Tibetan
ྦྱོར་བ། གཉིས་སུ་མེད་པའི་སྐད་ཅིག་མའི་སྦྱོར་བ། མཚན་ཉིད་མེད་པའི་སྐད་ཅིག་མའི་སྦྱོར་བ་དང་བཞིར་ཡོད། དང་པོ་ལ་མཚན་ཉིད་ནི། བློ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གིས་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ཆོས་གཅིག་མངོན་དུ་བྱས་པ་ན། 5-795 དུས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མངོན་དུ་བྱེད་ནུས་པའི་སེམས་དཔའི་རྣལ་འབྱོར་མཐར་ཐུག་དེའོ། །གཉིས་པ་ལ་མཚན་ཉིད་ནི། བློ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གིས་རྣམ་པར་སྨིན་ པའི་ཆོས་གཅིག་མངོན་དུ་བྱས་པ་ན། དུས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མངོན་དུ་བྱེད་ནུས་པའི་སེམས་དཔའི་རྣལ་འབྱོར་མཐར་ཐུག་དེ། རྣམ་པར་སྨིན་པ་ མིན་པའི་སྐད་ཅིག་མའི་སྦྱོར་བའི་མཚན་ཉིད་ཡིན། འདིར་རྣམ་པར་སྨིན་མ་སྨིན་གྱི་ཁྱད་པར་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་སྦྱིན་པ་ནས་དཔེ་བྱད་ཀྱི་བར་གྱི་ཟག་མེད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ནི་ རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཞེས་བྱ་ལ། དག་པ་ས་གསུམ་གྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་དང་། དཔེ་བྱད་ཀྱི་བར་གྱི་ཟག་མེད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །གསུམ་པ་ ལ་མཚན་ཉིད་ནི། བློ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གིས་དུས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་གཟུང་འཛིན་གཉིས་མེད་དུ་ཤེས་པའི་སེམས་དཔའི་རྣལ་འབྱོར་མཐར་ཐུག་དེ། གཉིས་སུ་མེད་པའི་སྐད་ཅིག་མའི་ སྦྱོར་བའི་མཚན་ཉིད་ཡིན། བཞི་པ་ལ་མཚན་ཉིད་ནི། བློ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གིས་དུས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་མེད་པར་ཤེས་པའི་སེམས་དཔའི་རྣལ་འབྱོར་མཐར་ཐུག་དེ། 5-796 མཚན་ཉིད་མེད་པའི་སྐད་ཅིག་མའི་སྦྱོར་བའི་མཚན་ཉིད་ཡིན། གསུམ་པ་ས་མཚམས་ནི། ས་བཅུ་པ་ཁོ་ན་ན་ཡོད་དོ།། །། ༄། །ཆོས་སྐུ་ཡན་ལག་དང་བཅས་ཏེ་བཤད་པ། དེས་སྦྱོར་བཞི་ཡན་ལག་དང་བཅས་ཏེ་བཤད་པ་དེ་སོང་ནས། གསུམ་པ་ ཆོས་སྐུ་ཡན་ལག་དང་བཅས་ཏེ་བཤད་པ་ལ། རྟེན་སྐུ་བཤད་པ། བརྟེན་པ་ཡེ་ཤེས་བཤད་པ། མཛད་པ་འཕྲིན་ལས་བཤད་པ་དང་གསུམ་དུ་ཡོད། དང་པོ་ལ་མཚན་ཉིད་དང་དབྱེ་བ་གཉིས། མཚན་ ཉིད་ནི། སྦྱོར་བཞི་བསྒོམ་པའི་རྣམ་སྨིན་མཐར་ཐུག་དེ། འབྲས་བུ་ཆོས་སྐུའི་མཚན་ཉིད་ཡིན། དེ་ལ་དབྱེ་ན། སྐུ་གཉིས་སུ་དབྱེ་བ། གསུམ་དུ་དབྱེ་བ། བཞིར་དབྱེ་བ། ལྔར་དབྱེ་བ་དང་བཞིར་ཡོད། དང་པོ་ལ། རང་དོན་དོན་དམ་པའི་སྐུ་དང་། གཞན་དོན་ཀུན་རྫོབ་པའི་སྐུ་གཉིས་སུ་ཡོད། དང་པོ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤངས་རྟོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ལྟ་བུ་ལ་བྱེད། གཉིས་པ་ནི། ལོངས་སྤྲུལ་གཉིས་ ལྟ་བུ་ལ་བྱེད་དོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། རང་དོན་གཞན་དོན་དོན་དམ་སྐུ་དང་ནི། །དེ་ལ་བརྟེན་པ་ཀུན་རྫོབ་སྐུ་ཉིད་དེ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་རང་དོན་ གྱི་སྐུ། གཞན་དོན་གྱི་སྐུ། དེ་གཉིས་ཀྱི་རྟེན་བྱེད་པའི་
Chinese
修习：有二元无别刹那修习、无相刹那修习等四种。第一种的定义是：当一刹那的智慧显现出一个成熟之法时，能够在一刹那间显现所有成熟之法的菩萨的究竟瑜伽，即是成熟之刹那修习的定义。 第二种的定义是：当一刹那的智慧显现出一个成熟之法时，能够在一刹那间显现所有不成熟之法的菩萨的究竟瑜伽，即是不成熟之刹那修习的定义。此处成熟与不成熟的区别在于：佛地的布施乃至相好等所有无漏之法，称为成熟；清净地三地的布施乃至相好等无漏之法，称为不成熟。 第三种的定义是：一刹那的智慧在一刹那间无二取地了知一切法的菩萨的究竟瑜伽，即是二元无别刹那修习的定义。 第四种的定义是：一刹那的智慧在一刹那间了知一切法无有真实自性的菩萨的究竟瑜伽，即是无相刹那修习的定义。第三种的界限是：唯有十地菩萨才有。 讲述法身及其支分： 以上讲述了四种修习及其支分。接下来，第三部分讲述法身及其支分，分为：讲述所依之身、讲述所依之智慧、讲述事业之利生三种。第一种分为定义和分类两种。定义是：修习四种修习的究竟果报，即是法身的定义。分类有：分为二种、三种、四种、五种四种。 第一种，分为自利胜义身和他利世俗身两种。第一种指佛陀的断证功德等。第二种指报身和化身等。如《宝性论》所说：‘自利他利胜义身，依彼世俗身自性。’
English
