Tibetan
古代萨迦学者教言集KH13འཕགས་གསུམ་རྟོགས་རིགས། 3-661 ༄༅། །འཕགས་གསུམ་རྟོགས་རིགས། ༄། །མཁས་པར་རློམ་པ་འགའ་ཞིག བྱམས་ཆོས་ཀྱི་ལུགས་ལ། ཉན་རང་ལ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་མེད། ཨོཾ་སྭསྟི། ཤེས་བྱའི་དེ་ཉིད་ཇི་བཞིན་ལེགས་བསྟན་ནས། །ཡང་དག་ལྟ་བའི་པད་ཚལ་རྒྱས་བྱས་ཏེ། །ངེས་དོན་ཟེའུ་འབྲུའི་བཅུད་ཀྱིས་ཚིམ་མཛད་པའི། །འདྲེན་མཆོག་གང་གི་ཞབས་རྡུལ་སྤྱི་བོས་ལེན། །འདིར་མཁས་ པར་རློམ་པ་འགའ་ཞིག བྱམས་ཆོས་ཀྱི་ལུགས་ལ། ཉན་རང་ལ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་མེད་ཅིང་། ཉན་རང་ལ་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་སྒྲིབ་གཟུང་རྟོག་མ་ལུས་པ་སྤངས་པ་ཡོད་ཅེས་ནང་ འགལ་སྨྲ་ལ། ཡང་ཁ་ཅིག་ན་རེ། བྱམས་ཆོས་ཀྱི་ལུགས་ལ། ཉན་རང་ལ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་མེད་ལ། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ལུགས་ལ་ཡོད་ཅེས་སྨྲ་མོད། དེ་དག་གི་ལོག་པར་རྟོག་པ་ བསལ་བའི་ཕྱིར། ལུང་དང་རིགས་པའི་སྣང་བ་སྤྲོས་ཏེ་འཆད་པ་ནི། བྱང་སེམས་མཐོང་ལམ་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པའི་བློ་སྟོབས་ཀྱིས། ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ནུས་ པར་ཐལ། ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་པ་དེ་འཕགས་པ་གང་ཞིག ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མ་དམིགས་པར་མ་རྟོགས། ཁྱོད་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མ་དམིགས་པར་མངོན་སུམ་དུ་ རྟོགས་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། རྒྱལ་པོའི་བུ་སྐྱེས་ནས་རིང་པོ་མ་ལོན་པ་རྒྱལ་པོའི་མཚན་དང་ལྡན་པ་དེས། རང་གི་ཁྲིམས་ཤེས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་བློན་པོའི་ཚོགས་རྒན་པོ་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་རྣམས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ནུས་པར་ཐལ། 3-662 འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། མ་ཁྱབ་ན་ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེས་དེ་གཉིས་དཔེ་དོན་དུ་སྦྱར་ནས་གསུངས་པའི་ཆ་ནས་མི་རིགས་པར་ཐལ། དཔེ་དེ་བཞིན་དུ་དོན་དེ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ས་བཅུ་པ་ལས། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་དག འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་རྒྱལ་པོའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་པའི་རྒྱལ་པོའི་བུ་རྒྱལ་པོའི་མཚན་དང་ལྡན་པ་ནི་སྐྱེས་པ་ ཙམ་གྱིས་རྒྱལ་པོའི་བྱིན་གྱིས་བློན་པོའི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱིས་གནོན་གྱི། རང་གི་བློའི་སྟོབས་ཀྱི་རྣམ་པར་དཔྱོད་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ནམ་དེ་ནར་སོན་པ་དེའི་ཚེ། རང་གི་བློའི་སྟོབས་བསྐྱེད་ པས་བློན་པོའི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པ་ཡིན་ནོ། །ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་དག དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་སེམས་བསྐྱེད་མ་ཐག་ཏུ་ལྷག་པའི་བསམ་པ་ཆེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱིས་གནོན་གྱི། རང་གི་བློའི་སྟོབས་ཀྱི་རྣམ་པར་དཔྱད་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ས་བདུན་པ་འདི་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ ནི་རང་གི་ཡུལ་ཤེས་པའི་ཆེ་བ་ལ་གནས་པས་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་
Chinese
古代萨迦学者教言集KH13《三圣证悟差别》 3-661 《三圣证悟差别》 某些自诩为智者的人认为，按照慈氏（Byams chos）的观点，声闻（nyan）和独觉（rang）没有证悟法无我（chos kyi bdag med）。 唵 斯瓦斯谛（藏文：ཨོཾ་སྭསྟི།，梵文天城体：ओं स्वस्ति，梵文罗马拟音：oṃ svasti，汉语字面意思：愿吉祥）：善巧地阐释了知识的实相，使正见（yang dag lta ba）的莲花盛开，以确定意义（nges don）的花蕊精华使人满足，我以头顶礼敬引导者的足尘。 在此，某些自诩为智者的人认为，按照慈氏的观点，声闻和独觉没有证悟法无我，并且声闻和独觉没有断除所有的烦恼障（nyon mongs pa）和所知障（shes sgrib）的执着分别念（gzung rtog），这是自相矛盾的说法。 还有些人说，按照慈氏的观点，声闻和独觉没有证悟法无我，但按照龙树（Klu sgrub）的观点，他们证悟了法无我。为了消除这些人的错误观念，我将以经文和理证的光芒来阐述：菩萨（byang sems）见道位（mthong lam pa）者，你以证悟法性的智慧力量，能够胜过声闻和独觉的阿罗汉（dgra bcom pa）。 因为声闻和独觉的阿罗汉没有证悟一切法无自性（rang bzhin ma dmigs pa），而你却现量证悟了一切法无自性。如果承认这一点，那么知识（shes bya）就像王子（rgyal po'i bu）出生后不久就具备了国王的名号，他能够凭借自己对法律的了解，胜过以年长的官员（blon po'i tshogs rgan po）为主的臣子们。 3-662 如果承认这一点，那么知识就像世尊（bcom ldan 'das）将这两个比喻和意义结合起来讲述，这不合理，因为比喻和意义不相符。 不能承认这一点，因为世尊在《十地经》（sa bcu pa）中说：‘诸位佛子（rgyal ba'i sras dag），例如，出生于王族的王子，具备国王的名号，仅仅因为出生就凭借国王的威严胜过所有的大臣，而不是凭借自己智慧的力量进行辨别。当他长大成人时，通过发展自己的智慧力量，远远超越了大臣们所做的一切。诸位佛子，同样，菩萨在刚刚发起菩提心（byang chub sems）时，凭借其卓越的意乐（lhag pa'i bsam pa），就能胜过所有的声闻和独觉，而不是凭借自己智慧的力量进行辨别。安住在第七地的菩萨，由于安住在自己所知领域的伟大之中，胜过声闻和独觉。’
