Tibetan
ང་དུ་སོང་དང་མི་གཡོ་བ། །ལེགས་པའི་བློ་གྲོས་ཆོས་སྤྲིན་ནོ། །དེ་དག་ཕར་ཕྱིན་བཅུ་དང་སྦྱོར། །ས་ཐོབ་པ་ནི་མོས་པ་དང་། ། སྤྱོད་པ་དག་ལ་འཇུག་པ་དང་། །རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དང་ས་རྣམས་ནི། གྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་རྣམ་པ་བཞི། །བཟང་དང་སྨོན་པའི་སྟོབས་ཅན་དག །སེམས་བརྟེན་ཁྱད་པར་འགྲོ་བ་ཡིན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གྲངས་ མེད་གསུམ། །ཀུན་དུ་རྩོམ་པར་མཛད་ཅེས་གསུང་། །བསླབ་པ་གསུམ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། །ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་བོ། །མ་དག་གཞན་དབང་མཚན་མ་དག །འགག་པས་སྲིད་ལ་མི་གནས་ཤིང་། །ཤེས་སྒྲིབ་ཡོངས་སྤང་དག་པ་ཡིས། ། 5-290 གཞན་དབང་ཉིད་དུ་གནས་གྱུར་པས། །ཞི་ལ་མི་གནས་འཁོར་འདས་གཉིས། །མཚུངས་ཤེས་སྤངས་བ་ཕུན་ཚོགས་སོ། །ཡེ་ཤེས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི། །སྐུ་གསུམ་དང་ནི་ཡན་ལག་ལྔ། །མ་འདྲེས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་ པའོ། །དེ་དག་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་གཉིས་བྲལ་བའི། །ཤེས་པ་རང་རིག་དང་གསལ་ཉིད། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྟེ་དོན་དམ་བཞེད། །ངེས་པ་ལྔ་ལྡན་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས། །དེ་ཡི་སྤྲུལ་གཞི་ བྱས་པ་ཡི། །བཟོ་སྐྱེ་མཆོག་གི་སྤྲུལ་སྐུའོ། །གནས་གྱུར་དཀར་པོའི་ཆོས་ཀྱི་གཞི། །གཉིས་མེད་རྟག་པ་བསམ་མི་ཁྱབ། །སྔར་བཤད་བྱང་ཕྱོགས་སོ་བདུན་སྟེང་། །ཚད་མེད་བཞི་དང་རྣམ་ཐར་བརྒྱད། །སྙོམས་འཇུག་དགུ་ དང་ཟག་པར་བཅུ། །ཟིལ་གནོན་བརྒྱད་དང་ཉོན་མོངས་མེད། །སྨོན་གནས་ཤེས་དང་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི། །མངོན་ཤེས་སོ་སོར་ཡང་དག་པར། །རིག་བཞི་རྣམ་པར་དག་པ་བཞི། །དབང་བཅུ་དང་ནི་སྟོབས་བཅུ་དང་། །མི་ འཇིགས་བཞི་དང་སྲུང་མེད་གསུམ། །དྲན་པ་ཉེར་བཞག་གསུམ་དང་ནི། །བསྙེལ་བ་མི་མངའ་བག་ཆགས་བརྩམ། །ཐུགས་རྗེ་ཆེ་དང་སངས་རྒྱས་ཆོས། །མ་འདྲེས་བཅོ་བརྒྱད་མངོན་བྱང་ཆུབ། །སྡེ་ཚན་ཉེར་གཅིག་དག་ཏུ་ བཞེད། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་གཞུང་ཞིབ་པར་ནི། །མདོ་སྡེ་རྒྱན་དང་རྣམ་འབྱེད་གཉིས། །ཐེག་བསྡུས་སོགས་ལས་ཤེས་པར་བྱ། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་སེམས་ཙམ་པའི་སྐབས་ཀྱི་སྡོམ་སྟེ་གསུམ་པའོ།། ༈ །། ༄། །སྤྲོས་བྲལ་དབུ་མའི་སྐབས་ཀྱི་སྡོམ་སྟེ་བཞི་པ། དབུ་མའི་གྲུབ་མཐའ་འཆད་པ་ལ། ། 5-291 དེ་ཡང་སྔ་མའི་ལོག་རྟོག་དགག །རང་གི་འདོད་པ་བརྗོད་པའོ། །དེ་ལ་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་བས། །ཡོད་པས་མེད་པ་ཡོད་ཅེས་པ། །མི་འཐད་གཞན་དབང་ཀུན་རྫོབ་དུ། །ཡོད་ན་ཀུན་བཏགས་ཕྱིར་དེ་ མེད། །དོན་དམ་ཡོད་ན་ཡོད་མཐར་ལྷུང་། །ངེད་འདི་གཉིས་ཀའི་ཀླན་ཀ་མེད། །ཡོངས་གྲུབ་སྤྲོས་བྲལ་གཞན་དབང་ལ། །ཡོད་ན་དངོས་སྒྲ་ཉིད་དང་མཚུངས། །གཞན་དབང་དོན་དམ་ཡོད་ན་ཁྱེད། །རྣམ་པར་རིག་པ་ ཙམ་དུ་ཡང་། །གང་ཚེ་མི་འཛིན་དེ་ཡི་ཚེ། །ཞེས་འདོད་ཡོད་ན་ཅིས་མི་འཛིན། །སྐད་ཅིག་ཙམ་དུ་བདེན་ཡོད་ན། །སྐྱེས་སོགས་ཆ་གསུམ་མེད་
Chinese
