Tibetan
པར་འགྱུར། །དེ་འདོད་བར་དུ་མི་གནས་སྐྱོན། །ཡོད་ན་ རྒྱུ་རྐྱེན་ལྟོས་མི་ལྟོས། །ལྟོས་ན་སྔ་མའི་གྲུབ་མཐའ་ཉམས། །མ་ལྟོས་ཚེ་ན་གནས་འགྱུར་འགལ། །ཁྱེད་ཅག་གནས་གྱུར་མི་འཐད་དོ། །དོན་དམ་གནས་གྱུར་དོན་དམ་མིན། །ཀུན་རྫོབ་རི་རྭ་ལའང་མཚུངས། །བདེན་ པ་གཉིས་ཀ་མིན་དམ་སྙམ། །རང་ལུགས་བརྗོད་ལ་ཤེས་བྱ་ཀུན། །ཀུན་རྫོབ་དུ་ནི་ཡོད་མཉམ་དང་། །དོན་དམ་དུ་ནི་མེད་མཉམ་དུ། །འདོད་པ་ཐབས་དང་ཐབས་བྱུང་དུ། །གྱུར་པ་བདེན་གཉིས་རྣམ་དབྱེ་ ཡིན། །གཞན་ཡང་འཇིག་རྟེན་གྲགས་སྡེ་དང་། །བྱེ་བྲག་སྨྲ་དང་ཚུལ་མཚུངས་དང་། །སྒྱུ་མ་པ་དང་མདོ་སྡེ་སྤྱོད། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་དབུ་མ་ཞེས། །དེ་དག་ཀུན་ལ་རང་རང་གི །དབུ་མར་འདོད་ཀྱང་དབུ་མ་ཡིས། ། 5-292 མིང་ཅན་ཡིན་གྱིས་དངོས་མ་ཡིན། །དབུ་མ་ཆེན་པོའི་གཞུང་ལུགས་ནི། །ཐལ་འགྱུར་རང་རྒྱུད་གཉིས་སུ་ངེས། །བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་འདོད་ཚུལ་ནི། །ཀུན་རྫོབ་བདེན་པར་ཡང་དག་དང་། །ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་གཉིས་ སུ་འདོད། །དོན་དམ་བདེན་པ་སྐྱེ་འགག་སོགས། །སྤྲོས་པ་ཀུན་བྲལ་དེ་བཞིན་ཉིད། །བདག་མེད་སྒྲུབ་བྱེད་དབུ་མ་ཡི། །གཏན་ཚིགས་ཆེན་པོ་ལྔ་བཤད་པ། །ཕྱི་དང་ནང་ན་གནས་འདི་ཀུན། །ཡང་དག་དོན་ དུ་རང་བཞིན་མེད། །གཅིག་པ་ཉིད་དང་དུ་མ་ལས། །བྲལ་བའི་ཕྱིར་ན་གཟུགས་བརྙན་བཞིན། །བདག་ལས་མ་ཡིན་གཞན་ལས་མིན། །གཉིས་ལས་མ་ཡིན་རྒྱུ་མེད་མིན། །དངོས་པོ་གང་དང་གང་ལའང་། །སྐྱེ་བ་ ནམ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཡོད་པ་སྐྱེ་བར་རིག་མིན་ཏེ། །མེད་པ་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བཞིན། །ཉེས་པ་གཉིས་ཀར་ཐལ་འགྱུར་ཕྱིར། །གཉིས་ཀ་དག་ཀྱང་འབྱུང་བ་མིན། །དུ་མས་གཅིག་གི་དངོས་མི་བྱེད། ། དུ་མས་དུ་མ་བྱེད་མ་ཡིན། །གཅིག་གིས་དུ་མའི་དངོས་མི་བྱེད། །གཅིག་གིས་གཅིག་བྱེད་པའང་མིན། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་གང་། །དེ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བཞེད། །དེ་ནི་བརྟེན་ནས་གདགས་པ་ སྟེ། །དེ་ནི་དབུ་མའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡོད་མཐའ་བཀག་བྱས་ནས། །བདེན་མེད་མངོན་ཞེན་མེད་མཐའ་འང་བཀག །མཚན་འཛིན་དང་བྲལ་ཞི་གནས་དང་། །ལྷག་མཐོང་ལམ་ལ་རབ་འཇུག་བྱ། །ཐེག་ཆེན་དབུ་སེམས་ས་ལམ་ལ། ། 5-293 ཁྱད་པར་ཆེར་མེད་ཟླ་གྲགས་ཀྱིས། །འཇུག་པ་རྩ་འགྲེལ་དགོངས་པའི་དོན། །ཐེག་ཆེན་མཐོང་ལམ་རབ་དགའི་ས། །ཡོན་ཏན་མིང་འཕོ་དོན་ཐོབ་དང་། །དཔེས་བསྟན་ཟིལ་གནོན་ཕར་ཕྱིན་ལྷག །དྲི་མེད་འོད་བྱེད་འོད་ འཕྲོ་བ། །སྦྱང་དཀའ་མངོན་གྱུར་རིང་དུ་སོང་། །མི་གཡོ་ལེགས་པའི་བློ་གྲོས་དང་། །ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་བཅས་དེ་དག་ལ། །ཡོན་ཏན་ཕར་ཕྱིན་ལྷག་སོགས་སོ། །འབྲས་བུ་རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས། །བརྙེས་ཚུལ་བརྙེས་ བྱ་སྐུའི་རྣམ་བཞག །དུས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བསྔགས་བཅས་སོ། །དབུ་མའི་གྲུབ་མཐའ་ཞིབ་པར་
Chinese
