Chinese
也使他更加兴盛。 画在图上的牛能挤出奶，能毫无阻碍地进入墙壁等，出现了许多奇妙的景象。击败了许多外道辩论者，使大多数婆罗门和居士进入佛门，建立了许多大型的寺庙。最终，他认为通过密咒道可以获得最高的成就。根据藏族历史记载，他活了三百年。 学师旃陀罗瞿弥 学师旃陀罗瞿弥，是亲眼见过观世音菩萨的班智达，与一位外道顺世论的导师发生了辩论。虽然驳倒了他的理论，但因为理智是靠自己的想法来衡量的，所以谁的想法占上风谁就获胜。他们说，因为没有前世后世存在的明显证据，所以我们不相信。于是，他们请国王等人作为见证人，说：“我将转世，所以在额头上留下一个记号。”然后，他在额头上用朱砂点了一个痣，痣渗入了肉里。嘴里含了一颗珍珠，当即去世。国王将他的尸体放入一个铜制的双层容器中，并盖上了封印。正如他承诺转世为皇族班智达毗湿婆娑伽之子一样，他转世后生下一个具有各种特征的男婴，额头上有一个朱砂痣，嘴里含着一颗珍珠。国王等人查看了之前的尸体，发现额头上的朱砂痣已经消失，只留下一个珍珠的空洞。据说，那个外道也因此相信了前世后世的存在。男婴出生后，向母亲行礼，并假装十个月不吃奶。因为刚出生就说话是不祥之兆，所以保持沉默，直到七岁都没有说话，人们都认为他是哑巴。当时，一位外道辩论者创作了一首极其难以理解的诗歌，用来驳斥佛教徒的宗义，并将其分发给国王和所有学者。当这件事发生在毗湿婆娑伽的家中时，由于长时间的思考也无法理解其中的含义，所以根本无法回答。有一次，父亲因为某件事外出，七岁的旃陀罗瞿弥看到了那首诗，觉得其中的含义并不难理解，于是写了一篇解释的文章，也写了答辩的诗歌。父亲
English
He also made it more prosperous. Milk could be squeezed from cows drawn on pictures, and they could pass through walls and other obstacles without hindrance. Many wonderful signs appeared. He defeated many heretical debaters, brought most Brahmins and householders into the Buddhist fold, and established many large monasteries. In the end, he believed that the highest achievement could be attained through the mantra path. According to Tibetan historical records, he lived for three hundred years. Master Chandragomin Master Chandragomin, a Pandit who had seen the face of Avalokiteśvara, engaged in debate with a teacher of the heretical Cārvāka school. Although he refuted their theory, because reason is measured by one's own thoughts, whoever's thoughts prevail wins. They said, "Because there is no obvious evidence of past and future lives, we do not believe." Then, they asked the king and others to be witnesses, saying, "I will be reborn, so let there be a mark on my forehead." Then, he made a cinnabar mark on his forehead, and the mark seeped into the flesh. He put a pearl in his mouth and died immediately. The king put his body in a copper double-layered container and sealed it. As he had promised to be reborn as the son of the royal Pandit Viśiṣasaga, he was reborn and a boy with various characteristics was born, with a cinnabar mark on his forehead and a pearl in his mouth. The king and others looked at the previous corpse and found that the cinnabar mark on the forehead had disappeared, leaving only a pearl cavity. It is said that the heretic also believed in the existence of past and future lives because of this. As soon as the boy was born, he bowed to his mother and pretended not to drink milk for ten months. Because it was considered an ominous sign to speak immediately after birth, he remained silent and did not speak for seven years, so people thought he was dumb. At that time, a heretical debater composed an extremely difficult poem to refute the tenets of the Buddhists and distributed it to the king and all the scholars. When this happened in the house of Viśiṣasaga, they could not understand the meaning even after thinking about it for a long time, so they could not answer it at all. Once, the father went out for some business, and the seven-year-old Chandragomin saw the poem and felt that the meaning was not difficult to understand, so he wrote an explanatory article and also wrote a reply poem. The father
