Tibetan
ཆོས་ཅན། སློབ་དཔོན་གྱི་ལུགས་ལ། འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ལམ་ལ་ནི། །ཞེས་སོགས་དང་། བརྟགས་པའི་ཆོས་ཉིད་མི་འགལ་བར། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྐབས་སུ་བསྟན་པའི་སྦྱོར་ལམ་དྲོད་རྩེ་བཟོད་མཆོག་རྣམས་ཐེག་ཆེན་ གྱི་སྦྱོར་ལམ་ཡིན་པར་ཐལ། སློབ་དཔོན་གྱི་ལུགས་ལ་ཉན་རང་ལ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། སློབ་དཔོན་གྱི་ལུགས་ལ་སྐབས་གཉིས་པ་འདིར་ཐེག་ཆེན་མཐོང་ལམ་གྱི་རྒྱུར་ གྱུར་པའི་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་གཅིག་དངོས་སུ་བསྟན་པར་ཐལ་ལོ། །འདོད་ན། འགྲེལ་ཆེན་ལས། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་སངས་རྒྱས་དག །ཅེས་སོགས་ཀྱི་སྐབས་སུ་མཐོང་ལམ་འདིའི་ངེས་པར་འབྱེད་པ་ཆ་དང་མཐུན་ པ་ནི། སྐབས་དང་པོར་བསྟན་པ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཞེས་པ་དང་འགལ། ཡང་ཆོས་ཅན། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པས་ལེགས་པར་ཡོངས་སུ་བཟུང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་བསམ་ གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཉིད་ཅེས་པའི་ཟུར་དུ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པས་ལེགས་པར་ཡོངས་སུ་བཟུང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་ཞེས་སྨོས་པ་ལ་རྣམ་བཅད་ཀྱི་དགོས་པ་མེད་པར་ ཐལ། ཉན་རང་གི་མཐོང་ལམ་ལ་དུཿཁའི་བདེན་པའི་ཆོས་ཉིད་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། མ་ཁྱབ་ན། དེའི་རྣམ་བཅད་གང་ཡིན། འདོད་ན། སློབ་དཔོན་གྱིས་ཚིག་དེ་སྨོས་པའི་ཆ་ནས་མི་མཁས་པར་ཐལ་ལོ། ། 3-674 ཡང་ཆོས་ཅན། སློབ་དཔོན་གྱི་ལུགས་ལ་ཉན་རང་གི་གཞི་ཤེས་ཀྱིས་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་རྣམ་ཉེར་བདུན་མ་རྟོགས་པར་ཐལ། ཉན་རང་གི་གཞི་ཤེས་དེས་འཁོར་འདས་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པའི་ ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ལ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ནི། ཉན་ཐོས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཞེས་སོགས་དང་འགལ། གཞན་ཡང་། ཉན་རང་གི་རྒྱུད་ལ་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་བཞི། ཡང་དག་སྤོང་བ་བཞི། རྫུ་ འཕྲུལ་རྐང་པ་བཞི་དང་། བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་མེད་པར་ཐལ། ཉན་རང་གི་རྒྱུད་ལ་བདེན་བཞིའི་གནས་ལུགས་ཤེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན། ཉན་རང་གི་ཡུམ་གཞི་ཤེས་དེ་འཁོར་འདས་ལ་མཚན་ འཛིན་ཡིན་པ་བུད། ༄། །ཁ་ཅིག་ན་རེ། ཉན་རང་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་རང་བཞིན་ཡོད་པ་མིན་པར་ཤེས་པ་ཡོད། ཁ་ཅིག་ན་རེ། ཉན་རང་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་རང་བཞིན་ཡོད་པ་མིན་པར་ཤེས་པ་ཡོད་ན། རང་བྱུང་རྣམས་ཀྱི་དོན་དམ་དེ། །དད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་བྱ་ཡིན། །ཉི་ མའི་དཀྱིལ་འཁོར་འོད་འབར་བ། །མིག་མེད་པས་ནི་མཐོང་བ་མེད། །ཅེས་པའི་འགྲེལ་པར། གང་ཟག་བཞི་པོ་འདི་དག་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་མཐོང་བ་ལ་མིག་དང་མི་ལྡན་པར་རྣམ་པར་ བཞག་སྟེ། བཞི་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་དང་། ཉན་ཐོས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་དང་། ཐེ་པ་ལ་གསར་དུ་ཞུགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དཔའ་འོ། །ཞེས་པ་དང་འགལ་ཞེ་ན། དེའི་དོན་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་
Chinese
论者：按照论师的观点，在‘圣声闻道’等等，以及‘与观察的法性不相违背’等等的情况下所说的加行道暖位、顶位、忍位、胜位，应是属于大乘的加行道，因为按照论师的观点，声闻、独觉没有证悟法无我。如果承认，那么按照论师的观点，在此第二种情况下，应直接显示一个成为大乘见道之因的决择分顺品。如果承认，则与《释论》中‘如是之体性和诸佛’等等的情况下，此见道的决择分顺品，应从第一种情况中所说而知相违背。又，论者：以正等觉等善妙摄持的智慧力所思不可及之性，在‘以正等觉等善妙摄持的智慧力’的语境中，说‘以正等觉等善妙摄持的智慧力’，应没有简别之必要，因为声闻、独觉的见道没有证悟苦谛的法性为思不可及。如果不遍及，那么它的简别是什么？如果承认，那么论师说此词从某种意义上来说是不明智的。 又，论者：按照论师的观点，声闻、独觉的阿赖耶识没有证悟无有等等的二十七种意义，因为声闻、独觉的阿赖耶识执著轮回、涅槃为相。如果承认，那么与‘彼一切智性，乃是声闻与菩萨’等等相违背。此外，声闻、独觉的相续中应没有四念住、四正断、四神足和菩提分，因为声闻、独觉的相续中没有了知四谛的实相。如果不成立，那么声闻、独觉的根本阿赖耶识是执著轮回、涅槃为相是成立的。 有些人说：声闻、独觉了知一切法没有自性。 有些人说：如果声闻、独觉了知一切法没有自性，那么‘自生者之胜义谛，当以信心而证得，如日之轮光焰焰，盲者不能得见之’的解释中，将这四种人安立为不具见如来藏之眼，这四种人是：异生、声闻、独觉和新入大乘道的菩萨，这与此相违背。如果有人这样说，那么它的意思是，善逝的心髓
