Tibetan
་རྣམས་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར། གཟུགས་ནི་དབུ་བ་བརྡོས་པ་འདྲ། །ཚོར་བ་ཆུ་ཡི་ཆུ་བུར་བཞིན། ། 3-665 འདུ་ཤེས་སྨིག་རྒྱུ་ལྟ་བུ་སྟེ། །འདུ་བྱེད་རྣམས་ནི་ཆུ་ཤིང་བཞིན། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྒྱུ་མ་ལྟར། །ཉི་མའི་གཉེན་གྱིས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་། ཆོས་ཅན། ཆོས་ཀྱི་བདག་ མེད་རྟོགས་པར་ཐལ། ཕུང་པོ་རྣམས་སྤྲོས་བྲལ་དུ་རྟོགས་པའི་སྒོ་ནས། སྐྱེ་རྒ་ན་འཆིའི་དུཿཁ་ལས་བརྒལ་ཏེ། འཁོར་བ་ལས་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྟགས་གྲུབ་སྟེ། རྩ་ཤེས་ལས། བཅོམ་ལྡན་དངོས་དང་དངོས་ མེད་པ། །མཁྱེན་པ་ཀ་ཏ་ཡ་ན་ཡི། །གདམས་ངག་ལས་ནི་ཡོད་པ་དང་། །མེད་པ་གཉིས་ཀ་དགག་པ་མཛད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གཞན་ཡང་ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་པས་ཆོས་ ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པར་ཐལ། གཟུགས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་བར་ལ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྤྱོད་ནས། ཉན་རང་གི་བྱང་ཆུབ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་སྐལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། རྟགས་གྲུབ་ སྟེ། ཡུམ་བར་མ་ལས། གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་དེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་གནས་པ་དང་། ལྷག་པར་མོས་པ་དང་། ཀུན་ཤེས་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ལ་ སྤྱོད་པ་ཡིན་ཏེ། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་སྤྱོད་པ་སྐྱེ་བ་དང་། རྒ་བ་དང་། ན་བ་དང་། འཆི་བ་དང་། མྱ་ངན་དང་། སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང་། དུཿཁ་དང་། ཡིད་མི་བདེ་བ་ལས་ཡོངས་སུ་མི་གྲོལ་བར་དུཿཁ་ཆེན་པོ་ལས་ཡོངས་སུ་མི་གྲོལ་བར་བརྗོད་དོ། ། 3-666 ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སའམ་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཡང་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བའི་སྐལ་བ་མེད་ན། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་ པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ། དེ་ནི་གནས་མེད་དོ། །ཞེས་བཟོད་ཆེན་གྱི་དམིགས་རྣམ་གྱི་སྐབས་སུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་། ཆོས་ཅན། ཉན་རང་ གི་རྒྱུད་ལ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ཡོད་པར་ཐལ། ཉོན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་བ་རྣམས་བདག་ཉིད་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་ཕྱིར་དུ། རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་དང་། བདེན་བཞིའི་གནས་ལུགས་སྒོམ་ པའི་ཕྱིར། རྟགས་གྲུབ་སྟེ། ཡུམ་བར་མ་ལས། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་བ་རྣམས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ལས་བྱུང་བ་དང་། ཞེས་པ་ནས། སྟོང་ཉིད་དང་། མཚན་མ་མེད་པ་དང་། སྨོན་པ་ མེད་པ་དང་། འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་དང་། ཚད་མེད་པ་དང་། བསམ་གཏན་དང་། གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང་། རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་དང་། མཐར་གྱི་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུ་དང་། སོ་སོ་ཡང་དག་རིག་པ་བཞི་དང་། མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་ཀྱང་། བདག་འདུལ་བ་དང་། བདག་ཞི་བར་བྱ་བ་དང་། བདག་ཡོངས
Chinese
为了断除烦恼的障碍，色如水泡，受如水上的水泡， 想如阳焰，行如芭蕉树，识如幻术。这是日之亲（释迦牟尼佛）所说的。 此外，有法者，应通达法无我，因为通过通达蕴的离戏，超越生老病死的痛苦，从而从轮回中解脱。 理由成立，如《中论》所说：‘世尊对有和无，知者迦旃延，教诲中遮遣，有无这二者。’ 此外，所知法，声闻阿罗汉应通达法无我，因为从色蕴到佛法，以现观的方式行持，没有证得声闻、缘觉菩提的份。 理由成立，如《中观根本慧论》所说：‘所谓色等，乃至安住于诸佛法，并特别希求和完全了知诸佛法，即是对诸佛法进行现观的行持，现观的行持会产生生、老、病、死、忧愁、悲叹、痛苦和不悦，无法从中完全解脱，因此被称为大苦。’ 具寿舍利子，大菩萨，没有证得声闻地或缘觉地的份，更何况是证得无上正等觉的菩提，这是不可能的！这是在安忍的所缘行相的章节中所说的。 此外，有法者，声闻、缘觉的相续中存在通达法无我，因为声闻乘的行者为了自身从轮回中解脱，修持三解脱门和四谛的实相。 理由成立，如《中观根本慧论》所说：‘声闻和缘觉乘的行者，从布施所生，乃至空性、无相、无愿、四圣谛、四无量、禅定、无色定、八解脱、九次第定、四无碍解，以及六神通，都是为了调伏自我，寂静自我，完全…’
English
In order to eliminate the obscuration of afflictions, form is like a bubble, feeling is like a water bubble, perception is like a mirage, formations are like a plantain tree, and consciousness is like an illusion. This was taught by the Kinsman of the Sun (Shakyamuni Buddha). Furthermore, the subject of debate, should realize the selflessness of phenomena, because by realizing the freedom from elaboration of the aggregates, one transcends the suffering of birth, aging, sickness, and death, and thus is liberated from samsara. The reason is established, as it is said in the Root Wisdom: 'The Blessed One, regarding existence and non-existence, the knower Katyayana, in his instruction, refuted both existence