Tibetan
་ཅི། སྣང་བ་ཙམ་ལ་ཟེར་ན་མངོན་སུམ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་མ་ཆོད་པ་མི་སྲིད་ལ། གཞན་སེལ་གྱི་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་པ་ལ་ཟེར་ན། རྗེས་དཔག་ལྟར་རྟོག་པ་ལས་མ་ འདས་སོ། །དེས་ན་ངེས་པའི་མིང་བཏགས་ན་འཇིག་གོ། །ཞེས་མངོན་སུམ་གྱིས་ཡུལ་དེ་དང་དེ་སྣང་བ་ཙམ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་པ་དང་། ངེས་པར་བྱེད་ན། མངོན་སུམ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་ པ་དང་ཡུལ་ངེས་པར་འགྱུར་ལ། དངོས་འགལ་བཅད་པའི་སྒོ་ནས་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་པའི་ངེས་པ་ཡིན་ན། རྟོག་པར་འགྱུར་བས་མངོན་སུམ་གྱིས་ཡུལ་ངེས་པའི་ཐ་སྙད་ཙམ་ཡང་མི་འཐད་ཅེས་བཤད་པ་ ཇི་ལྟར་ཡིན་སྙམ་ན། ཁོ་བོ་ཅག་དཔལ་འབུམ་ཕྲག་གསུམ་པའི་རྗེས་སུ་སོན་པ་དག་གིས་འདི་ལྟར་ཁས་བླངས་བར་བྱ་སྟེ། ཚུར་མཐོང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་མངོན་སུམ་གཞིར་བྱས་ལ། གྲོགས་ངེས་ཤེས་མེད་ པར་མངོན་སུམ་རང་སྟོབས་ཀྱིས་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་པ་དང་། ངེས་པའི་བྱ་བ་མི་བྱེད་ཅེས་པ་སྟེ། གྲོགས་ངེས་ཤེས་དེས་ཡུལ་ངེས་པ་ན། མངོན་སུམ་དེས་ཀྱང་ཡུལ་ངེས་ཞེས་བཞག་པ་ཙམ་ལ་སྐྱོན་ ཆེར་མེད་ཀྱི། དེ་ལྟ་མིན་ན་གོང་གི་སྐྱོན་དེ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་གནད་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚུར་མཐོང་གཞིར་བཞག་མིན་ན། སྐྱོན་འབྱུང་སྲིད་དེ། བདག་མེད་རྟོགས་པའི་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱིས། 2-924 བདག་འཛིན་གྱི་སྒྲོ་འདོགས་བཅད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་མངོན་སུམ་ལ་རང་སྟོབས་ཀྱིས་ངེས་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་མེད་ན། སྔོན་འཛིན་དབང་མངོན་གྱིས་དྲངས་པའི་ངེས་ཤེས་འདི། བློ་རིགས་གང་ཡང་མིན་ པར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་ཡོད་དེ། སྔོན་པོ་རང་སྟོབས་ཀྱིས་ངེས་པས་མངོན་སུམ་ཡང་མིན། རྟགས་ལ་མ་ལྟོས་པས་རྗེས་དཔག་ཡང་མིན། སྔོ་མིན་གྱི་སྒྲོ་འདོགས་བཅད་མ་དགོས་པས་སེལ་འཇུག་ཙམ་ཡང་མ་ ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་རྟོག་པ་ཡིན་ཏེ། སྔོ་མིན་བཅད་ཙམ་གྱི་ལྡོག་པ་ལ་སྔོན་པོར་འཛིན་པའི་བློ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཕྱིར་སེལ་འཇུག་ཏུ་ཡང་གྲུབ་བོ། །ཡང་དེ་ཆོས་ ཅན། ཁྱོད་ཚད་མ་མིན་ཡང་འཇུག་ཡུལ་ཐོབ་བྱེད་ཡིན་ཏེ། སྔོན་པོའི་དོན་སྤྱི་ལ་སྔོན་པོ་རང་མཚན་དུ་འཁྲུལ་ནས་ཞུགས་པས་མཐར་སྔོན་པོ་རང་མཚན་པ་ཐོབ་བྱེད་ཀྱི་ངེས་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ རོ། །དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་ཁ་ནང་ལྟས་ཀྱི་ཆ་དེ། ཚད་མ་ཡང་ཡིན་ཏེ། དེ་རང་རིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྔོ་མིན་གྱི་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་བྱེད་ཀྱང་ཡིན་ཏེ། མངོན་སུམ་གྱིས་དྲངས་ནས་སྔོན་པོ་ ངེས་པའི་ཞེན་བློ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་འཆད་པ་ལ། སྔོན་པོའི་ལྡོག་པ་ངེས་པ་ནི། །རྟོག་པ་ཡིན་ཕྱིར་གཞན་སེལ་ཡིན། །ཞེས་སོགས་ཤློ་ཀ་ཕྱེད་དང་གསུམ་མོ། །འོ་ན་རྟོག་མེད་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་སྣང་འཇུག་ཡིན་མོད། 2-925 སྒྲ་རྟོག་སྣང་འཇུག་ཏུ་ཁས་བླངས་ན་སྐྱོན་ཅི་ཡོད་སྙམ་ན། སྐ
Chinese
如果说仅仅是显现，那么就不可能断除对现量的增益。如果说是断除排除异体的增益，那么就和比量一样，不会超出分别念的范畴。因此，如果安立‘决定’之名，就会毁灭（现量）。’如果说现量对某个对境仅仅是显现就能断除增益，并且能决定的，那么所有的现量都能断除增益并且能决定对境。如果是通过断除相违的方式来断除增益的决定，那么就会变成分别念，因此现量能决定对境的说法根本不合理。’对此，我们这些追随《三万颂般若经》（dpal 'bum phrag gsum pa，The Three Hundred Thousand Verse Prajnaparamita Sutra）的人应该这样承认：以顺世论者的相续中的现量为基础，在没有伴随决定的情况下，现量自身的力量不能断除增益，也不能进行决定的作用。也就是说，当伴随的决定能决定对境时，现量也能决定对境，这样安立并没有太大的过失。如果不是这样，就会变成上述的过失。这是关键的要点。如果不是以顺世论为基础，就可能会出现过失，因为无间道能证悟无我，从而断除我执的增益。 如果现量自身没有决定的作用，那么先前执取的根现识所引发的决定，就会成为任何一类心识都不是的过失。因为蓝色是依靠自身的力量来决定的，所以不是现量；因为不依赖于因，所以也不是比量；因为不需要断除非蓝色的增益，所以甚至连排除异体都不是。’对此，回答说：‘这是有法，你是分别念，因为是对断除非蓝色之后的反体执著为蓝色的心识。’因此，也成立为排除异体。此外，这是有法，你虽然不是量，但却是进入对境的获得者，因为对蓝色的总相错误地认为是蓝色的自相而进入，最终是获得蓝色自相的决定识。这是有法，你的面向内在观察的部分，也是量，因为那是自证识。也是断除非蓝色增益的，因为是由现量引发而执著于决定蓝色的执著心。’如此解释道：‘对蓝色的反体进行决定，是分别念，因此是排除异体。’等等，共有三句半颂。 如果所有的无分别识都是显现和进入，那么如果承认声音的分别念是显现和进入，会有什么过失呢？