English
Debater: According to the teacher's view, the stages of heat, peak, forbearance, and supreme worldly qualities of the path of joining, as taught in the context of 'noble Hearer's path,' etc., and 'not contradicting the observed nature of reality,' etc., should be the path of joining of the Great Vehicle, because according to the teacher's view, Hearers and Solitary Realizers do not realize the selflessness of phenomena. If you accept this, then according to the teacher's view, in this second instance, a single definitive discriminating factor that serves as the cause of the path of seeing of the Great Vehicle should be explicitly taught. If you accept this, it contradicts the Great Commentary, which states, 'The suchness and the Buddhas,' etc., where it says that the definitive discriminating factor of this path of seeing should be understood from what is taught in the first instance. Furthermore, Debater: In the phrase 'the inconceivable nature of the power of wisdom that is well-grasped by the Perfectly Complete Buddha, etc.,' the mention of 'the power of wisdom that is well-grasped by the Perfectly Complete Buddha, etc.,' should not require any distinction, because the path of seeing of Hearers and Solitary Realizers does not realize the nature of the truth of suffering as inconceivable. If it does not pervade, then what is its distinction? If you accept this, then the teacher is unwise in terms of the statement of that phrase. Furthermore, Debater: According to the teacher's view, the Hearers' and Solitary Realizers' foundational consciousness does not realize the twenty-seven meanings of non-existence, etc., because the Hearers' and Solitary Realizers' foundational consciousness grasps samsara and nirvana as signs. If you accept this, then it contradicts 'That all-knowingness is of Hearers and Bodhisattvas,' etc. Furthermore, Hearers and Solitary Realizers should not have the four mindfulnesses, the four correct abandonments, the four legs of miraculous power, and the limbs of enlightenment in their continuums, because Hearers and Solitary Realizers do not know the reality of the four truths in their continuums. If it is not established, then it is established that the Hearers' and Solitary Realizers' mother foundational consciousness is grasping samsara and nirvana as signs. Some say: Hearers and Solitary Realizers know that all phenomena do not have inherent existence. Some say: If Hearers and Solitary Realizers know that all phenomena do not have inherent existence, then in the explanation of 'The ultimate truth of the self-born is to be realized by faith, like the blazing orb of the sun, which the blind cannot see,' these four types of individuals are established as not having the eye to see the essence of the Thus-Gone One, these four are: ordinary beings, Hearers, Solitary Realizers, and Bodhisattvas newly entering the Great Vehicle, this contradicts that. If someone says this, then its meaning is that the heart essence of the Sugata -------------------------------------------------------------------------------- ལ། 3-675
Tibetan