我将前往不动摇之地，那里有善良的智慧如法云。（指佛果位） 这些与十度（Paramita，波罗蜜多）相结合，获得果位是由于信解， 进入修行，为了证悟，这些果位是通过成就之门以四种方式获得的。 善良和具有愿力的人，他们的心依附于殊胜的境界。 无数的菩萨们，被说成是精进努力。 三种学是戒律（Śīla，尸罗），禅定（Samādhi，三摩地）和智慧（Prajñā，般若）。 不净的依他起性（Paratantra-svabhāva，梵：Paratantrasvabhāva），以及所取相（Nimitta，相），当它们止息时，不住于有（Bhava，有）。 当完全舍弃所知障（Jñeyāvaraṇa，智障），清净的依他起性转依时，不住于寂灭，轮回（Saṃsāra，轮回）与涅槃（Nirvāṇa，涅槃）二者， 平等了知，舍弃戏论，即是圆满。 圆满的智慧（Jñāna，智慧）是三身（Trikāya，三身）和五智。 无杂的圆满。 详细解释这些是： 能取（Grāhaka，执取者）和所取（Grāhya，被执取者）二者分离的，自证自明的觉性（Śūnyatā-jñāna，空性智慧）和光明，是法身（Dharmakāya，法身），即胜义谛（Paramārtha，胜义）。 具有五种决定的圆满报身（Saṃbhogakāya，报身），以及由其所化现的，工巧所生的殊胜化身（Nirmāṇakāya，化身）。 转依是白色之法的根本，二取不二，常恒，不可思议。 先前所说的三十七道品（Bodhipakṣadharma，菩提分法），加上四无量心（Apramāṇa，四无量），八解脱（Aṣṭavimokṣa，八解脱）， 九次第定（Navānupūrvasamāpatti，九次第定），十漏尽智（Daśakṣayajñāna，十漏尽智），八胜处（Aṣṭāvabhyāyatana，八胜处），无烦恼， 愿智（Praṇidhijñāna，愿智）和神通（Abhijñā，神通），以及四无碍解（Caturpratisaṃvidā，四无碍解），四清净。 十自在（Daśavaśitā，十自在）和十力（Daśabala，十力），四无畏（Caturbaiśāradya，四无畏）和三不护（Trīṇyārakṣāṇi，三不护）， 三念住（Trisṛtyupasthāna，三念住），以及无有遗忘，习气。 大悲（Mahākaruṇā，大悲）和佛陀之法，十八不共法（Avenikadharma，不共法），现证菩提（Abhisambodhi，现证菩提）。 这二十一个类别被认为是清净的。 关于瑜伽行派（Yogācāra，瑜伽行派）的详细论述，可以从《大乘庄严经论》（Mahāyānasaṃgraha，摄大乘论）和《辨中边论》（Madhyāntavibhāga，辨中边论），《摄大乘论》（Mahāyānasaṃgraha，摄大乘论）等处了解。 这是瑜伽行唯识宗（Yogācāra-Vijñānavāda，瑜伽行唯识宗）的总结，第三品。 这是离戏论中观（Nisprapañca-Madhyamaka，离戏论中观）的总结，第四品。 解释中观宗（Madhyamaka，中观宗）的宗义， 这也是为了驳斥先前的邪见，并阐述自己的观点。 对于瑜伽行派来说，因为有，所以说无有，这是不合理的。 如果在世俗谛（Saṃvṛtisatya，世俗谛）中有依他起性，那么遍计所执性（Parikalpita-svabhāva，遍计所执性）就不存在，如果在胜义谛（Paramārthasatya，胜义谛）中有，那么就会堕入有边（Bhava，有）。 我们对这两种说法都没有异议。 如果圆成实性（Pariniṣpanna-svabhāva，圆成实性）存在于依他起性中，那么就等同于说事物本身。 如果依他起性在胜义谛中存在，那么你们，即使在唯识（Vijñānavāda，唯识）中， 当不执着的时候，那个时候，如果你们认为存在，为什么不执着呢？ 如果仅仅一刹那间是真实存在的，那么生等三相（Utpāda-sthiti-bhaṅga，生住灭）就不存在。
English
I will go to the immovable ground, where there is good wisdom like the Dharma cloud. (Referring to the state of Buddhahood) These are combined with the ten perfections (Paramita), attaining the fruit is due to faith and understanding, Entering into practice, for the sake of realization, these grounds are obtained through the door of accomplishment in four ways. Those who are virtuous and have the power of aspiration, their minds rely on the excellent state. Countless Bodhisattvas are said to be diligently striving. The three trainings are discipline (Śīla), concentration (Samādhi), and wisdom (Prajñā). The impure dependent nature (Paratantra-svabhāva), and the apprehended object (Nimitta), when they cease, do not abide in existence (Bhava). When completely abandoning the obscuration of knowledge (Jñeyāvaraṇa), the purified dependent nature is transformed, not abiding in peace, neither Samsara nor Nirvana, Equally knowing, abandoning elaboration, is perfection. Perfect wisdom (Jñāna) is the three bodies (Trikāya) and the five wisdoms. Unmixed