English
If it is said to be merely appearance, then it is impossible to eliminate the superimposition on direct perception. If it is said to eliminate the superimposition of excluding others, then it is no different from inference, not exceeding the scope of conceptual thought. Therefore, if the name 'determination' is established, it will be destroyed (direct perception). 'If direct perception can eliminate superimposition and determine the object merely by appearing to that object, then all direct perceptions can eliminate superimposition and determine the object. If the determination to eliminate superimposition is through the exclusion of contradictories, then it becomes conceptual thought, so the term 'direct perception determines the object' is not even appropriate.' How is this explained? We, who follow the Three Hundred Thousand Verse Prajnaparamita Sutra, should acknowledge this: Based on the direct perception in the continuum of a Tirthika (Tirthika, a non-Buddhist philosophical school), without the aid of a determining consciousness, direct perception itself cannot eliminate superimposition or perform the function of determination. That is, when the accompanying determination can determine the object, direct perception can also determine the object. There is not much fault in establishing it this way. If it is not like this, it will become the aforementioned fault. This is the essence of the key point. If it is not based on Tirthika, faults may arise, because the uninterrupted path that realizes selflessness eliminates the superimposition of self-grasping. If direct perception does not have the function of determination by its own power, then the determination brought about by the previous apprehending sense consciousness would be the fault of not being any kind of consciousness. Because blue is determined by its own power, it is not direct perception; because it does not rely on a sign, it is not inference; because it does not need to eliminate the superimposition of non-blue, it is not even mere exclusion. 'To this, the answer is: 'This is the subject, you are conceptual thought, because it is the consciousness that apprehends blue as the opposite of excluding non-blue.' Therefore, it is also established as exclusion. Furthermore, this is the subject, although you are not valid cognition, you are the one who obtains entry into the object, because you mistakenly enter the general image of blue as the self-characteristic of blue, and ultimately you are the determining consciousness that obtains the self-characteristic of blue. This is the subject, the part of your face that looks inward is also valid cognition, because it is self-awareness. It is also the one who eliminates the superimposition of non-blue, because it is the clinging mind that determines blue, brought about by direct perception.' Thus it is explained: 'Determining