English
Collection of Teachings from Ancient Sakya Scholars KH13 'Distinguishing the Realizations of the Three Holy Ones' 3-661 'Distinguishing the Realizations of the Three Holy Ones' Some who consider themselves wise claim that, according to the tradition of Maitreya (Byams chos), Hearers (nyan) and Solitary Realizers (rang) do not realize the absence of inherent existence of phenomena (chos kyi bdag med). Oṃ Svasti (藏文：ཨོཾ་སྭསྟི།，梵文天城体：ओं स्वस्ति，梵文罗马拟音：oṃ svasti，汉语字面意思：May there be well-being): Having skillfully taught the reality of knowledge as it is, causing the lotus garden of correct view (yang dag lta ba) to flourish, and satisfying with the essence of the nectar of definitive meaning (nges don), I take upon my head the dust of the feet of the supreme guide. Here, some who consider themselves wise claim that, according to the tradition of Maitreya, Hearers and Solitary Realizers do not realize the absence of inherent existence of phenomena, and that Hearers and Solitary Realizers have not abandoned all clinging thoughts (gzung rtog) of afflictive obscurations (nyon mongs pa) and cognitive obscurations (shes sgrib), which is a contradictory statement. And some say that, according to the tradition of Maitreya, Hearers and Solitary Realizers do not realize the absence of inherent existence of phenomena, but according to the tradition of Nagarjuna (Klu sgrub), they do. To dispel these people's wrong conceptions, I will elaborate by spreading the light of scripture and reasoning: Bodhisattva (byang sems) on the Path of Seeing (mthong lam pa), you, with the power of the wisdom that realizes the nature of reality, are able to overpower the Arhats (dgra bcom pa) of Hearers and Solitary Realizers. Because the Arhats of Hearers and Solitary Realizers have not realized that all phenomena are without inherent existence (rang bzhin ma dmigs pa), while you directly realize that all phenomena are without inherent existence. If you accept this, then knowledge is like a prince (rgyal po'i bu) who, not long after being born, possesses the title of king, and he is able to overpower the ministers (blon po'i tshogs rgan po), mainly the elder ones, by virtue of his knowledge of the law. 3-662 If you accept that, then knowledge is like the Blessed One (bcom ldan 'das) combining these two metaphors and meanings in his teaching, which is unreasonable because the metaphor and the meaning do not correspond. You cannot accept that, because the Blessed One said in the Tenth Ground Sutra (sa bcu pa): 'O sons of the Victorious Ones (rgyal ba'i sras dag), for example, a prince born into a royal family, possessing the title of king, merely by being born overpowers all the ministers by the power of the king, but not by discriminating with the power of his own intelligence. When he grows up, by developing the power of his own intelligence, he far surpasses all the