and non-existence.' Furthermore, the object of knowledge, the Shravaka Arhat should realize the selflessness of phenomena, because from form to the Dharma of the Buddha, they practice in the manner of direct perception, without the fortune to attain the Bodhi of Shravakas and Pratyekabuddhas. The reason is established, as it is said in the Intermediate Mother: 'What is called form, and so on, abiding in the Dharmas of the Buddha, and especially desiring and fully knowing the Dharmas of the Buddha, is the practice of directly perceiving the Dharmas of the Buddha. The practice of direct perception gives rise to birth, aging, sickness, death, sorrow, lamentation, suffering, and displeasure, and without being completely liberated from them, it is said to be not completely liberated from great suffering.' The venerable Shariputra, the great Bodhisattva, does not have the fortune to directly realize the Shravaka ground or the Pratyekabuddha ground, let alone directly realize the unsurpassed perfect and complete Bodhi, that is impossible! This is what is said in the chapter on the aspects of the object of great forbearance. Furthermore, the subject of debate, the continuum of Shravakas and Pratyekabuddhas possesses the realization of the selflessness of phenomena, because the practitioners of the Shravaka vehicle, in order to liberate themselves from samsara, cultivate the three doors of liberation and the reality of the Four Noble Truths. The reason is established, as it is said in the Intermediate Mother: 'The practitioners of the Shravaka and Pratyekabuddha vehicles, arising from generosity, and so on, emptiness, signlessness, wishlessness, the Four Noble Truths, the four immeasurables, meditation, the formless absorptions, the eight liberations, the nine successive abidings, the four individual perfect knowledges, and the six superknowledges, are all for taming the self, pacifying the self, and completely…' --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་གནས་ཞེས། དེའི་བྱེད་པ་མཆོག་ཡིན་ནོ། ། 3-667 ཞེས་པའི་མདོར་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་། ཆོས་ཅན། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས། མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གཟུགས་མི་རྟག་པར་ཡིད་ལ་བྱའོ། །ཞེས་པའི་མདོའི་ཚིག་ ཟུར་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཞེས་སྨོས་པ་རྣམ་བཅད་ཡོངས་གཅོད་ཀྱི་དགོས་པ་མེད་པར་ཐལ། ཉན་རང་ལ་གཟུགས་མི་རྟག་པར་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་ གྱིས་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཆོས་ཅན། གཞི་ཕུང་པོ་རང་བཞིན་མི་དམིགས་པར་རྟོགས་པར་ཐལ། རང་རྒྱུད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་མ་ལུས་པར་སྤངས་པའི་ཕྱིར། མ་ཁྱབ་ ན་ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། ལུས་ངག་གི་བྱ་བ་ངན་པ་ལ་ཉེ་བར་ཞེན་པའི་སྲེད་པའི་གཉེན་པོར་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་བདེན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་རྟོགས་མི་དགོས་པར་ཐལ། དུས་ཅུང་ཟད་ལ་རིང་པོར་རློམས་ནས་སྐྱེ་བའི་གཉེན་པོར་གཟུགས་ནས་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བར་རློམ་བྱའི་ཡུལ་དུ་མ་གྲུབ་པར་རྟོགས་མི་དགོས་པར་ཐལ། བདག་ཉིད་ལ་ཞུམ་པའི་ལེ་ལོའི་གཉེན་ པོར། ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པར་རྟོགས་མི་དགོས་པར་ཐལ། ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོར་ཕུང་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པར་རྟོགས་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་དོན་ལ་ནན་ཏན་བྱེད་པ་ལ་ལུས་ལ་སོགས་པའི་བསོད་ཉམས་ཉིད་ཀྱིས་ལུས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པར་འགྱུར་བས་ཞེས་པ་ནས། 3-668 ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་དུ་སློབ་པའི་གདམ་ངག་དང་ཞེས་པ་དང་འགལ། གཞན་ཡང་། ཆོས་ཅན། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱིས་དག་པའི་རྒྱུར། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་ གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པར་མ་ཡིན་པར་རྟོགས་མི་དགོས་པར་ཐལ། ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་པས་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ། སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱིས་དག་ཀྱང་དེས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ རང་བཞིན་གྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པ་མིན་པར་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་རྟོགས་པ་ཁོ་ནས་ལུས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ ནོ་ཞེས་པ་དང་འགལ། གཞན་ཡང་ཆོས་ཅན། གཟུགས་སོགས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་མཐོང་སྤང་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་སྤང་བ་ལ་གཟུགས་སོགས་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པ་མིན་པར་རྟོགས་མི་དགོས་པར་ཐལ། ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་པས་གཟུགས་སོགས་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པ་མིན་པར་མ་རྟོགས་ཀྱང་མཐོང་སྤང་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སྤངས་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་སྒོམ་པ་ཁོ་ནས་གཟུགས་ལ་སོགས་ པ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཞི་བ་ཞེས་པ་དང་འགལ། གཞན་ཡང་བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་རང་སངས་རྒྱས་ཆོས་ཅན།
Chinese
‘为了涅槃而安住’，因为那是最好的行为。 如经中所说。此外，有法，以具足一切种智的作意，以不缘取的方式作意色无常。经文的字面意思中，说‘具足一切种智的作意’，没有必要进行能断所断的区分，因为声闻缘觉没有以不缘取的方式证悟色无常。 此外，声闻阿罗汉有法，证悟蕴自性不可得，因为已经断除了自相续中的所有烦恼。如果不遍及，所知有法，不需要为了对治对身语的恶行执着的贪爱，而证悟身语意三者不是真实的自性。 不需要为了对治以少为多而生起的（我慢），而证悟从色蕴到圆满菩提之间，没有可执为我慢的对境。 不需要为了对治自身的懈怠，而证悟诸法本性不生。 不需要为了对治烦恼，而证悟蕴本性不成立。如果承认，那么从‘仅仅发起精进，对如是所说之义精勤，以身体等衰损而对身体执着’到‘修习诸法本性不生的教言’相违背。 此外，有法，为了清净身语意三门的不善业，不需要证悟一切法不是自性的本体，因为声闻缘觉阿罗汉虽然清净了身语意三门，断除了杀生等不善业，但他们并没有证悟一切法不是自性的本体。如果承认，那么与‘仅仅证悟一切法无自性，才能清净身体等’相违背。 此外，有法，为了断除对色等执着的见断烦恼的障碍，不需要证悟色等不是自性的本体，因为声闻缘觉阿罗汉虽然没有证悟色等不是自性的本体，但也断除了见断烦恼。如果承认，那么与‘仅仅通过修习无自性，才能平息对色等和涅槃的执着’相违背。 此外，如犀牛角般的独觉有法，
English
'Abiding for the sake of Nirvana', because that is the best action. As stated in the sutra. Furthermore, the subject, with the mind possessing all aspects of knowledge, contemplates impermanence of form in a non-apprehending manner. In the literal meaning of the sutra, stating 'the mind possessing all aspects of knowledge' is unnecessary for distinguishing what is to be refuted and what is to be refuted, because Shravakas and Pratyekabuddhas do not realize the impermanence of form in a non-apprehending manner. Furthermore, the Shravaka Arhat, the subject, realizes that the aggregates are without inherent existence, because they have abandoned all defilements in their own continuum. If it does not pervade, the knowable, the subject, it is not necessary to realize that the nature of body, speech, and mind is not truly existent as an antidote to the craving that clings to evil deeds of body and speech. It is not necessary to realize that there is no object to be conceived as pride from form to complete enlightenment as an antidote to being proud of a short time as long. It is not necessary to realize that phenomena are not inherently born as an antidote to one's own laziness. It is not necessary to realize that the aggregates are not inherently established as an antidote to defilements. If accepted, then it contradicts from 'merely initiating diligence, being diligent in the meaning as stated, clinging to the body due to the deterioration of the body, etc.' to 'the advice to train in the inherent unborn nature of phenomena'. Furthermore, the subject, in order to purify the non-virtuous actions of body, speech, and mind, it is not necessary to realize that all phenomena are not of the nature of inherent existence, because although Shravaka and Pratyekabuddha Arhats purify the non-virtuous actions of body, speech, and mind, such as killing, they do not realize that all phenomena are not of the nature of inherent existence. If accepted, then it contradicts 'only by realizing that all phenomena are without inherent existence can the body, etc., be purified'. Furthermore, the subject, in order to abandon the obscurations of afflictions to be abandoned by seeing, which cling to form, etc., it is not necessary to realize that form, etc., are not of the nature of inherent existence, because although Shravaka and Pratyekabuddha Arhats do not realize that form, etc., are not of the nature of inherent existence, they have abandoned the afflictions to be abandoned by seeing. If accepted, then it contradicts 'only by meditating on the absence of inherent existence can the clinging to form, etc., and Nirvana be pacified'. Furthermore, the Pratyekabuddha like a rhinoceros horn, the subject, --------------------------------------------------------------------------------