如果这样认为，那么在所期望的时间内不会保持不变，这是个缺陷。 如果存在，那么需要依赖因和缘吗？如果不依赖，那么先前的宗义就会崩溃。如果不依赖，那么位置的改变就会产生矛盾。你们的位置改变是不合理的。 胜义谛的位置改变不是胜义谛。世俗谛也与兔角相似。 我认为这两种谛都不是真实的。就自宗而言，所有知识都同样存在于世俗谛中，同样不存在于胜义谛中。 将这种转变成为了区分方便和方便生起的二谛。 此外，还有世间名言宗、说一切有部、与之相似的宗义、幻术师、经部行者，以及瑜伽行中观。 虽然他们各自都认为自己是中观，但只是名义上的中观，而不是真正的中观。 伟大的中观宗的论典可以确定为应成派和自续派。 关于二谛的观点，世俗谛可以分为正确的世俗谛和错误的世俗谛。 胜义谛是远离生灭等一切戏论的真如。 为了证明无我，中观派阐述了五大理。 无论内外，所有这些存在都不是真实的，因为它们没有自性。 因为它们远离了一和多，所以就像影像一样。 不是从自身产生，也不是从他者产生，不是从两者产生，也不是无因而生。 对于任何事物来说，都不可能产生。 认为存在的事物会产生是不合理的，认为不存在的事物会产生就像虚空中的花朵一样。 这两种情况都会导致应成派的过失，因此两者都不可能产生。 众多不能创造一个事物，众多也不能创造众多。 一个不能创造众多事物，一个也不能创造一个事物。 任何依赖于因缘而产生的事物，都被认为是空性。 那是依赖于因缘而安立的，那就是中道。 这样，通过遮止有边，也遮止了执着于无的无边。 远离了相执，应该进入寂止和胜观之道。 大乘中观和唯识在道位上没有太大的差别，月称论师的《入中论》及其注释的观点是大乘见道是极喜地。 功德包括名称的改变、意义的获得，以及用比喻来表示的胜伏、殊胜的波罗蜜多。 无垢光、光明、光芒四射、难以净化、显现、遥远、不动、善慧和法云等，都是功德和殊胜的波罗蜜多。 果位是圆满正等觉的佛陀果位。获得的方式是获得法身的形态，以及从时间角度的赞颂。 以上是对中观宗的详细阐述。
English
If it is thought so, then it is a defect that it will not remain in the desired time. If it exists, does it need to rely on cause and condition? If it does not rely, then the previous tenet will collapse. If it does not rely, then the change of position will be contradictory. Your change of position is unreasonable. The change of position of ultimate truth is not ultimate truth. The conventional truth is also similar to a rabbit's horn. I think that neither of the two truths is real. As for one's own system, all knowledge is equally present in the conventional truth, and equally absent in the ultimate truth. Turning this into a distinction between means and what arises from means is the distinction between the two truths. In addition, there are the world-renowned schools, the Sarvastivadins, and similar tenets, illusionists, Sutra practitioners, and Yogachara Madhyamaka. Although each of them thinks of themselves as Madhyamaka, they are only nominally Madhyamaka, not real Madhyamaka. The treatises of the great Madhyamaka school can be determined as Prasangika and Svatantrika. Regarding the view of the two truths, conventional truth can be divided into correct conventional truth and incorrect conventional truth. Ultimate truth is suchness, which is free from all elaborations such as arising and ceasing. In order to prove selflessness, the Madhyamaka school expounds the five great reasons. Whether inside or outside, all these existences are not real because they have no self-nature. Because they are separated from one and many, they are like images. It is not produced from itself, nor from another, nor from both, nor without cause. For anything, it is impossible to arise. It is unreasonable to think that existing things will arise, and it is like a flower in the sky to think that non-existent things will arise. Both