deeds of the ministers. O sons of the Victorious Ones, likewise, a Bodhisattva, as soon as they generate Bodhicitta (byang chub sems), by their great superior intention (lhag pa'i bsam pa), overpower all the Hearers and Solitary Realizers, but not by discriminating with the power of their own intelligence. A Bodhisattva abiding on the seventh ground, by abiding in the greatness of their own field of knowledge, surpasses the Hearers and Solitary Realizers.' --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
རྒྱས་ཀྱི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། བྱམས་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ལས། རིགས་ཀྱི་བུ་འདི་ལྟ་སྟེ། 3-663 དཔེ་ན་རྒྱལ་པོའི་བུ་སྐྱེས་ནས་རིང་པོར་མ་ལོན་པར་རྒྱལ་པོའི་མཚན་དང་ལྡན་པ་ནི། བློན་པོའི་ཚོགས་རྒན་པོ་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རིགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཆེ་བའི་དབང་གིས་ཟིལ་ གྱིས་གནོན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལས་དང་པོ་པ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས་རིང་པོ་མ་ལོན་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་པས་ཀྱང་། བྱང་ཆུབ་ ཀྱི་སེམས་དང་སྙིང་རྗེའི་དབང་གིས། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཡུན་རིང་དུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ཏོ། །ཞེས་སོ། །ཡང་ཉས་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཆོས་ཅན། ཕྱི་རོལ་པ་ལྟར་རང་ རྒྱུད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་མ་ལུས་པ་མ་སྤངས་པར་ཐལ། གཞི་ཕུང་ཁམས་རང་བཞིན་མ་དམིགས་པར་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། རྣམ་འགྲེལ་ལས། འདི་ཡུལ་སུན་ཕྱུང་མེད་པར་ནི། །དེ་སྤོང་བར་ནི་ ནུས་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་། ཆོས་ཅན། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་མ་རྟོགས་པར་ཐལ། གང་ཟག་གི་བདག་ཏུ་བཏགས་པའི་གཞི་ཕུང་པོ་བདེན་པར་འཛིན་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་ རྒྱུད་ལ་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་དམིགས་པའི་ངར་འཛིན་འབྱུང་བར་ཐལ། ཁྱོད་ཕུང་པོ་ལྔ་བདེན་པར་འཛིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཆོས་ཅན། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་། དེས་ཀུན་ནས་བསླངས་པའི་ལས་རྣམས་ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་འབྱུང་བར་ཐལ་ལོ། ། 3-664 འདོད་ན། ཆོས་ཅན། ལས་ཉོན་གྱི་དབང་གིས་འཁོར་བར་སྐྱེ་བར་ཐལ་ལོ། །གཞན་ཡང་། ཆོས་ཅན། ཕུང་པོ་ལྔ་སྐྱེ་འགག་དུས་གསུམ་དང་བྲལ་བར་མཐོང་བའི་སྒོ་ནས། ཕུང་པོ་ལྔ་མི་དམིགས་པར་འཛིན་ པ་དང་། དེས་ཀུན་ནས་བསླངས་པའི་ལས་ཉོན་དང་། དེའི་དབང་གིས་སྐྱེ་བ་ཡང་ཟད་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཕུང་པོ་ལྔ་སྐྱེ་འགག་དུས་གསུམ་དང་བྲལ་བར་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། སྔ་ཕྱི་རྣམས་ལ་ ཁྱབ་པ་ཡོད་ཅིང་འདོད་མི་ནུས་ཏེ། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། ཇི་སྲིད་ཕུང་པོར་འཛིན་ཡོད་པ། །དེ་སྲིད་དེ་ལ་ངར་འཛིན་ཡོད། །ངར་འཛིན་ཡོད་ན་ཡང་ལས་ཏེ། །དེ་ལས་ཡང་ནི་སྐྱེ་བར་ འགྱུར། །ལམ་གསུམ་ཐོག་མཐའ་དབུས་མེད་པ། །འཁོར་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་འགལ་མེ་ཡི། །དཀྱིལ་འཁོར་ལྟ་བུ་ཕན་ཚུན་གྱིས། །རྒྱུ་ཅན་འདི་ནི་འཁོར་བར་འགྱུར། །དེ་ནི་རང་གཞན་གཉིས་ཀ་དང་། །དུས་གསུམ་ཉིད་དུ་ མ་མཐོང་ཕྱིར། །ངར་འཛིན་པ་ནི་ཟད་པར་འགྱུར། །དེ་ནས་ལས་དང་སྐྱེ་བ་ཡང་། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཆོས་ཅན། ཕུང་པོ་ལྔ་དབུ་བ་བརྡོས་པ་སོགས་དང་འདྲ་བར་རྟོགས་པར་ཐལ། རང་ རྒྱུད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་མ་ལུས་པར་སྤངས་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། ཉན་ཐོས་ལ་བསྟན་པའི་མདོ་ལས། ཉན་ཐོས
Chinese
