནང་ཞིང་། དེ་ནས་མི་རིང་བར་ལྕགས་འབྲུག་དབོ་ཟླའི་ཚེས་བརྒྱད་ལ་ཐུགས་སྲས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཞི་བར་གཤེགས་པ་རེ་ཞིག་གསང་ཁོག་ནས་སྤྱན་འདྲེན་འབྱོར་བ་ལྟར་ཆིབས་བསྐྱོད་དེ། རིམ་པར་ཚེས་ཉི་ཤུ་ལ་ལྷ་ལུང་དུ་ཕེབས། དེའི་ནངས་པར་གསང་རྒྱ་བཀྲོལ་ཏེ། རྗེ་ཉིད་ཀྱི་ཐུགས་དམ་གསལ་འདེབས་དང་། གདུང་བཞུ་བའི་ཕྱག་ལེན། ལྷོ་ནང་དུའང་ཞབས་བསྐྱོད་ནས་དངུལ་གདུང་ལ་རབ་གནས་སོགས་མཛད་པར་ཞབས་ཏོག་འབུལ་ནོད་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་སྤྱི་སྒོས་ཐམས་ཅད་ནས་བསྒྲུབས་ཤིང་ནག་ཟླའི་འགོར་ཆིབས་བཏེགས་ཏེ་ཕྱིར་ལམ་གླིང་དུ་ནང་སོ་དཔལ་འབྱོར་འདས་པའི་སྐྱབས་གནས་སུ་སྤྱན་དྲངས་པ་ལྟར་ཐེགས་ནས་རིམ་པར་གདན་སར་ཕེབས་ཏེ། ཚེས་བཅུ་བདུན་གྱི་སྔ་དྲོའི་ཆར་གསང་སྔགས་ཕོ་བྲང་གི་རྩིག་རྨང་འདིང་བར་མཛད་ཅིང་། གྲོ་བཞིན་ཟླ་བའི་ཚེས་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་དུས་ཚེས་བཟང་པོ་ནས་སྐར་འཛིན་གྱི་གྲྭ་ཚང་གི་དབྱར་དགུན་གྱི་ཆོས་ཐོག་གཉིས་ཀྱི་དུས། བློ་གསལ་དྲུག་ཅུ་སྐོར་ལ་དཔལ་གསང་བ་སྙིང་པོའི་རྒྱུད་བཤད་ཀྱི་སྲོལ་ཚུགས་པར་མཛད། ཟླ་བ་དགུ་པའི་ཚེས་བཅུ་དགུའི་ནུབ། རྗེ་བཙུན་ཏཱ་ར་ནཱ་ཐ་ཡིན་ཟེར་བའི་བླ་མ་སྐུ་ན་གཞོན་ཞིང་མཚར་བ་གཅིག་བཞུ
Chinese
对于动荡不安进行驱逐，以及进行赎死等重要的缘起仪轨，做了很多。僧众无论公私，以及地位高低的众多信徒，也供养了祈寿的仪轨。特别是从上到下，从年长到年幼，都与祈寿祈请文的偈颂相结合。供奉了具有白垫金刚图案的物品，供养和接受都非常殊胜，聚集在一起进行了大量的布施。二十二年（公元不确定）的西南内音一带，前往了夏仲图色仁波切因病而住的地方。在那里，在一个被树木森林环绕的小森林里，面向西南方向安坐的时候，眼睛微微闭合而逝世。我（作者）说：“转世灵童需要迅速到来。” 像是又苏醒过来一样，说：“这次法会期间，缘起不太顺利，现在怎么样合适呢？”等等说了各种各样的话，最后说：“现在，对于我来说，今生来世的一切都寄托在您身上了。祈请迅速会面的祈愿，请以慈悲垂顾。” 话音刚落就醒了。 立即派遣专门人员前往洛扎（Lhodrak）汇报情况。 从那以后没过多久，铁龙年（1700年）四月八日，图色仁波切示寂，暂时秘密地从囊中迎请过来，于是启程前往。 依次在二十日到达拉隆（Lhalung）。 第二天解除了秘密，进行了对至尊的意愿进行明示，以及火化遗体的仪式。 也前往洛南（Lhonang），为银塔进行了开光等仪式，无论公私，所有人都提供了非常殊胜的侍奉和供养。 在藏历十一月初启程，返回拉姆林（Lamling），像迎接已故的内索贝觉的救护所一样前往，依次到达了寺院。 十七日的早晨，为秘密咒语宫殿奠基。 从藏历五月十八日的吉祥日子开始，在星宿寺的僧院里，开始了冬夏两季的法会。 为大约六十名聪明的学子，开始了吉祥秘密藏续的讲授传统。 九月十九日晚上，一位年轻而英俊的喇嘛，自称是杰尊多罗那他。
English
Many auspicious rituals, such as averting disturbances and performing death redemption, were performed. All monks, both public and private, and many devotees of all ranks offered longevity prayers. In particular, from the top to the bottom, from the old to the young, combined with the verses of the longevity prayer. Offerings with white cushion vajra patterns were presented, and offerings and receptions were extremely excellent, and a large amount of alms were given together. In the southwest Neuyin area of the twenty-second year (year uncertain), he went to the place where Zhabdrung Thuksey Rinpoche was ill. There, in a small forest surrounded by trees and forests, when he was sitting facing southwest, his eyes closed slightly and he passed away. I (the author) said, "The reincarnation needs to come quickly." As if he had woken up again, he said, "During this Dharma assembly, the auspiciousness was not very smooth, so how is it appropriate now?" and said various things. Finally, he said, "Now, for me, everything in this life and the next is entrusted to you. I pray for a quick meeting, please look upon me with compassion." As soon as he finished speaking, he woke up. Immediately dispatched special personnel to Lhodrak to report the situation. Not long after that, on the eighth day of the fourth month of the Iron Dragon year (1700), Thuksey Rinpoche passed away. He was temporarily and secretly invited from Nang, and then set off. He arrived at Lhalung on the twentieth. The next day, the secret was lifted, and the ceremony of clarifying the wishes of the venerable one and cremating the remains was performed. He also went to Lhonang and performed consecration and other rituals for the silver stupa. All, both public and private, provided extremely excellent service and offerings. At the beginning of the eleventh month of the Tibetan calendar, he set off and returned to Lamling, and went to the monastery as if welcoming the refuge of the deceased Neso Peljor. On the morning of the seventeenth, he laid the foundation for the secret mantra palace. From the auspicious day of the eighteenth of the fifth month of the Tibetan calendar, the winter and summer Dharma assemblies of the Star Constellation Monastery began. The tradition of teaching the Glorious Secret Essence Tantra was started for about sixty intelligent students. On the evening of the nineteenth of September, a young and handsome lama, claiming to be Jetsun Taranatha.