Tibetan
ང་འབོགས་མཁན་དང་། ཁྱད་པར་མེད་པར་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དུ་ལྟ་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱང་བདེ་བའི་གླུ་ལས། དགྲའམ་འོན་ཀྱང་མཛའ་ཡང་རུང་། །ཉོན་མོངས་སྐྱེ་བའི་ཡུལ་རྣམས་ ལ། །དགེ་བཤེས་ཡིན་པར་སུ་མཐོང་བ། །དེ་དག་གང་ན་གནས་ཀྱང་བདེ། །གསུངས་པ་དེ་ལྟ་བུའི་བསམ་པ་སྐྱེས་ན་འབྱོངས་པ་ཡིན་པས་གཞན་གང་ཡང་མེད་ཀྱང་ཆོག་གང་བྱས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་ གྱི་འགྲོ་སྟེ། དཔེར་ན་གསེར་གླིང་དུ་མི་གཙང་བ་མི་རྙེད་པ་བཞིན་དུའོ། །དཔེར་ན་ཆོས་བྱ་བ་རང་གི་བློ་འཆོས་ཀྱིས་ཕྱིའི་ཡུལ་འཆོས་པ་མ་ཡིན་པས་མི་དེ་ལ་ལྷ་འདྲེ་མི་དང་ གསུམ་དགྲར་ལངས་ཀྱང་། དེའི་རྒྱུད་མི་དགེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་བར་མི་བཏུབ་པས་སུས་ཀྱང་མི་ཐུབ་པས་དཔའ་བོ་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། ། ༄། །ཚིག་རྐང་བདུན་པ། བདུན་པ་ནི། མདོར་ན་དངོས་སམ་བརྒྱུད་པས་བདེ་བ་ཕན་པར་འདུག་པ་ཐམས་ཅད་མ་རྒན་རྣམས་ལ་དབུལ་ཞིང་དེ་དག་གིས་གནོད་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་གུས་པས་རང་གི་སྙིང་ཁོངས་སུ་བླང་བ་བསླབ་ཅེས་པ་ནི། 1-297 མདོར་ན་དངོས་སམ་བརྒྱུད་པ་ཡི། །ཕན་བདེ་མ་ལུས་ཀུན་ལ་དབུལ། །མ་ཡི་གནོད་དང་སྡུག་བསྔལ་ཀུན། །གུས་པས་རང་གི་ལེན་པར་བསླབ། །མདོར་བསྟན་ནི་སྔར་བསྟན་པ་ཐམས་ཅད་བསྡུའོ། །གུས་པས་ནི་ མའི་དྲིན་བསམ་པའི་སྒོ་ནས་རང་གི་ཁོངས་སུ་བླང་བ་ནི་ཁ་ཙམ་མིན་པར་སྙིང་ཐག་པ་ནས་གཏོང་ལེན་བསྒོམ་སྟེ། དངོས་སུ་བདག་གི་བདེ་བ་ཟས་དང་སྨན་ལ་སོགས་པ་བཏང་སྟེ་སེམས་ ཅན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་བླངས་ན། ཕྱི་མ་མངོན་མཐོ་དང་ངེས་ལེགས་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་ཡིན། དངོས་སུ་བླང་དུ་མ་བཏུབ་པ་བརྒྱུད་ནས་ལེན་པ་ནི་བསམ་པས་གཏོང་ལེན་བསྒོམ་པ་དང་། སྨོན་ལམ་ གྱི་ཚེ་འདིའི་བདེ་བ་བསྔོ་བ་ནི། སྤྱོད་འཇུག་ལས། བདག་བདེ་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་དག །ཡང་དག་བརྗེ་བ་མ་བྱས་ན། །སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་མི་འགྲུབ་ཅིང་། །འཁོར་བ་ན་ཡང་བདེ་བ་མེད། །ཅེས་ པས་སྙིང་ཐག་པ་ནས་བརྗོད་དོ། ། ༄། །ཚིག་རྐང་བརྒྱད་པ། བརྒྱད་པ་ནི། དེ་དག་ཐམས་ཅད་ལ་ཉེས་པ་འབྱུང་བ་སྲིད་པས་ཚེ་འདིའི་རྟོག་པ་དང་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་འདྲེས་པར་བྱས་ཤིང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟར་ ཤེས་པའི་བློས་དངོས་པོ་གང་ལ་ཡང་མ་ཆགས་པར་སློབ་པ་ནི། དེ་དག་ཀུན་ཀྱང་ཆོས་བརྒྱད་ཀྱི། །རྟོག་པའི་དྲི་མས་མ་སྦགས་པར། །ཆོས་རྣམས་སྒྱུ་མར་ཤེས་པ་ཡི། །ཞེན་པའི་འཆིང་ལས་གྲོལ་བར་བསླབ། ། 1-298 ཅེས་པ་ཐབས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ནི། བདག་བཟང་པོར་ཤེས་སུ་རེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚེ་འདིའི་རྟོག་པ་དང་འདྲེས་པ་ནི། ཆོས་བརྒྱད་དང་རང་དོན་དུ་སོང་ན་ཆོས་བདུད་དུ་ཤོར་བ་ཡིན་པས། དེ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཤེས་ནས་གདོད་སྤང་བས་ད་ལྟར་གྱི་སྣང་བ་ལ་བདེན་པ་མ་གྲུབ་སྟེ། འདི་ལྟར་སྟོང་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ། །ཐོབ་པ་ཅི་ཡོད་ཤོར་ཅི་ཡོད། །ག
Chinese