ཆོས་སྐུའི་སྙིང་པོ་ཡིན་པ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སྙིང་པོ་ཡིན་པ། རྣམ་པར་དག་པའི་སྙིང་པོ་ཡིན་པ་གསུམ་ཡོད་པའི་ནང་ནས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སྙིང་པོ་ཡིན་པ་མངོན་སུམ་དུ་ མཐོང་བའི་མིག་དང་མི་ལྡན་པར་དགོངས་པ་ཡིན་གྱི། བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཐམས་ཅད་མཐོང་བ་ལ་མིག་དང་མི་ལྡན་པར་གསུངས་པ་མིན་ཏེ། རྒྱུད་བླའི་འགྲེལ་པར། ཇི་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སྙིང་པོ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ནི། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བརྗོད་དེ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་མི་ རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་པ་ཆོས་ཀྱི་གཉེན་པོར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ༄། །ཁ་ཅིག་ན་རེ། རྟག་གཅིག་རང་དབང་ཅན་གྱི་བདག་མེད་པ་རྟོགས་པས་ཉོན་མོངས་སྤོང་། ཡང་ཁ་ཅིག་ན་རེ། རྟག་གཅིག་རང་དབང་ཅན་གྱི་བདག་མེད་པ་རྟོགས་པས་ཉོན་མོངས་སྤོང་གི ཉོན་ མོངས་མ་ལུས་པ་སྤང་པ་ལ་ཕུང་པོ་རང་བཞིན་མེད་པ་རྟོགས་མི་དགོས་ཟེར་ན། གང་དག་དུད་འགྲོའི་བསྐལ་མང་བསྐྱལ་གྱུར་པ། །དེས་ཀྱང་མ་སྐྱེས་རྟག་འདི་མ་མཐོང་ལ། །ཞེས་འཇུག་པ་ལས་ གསུངས་པས། རྟག་གཅིག་རང་དབང་ཅན་གྱི་བདག་ཙམ་མེད་པར་རྟོགས་པས་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་མི་ནུས་ཏེ། བསྐལ་པ་མང་པོར་དུད་འགྲོར་སྐྱེས་པ་རྣམས་ལ། རྟག་གཅིག་རང་དབང་ཅན་གྱི་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་མེད་ཀྱང་། 3-676 ཉོན་མོངས་པ་སྟུག་པོ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། རྟག་གཅིག་རང་དབང་ཅན་གྱི་བདག་མེད་ཙམ་རྟོགས་པས་ཉོན་མོངས་པ་མ་ལུས་པ་སྤོང་མི་ནུས་ཏེ། ཉོན་མོངས་ཀྱི་རྒྱུ་འཇིག་ལྟ་ལྷན་སྐྱེས་ལ་མི་གནོད་ པའི་ཕྱིར། ཞིབ་པར་འཇུག་པ་ལ་གཟིགས། ཡང་ཁ་ཅིག རང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་འཛིན་པ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་ན་འཛིན་རྟོག་སྤོང་ནུས་དགོས་ལ། དེ་སྤོང་མི་ནུས་པར། འཛིན་པ་མི་སྤོང་ཕྱིར་དང་ ནི། །ཞེས་པས་སོ་ཞེ་ན། འོ་ན་བྱང་སེམས་མཐོང་ལམ་སྡུག་བསྔལ་ཆོས་བཟོད་ཆོས་ཅན། ཀུན་འབྱུང་དང་། ལམ་དང་། འགོག་པ་ལ་ལོག་ཞུགས་ཀྱི་མཐོང་སྤངས་སྤོང་ནུས་པར་ཐལ། ཀུན་འབྱུང་འགོག་པ་ལམ་ རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཀུན་འབྱུང་དང་ལམ་དང་འགོག་པ་ལ་ལོག་ཞུགས་ཀྱི་མཐོང་སྤང་གི་གཉེན་པོ་བསྒོམ་མི་དགོས་པར་ཐལ་ལོ། །གཞན་ཡང་། གང་དང་གང་རང་བཞིན་མེད་པར་ རྟོགས་པས་དེའི་རྟོག་པ་སྤོང་ནུས་ན། མཐོང་ལམ་ཉིད་ནས་ནུས་པས། སྒོམ་ལམ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཆོས་ཀྱི་བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་གཉེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་པ་དང་། རྐྱེཾན་སྤྱིཾ་དེ་དང་ལྡན་པས་ ཞེས་པའི་ཚིག་གིས་ཉན་རང་གཅོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཡུམ་བར་མ་ལས། དེ་བཞིན་ཉིད་མི་དམིགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་སུ། ཤཱ་རིའི་བུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་
Chinese
关于法身（chos sku，Dharmakāya）的体性，有三种：出世间体性、清净体性。这里所说的‘不具眼’，是指不具眼识能直接证悟出世间体性。并非说不具眼识去证悟一切如来藏（bde bar gshegs pa'i snying po，Tathāgatagarbha）。如《宝性论释》（gyud bla'i 'grel pa）中所说：‘如法身是出世间的体性，因此，对于颠倒执著的人来说，不是他们的行境。’因为出世间的法身是为了对治无常等世间法而宣说的。 有些人说：‘通过证悟无我（bdag med，anātman），即无常、无独立性、无自主的“我”，就能断除烦恼。’ 另一些人说：‘通过证悟无常、无独立性、无自主的“我”，就能断除烦恼，但不必为了断除所有烦恼而去证悟蕴（phung po，skandha）的自性空（rang bzhin med pa，niḥsvabhāva）。’如果这样说，那么《入中论》（'jug pa）中说：‘那些在轮回中经历了无数劫的旁生，也未曾见过这种未生的常我。’因此，仅仅证悟无常、无独立性、无自主的‘我’，并不能断除烦恼。因为即使转生为旁生无数劫，他们虽然没有常、一、自主的‘我’的执着， 但仍然有强烈的烦恼。仅仅证悟无常、无独立性、无自主的‘我’，并不能断除所有烦恼，因为这并不能损害与生俱来的俱生我执（lhan skyes kyi 'jig lta）。详情请参考《入中论》。还有人说，如果声闻缘觉（rang sangs rgyas，Pratyekabuddha）证悟了所执境的自性空，就应该能够断除能执的分别念（'dzin rtog），但他们却不能断除，如经中所说：‘因为不能断除执着。’如果这样说，那么证得见道（mthong lam，Darśanamārga）的菩萨，在苦法智忍（sdug bsngal chos bzod）位，应该能够断除对苦、集、灭、道四谛的邪见所断（mthong spangs），因为他们已经证悟了苦、集、灭、道四谛的自性空。如果承认这一点，那么就意味着不需要修习对治苦、集、灭、道四谛邪见所断的对治法了。此外，如果证悟任何法的自性空就能断除对该法的执着，那么在见道位就应该能够断除一切执着，修道（sgom lam，Bhāvanāmārga）就没有意义了。‘以对治法我见本身’和‘因为具有总的因’这些词语是为了遮破声闻缘觉的观点。《中品般若经》（yum bar ma）中，在讲到‘如实不缘的自性’时说：‘舍利子，大菩萨们的……’
