Tibetan
ས་པ་གསར་མའི་ཆོས་ཀྱི་རྒྱུན་ཡོད་དོ་ཅོག་ཀྱང་གསན། བསྟན་བཅོས་ཀྱང་སྙན་ངག་གི་ཊཱི་ཀ། ཕར་ཕྱིན་གྱི་སྤྱི་དོན། གསང་སྙིང་གི་སྤྱི་དོན། སྡོམ་གསུམ་གྱི་ཟུར་འདེབས། ཚེ་བདག་གི་ལས་སྦྱོར་ལ་གཅེས་པའི་མན་ངག་གི་སྒྲོན་མ་བདུན་པ་དབང་དང་སྒྲུབ་ཕྲིན་ལས་ཁ་ཚར་དང་བཅས་པའི་བསྟན་བཅོས་མཐའ་ཡས་པས་ཡབ་ཀྱི་ཞལ་ཆེམས་སུ་ཡང་། ཆོས་ཀྱི་ཆ་ཕ་ལས་བུ་ལྷག་ཅེས་དབུགས་དབྱུང་། དེ་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་བསྐྱངས་པའི་མཐར་དགུང་ལོ་སོ་གསུམ་པ་ས་ཁྱི་ཧོར་ཟླ་དང་པོའི་ཉེར་དྲུག་ལ་ལོག་སྨོན་ཅན་དེ་རྣམས་ལ་ལུས་སྲོག་ལྟོས་མེད་བཏང་སྟེ་ཡ་ང་དང་བག་ཚ་མེད་པའི་ལྟ་གདེངས་ཀྱིས་གཤེགས་སོ། ། གཅུང་ཡིད་བཞིན་ལེགས་གྲུབ། ༈ གཅུང་ཡིད་བཞིན་ལེགས་གྲུབ་ཀྱང་རིག་གནས་སོགས་མཁས་པའི་ཕུལ་དུ་ཕྱིན་ཡང་ལོག་སྨོན་ཅན་དེ་རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་སོང་ངོ་། ། རིགས་སྲས་རིན་ཆེན་རྣམ་རྒྱལ། ༈ རིགས་སྲས་རིན་ཆེན་རྣམ་རྒྱལ་ནི། སྡིག་ཅན་དེ་རྣམས་ཀྱིས་བརྫི་བར་མ་ནུས་ཏེ། མོན་བོད་ཀྱི་ས་མཐའ་རྣམས་སུ་རེ་ཞིག་བསྐུང་ནས་བཞུགས། དེ་ནས་ཙཱ་རི་བརྒྱུད་ཁམས་ཕྱོགས་ཀྱི་དབེན་རིར་གསང་ཐབས་ཀྱིས་བཞུགས་ནས་གུ་རུ་ཞི་དྲག་ལ་སོགས་པའི་ཡི་དམ་དུ་མ་བསྙེན། སྐབས་སུ་དྲག་པོ་མངོན་སྤྱོད་ཀྱིས་ལས་ལ་ཡང་འབད་པ་གང་ཐོན་བྱས་ཏེ་ལོ་ངོ་གཉིས་ཙམ་བཞུགས་སྐབས། གནམ་བསྐོས་འཇམ་དབྱངས་གོང་མ་ཆེན་པོའི་ཐུགས་རྗེའི་ཉི་མས་བདུད་ཚོགས་མུན་པའི་དམག་དཔུང་དེ་དག་ཕ་མཐར་བསྐྲད་དེ་སྤ་བཀོང་བར་བྱས། གངས་ཅན་བོད་ཀྱི་ལྷ་གཅིག་འཛམ་གླིང་སྐྱེ་དགུའི་འདྲེན་པ་རྒྱལ་བ་སྐལ་བཟང་རྒྱ་མཚོ་གྲུ་འཛིན་འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་གི་ཕོ་བྲང་ཆེན་པོའི་གསེར་ཁྲིའི་སྟེང་དུ་མངའ་གསོལ། བོད་ཡུལ་སྐྱེ་རྒུ་སོ་སོའི་ལུགས་ཀྱི་ཆོས་དང་སྲིད་ཀྱི་བྱ་བ་སྔར་ལུགས་བཞིན་སྐྱོངས་ཞེས་པའི་བཙན་པོའི་ལུང་བསྒྲགས་ནས། རྫོགས་ལྡན་གསར་པའི་ཉི་མ་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དུ་བརྡལ་བས། སྔར་ཡབ་མེས་ཀྱི་བུ་སློབ་ཁམས་པ་བླ་དཔོན་རྣམས་ཀྱིས་བསྙེན་བཀུར་གྱིས་འབུལ་བ་རྒྱ་ཆེར་བསྟབ་ཅིང་། ཆོས་དང་ཟང་ཟིང་གིས་ཕྲིན་ལས་རྒྱ་ཆེར་གྱུར་པ་ན། གདན་ས་མ་ལག་དང་བཅས་པ་སྔར་ལྟར་ལྷོགས་པས། དབུ་ཆེན་ཁུར་བཞེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྤྱན་འདྲེན་བྱུང་བར། དེ་འཕྲལ་ལམ་སྟེགས་ནས་ཕོ་བྲང་ཆེན་པོར་རྒྱལ་བ་སྐལ་བཟང་རྒྱ་མཚོར་མཇལ་ཕྱག་མཛད་པས། གོང་མ་གཏེར་ཆེན་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་ཁྲི་ཐོག་ཏུ་མངའ་གསོལ་བའི་བསྐོན་ཆ་དང་:འཇགས་༼འཇའ་༽ས་སོགས་ཐམ་ག་སྤྱི་བོར་སྩལ་བས། གུས་འདུད་ཀྱིས་ཐོན་ཕྱག་ཞུས་ནས་ལམ་དུ་ཞུགས། རང་ཞབས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསུ་བ་སེར་སྦྲེངས་ཀྱི་བཀུར་སྟི་དང་བཅས་རང་དགོན་དུ་ཕེབས་སོ། །དམ་པ་འདི་ཉིད་ནི་སྔོན་ནས་གཏེར་ཆེན་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱི་མཐའི་གཟིགས་པས་དོན་གྱི་གདན་སར་ཁྲི་ནོན་མཛད་པ་འདྲ་སྟེ། སྐུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་ཕྱོགས་པའི་ལོ་དེའི་ནང་དུ་གཅུང་ཀུན་དགའ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་དོ་ཁུར་ཆེན་པོས་བཀའ་འགྱུར་གསར་བཞེངས་དང་ཆོས་འཁོར་ལྷུན་པོའི་སྟེང་དུ་གསེར་གྱི་རྒྱ་ཕིབས་བཟོ་བཀོད་ཀྱིས་མཚར་བ་མཛེས་པར་སྤྲས་ནས་རབ་ཏུ་གནས་པ་གསོལ་བས་དེ་ལེགས་ཤིན་ཏུ་ལེགས་ཏེ་དེ་དུས་བུ་ཆུང་རྒན་པར་ཁྲི་ནོན་ཀྱང་བྱས་ངེད་ཀྱིས་ནས་ཞིག་འཐོར་བྱས་ན་ཡོང་གསུངས་པར། རེ་ཞིག་སྐུ་ཉིད་བཞུགས་རིང་ཁྲི་ནོན་ཀྱི་རིགས་མི་གནང་བ་ཞུ་ཞེས་ནན་གྱིས་བཤོལ་བས། སང་ཉིན་རབ་སྟོན་གྱི་ཚོགས་ལ་ཕེབས་རྒྱུའི་དགོངས་ཁ་ཚུན་ད་རེས་ངེད་ཀྱིས་བྱས་པ་དེ་རང་ལེགས་འདྲ་ཡང་། འོ་ན་ངེད་རང་ཕ་བུ་ཡང་ཡང་དུས་གཅིག་ཏུ་འཛོམས་པ་དཀའ་བས་སང་ཉིན་བུ་ཆུང་རིན་ཆེན་རྣམ་རྒྱལ་ཡང་ཚོགས་སུ་ཕྱིན་ན་ལེགས་གསུངས་པས། མགྲོན་གཉེར་གྱིས་གདན་གྱི་བཀོད་པ་རྣམས་ཚར་བས་བཞུགས་ས་གང་དུ་བྱེད་ཞུས་པར། གདོང་གྲལ་གཡོན་གྱི་མགོ་དེར་གདན་མཐོ་ལིང་ངེ་བ་ཞིག་བྱས་པས་ཡོང་གསུང་བ་ལྟར་ཐོག་མར་ཚོགས་སུ་ཕེབས་པ་དེ་ཡིན་པས་མ་འོངས་པའི་ཕྱི་མཐར་དེ་དུས་མངའ་གསོལ་བའོ། །དེ་ལྟར་གདན་སར་ཕེབས་ནས་གཙུག་ལག་ཁང་ཕན་ཚུན་སྔར་རྒྱུན་ལྟར་གསོས། འདུས་ཚོགས་སྔར་ཡོད་རྣམས་ལ་བར་སྐབས་སུ་ཁྲིམས་གཙང་མི་གཙང་གིས་དག་ཐེར་མཛད། གསར་ཞུགས་བརྒྱ་སྐོར་ཙམ་བསླབ་པ་གསུམ་གྱིས་བསྡམས་ནས་འཁོར་ལོ་གསུམ་གྱི་བྱ་བའི་གནས་ལ་བཀོད། ཡབ་མེས་ཀྱིས་བཙུགས་པའི་ཚུལ་སྒྲུབ་མཆོད་ཉམས་པ་རྣམས་གསོས་སོ། །གར་འཆམས་སྤྱན་གཟིགས་ལ་སོགས་པའི་ཡོ་བྱད་སྔོན་དུས་ཀྱི་གྲངས་ཚང་བ་བསྒྲིགས། དེ་ནས་དབུས་གཙང་གཉིས་ཀྱི་སྡེ་འཁྲུག་གིས་མཐར་ས་སྤྲེལ་ཧོར་ཟླ་ལྔ་པའི་ཚེས་ཉེར་ལྔ་ལ་བསོད་ནམས་དཔུང་པ་མཐོ་བས་སྟོབས་ཀྱིས་