应当视我为施与者，与善知识无有差别。正如《安乐之歌》中所说：‘无论是敌人还是朋友，凡是生起烦恼之处，谁能视其为善知识，无论身处何处皆安乐。’如果生起这样的想法，就已经足够了，即使没有其他任何东西也可以。无论做什么，都是在菩提道上行进，就像在金岛找不到不净之物一样。例如，修法不是用自己的想法去改变外境，即使面对人、鬼、神三者为敌，也不能使他的相续产生不善和痛苦，因为没有人能够做到，所以才是勇士。 第七偈： 总而言之，无论是直接还是间接，将一切安乐利益都给予如母有情，并以恭敬之心将她们的一切损害和痛苦都纳入自己的心中，如此修习。偈颂为：‘总而言之，直接或间接，一切利乐皆施与，母亲之害与苦痛，恭敬纳受自心中。’总说即是总结之前所说的一切。恭敬地将母亲的恩德铭记于心，从内心深处修习自他交换，而非仅仅口头说说。实际上，将自己的安乐，如食物和医药等，施与众生，并接受他们的一切痛苦，这是获得来世增上生和决定胜之因。如果无法直接接受，则通过间接的方式，即通过意念修习自他交换，并在发愿时将今生的安乐回向给众生。正如《入菩萨行论》中所说：‘若不以自乐，换他一切苦，非仅不成佛，生死亦无乐。’因此，要从内心深处进行交换。 第八偈： 对于这一切，由于可能会出现过失，因此不要与今生的执着有丝毫混杂，并且要以视一切法如幻的智慧，对任何事物都不执着地修习。偈颂为：‘彼等一切诸过失，莫为现世念垢染，知诸法如幻化已，解脱贪执之束缚。’对治之法是：不要与希望自己被认为是好人等今生的执着混杂，如果与八法混杂，为了自己而行事，那么法就会变成魔。因此，如果将一切法视为幻化，就能从根本上断除执着，因为现在的显现并非真实存在。正如（经文中所说）：‘如此空性之法中，得失又有何意义？’
English
One should regard me as the giver, without any difference from a spiritual friend. As it is said in 'The Song of Bliss': 'Whether an enemy or a friend, wherever afflictions arise, whoever sees them as spiritual friends, they will be happy wherever they dwell.' If such a thought arises, it is sufficient, and even without anything else, one is walking on the path to enlightenment, just as one cannot find impurity on Golden Island. For example, practicing Dharma is not about changing the external world with one's own thoughts. Even if faced with the opposition of humans, demons, and gods, one's mindstream cannot be harmed by negativity and suffering, because no one can do it, therefore one is a hero. Verse Seven: In short, whether directly or indirectly, give all happiness and benefit to all mother beings, and with reverence, take all their harm and suffering into your own hearts, practice this. The verse is: 'In short, directly or indirectly, give all benefit and happiness, mother's harm and suffering, reverently take into your own.' The summary is to summarize all that has been said before. Reverently, through contemplating the kindness of mothers, take it into your own heart, not just in words, but from the depths of your heart, practice exchanging self and others. Actually, giving one's own happiness, such as food and medicine, to sentient beings, and taking all their suffering, is the cause of attaining higher realms and definite goodness in the future. If one cannot take it directly, then take it indirectly, through contemplating the exchange of self and others in thought, and dedicating the happiness of this life in aspirations. As it is said in 'Entering the Bodhisattva's Way of Life': 'If one does not exchange one's own happiness for the suffering of others, not only will one not attain Buddhahood, but there will be no happiness even in samsara.' Therefore, exchange from the depths of your heart. Verse Eight: For all of these, since faults may arise, do not mix them with any attachment to this life, and with the wisdom of knowing all phenomena as illusion, practice without attachment to anything. The verse is: 'All those faults, do not be stained by the defilement of worldly thoughts, knowing all phenomena as illusion, be liberated from the bonds of attachment.' The antidote is: do not mix with worldly thoughts such as hoping to be seen as a good person, etc. If mixed with the eight worldly concerns, and acting for one's own benefit, then the Dharma will