Tibetan
་གསུམ། །འདིར་ཡང་རྫས་གྲུབ་ཉིད་དུ་འདོད། །འདས་དང་མ་འོངས་རྫས་གྲུབ་མིན། །ད་ལྟ་རྫས་སུ་ གྲུབ་པར་འདོད། །རྡུལ་ཕྲན་རྣམས་ནི་དོན་དམ་དང་། །དེས་བརྩམས་རགས་པ་ཀུན་རྫོབ་སྟེ། །རྡུལ་ཕྲན་མ་རེག་བར་མེད་པས། །རགས་པ་ཉིད་དུ་འདུ་ཤེས་སོ། །ཤེས་པ་ཡུལ་གྱི་རྣམ་བཅས་འདོད། །གཟུང་འཛིན་སྔ་ཕྱི་ཐ་དད་ཅིང་། ། 5-286 རང་འཛིན་ཉིད་ལ་རང་འདྲ་བའི། །རྣམ་པ་གཏོད་བྱེད་ལྐོག་ན་མོའོ། །མི་ལྡན་འདུ་བྱེད་གཟུགས་སེམས་དང་། །སེམས་བྱུང་གནས་སྐབས་བརྟགས་པར་འདོད། །འདུས་བྱས་གཞི་ནི་མེད་པ་དང་། །མྱང་འདས་དངོས་པོ་མེད་ པར་འདོད། །ལམ་དང་གང་ཟག་བྱེ་སྨྲ་དང་། །ཕལ་ཆེར་འདྲ་ཞིང་བྱང་སེམས་ལ། །ས་བཅུ་དང་ནི་སངས་རྒྱས་ལ། །སྐུ་གསུམ་ལ་སོགས་འདོད་པའོ། །དེ་དག་སྟོན་བྱེད་མདོ་འཆད་ཚུལ། །མདོ་དོན་སྨྲ་བ་ རྣམས་ཀྱིས་ནི། །དགོངས་པ་བསྡུས་པའི་དོན་བཅས་དང་། །ཚིག་དོན་བཅས་དང་མཚམས་སྦྱོར་བཅས། །བརྒལ་ལན་བཅས་པས་བསྙད་པར་བྱ། །འདི་ཡི་གྲུབ་མཐའ་ཞིབ་པར་ནི། །མངོན་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་དང་། །དབྱིག་གཉེན་ མཛོད་ཡི་རང་འགྲེལ་དང་། །ཚད་མ་རྣམ་འགྲེལ་སོགས་ལས་ཤེས། །མདོ་སྡེ་པའི་སྐབས་སྡོམ་སྟེ་གཉིས་པའོ།། ༈ །། ༄། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་སེམས་ཙམ་པའི་སྐབས་ཀྱི་སྡོམ་སྟེ་གསུམ་པ། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་གྲུབ་མཐའ་ནི། །ཕྱི་རོལ་སྣང་བ་ཡོངས་མེད་དེ། །སེམས་ནི་སྣ་ཚོགས་རྣམས་ སུ་སྣང་། །ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་གནས་འདྲ་བ། །སེམས་ཙམ་དུ་ནི་ངས་བསྟན་གསུངས། །དབྱེ་བ་རྣམ་བདེན་རྣམ་བརྫུན་ནོ། །འདི་དོན་འཆད་ལ་མདོ་སྡེ་པའི། །ལོག་རྟོགས་དགག་དང་རང་ལུགས་བཞག །དང་པོ་ཐེག་ ཆེན་བཀར་སྒྲུབ་ནི། །སྔར་ལུང་མ་བསྟན་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་། །སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་གྲུབ་པ་དང་། །ཡོད་དང་མེད་ན་ཡོད་མེད་དང་། །གཉེན་པོ་དང་ནི་སྒྲ་གཞན་ཕྱིར། ཐེག་ཆེན་རྒྱལ་བའི་བཀར་གྲུབ་པོ། །ཕྲ་རབ་རྡུལ་ཕྲན་དོན་དམ་པར། ། 5-287 གྲུབ་པ་རིག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །དྲུག་གི་གཅིག་ཆར་སྦྱར་སོགས་ཀྱི། །རིགས་པས་བརྟགས་ན་ཕྱི་དོན་གྱི། །རྡུལ་ཕྲན་སྙེད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་། །རྡུལ་ཕྲན་མི་སྦྱོར་འདུས་པ་དག །སྦྱོར་རོ་ཞེ་ན་སྦྱར་ རྒྱུ་ཡི། །རྡུལ་ཕྲན་མེད་ཕྱིར་དེ་འདུས་ཅིང་། །བག་ཆགས་ཀྱིས་ནི་དཀྲུགས་པའི་སེམས། །དོན་དུ་སྣང་བ་རབ་ཏུ་འབྱུང་། །དོན་དུ་ཡོད་མིན་སེམས་ཉིད་དེ། །ཕྱི་རོལ་དོན་མཐོང་ལོག་པ་ཡིན། །གཟུགས་སོགས་སྐྱེ་ མཆེད་ཡོད་པར་ནི། །དེས་འདུལ་བ་ཡི་སྐྱེ་བོ་ལ། །དགོས་པའི་དབང་གི་གསུང་པ་སྟེ། །བརྫུས་ཏེ་འབྱུང་བའི་སེམས་ཅན་བཞིན། །རང་གིས་ས་བོན་གང་ལ་སུ། །རྣམ་རིག་སྣང་བ་གང་བྱུང་བ། །དེ་ དང་དེ་ཡི་སྐྱེ་མཆེད་ནི། །རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ཐུབ་པས་གསུངས། །མི་ལྡན་པ་ཡི་འདུ་བྱེད་དག །བཏགས་པ་ཙམ་འདོད་འདུས་མ་བྱས། །
Chinese
三者，在此也认为是实有自性。过去和未来不是实有自性，现在认为是实有自性。极微（原子）是胜义谛，由它组成的粗大之物是世俗谛。由于极微之间没有间隙，所以才认为是粗大之物。意识具有所缘境的行相，能取和所取有先后之分， 对于能取自身，具有相似的行相，是创造者，隐藏着。不相应行、色、心和心所，认为是假立的。有为法的本体是没有，涅槃认为是无事物。宗义上，与分别说部和多数部相似，对于菩萨，有十地和佛，有三身等说法。 这些的教义阐释方式是，宣说经义的人们，以包含摄略的意义、包含词义、包含关联、包含辩驳问答的方式来讲述。这个宗派的详细内容，可以从《阿毗达磨集论》、世亲的《俱舍论》及其自释，以及《释量论》等处了解。这是有部宗的总结，第二部分。 瑜伽行唯识宗的宗义是，外境的显现完全不存在，心识显现为各种各样的形态，如身体、受用、处所等，‘这些都是唯识’，佛如是说。分类有真实现和虚妄现两种。为了阐释这个意义，需要驳斥经量部的邪见，并确立自己的宗义。首先，论证大乘是佛语，通过先前未曾预言、同时产生、 不是行境、成立、有和无则有无、对治以及其他声音等原因，证明大乘是佛语。极微（原子）在胜义谛上成立，但并非是识，如果用六分之一结合等的理证来观察，外境的极微并非是微小的，如果极微不结合，那么聚合又如何结合呢？如果说结合，那么结合的极微不存在，因此不会聚合， 被习气扰乱的心识，显现为外境，这是非常明显的。实际上并不存在外境，只有心识本身，认为见到外境是错误的。对于色等处的存在，是为了调伏那些需要调伏的人，应需要而说的，就像幻化出来的众生一样。自己以什么为种子，产生什么样的识的显现， 那个和那个的生处，佛陀说了有两种形态。不相应的行，认为是假立的，有为法和无为法。
English
The three, here too, are considered to be substantially established. The past and future are not substantially established, the present is considered to be substantially established. Atoms are the ultimate truth, and the gross matter composed of them is the conventional truth. Because there is no space between atoms, it is perceived as gross matter. Consciousness is considered to have the aspect of an object. The grasper and the grasped are different in time. For the grasper itself, it has a similar aspect, is the creator, and is hidden. Non-associated formations, form, mind, and mental factors are considered to be imputed. Conditioned bases are considered to be non-existent, and Nirvana is considered to be non-existent. In terms of tenets, it is similar to the Sautrantika and the majority, and for Bodhisattvas, there are ten grounds and for Buddhas, there are three bodies, etc. The way to explain these teachings is that those who explain the meaning of the sutras should explain them with condensed meanings, word meanings, connections, and refutations and answers. The detailed tenets of this school can be found in the *Abhidharma-samuccaya*, Vasubandhu's *Abhidharmakośa* and its auto-commentary, and the *Pramāṇavārttika*, etc. This is the summary of the Sautrantika school, the second part. The tenets of the Yogācāra school are that external appearances are completely non-existent, and the mind appears in various forms, such as bodies, enjoyments, and places. 'These are all mind-only,' said the Buddha. The distinctions are true appearance and false appearance. To explain this meaning, it is necessary to refute the wrong views of the Sautrantika school and establish one's own tenets. First, the proof that the Mahāyāna is the word of the Buddha is through previous unpredicted events, simultaneous arising, not being an object of practice, establishment, existence and non-existence, antidotes, and other sounds, proving that the Mahāyāna is the word of the Buddha. Atoms are established in the ultimate truth, but are not consciousness. If examined with reasoning such as combining one-sixth, the atoms of external objects are not minute. If atoms do not combine, how can aggregates combine? If they combine, then the combining atoms do not exist, so they do not aggregate. The mind disturbed by habitual tendencies appears as external objects, which is very obvious. In reality, there are no external objects, only the mind itself. It is wrong to think that one sees external objects. The existence of the sense bases such as form is spoken for the sake of taming those who need to be tamed, according to their needs, just like beings created by illusion. What seed does one use, and what appearance of consciousness arises? The birthplace of that and that, the Buddha said, has two forms. Non-associated formations are considered to be merely imputed, conditioned and unconditioned. --------------------------------------------------------------------------------