English
Regarding the essence of Dharmakāya (chos sku), there are three: the essence of transcendence, the essence of purity. The statement 'without eyes' refers to not having the eye consciousness to directly realize the essence of transcendence. It does not mean not having the eye consciousness to realize all Tathāgatagarbha (bde bar gshegs pa'i snying po). As stated in the commentary on the Uttaratantra (gyud bla'i 'grel pa): 'As the Dharmakāya is the essence of transcendence, it is not the realm of those who delight in inversion.' Because the transcendent Dharmakāya is taught to counteract impermanence and other worldly phenomena. Some say: 'By realizing the absence of a self (bdag med, anātman) that is permanent, singular, and independent, one can abandon afflictions.' Others say: 'By realizing the absence of a self that is permanent, singular, and independent, one can abandon afflictions, but it is not necessary to realize the selflessness (rang bzhin med pa, niḥsvabhāva) of the aggregates (phung po, skandha) in order to abandon all afflictions.' If this is the case, then as stated in the Madhyamakāvatāra ('jug pa): 'Those sentient beings who have spent countless eons in animal realms have not seen this unborn, permanent self.' Therefore, merely realizing the absence of a self that is permanent, singular, and independent cannot abandon afflictions. Because even those who have been born as animals for countless eons, although they do not have the clinging to a self that is permanent, singular, and independent, still have strong afflictions. Merely realizing the absence of a self that is permanent, singular, and independent cannot abandon all afflictions, because it does not harm the innate clinging to self (lhan skyes kyi 'jig lta). See the Madhyamakāvatāra for details. Others say that if Pratyekabuddhas (rang sangs rgyas) realize the selflessness of what is grasped, they should be able to abandon the grasping thoughts ('dzin rtog), but they cannot abandon them, as it says: 'Because they do not abandon grasping.' If this is the case, then bodhisattvas who have attained the path of seeing (mthong lam, Darśanamārga), in the moment of suffering dharma forbearance (sdug bsngal chos bzod), should be able to abandon the afflictions to be abandoned by seeing (mthong spangs) regarding wrong views on suffering, origin, cessation, and path, because they have realized the selflessness of suffering, origin, cessation, and path. If this is admitted, then it would mean that there is no need to cultivate the antidotes to the afflictions to be abandoned by seeing regarding wrong views on suffering, origin, cessation, and path. Furthermore, if realizing the selflessness of any phenomenon can abandon the clinging to that phenomenon, then it should be possible to abandon all clinging on the path of seeing, and the path of meditation (sgom lam, Bhāvanāmārga) would be meaningless. The words 'by the antidote to the view of self of phenomena itself' and 'because it possesses the general cause' are to refute the views of the Hearers and Solitary Realizers. In the Middle Length Prajñāpāramitā Sūtra (yum bar ma), when discussing 'the nature of reality that is unapprehended,' it says: 'Shariputra, the great bodhisattvas...' --------------------------------------------------------------------------------