be lost to demons. Therefore, if one knows all phenomena as illusion, one can abandon attachment from the root, because the current appearances are not truly existent. As it is said (in the text): 'In such empty phenomena, what is there to gain or lose?' --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ང་གི་རིམ་གྲོ་བྱས་ པའམ། །ཡོངས་སུ་བརྙེས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད། །བདེ་བའམ་སྡུག་བསྔལ་གང་ལས་ཡིན། །མི་དགར་ཅི་ཡོད་དགར་ཅི་ཡོད། །ཅེས་དང་། ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའ་འདྲ་བར་ནི། །བདག་འདྲས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བར་བགྱི། །ཞེས་སོ། ། ཐམས་ཅད་ལ་གསོལ་བ་དང་། །སྨོན་ལམ་དུ་ཡང་འདེབས་པ་ནི། །བླ་མ་དཀོན་མཆོག་ལ་མཎྜལ་ཕུལ་གསོལ་བ་གདབ་པ་ནི། བླ་མ་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱིན་ རླབས་དང་ཐུགས་རྗེ་ཡོད་ནའམ། ཁྲོ་བོ་ཕ་བཅུ་མ་བཅུ་ཐམས་ཅད་ལ་མཐུ་སྟོབས་ཡོད་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཁའ་འགྲོ་མ་མཐུའམ་ནུས་པ་ཡོད་ན་ཚིག་རྐང་བརྒྱད་པོ་འདིའི་དོན་བདག་ལ་སྐྱེ་ བར་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ཏུ་གསོལ། བདག་ལ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་ཐམས་ཅད་སྨིན་ཅིང་བདག་གིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྨིན་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ཏུ་གསོལ། 1-299 ཞེས་བདེན་པ་བཞི་དང་སྦྱར་ཞིང་སྦྱོང་བའོ། །དེ་དག་ལ་སོགས་པ་དགེ་བ་ཅི་བྱས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ཚིག་རྐང་བརྒྱད་མའི་སྨོན་ལམ་གདབ་བོ། །དེའི་སྨོན་ལམ་བཏབ་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་བག་ ཆགས་འཇོག་གོ །དེ་ལྟ་བུའི་དགེ་བའི་རྩ་བས་ལོ་ཟླ་བ་ཐམས་ཅད་དུ་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་འདའ་བར་བྱའོ། །ཕྱི་མའང་དེ་ལྟ་བུའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་མཇལ་བ་དང་། གྲོགས་ཡང་དེ་ལྟ་ བུ་དང་མཇལ་བར་བྱའོ། །སྙམ་དུ་བསམས་ཤིང་སྨོན་ལམ་ཡང་ཡང་གདབ་པར་བྱའོ། །བྱང་སེམས་གླང་ཐང་པའི་ཚིག་རྐང་བརྒྱད་པའི་འགྲེལ་པ་ནི། འཆད་ཀ་བ་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེས་མཛད་པའི་རྩ་འགྲེལ་འདི་ ནི་བློ་སྦྱོང་གིས་མན་ངག་ཟབ་པར་མཆིས་སོ། །འདི་ལ་འབད་ཚད་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བར་གྱུར་ཅིག། ༈ །། ༄། །ཨ་ཙ་ར་གཟུགས་ངན་གྱི་གཏམ་རྒྱུད། ཨ་ཙ་ར་གཟུགས་ངན་གྱི་གཏམ་རྒྱུད་ནི། རྒྱ་གར་དུ་སྤྲང་པོའི་གསེབ་ན་སྒོ་རྒྱབ་ཏུ་ སྡོད་པའི་ཨ་ཙ་ར་གཅིག་འདུག་པ་ལ། ཁྲུས་མའི་ཐོར་མ་སོང་བའི་སོ་སོར་ཟེར་བ་གཅིག་གདའོ། །དེའི་དུས་སུ་མུ་སྟེགས་ཀྱི་རྩོད་པ་བྱུང་བས་གཞན་གྱི་མ་བཟློག་དེར་ཁྲུས་མ་འབོད་པ་ ན་རེ། སྒོ་རྒྱབ་ཀྱི་ཨ་ཙ་ར་མ་གི་ལ་ཁྲུས་མའི་ཐོར་མ་སོང་ཙ་ན་སོ་སོར་ཟེར་བ་གཅིག་འདུག་སྟེ་བྱས་པས་དེ་བོས་པས་རྩོད་པ་བཟློག་སྟེ། ནང་ན་ཡོན་ཏན་སུ་ལ་ཡོད་མི་ཤེས་གསུངས་སོ། ། 1-300 བཟའ་མི་གཉིས་ལ་རྐུན་མ་བྱུང་བ་མ་ཚོར་བས། ང་ཚོར་སྐས་ལ་མི་ཡོང་སྙམ་ནས་བཏང་བས་ཕྱིས་ནུབ་ནས་དེ་བས་ཀྱང་ཐུ་རུ་སོང་བ་ལྟར་རོ། །རྒྱལ་པོ་ཨ་སང་གྷ་བྱ་བའི་ ཨ་ཙ་ར་གཤིས་ངན་གཅིག་ཇོ་བོ་དྲུང་དུ་རྒྱུན་དུ་བསྟེན་པས། འདི་འདྲ་མི་བསྟེན་པར་ཞུ་ཞུས་པས། འདི་ལ་བསྟེན་ནས་བཟོད་པའི་ཡོན་ཏན་རྫོགས་པ་ཡིན་གསུངས་སོ། །གླང་ཐང་པ་ལ་ཕམ་ པ་དང་པོའི་སྒྲོས་གཅིག་བྱུང་། དེ་མི་བདེན་ན་ཡང
Chinese