of these situations will lead to the fallacy of Prasangika, so neither can arise. Many cannot create one thing, and many cannot create many. One cannot create many things, and one cannot create one thing. Whatever arises dependently is considered emptiness. That is established in dependence, and that is the Middle Way. In this way, by blocking the extreme of existence, the extreme of non-existence that clings to non-truth is also blocked. Free from clinging to characteristics, one should enter the path of tranquility and insight. There is not much difference between Mahayana Madhyamaka and Cittamātra on the path, and the view of Chandrakirti's 'Entering the Middle Way' and its commentary is that the Mahayana path of seeing is the Joyful Land. Merits include the change of name, the attainment of meaning, and the overcoming shown by metaphors, the superior Paramitas. Immaculate Light, Light, Radiance, Difficult to Purify, Manifestation, Far Away, Immovable, Good Wisdom, and Cloud of Dharma, etc., are merits and superior Paramitas. The fruit is the fruit of the Fully Enlightened Buddha. The way to attain it is to attain the form of the Dharmakaya, and the praises from the perspective of time. The above is a detailed explanation of the Madhyamaka school. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ནི། །ཀླུ་སྒྲུབ་གཞུང་བཟང་ལས་ཤེས་བྱ། །སྤྲོས་བྲལ་དབུ་མའི་སྐབས་ཀྱི་སྡོམ་སྟེ་བཞི་པའོ།། ༈ །། ཞར་བྱུང་རྡོ་རྗེ་ ཐེག་པ་ཡི། །རྒྱུད་སྡེའི་རྣམ་བཞག་མདོ་ཙམ་འཆད། །དོན་གཅིག་ན་ཡང་མ་རྨོངས་དང་། །ཐབས་མང་དཀའ་བ་མེད་པ་དང་། །དབང་པོ་རྣོན་པོའི་དབང་བྱས་ནས། །སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཁྱད་པར་འཕགས། །བྱ་རྒྱུད་ རང་རྐང་བདག་བསྐྱེད་མེད། །བྲིས་སྐུ་ལྷར་བསྒོམ་དེའི་ཐུགས་ཀའི། །སྔགས་ཕྲེང་འོད་ཟེར་སྤྲོ་བསྡུ་བྱ། །ཀུན་སྤྱོད་དཀའ་ཐུབ་གཙང་སྦྲར་གནས། །རྗེ་དཔོན་ལྟ་བུར་དངོས་གྲུབ་ལེན། །བྱ་རྒྱུད་བདག་བསྐྱེད་ཡོད་གྱུར་ན། ། རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་འབྲང་ཡིན། །ཆུ་ཡི་དབང་བསྐུར་ཅོད་པན་དག །བྱ་བའི་རྒྱུད་ལ་རབ་ཏུ་གྲགས། །སྤྱོད་པའི་རྒྱུད་ལ་བྲིས་སྐུ་དང་། །རང་ཉིད་གཉིས་ཀ་ལྷར་བསྒོམ་ནས། །གྲོགས་པོ་ལྟ་བུར་དངོས་གྲུབ་ལེན། ། 5-294 རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་མིང་གི་དབང་། །སྤྱོད་པའི་རྒྱུད་ལ་རབ་ཏུ་གྲགས། །རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ནི་ཕྱི་རོལ་ལ། །དམིགས་པའི་རྐྱེན་ཙམ་བྱས་ནས་ཀྱང་། །རང་ཉིད་དམ་ཚིག་སེམས་དཔའ་ལ། །ཡེ་ཤེས་འཁོར་ལོ་སྤྱན་ དྲངས་ནས། །ཇི་སྲིད་ཕྱག་རྒྱ་མ་བཀྲོལ་བ། །དེ་ཡི་བར་དུ་སངས་རྒྱས་བཞུགས། །ཕྱག་རྒྱ་བཀྲོལ་ནས་སངས་རྒྱས་གཤེགས། །དེ་ནས་རང་ཉིད་ཐ་མལ་གྱུར། །སྔར་གྱི་དབང་ལྔའི་སྟེང་དུ་ནི། །ཕྱིར་མི་ལྡོག་ དང་དྲུག་ཏུ་བཞེད། །རྣལ་འབྱོར་བླ་ན་མེད་པ་ལ། །རང་ཉིད་དམ་ཚིག་སེམས་དཔར་བསྒོམ། །ཡེ་ཤེས་འཁོར་ལོ་སྤྱན་དྲངས་བསྟིམ། །སྣང་གྲགས་ཆོས་ཀུན་ལྷ་རུ་བསྒོམ། །དག་པ་གསུམ་ལས་མ་གཡོས་བཞིན། །དངོས་ གྲུབ་ལེན་པར་བྱ་བ་ཡིན། །འདི་ལ་སྨིན་བྱེད་དབང་བཞི་དང་། །གྲོལ་བྱེད་རིམ་གཉིས་ལམ་ལ་སོགས། །ཚེ་འདིར་སངས་རྒྱས་སྒྲུབ་པའི་ཐབས། །ཟབ་པ་དང་ནི་རྒྱ་ཆེ་བའི། །རྒྱུད་སྡེ་དག་ལས་རྟོགས་པར་ བྱ། །དེ་ལྟར་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་བཞི། །ཞར་བྱུང་རྒྱུད་སྡེའི་རྣམ་བཞག་བཅས། །སྡོམ་ཚིག་རགས་ཙམ་བསྟན་པ་འདི། ཁྱབ་བདག་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ། །བླ་ཆེན་ངུར་སྨྲིག་འཆང་བ་ཡིས། །བཀའ་ལུང་ཅོད་པཎ་ སྤྱི་བོ་རུ། །རྩལ་བཞིན་རྨོངས་རྟུལ་རབ་འབྱམས་པ། །བྱམས་པ་སྨོན་ལམ་གྲགས་པས་སོ།། །།སརྦ་མངྒ་ལཾ།། །།ཐེག་ཆེན་མཐོང་སྤང་ལ། གཟུང་རྟོག་དང་། འཛིན་རྟོག་གཉིས། །གཟུང་རྟོག་ལ་ཡང་གཞིའི་རྟེན་ཅན་གྱི་གཟུང་རྟོག་དང་། 5-295 གཉེན་པོའི་རྟེན་ཅན་གྱི་གཟུང་རྟོག་གཉིས། གཞིའི་རྟེན་ཅན་གྱི་གཟུང་རྟོག་ནི། རང་ཡུལ་དོར་བྱ་གཟུང་བ་ལ་དམིགས་པ་དོར་བྱ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་སྤང་རྟོགས་པ་དང་དོན་གཅིག གཉེན་པོའི་རྟེན་ཅན་གྱི་གཟུང་རྟོག་ནི། །རང་ཡུལ་བླང་བྱ་གཟུང་བ་ལ་དམིགས་ནས་བླང་བྱ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་སྤང་རྟོགས་པ་དང་དོན་གཅིག འ
Chinese
因此，应从龙树菩萨的殊胜论著中学习。 这是关于无著中观的第四个总结偈。 接下来，简要阐述金刚乘（Vajrayana）的 续部（Tantra）分类： 虽然意义相同，但由于不愚昧， 方法众多且无困难， 以及适应根器敏锐者， 密咒乘（Mantra-yana）显得尤为殊胜。 事续（Kriya Tantra）中， 没有自生本尊（self-generation）。 观想所绘佛像为本尊，其心间的 咒鬘（mantra garland）放射和收摄光芒。 行为上，安住于苦行和洁净。 如对待君主般接受成就（siddhi）。 如果事续中有自生本尊， 那就成了瑜伽续（Yoga Tantra）的追随者。 水灌顶和顶髻灌顶， 在事续中广为人知。 在行续（Charya Tantra）中，观想所绘佛像 和自己皆为本尊， 如对待朋友般接受成就。 金刚铃（vajra bell）是名称的灌顶， 在行续中广为人知。 瑜伽续中，仅以外在 作为观想的助缘， 自己观想为誓言尊（samaya-sattva）， 迎请智慧轮（jnana-chakra）。 在未解除手印（mudra）之前， 诸佛安住于此。 解除手印后，诸佛返回本位。 之后，自己变为凡夫。 在之前的五种灌顶之上， 增加了不退转（non-regression），成为六种。 在无上瑜伽续（Anuttara Yoga Tantra）中， 自己观想为誓言尊， 迎请并融入智慧轮。 观想一切显现、声音和法皆为本尊。 在不离清净三者的情况下， 接受成就。 此中有成熟灌顶四种， 以及解脱次第二道等。 此生证悟成佛之法， 应从甚深且广大的 续部中领悟。 如是，四种宗义的 以及续部分类的简要总结， 由遍主金刚持（Vajradhara）， 大持咒者（mantradhara）所宣说。 以噶当派（Kadampa）的教诲作为顶饰， 调伏无尽愚钝者， 由慈氏（Maitreya）发愿而闻名。 愿一切吉祥！ 关于大乘见道所断之法，有 所取分别（grasping thought）和能取分别（grasped thought）两种。 所取分别又分为以基为缘的所取分别和 以对治为缘的所取分别两种。以基为缘的所取分别是指：缘于应断之境，执著应断之法，与大乘见道所断之证悟意义相同。 以对治为缘的所取分别是指：缘于应取之境，执著应取之法，与大乘见道所断之证悟意义相同。
English
Therefore, it should be learned from the excellent treatises of Nagarjuna (Nāgārjuna). This is the fourth summary verse regarding the absence of elaboration (prosa) Madhyamaka. Next, a brief explanation of the Vajrayana's Tantra classifications: Although the meaning is the same, due to non-ignorance, numerous methods and the absence of difficulty, and adapting to those with sharp faculties, the Mantra Vehicle (Mantra-yana) is particularly excellent. In Kriya Tantra (Action Tantra), there is no self-generation