Practice: There are four types, including the non-dual instantaneous practice and the signless instantaneous practice. The definition of the first is: When a single moment of wisdom manifests a single ripened dharma, the ultimate yoga of a Bodhisattva who can manifest all dharmas that ripen in a single moment is the definition of the instantaneous practice of ripening. The definition of the second is: When a single moment of wisdom manifests a single ripened dharma, the ultimate yoga of a Bodhisattva who can manifest all dharmas that do not ripen in a single moment is the definition of the instantaneous practice of non-ripening. Here, the difference between ripening and non-ripening is: all uncontaminated dharmas from the giving of the Buddha's ground to the marks and signs are called ripening; the uncontaminated dharmas from the giving of the three pure grounds to the marks and signs are called non-ripening. The definition of the third is: The ultimate yoga of a Bodhisattva whose single moment of wisdom knows all dharmas in a single moment without dualistic grasping is the definition of the non-dual instantaneous practice. The definition of the fourth is: The ultimate yoga of a Bodhisattva whose single moment of wisdom knows that all dharmas do not have true characteristics in a single moment is the definition of the signless instantaneous practice. The boundary of the third is: it exists only in the tenth bhumi. Explanation of the Dharmakaya and its Limbs: Having explained the four practices and their limbs, the third part explains the Dharmakaya and its limbs, which are divided into three: explaining the dependent body, explaining the dependent wisdom, and explaining the activity of benefiting beings. The first has two aspects: definition and division. The definition is: the ultimate fruition of meditating on the four practices is the definition of the Dharmakaya. The divisions are: division into two, division into three, division into four, and division into five. The first is divided into two: the self-benefiting Dharmakaya and the other-benefiting Sambhogakaya. The first refers to the qualities of the Buddha's abandonment and realization. The second refers to the Sambhogakaya and Nirmanakaya. As it is said in the Uttaratantra: 'The self-benefiting and other-benefiting Dharmakaya, the dependent Sambhogakaya is its nature.' --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
སྐུ་དང་གསུམ་དུ་ཡོད། དང་པོ་ནི། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ལྟ་བུ་ལ་བྱེད། གཉིས་པ་ནི། སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ལྟ་བུ་ལ་བྱེད། གསུམ་པ་ནི། 5-797 ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལྟ་བུ་ལ་བྱེད་དེ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། སྐུ་གསུམ་དག་གིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི། །སྐུ་བསྡུས་པར་ནི་ཤེས་པར་བྱ། །སྐུ་གསུམ་དག་གིས་རང་གཞན་གྱི །དོན་འདི་བརྟེན་ དང་བཅས་པར་བསྟན། །ཞེས་གསུངས་བའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ། རྟོགས་པ་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ། སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དང་བཞིར་ཡོད། དང་པོ་ལ་མཚན་ཉིད་ནི། མཚན་ཉིད་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་རང་དོན་གྱི་སྐུ་དེ། ངོ་བོ་ཉིད་སྐུའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་སྐད་དུ་ཡང་། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། དེ་ལ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ནི། །ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་མཚན་ཉིད་ ལྔ། །མདོར་ན་ཡོན་ཏན་ལྔ་དང་ནི། །ལྡན་པ་ཉིད་དུ་རིག་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། །མཚན་ཉིད་ལྔ་ནི། འདུས་མ་བྱས་པ། ཡོན་ཏན་གྱི་ཆོས་རྣམས་དང་དབྱེར་མེད་པ། གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་ མེད་པ། སྒྲིབ་པ་མ་ལུས་པར་སྤངས་པ། འོད་གསལ་བ་དང་ལྔ་ལ་བྱེད་དེ། ཇི་སྐད་དུ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། །འདུས་མ་བྱས་ཤིང་རྣམ་དབྱེར་མེད། །མཐའ་གཉིས་དག་ནི་རྣམ་པར་སྤངས། །ཉོན་མོངས་ ཤེས་བྱ་སྙོམས་འཇུག་གི །སྒྲིབ་གསུམ་ལས་ནི་ངེས་གྲོལ་ཏེ། །དྲི་མེད་རྣམ་པར་རྟོག་མེད་དང་། །རྣལ་འབྱོར་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་ཡིན་ཕྱིར། །ཆོས་དབྱིངས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ནི། །དག་པའི་ཕྱིར་ན་འོད་གསལ་བའོ། ། 5-798 ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཡོན་ཏན་ལྔ་ནི། གཞལ་དུ་མེད་པའི་ཡོན་ཏན། གྲངས་མེད་པའི་ཡོན་ཏན། བསམ་དུ་མེད་པའི་ཡོན་ཏན། མཉམ་དུ་མེད་པའི་ཡོན་ཏན། དག་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྔ་ལ་བྱེད་དེ། དེ་སྐད་དུ་ཡང་། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། གཞལ་མེད་གྲངས་མེད་བསམ་མེད་དང་། །མཉམ་མེད་དག་པའི་མཐར་ཐུག་པའི། །ཡོན་ཏན་རྣམས་དང་ཡང་དག་པར། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ལྡན་དེ། །རྒྱ་ཆེའི་ཕྱིར་དང་ གྲངས་མེད་ཕྱིར། །རྟོག་གེའི་ཡུལ་ནི་མིན་ཕྱིར་དང་། །འབའ་ཞིག་བག་ཆགས་བཅས་སྤངས་ཕྱིར། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་མཚན་ཉིད་ནི། གནས་གྱུར་མཐར་ཐུག་གི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པ་གང་ཞིག་གཟུགས་སྐུ་ གཉིས་ཀྱི་བདག་རྐྱེན་དུ་དམིགས་པ་དེ། རྟོགས་ཡེ་ཆོས་སྐུའི་མཚན་ཉིད་ཡིན། གསུམ་པ་ལ་དབྱེ་ན། སྣང་ཚུལ་གྱི་ལོངས་སྐུ་དང་། གནས་ཚུལ་གྱི་ལོངས་སྐུ་གཉིས་སུ་ཡོད། དང་པོ་ལ་མཚན་ཉིད་ནི། ངེས་པ་ལྔ་ལྡན་གྱི་གཟུགས་སྐུ་མཐར་ཐུག་དེ། སྣང་ཚུལ་གྱི་ལོངས་སྐུའི་མཚན་ཉིད་ཡིན། ངེས་པ་ལྔ་ནི། གནས་ངེས་པ་འོག་མིན་སྟུག་པོ་བཀོད་པ་ལྟ་བུར་བཞུགས་པ། འཁོར་ངེས་པ་བྱང་སེམས་ འཕགས་པ་ཤ་སྟག་གིས་བསྐོར་བ། དུས་ངེས་པ་འཁོར་བ་མ་སྟོང་གི་བར་དུ་བཞུགས་པ། ངོ་བོ་ངེས་པ་མཚ
Chinese
有三种身（梵文：Kāya，藏文：སྐུ་，汉语字面意思：身体）。第一种是，如报身（梵文：Saṃbhogakāya，藏文：ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་）一般。第二种是，如化身（梵文：Nirmāṇakāya，藏文：སྤྲུལ་པའི་སྐུ་）一般。第三种是，如法身（梵文：Dharmakāya，藏文：ཆོས་ཀྱི་སྐུ་）一般。如《经庄严论》（梵文：Mahāyānasūtrālaṃkāra，藏文：མདོ་སྡེ་རྒྱན་）中所说：‘以三身摄佛身，当知三身摄自他，利益依于此。’因此，第三种身有四种：自性身（梵文：Svābhāvikakāya，藏文：ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ།），证悟智慧法身（梵文：Jñānadharmakāya，藏文：རྟོགས་པ་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ།），报身，化身。第一种，自性身的定义是： 具备五种特性的为自利之身，即是自性身的定义。如《宝性论》（梵文：Ratnagotravibhāga，藏文：རྒྱུད་བླ་མ་）中所说：‘彼佛自性身，具有五种性，略言五功德，应知即具有。’五种特性是：非造作，与功德之法无别，无能取所取二元对立，断除所有遮障，光明。如《宝性论》中所说：‘非作无差别，远离二边际，烦恼所知障，以及等至障，解脱三障故，无垢无分别，瑜伽行境故，法界自性净，是故说光明。’ 五种功德是：无量功德，无数功德，不可思议功德，无等功德，清净功德。如《宝性论》中所说：‘无量无数及无思，无等清净至究竟，功德与自性，佛身恒时具，广大无数故，非是分别境，唯独断习气。’第二种，证悟智慧法身的定义是：转变至究竟的智慧，作为色身二者的根本因，即是证悟智慧法身的定义。第三种，报身分为两种：显现报身和安住报身。第一种，显现报身的定义是： 具备五种决定的究竟色身，即是显现报身的定义。五种决定是：处所决定，如住在密严刹土（梵文：Akaniṣṭha，藏文：འོག་མིན་སྟུག་པོ་བཀོད་པ་）等；眷属决定，被菩萨圣者所围绕；时间决定，安住直至轮回空尽；体性决定，具足相好。