Tibetan
ནང་དུ་འོངས་པ་ན་དེ་ལྟར་བྲིས་པ་མཐོང་ནས། ཁྱིམ་དུ་སུ་བྱུང་ཞེས་ཙནྡྲ་གོ་མིའི་མ་ལ་དྲིས་སོ། །གཞན་སུ་ཡང་མ་འོངས་བུ་ལྐུག་པས་བལྟ་ཞིང་བྲིས་སོ། །དེར་ཕས་བུ་ལ་དྲིས་པ་ན་མའི་གདོང་ལ་བལྟ་ཞིང་འདུག་གོ། མས་སྨྲོས་ཤིག་བྱས་པས། འདི་ནི་བདག་གིས་བྲིས་ཏེ་རྒོལ་བ་འདི་བཟློག་པ་ནི་དཀའ་བ་མ་ཡིན་ཞེས་ཟེར། དེ་ནས་ནངས་པར་ཙནྡྲ་གོ་མི་དང་མུ་སྟེགས་ཀྱི་སྟོན་པ་དེ་གཉིས་བརྩད་པས་ཙནྡྲ་གོ་མི་རྒྱལ་ཏེ་བྱ་དགའ་ཆེན་པོ་ཐོབ་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དུ་མཁས་པའི་གྲགས་པས་ཁྱབ་བོ། །དེ་ནས་སློབ་དཔོན་བློ་གྲོས་བརྟན་པ་ལ་མདོ་སྡེ་དང་མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་ཕལ་ཆེར་ལན་གཅིག་གསན་པས་མཁྱེན། རིག་འཛིན་གྱི་སློབ་དཔོན་མྱ་ངན་མེད་པར་བཀའ་ལུང་མནོས་ཏེ་རིག་སྔགས་བསྒྲུབས་པས་སྤྱན་རས་གཟིགས་དང་སྒྲོལ་མའི་ཞལ་གཟིགས། དེ་ནས་ཤར་ཕྱོོགས་རྒྱལ་པོ་བྷ་ར་ཤའི་ཡུལ་དུ་སྨན་དཔྱད་དང་སྡེབ་སྦྱོར་སོགས་བཟོའི་གནས་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་མང་དུ་བྱས། ཁྱད་པར་སྒྲ་རིག་པ་མང་དུ་བཤད། དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོའི་བུ་མོ་ཏཱ་ར་ཞེས་བྱ་བ་བག་མར་བླངས་ཤིང་རྒྱལ་པོས་ཡུལ་འཁོར་ཞིག་ཀྱང་སྦྱིན་པར་བྱས། དུས་ལན་གཅིག་གཡོག་མོས་ཏཱ་ར་འབོད་ཀྱིན་འདུག་པས། ཡི་དམ་དང་མཚན་མཐུན་པ་ཁྱིམ་ཐབ་ཏུ་མི་རུང་ངོ་སྙམས་ནས། ཡུལ་གཞན་དུ་འགྲོ་བར་བརྩམས་པས་རྒྱལ་པོས་ཤེས་ཏེ། ངའི་བུ་མོ་དང་ལྷན་ཅིག་མི་འདུག་ན་གང་ག་ལ་སྐུར་ཅིག་ཅེས་བསྒོས་ཏེ་དེ་བཞིན་བྱས་པ་ན། སློབ་དཔོན་གྱིས་སྒྲོལ་མར་གསོལ་བ་བཏབ་པས། གང་ག་དང་རྒྱ་མཚོ་འཕྲད་མཚམས་ཀྱི་རྒྱ་མཚོའི་གླིང་ཞིག་ལ་ཐོན། གླིང་དེ་འཕགས་མས་སྤྲུལ་བ་ཡིན་ཡང་ཟེར་ཏེ་ཙནྡྲ་དི་པ་ཞེས་བྱ་བ་ད་ལྟ་ཡང་ཡོད་དེ་གྲོང་བདུན་སྟོང་ཙམ་ཤོང་བ་ཞིག་འདུག་ཟེར། སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱིས་ལུང་བསྟན་པ་ལས་གོ་མི་དགེ་བསྙེན་མཛད། མཚན་ཙནྡྲ་ཡིན་ལ། དེ་ཕྱིན་ཆད་ནས་ཙནྡྲ་གོ་མིར་གྲགས་སོ། །སླར་ཡང་འཛམ་གླིང་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱུད་དུ་བྱོན། བྲམ་ཟེ་མཆོག་སྲེད་ཀྱི་ལྷ་ཁང་ན་ཀླུ་ལ་སྒྲ་ཉན་པའི་བཀོད་པ་དང་། ཀླུ་ཤི་ཥས་བྱས་པའི་པཱ་ཎིའི་འགྲེལ་པ་འདུག་པ་ཡང་གཟིགས་པས། ཀླུ་ནི་རབ་ཏུ་རྨོངས་པས། ཚིག་མང་བ། དོན་ཉུང་བ་ཟློས་པ། མ་རྫོགས་པའོ། །ཞེས་སྨད་ནས། པཱ་ཎི་པའི་དོན་འགྲེལ་དུ་ཙནྡྲ་བྱཱ་ཀ་ར་ཎ་ཡན་ལག་དང་བཅས་པ་མཛད། གཞུང་དེར། ཉུང་ངུ་རྣམ་གསལ་ཡང་དག་རྫོགས། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡང་ཀླུ་ལ་ཟུར་ཟ་བའོ། །དེ་ནས་དཔལ་ན་ལེནྡྲར་བྱོན། དེའི་ཚེ་མཁན་པོར་གྱུར་པ་ཟླ་བ་གྲགས་པ་ཡིན་པ་དང་མཇལ་ནས
Chinese
進到裡面看到那樣寫著，就問旃扎果彌的母親說：「家裡有誰來過嗎？」回答說：「沒有其他人來過，是啞巴兒子看著寫的。」父親問兒子，兒子看著母親的臉。母親說：「說說看。」兒子說：「這是我寫的，要反駁這個論點並不困難。」之後，第二天旃扎果彌和外道論師辯論，旃扎果彌獲勝，獲得很大的獎賞，賢者的名聲傳遍四方。之後，向學問淵博的老師洛哲丹巴（བློ་གྲོས་བརྟན་པ་）聽聞經藏和論藏的大部分，因此通曉。從持明上師彌阿涅巴（མྱ་ངན་མེད་པ་）領受教言，修持明咒，親見觀世音菩薩和度母。之後，在東方國王巴熱夏（བྷ་ར་ཤའི་）的地方，著作許多關於醫學和詩學等工巧明的論典，特別是廣說聲明。當時，迎娶國王的女兒名為達熱（ཏཱ་ར་）為妻，國王也賜予一個地方。有一次，僕人叫著達熱，心想本尊和名字相同，不適合在家裡，因此打算前往其他地方，國王知道後說：「如果不和我女兒一起住，就把她送到恆河。」就這樣做了。老師向度母祈請，抵達恆河和大海交會處的一個海島。據說那個島是聖母所化現的，名為旃扎底巴（ཙནྡྲ་དི་པ་），至今仍然存在，據說可以容納七千個村莊。由於觀世音菩薩的授記，果彌成為居士，名字是旃扎，從那之後就被稱為旃扎果彌。再次前往瞻部洲南方，在婆羅門妙貪（མཆོག་སྲེད་）的神殿裡，看到龍族聽聞聲音的佈置，以及龍樹（ཀླུ་ཤི་ཥས་）所作的波你尼（Pāṇini）的註釋，就貶低說：「龍族非常愚昧，詞句繁多，意義稀少，重複，不完整。」為了註釋波你尼的意義，著作了具有支分的旃扎聲明（ཙནྡྲ་བྱཱ་ཀ་ར་ཎ་）。在那部論典中說：「簡短、明瞭、正確、完整。」這也是在諷刺龍族。之後前往吉祥那爛陀寺（དཔལ་ན་ལེནྡྲར་），在那時與擔任堪布的扎瓦扎巴（ཟླ་བ་གྲགས་པ་）會面。