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོར་མི་དབང་འགྱུར་མེད་བསོད་ནམས་སྟོབས་རྒྱལ་ཤུགས་འབྱུང་དུ་སོན་པ། འཇམ་དབྱངས་གོང་མ་རྒྱལ་པོས་བོད་ཁྲི་སྐོར་བཅུ་གསུམ་གྱི་རྒྱལ་སྲིད་ལ་དབང་བསྐུར་བའི་མངའ་གསོལ་ལེགས་སྐྱེས་ཀྱི་མཇལ་འབུལ་ལ་ཕེབས། དད་མོས་ཀྱིས་གུས་པར་བཏུད་དེ་རྐྱེན་སེལ་གྱི་དབང་སོགས་གསན་ཏེ་ཏི་ཤྲཱིར་བཀུར། རྙེད་བཀུར་གྱི་གནང་སྐྱེས་མི་དམན་པས་དབུགས་དབྱུང་བའི་བསླབ་
Chinese
听闻了萨迦新派的所有法脉传承。著作方面有诗学注释、《现观庄严论》的总义、《秘密藏续》的总义、《三律仪论》的补遗、关于命主事业的珍贵口诀《明灯论》第七品，以及包含灌顶和事业仪轨等所有内容的无量著作，父亲的遗嘱中也鼓励说：“儿子在佛法方面要胜过父亲。” 这样弘扬佛法事业的最后，三十三岁时，在土狗年（具体年份待考）藏历正月二十六日，对于那些心怀邪愿的人们，毫不顾惜自己的生命，以无所畏惧和毫不犹豫的姿态圆寂了。 弟弟 益西乐珠。 弟弟益西乐珠虽然在文化等方面也极为精通，但最终还是受到了那些心怀邪愿的人的控制。 法嗣仁钦南嘉。 法嗣仁钦南嘉，没有被那些罪人所击败，暂时隐匿在门隅和西藏的边境地区。之后，经过擦日，秘密地住在康区方向的寂静山中，修持了寂静莲师和忿怒莲师等众多本尊。期间，也尽力通过猛咒来实现事业。大约住了两年左右的时候，承蒙天授文殊皇帝的慈悲之光，将魔众黑暗的军队驱逐到了边远之地，使其颜面扫地。雪域西藏的怙主，世界众生的导师，嘉瓦格桑嘉措（七世达赖喇嘛）在布达拉宫的黄金宝座上登基。颁布了皇帝的诏令：“西藏各地人民的宗教和政治事务，都按照旧例进行管理。” 于是，新的圆满时代的太阳照耀四方。以前父亲和祖父的弟子，康区的喇嘛和官员们，纷纷以丰厚的供养来侍奉他。通过佛法和财物的弘法事业变得非常广大。因此，寺院及其附属机构都恢复了原样。担任要职的人们前来邀请他。他立即从驻地前往布达拉宫拜见了嘉瓦格桑嘉措。被册封为皇帝伏藏法王之位的继承人，并在头顶赐予了印章等。
English
He received all the Dharma lineages of the New Sakya school. In terms of writings, he produced commentaries on poetics, the general meaning of the Prajnaparamita, the general meaning of the Guhyagarbha Tantra, annotations on the Three Vows, the seventh chapter of the precious instruction manual on the activities of the Lord of Life, the Lamp, and countless treatises including empowerments and complete activity rituals. In his father's will, he also encouraged, "May the son surpass the father in terms of Dharma." Having thus carried out the activities of the Dharma, at the age of thirty-three, on the twenty-sixth day of the first month of the Earth Dog year (year to be confirmed), he relinquished his body and life without hesitation for those with evil aspirations, and passed away with fearless and unhesitating