我做了什么功德？我获得了什么？是快乐还是痛苦？什么令人不悦？什么令人愉悦？’等等。愿我像虚空一样拥抱一切。 向一切祈祷和发愿：向喇嘛和三宝献曼扎并祈祷。如果喇嘛、三世诸佛菩萨的加持和慈悲存在，如果所有忿怒尊父十尊母十尊具有力量，如果智慧空行母具有力量或能力，请加持我，使这八句偈颂的意义在我心中生起。请加持我，使所有众生的痛苦和苦因都成熟于我，我所获得的菩提心之果都成熟于所有众生。 将这与四谛结合并修持。在做完所有这些善行之后，念诵八句偈颂的祈愿文。念诵此祈愿文，可以种下菩提心的习气。凭借这样的善根，愿我能在所有年月和所有时间中度过。来世也能遇到这样的善知识，也能遇到这样的朋友。’如此思念并反复祈祷。菩萨朗塘巴的八句偈颂的解释：恰卡瓦·耶谢多杰所著的根本释，是修心的甚深口诀。愿我努力修持，使其在我的相续中生起！ 阿匝惹恶相的故事：在印度，有一个阿匝惹住在乞丐堆里的门后。有一个人叫索索，他没有洗澡。当时，发生了一场外道的辩论，其他人无法反驳。于是，那个没有洗澡的人说：‘门后的那个阿匝惹，他没有洗澡，他叫索索。’于是，那个人被叫来反驳了辩论。他说：‘没有人知道谁有功德。’ 一对夫妇没有意识到被盗，他们想‘他们不会用梯子来’，就放任了。后来，到了晚上，情况变得更糟了。国王阿桑嘎（无著）（国王名）有一个品行不端的阿匝惹经常亲近觉沃仁波切（阿底峡尊者）。有人请求不要亲近这个人。觉沃仁波切说：‘我亲近这个人，是为了圆满安忍的功德。’朗塘巴（格西朗塘巴）遇到了第一个失败的例子。即使那不是真的。
English
What merit have I accumulated? What have I attained? Is it happiness or suffering? What is displeasing? What is pleasing?’ and so on. May I embrace all like the sky. Praying and wishing for all: Offering a mandala to the lama and the Three Jewels and praying. If the blessings and compassion of the lama, the Buddhas and Bodhisattvas of the three times exist, if all the wrathful Father Ten and Mother Ten have power, and if the wisdom dakinis have power or ability, please bless me so that the meaning of these eight verses may arise in me. Please bless me so that all the suffering and causes of suffering of all sentient beings may ripen in me, and that all the fruits of bodhichitta that I have attained may ripen in all sentient beings. Combine this with the Four Noble Truths and practice. After doing all these virtuous deeds, recite the prayer of the eight verses. Reciting this prayer plants the habit of bodhichitta. By such virtue, may I spend all the years and all the time. May I also meet such a virtuous friend in the next life, and may I also meet such a friend.’ Think in this way and pray again and again. The explanation of the eight verses of Bodhisattva Langtangpa: The root commentary written by Chakawa Yeshe Dorje is a profound oral instruction for mind training. May I strive to practice this so that it may arise in my continuum! The story of the ugly-faced Achara: In India, there was an Achara living behind a door in a group of beggars. There was a person named Soso who had not taken a bath. At that time, there was a debate by the heretics, and others could not refute it. Then, the person who had not taken a bath said, 'The Achara behind the door, he has not taken a bath, he is called Soso.' Then, that person was called to refute the debate. He said, 'No one knows who has merit.' A couple did not realize they were being robbed, and they thought, 'They will not come with a ladder,' and let it go. Later, in the evening, the situation became even worse. King Asanga (name of a king) had an Achara with bad character who often frequented Jowo Rinpoche (Atisha). Someone requested not to associate with this person. Jowo Rinpoche said, 'I associate with this person in order to perfect the virtue of patience.' Langtangpa (Geshe Langtangpa) encountered the first example of failure. Even if that was not true. --------------------------------------------------------------------------------