the opposite of blue is conceptual thought, therefore it is exclusion.' And so on, there are three and a half verses. If all non-conceptual consciousnesses are appearance and entry, then what fault is there if one acknowledges that the conceptual thought of sound is appearance and entry? --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ྱོན་ཡོད་དེ། སྒྲ་འཛིན་རྟོག་པ་དང་། སྒྲ་བརྗོད་པའི་མིང་རྣམས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་སྒྲའི་སྟེང་དུ་བྱས་མི་རྟག་དང་། མ་བྱས་རྟག་ པ་ལ་དགག་སྒྲུབ་ཅིག་ཆར་བྱེད་ནུས་པར་ཐལ། ཁྱོད་སྒྲ་ལ་སྣང་བས་འཇུག་པའི་སྒྲ་རྟོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་འཆད་པ་ནི། སྒྲ་རྟོག་སྣང་བས་འཇལ་ན་ནི། ཞེས་སོགས་ཚིག་རྐང་བདུན་ནོ།། །། ༄། །སེལ་བ་རྒྱས་པར་བཤད་པ། གཉིས་ པ་སེལ་བ་འཆད་པ་ལ། མཚོན་བྱེད་མཚན་ཉིད་བཤད་པ། མཚན་གཞིའི་རབ་དབྱེ་བཤད་པ། དེ་ལ་གཞན་གྱིས་རྩོད་པ་སྤང་བའོ། ། ༈ མཚོན་བྱེད་མཚན་ཉིད་བཤད་པ། དང་པོ་ནི། དངོས་འགལ་བཅད་ནས་འཇུག་པའི་ཡུལ་ཅན་ཆོས་ཅན། སེལ་ འཇུག་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེའི་འཇོག་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དངོས་འགལ་བཅད་པའི་ཆ་ནས་བཞག་པའི་གཞན་ལྡོག་ཆོས་ཅན། གཞན་སེལ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེའི་དོན་ལྡོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པ་ནི། དངོས་འགལ་བཅད་ནས་འཇུག་པ་ནི། །གཞན་སེལ་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པར་བཞེད། །ཅེས་སོགས་སོ། །འདིར་རང་གི་གྲུབ་མཐའ་དང་སྦྱར་ན། གཞུང་འདིས་དངོས་བསྟན་སེལ་འཇུག་དང་། དོན་ཐོབ་བློའི་གཞན་སེལ་གྱི་མཚན་ཉིད་ སྟོན་བྱེད་དུ་འཆད་དགོས་ཏེ། འོག་དབྱེ་བའི་སྐབས་སུ་བློ་སེལ་ཁོ་ན་ལས་མེད་དགག་གི་གཞན་སེལ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་རང་ལུགས་ལ་མ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན། དངོས་འགལ་བཅད་པའི་ཆ་ནས་བཞག་པའི་སྒྲ་དོན་གྱི་སེལ་བ་ཆོས་ཅན། 2-926 བློ་སེལ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེའི་དོན་ལྡོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་འཆད་དོ། །གཉིས་པ་དབྱེ་བ་ལ་གཉིས། སེལ་བའི་རྣམ་བཞག་སྤྱིར་བསྟན། རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ ལའང་གཉིས། ཡུལ་གྱི་གནས་ལུགས་བཤད། བློའི་འཛིན་སྟངས་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། སེལ་འཇུག་གི་དངོས་ཡུལ་དོན་སྤྱི་ཆོས་ཅན། དངོས་པོར་མེད་དེ། སྒྲོ་བཏགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེའི་འཇུག་ཡུལ་རང་མཚན་ཆོས་ཅན། དངོས་པོར་ཡོད་དེ། དོན་བྱེད་ནུས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པ་ནི། བརྟགས་ཕྱིར་སེལ་བ་དངོས་ཡུལ་མེད། །ཅེས་སོགས་རྐང་པ་གཉིས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། གོང་དུ་བྱས་མི་རྟག་དོན་ལ་ཐ་དད་མེད་ པ་དང་། ཐ་དད་རྣམས་ཐུན་མོང་དུ་རྗེས་འགྲོ་བྱེད་པའི་སྤྱི་དོན་ལ་མེད་པར་བཤད་པ་ལ་ཁོ་ན་རེ། བྱས་པ་སྒྲ་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པའི་དམ་བཅའི་ཕྱོགས་གཅིག་རྟགས་སུ་བཀོད་པའི་མ་ གྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་པར་ཐལ། བྱས་མི་རྟག་དོན་ལ་ཐ་དད་མེད་པའི་ཕྱིར། ཡང་བྱས་པ་དེ། སྒྲ་དང་བུམ་པ་གཉིས་ལ་ཐུན་མོང་དུ་རྗེས་སུ་མི་འགྲོ་བར་ཐལ། དོན་ལ་ཐུན་མོང་ དུ་རྗེས་འགྲོ་བྱེད་པའི་སྤྱི་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། རྟགས་དངོས་ཟེར་ན། འདིའི་ལན་ལ་སྒྲ་རྟོག་གི་འཛིན་སྟངས་ཤེས་དགོས་པས་དེ་བཤད་ན། སེལ་བའི་འཛིན་སྟངས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་དབྱེ་ན་མུ་བཞིར་ཡོད་དེ། 2-927 དོན་རང་མཚན
Chinese