‘超越了一切增长之行。’此外，《慈氏解脱经》中说：‘善男子，譬如国王之子出生后不久，便具有国王之名，所有以年长者为主的大臣们，也因其高贵的血统而被压制。同样，初发心的菩萨，在发起菩提心后不久，因其生于如来法王之家，凭借菩提心和慈悲的力量，也能压制长期修持梵行的声闻和独觉。’ 此外，声闻阿罗汉，就其本身而言，应尚未断除自相续中的所有烦恼，因为他们没有证悟到基、蕴、界之自性本空。这是周遍的。如《释量论》中所说：‘若不摧毁此所缘，则不能断除彼烦恼。’ 此外，就其本身而言，应尚未证悟人无我，因为他们执著于作为人我所依之基的五蕴为实有。就其本身而言，你相续中应生起缘于五蕴的‘我’执，因为你执著五蕴为实有。若承认，则就其本身而言，贪等烦恼以及由其所引发之业应在你相续中生起。 若承认，则就其本身而言，应因业和烦恼的力量而于轮回中受生。此外，就其本身而言，通过见到五蕴与生灭三时分离，从而执著五蕴为非实有，以及由此引发之业和烦恼，以及因其力量而产生的生，也应尚未穷尽，因为你没有证悟到五蕴与生灭三时分离。前后二者皆有周遍关系，且无法否认。如《宝鬘论》中所说：‘只要有对蕴的执著，就有对我的执著。只要有我执，就有业。由业又生。三道无始无终，轮回之轮如火轮，互相为因，于此轮回中流转。’又说：‘因未见自他二者及三时，故我执灭尽，由此业和生亦灭尽。’ 此外，就其本身而言，应已证悟到五蕴如水泡等。因为已断除自相续中的所有烦恼。这是周遍的。如《声闻经》中所说：‘声闻…’
English
'[They are] exceedingly beyond all acts of increase.' Furthermore, the *Liberation of Maitreya* states: 'Son of good family, just as when a king's son is born and not long after possesses the name of king, all the ministers, with the elders as their chief, are subdued by the power of his great lineage. Similarly, a Bodhisattva who is a beginner, not long after generating the mind of enlightenment, because he is born into the lineage of the Tathagata, the king of Dharma, through the power of the mind of enlightenment and compassion, subdues those Shravakas and Pratyekabuddhas who have long practiced celibacy.' Furthermore, a Shravaka Arhat, in and of himself, should not have abandoned all the afflictions in his own continuum, because he has not realized that the essence of the bases, aggregates, and elements is empty. This is pervasive. As stated in the *Pramanavarttika*: 'Without refuting this object, one cannot abandon it.' Furthermore, in and of himself, he should not have realized the selflessness of persons, because he clings to the aggregates, which are the basis for the imputation of a self, as truly existent. In and of himself, an ego-grasping that focuses on the five aggregates should arise in your continuum, because you cling to the five aggregates as truly existent. If you accept this, then in and of himself, afflictions such as attachment and the actions motivated by them should arise in your continuum. If you accept this, then in and of himself, you should be born in samsara due to the power of karma and afflictions. Furthermore, in and of himself, through seeing that the five aggregates are separate from the three times of arising and ceasing, the grasping of the five aggregates as non-existent, and the karma and afflictions motivated by this, and the birth arising from their power, should also not be exhausted, because you have not realized that the five aggregates are separate from the three times of arising and ceasing. The former and latter are pervasive, and it is impossible to deny. As stated in the *Precious Garland*: 'As long as there is grasping of the aggregates, there is grasping of self. As long as there is grasping of self, there is karma. From karma, there is birth again. The three paths are without beginning, end, or middle. The wheel of samsara is like a wheel of fire, mutually causing each other, revolving in this samsara.' It also says: 'Because one does not see self or others or the three times, ego-grasping is exhausted, and from this, karma and birth are also exhausted.' Furthermore, in and of himself, he should have realized that the five aggregates are like bubbles and so forth, because he has abandoned all the afflictions in his own continuum. This is pervasive. As stated in the *Shravaka Sutra*: 'Shravakas...' --------------------------------------------------------------------------------