confidence. Younger brother, Yizhin Lekdrup. Although the younger brother, Yizhin Lekdrup, was also extremely proficient in culture and other fields, he ultimately fell under the control of those with evil aspirations. Lineage Holder, Rinchen Namgyal. The Lineage Holder, Rinchen Namgyal, was not defeated by those sinners. He temporarily hid in the border regions of Mon and Tibet. Then, passing through Tsari, he secretly resided in a secluded mountain in the Kham region, practicing numerous deities such as Peaceful Guru and Wrathful Guru. During that time, he also made every effort to accomplish activities through wrathful means. After residing there for about two years, by the compassionate light of the divinely appointed Emperor Manjushri, the army of the demonic hordes was driven to the distant borders, causing them to lose face. Gyalwa Kelsang Gyatso (the Seventh Dalai Lama), the protector of the snowy land of Tibet and the guide of all beings in the world, was enthroned on the golden throne of the great Potala Palace. The emperor's decree was proclaimed: "The religious and political affairs of the people of Tibet shall be managed according to the old customs." Thus, the sun of a new golden age shone in all directions. The disciples of his father and grandfather, the lamas and officials of Kham, offered him lavish hospitality and offerings. The activities of Dharma and material support became very extensive. As a result, the monastery and its affiliated institutions were restored to their former state. Those who held important positions came to invite him. He immediately traveled from his residence to the great Potala Palace to pay homage to Gyalwa Kelsang Gyatso. He was enthroned as the successor to the Emperor Terton Dharma King, and seals and other insignia were bestowed upon his head.