perfection. Explaining these in detail: The knower (Grāhaka) and the known (Grāhya) are separated, self-illuminating awareness (Śūnyatā-jñāna) and clarity, is the Dharmakāya, the ultimate truth (Paramārtha). The perfect Sambhogakāya with five certainties, and the excellent Nirmāṇakāya manifested from it, born from craftsmanship. Transformation is the basis of white Dharma, non-dual, eternal, inconceivable. The thirty-seven factors of enlightenment (Bodhipakṣadharma) previously mentioned, plus the four immeasurables (Apramāṇa), the eight liberations (Aṣṭavimokṣa), The nine successive absorptions (Navānupūrvasamāpatti), the ten exhaustions of outflows (Daśakṣayajñāna), the eight abodes of victory (Aṣṭāvabhyāyatana), without afflictions, Aspiration knowledge (Praṇidhijñāna) and supernormal powers (Abhijñā), and the four analytical knowledges (Caturpratisaṃvidā), the four purities. The ten powers (Daśabala) and the ten strengths (Daśavaśitā), the four fearlessnesses (Caturbaiśāradya) and the three protections (Trīṇyārakṣāṇi), The three mindfulnesses (Trisṛtyupasthāna), and without forgetting, habitual tendencies. Great compassion (Mahākaruṇā) and the Dharma of the Buddha, the eighteen unshared Dharmas (Avenikadharma), manifest enlightenment (Abhisambodhi). These twenty-one categories are considered pure. Detailed discussions on the Yogācāra school can be found in the *Mahāyānasaṃgraha* and the *Madhyāntavibhāga*, etc. This is the summary of the Yogācāra-Vijñānavāda, the third chapter. This is the summary of the Nisprapañca-Madhyamaka, the fourth chapter. Explaining the tenets of the Madhyamaka school, This is also to refute previous wrong views and to elucidate one's own views. For the Yogācāra school, because there is existence, to say there is non-existence is unreasonable. If the dependent nature exists in the conventional truth (Saṃvṛtisatya), then the imputed nature (Parikalpita-svabhāva) does not exist; if it exists in the ultimate truth (Paramārthasatya), then it will fall into existence (Bhava). We have no disagreement with either of these statements. If the perfectly established nature (Pariniṣpanna-svabhāva) exists in the dependent nature, then it is equivalent to saying the thing itself. If the dependent nature exists in the ultimate truth, then you, even in Vijñānavāda, When there is no clinging, at that time, if you think there is existence, why not cling? If it is truly existent for just a moment, then the three characteristics of arising, etc. (Utpāda-sthiti-bhaṅga) do not exist. --------------------------------------------------------------------------------