English
There are three bodies (Sanskrit: Kāya, Tibetan: སྐུ་, literal Chinese meaning: body). The first is like the Saṃbhogakāya (Tibetan: ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་). The second is like the Nirmāṇakāya (Tibetan: སྤྲུལ་པའི་སྐུ་). The third is like the Dharmakāya (Tibetan: ཆོས་ཀྱི་སྐུ་). As it is said in the Mahāyānasūtrālaṃkāra (Tibetan: མདོ་སྡེ་རྒྱན་): 'With the three bodies, the Buddha's body is gathered; it should be known that the three bodies gather self and others; benefit depends on this.' Therefore, the third body has four types: Svābhāvikakāya (Tibetan: ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ།), Jñānadharmakāya (Tibetan: རྟོགས་པ་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ།), Saṃbhogakāya, and Nirmāṇakāya. The definition of the first, Svābhāvikakāya, is: The self-benefiting body that possesses five characteristics is the definition of Svābhāvikakāya. As it is said in the Ratnagotravibhāga (Tibetan: རྒྱུད་བླ་མ་): 'That Buddha's Svābhāvikakāya has five characteristics; briefly, it should be known that it possesses five qualities.' The five characteristics are: unconditioned, inseparable from the qualities of Dharma, without the duality of grasper and grasped, abandoning all obscurations, and luminosity. As it is said in the Ratnagotravibhāga: 'Unconditioned and without difference, it abandons the two extremes; afflictive and cognitive obscurations, as well as the obscuration of meditative absorption, are definitely liberated from the three obscurations; it is stainless and non-conceptual, therefore it is the object of yogis; because the Dharmadhātu is pure by its very nature, it is said to be luminous.' The five qualities are: immeasurable qualities, countless qualities, inconceivable qualities, unequaled qualities, and pure qualities. As it is said in the Ratnagotravibhāga: 'Immeasurable, countless, and inconceivable, unequaled, and ultimately pure, the qualities and the Svābhāvikakāya are always together; because it is vast and countless, it is not an object of conceptualization, and it solely abandons habitual tendencies.' The definition of the second, Jñānadharmakāya, is: The wisdom that has been transformed to the ultimate, which is the fundamental cause of both the form bodies, is the definition of Jñānadharmakāya. The third, Saṃbhogakāya, is divided into two types: the manifest Saṃbhogakāya and the abiding Saṃbhogakāya. The definition of the first, the manifest Saṃbhogakāya, is: The ultimate form body that possesses five certainties is the definition of the manifest Saṃbhogakāya. The five certainties are: certainty of place, such as residing in Akaniṣṭha (Tibetan: འོག་མིན་སྟུག་པོ་བཀོད་པ་); certainty of retinue, surrounded only by Bodhisattva Aryas; certainty of time, abiding until Samsara is empty; certainty of essence, possessing marks and signs. --------------------------------------------------------------------------------