English
Having entered, he saw it written like that, and asked Candragomin's mother, "Who has come to the house?" She replied, "No one else has come; the mute son has been watching and writing." There, when the father asked the son, he kept looking at the mother's face. The mother said, "Speak." The son said, "I wrote this, and it is not difficult to refute this argument." Then, the next morning, Candragomin and the heretical teacher debated, and Candragomin was victorious, receiving great rewards, and his fame as a scholar spread in all directions. Then, he listened once to most of the Sutra and Abhidharma Pitakas from the learned teacher Lodro Tendar (blo gros brtan pa), and thus knew them. Having received instructions from the vidyadhara teacher Mya-ngan-me-pa (mya ngan med pa), he practiced the vidya-mantras and saw the faces of Avalokiteshvara and Tara. Then, in the land of King Bharasha in the east, he composed many treatises on medicine, poetics, and other crafts. In particular, he extensively explained grammar. At that time, he took the king's daughter, named Tara, as his wife, and the king also gave him a district. Once, a servant girl kept calling Tara, and thinking that it was not appropriate to have the same name as the yidam deity in the household, he intended to go to another place. The king found out and said, "If you do not stay with my daughter, send her to the Ganges." So it was done. The teacher prayed to Tara, and he arrived at an island in the ocean where the Ganges and the ocean meet. It is said that the island was emanated by the Holy Mother, and it is called Chandra-dipa, which still exists today, and it is said that it can accommodate about seven thousand villages. Due to the prophecy of Avalokiteshvara, Gomin became a upasaka (lay devotee). His name was Chandra, and from then on he was known as Candragomin. Again, he went to the southern part of Jambudvipa. In the temple of the Brahmin Chok-se (mchog sred), he saw the arrangement of the nagas listening to the sound, and the commentary on Panini made by Naga Shisha. He criticized, saying, "The nagas are very ignorant, with many words, little meaning, repetition, and incompleteness." To explain the meaning of Panini, he composed the Chandra-vyakarana with its limbs. In that text, he said, "Brief, clear, correct, complete," which was also a satire on the nagas. Then he went to glorious Nalanda. At that time, he met Dawa Drakpa (zla ba grags pa), who had become the abbot.