Chinese
以恭敬的姿态行礼后便启程了。自己的侍从们以隆重的迎接仪式迎接他返回自己的寺庙。这位圣者似乎是由于过去的掘藏大师对未来的远见，才被任命为实际的法座持有者。在那一年，当他即将示寂时，他的弟弟贡噶楚臣非常关心新建的《甘珠尔》以及在卓科伦波寺顶上建造金色屋顶，并以华丽的装饰使其更加壮观，并祈请开光，这非常好，非常好。那时，他说，即使让年幼的儿子担任法座，我也会撒一些青稞。有人恳切地请求说，在他还在世的时候，请不要进行任何法座任命。第二天，他打算去参加饶丹的集会，他说：“这次我所做的事情似乎很好，但是我们父子很难再次相聚，所以明天让小儿子仁钦南嘉也去参加集会吧。”招待员问应该在哪里安排座位，因为座位已经安排好了。他说：“在前面一排左边的第一个位置上放一个高高的座位就可以了。”正如他所说的那样，那是他第一次参加集会，所以在未来，那时他被授予了权力。就这样，他登上法座后，像往常一样维护着寺庙。对于现有的僧团，他定期进行审查，以确保戒律的纯洁性。大约一百名新加入者受到三学（戒定慧）的约束，并被安排在三轮（闻思修）的岗位上。他恢复了祖先建立的修行法会等。他准备了歌舞、瞻仰等所需的各种物品，数量与以前一样。之后，由于卫藏地区的冲突，最终在土猴年五月二十五日，索南彭巴凭借高尚的力量成为了统治世界的君主，明旺·久美索南多杰·斯强降临。嘉央皇帝授予他统治西藏十三万户的权力，并前来献上就职典礼的礼物。他以虔诚的信仰表达敬意，听取了消除障碍的灌顶等，并被尊为帝师。他以丰厚的赏赐来安慰
English
Having bowed with reverence, he set out on his journey. His own attendants welcomed him back to his monastery with a grand reception. This holy being seemed to have been appointed as the actual throne holder due to the past treasure revealer's foresight of the future. In that year, as he was about to pass away, his younger brother, Kunga Chultrim, took great care in building the new Kangyur and constructing a golden roof on top of Chokor Lhunpo Monastery, and adorned it with magnificent decorations, and requested consecration, which was very good, very good. At that time, he said that even if the young son were to be enthroned, I would scatter some barley. Someone earnestly requested that he not conduct any enthronement while he was still alive. The next day, he intended to attend the Rabten assembly, and he said, "What I have done this time seems good, but it is difficult for us father and son to meet again, so tomorrow let the young son, Rinchen Namgyal, also go to the assembly." The host asked where the seat should be arranged, as the seats had already been arranged. He said, "It will be fine to put a high seat on the first position on the left side of the front row." As he said, that was the first time he attended the assembly, so in the future, he was empowered at that time. Having ascended the throne in this way, he maintained the monasteries as usual. For the existing monastic community, he regularly conducted reviews to ensure the purity of the discipline. About a hundred new entrants were bound by the three trainings (ethics, concentration, and wisdom) and were assigned to the posts of the three wheels (hearing, thinking, and meditating). He restored the practice assemblies and so on established by his ancestors. He prepared various items needed for dances, viewing, etc., in the same quantity as before. After that, due to the conflict in the U-Tsang region, finally on the twenty-fifth day of the fifth month of the Earth Monkey year, Sonam Pungpa, with his noble power, became the Chakravartin king who ruled the world, and Miwang Gyurme Sonam Tobgyal Shugjung came into being. The Jamyang Emperor granted him the authority to rule the thirteen myriads of Tibet and came to present gifts for the enthronement ceremony. He paid homage with devout faith, listened to the empowerment of removing obstacles, and was honored as Tishri. He comforted with generous offerings of gain and honor.