of the deity. Visualizing the painted image as the deity, the mantra garland at its heart radiates and retracts light. In conduct, abiding in asceticism and cleanliness. Receiving accomplishments (siddhi) as if treating a lord. If there is self-generation in Kriya Tantra, then it becomes a follower of Yoga Tantra. The water empowerment and crown empowerment, are well-known in Kriya Tantra. In Charya Tantra (Performance Tantra), visualizing both the painted image and oneself as the deity, receiving accomplishments as if treating a friend. The vajra bell is the empowerment of name, well-known in Charya Tantra. In Yoga Tantra, merely using external as an aid for visualization, visualizing oneself as the samaya-sattva (pledge being), inviting the jnana-chakra (wisdom wheel). As long as the mudra (hand seal) is not released, the Buddhas reside here. After releasing the mudra, the Buddhas depart. After that, oneself becomes an ordinary being. On top of the previous five empowerments, adding non-regression, making it six. In Anuttara Yoga Tantra (Highest Yoga Tantra), visualizing oneself as the samaya-sattva, inviting and merging the jnana-chakra. Visualizing all appearances, sounds, and phenomena as the deity. Without moving from the three purities, one should receive accomplishments. Here, there are four ripening empowerments, as well as the liberating stages of the two paths, etc. The method of attaining Buddhahood in this life, should be realized from the profound and vast Tantras. Thus, the four tenets and the brief summary of the Tantra classifications, spoken by the all-pervading Vajradhara, the great mantra holder. With the Kadampa teachings as the crown, subduing endless dull-witted ones, known by the aspiration of Maitreya. May all be auspicious! Regarding what is to be abandoned on the Mahayana Path of Seeing, there are grasping thought and grasped thought. Grasping thought is further divided into grasping thought based on the ground and grasping thought based on the antidote. Grasping thought based on the ground refers to: focusing on what should be abandoned, clinging to what should be abandoned, which has the same meaning as the realization of what is to be abandoned on the Mahayana Path of Seeing. Grasping thought based on the antidote refers to: focusing on what should be adopted, clinging to what should be adopted, which has the same meaning as the realization of what is to be abandoned on the Mahayana Path of Seeing. --------------------------------------------------------------------------------