如果存在错误，那么声音的执取分别念和声音表达的名称，作为法，你们在声音之上进行‘已造’是无常，‘未造’是常的破立，因为你们是声音显现而产生的声分别念。这就是所说的：如果声音分别念通过显现来衡量，等等，共七句。 第二，详细解释遣除。解释遣除分为：解释表诠的体性，解释基的分类，以及遣除他人对此的辩论。 首先，解释表诠的体性。第一，具有遮断直接相违而进入的对境，作为法，是遣除进入的体性，因为它是其安立的基础。从遮断直接相违的角度安立的异体，作为法，是异体遣除的体性，因为它是其意义的遮返。这就是所说的：遮断直接相违而进入，被认为是异体遣除的对境。等等。在这里，结合自己的宗派，此论典必须解释为直接显示的遣除进入，以及通过获得意义的智慧的异体遣除的体性，因为在下面的分类中，只有智慧遣除，而在自宗中没有丝毫的无肯定遣除的异体遣除。因此，从遮断直接相违的角度安立的声音意义的遣除，作为法，是智慧遣除的体性，因为它是其意义的遮返。这样解释。 第二，分类分为两种：总体展示遣除的相状，以及分别解释详细分类。第一种又分为两种：解释对境的实有，以及解释智慧的执取方式。第一，遣除进入的实际对境，总义，作为法，是不存在的，因为它是增益。其进入的对境，自相，作为法，是存在的，因为它是具有作用能力的。这就是所说的：因为考察，所以遣除的实际对境不存在。等等，共两句。第二，上面所说的‘已造’无常的意义上没有差别，以及在所有差别中共同随行的一般意义上说不存在，仅仅如此。‘已造’是证明声音无常的宗法的单方，被认为是未成立的因，因为‘已造’无常在意义上没有差别。同样，‘已造’，对于声音和瓶子两者来说，不会共同随行，因为在意义上共同随行的总义没有成立。如果说是真实的因，那么对此的回答需要了解声音分别念的执取方式，所以如果解释它，那么遣除的执取方式，作为法，你们可以分为四种，意义自相
English
If there is an error, then the grasping conceptualization of sound and the names expressing sound, as dharmas, you perform affirmation and negation on the sound, with 'made' being impermanent and 'unmade' being permanent, because you are sound conceptualizations that arise from the appearance of sound. This is what is said: If sound conceptualization is measured by appearance, etc., for a total of seven lines. Second, explaining elimination in detail. Explaining elimination is divided into: explaining the characteristic of the signifier, explaining the divisions of the basis, and refuting others' arguments against it. First, explaining the characteristic of the signifier. First, that which has an object that enters by cutting off direct contradiction, as a dharma, is the characteristic of eliminative entry, because it is the basis of its establishment. The other-exclusion established from the aspect of cutting off direct contradiction, as a dharma, is the characteristic of other-exclusion, because it is the reversal of its meaning. This is what is said: Entering by cutting off direct contradiction is considered to be the object of other-exclusion. Etc. Here, in conjunction with one's own tenets, this treatise must explain the characteristic of direct indication of eliminative entry and the other-exclusion of the mind obtained through meaning, because in the following divisions, there is only mental exclusion, and in one's own system, there is not even a slight non-affirming exclusion of other-exclusion. Therefore, the exclusion of the meaning of sound established from the aspect of cutting off direct contradiction, as a dharma, is the characteristic of mental exclusion, because it is the reversal of its meaning. This is how it is explained. Second, the divisions are divided into two: generally showing the aspects of exclusion, and specifically explaining the detailed divisions. The first is also divided into two: explaining the reality of the object, and explaining the way the mind grasps. First, the actual object of eliminative entry, the general meaning, as a dharma, does not exist, because it is an imputation. Its object of entry, the self-character, as a dharma, exists, because it is capable of performing a function. This is what is said: Because of investigation, the actual object of exclusion does not exist. Etc., for a total of two lines. Second, above, it is said that there is no difference in the meaning of 'made' impermanent, and that it does not exist in the general meaning that commonly follows all differences, only that. 'Made' is the single aspect of the proposition proving that sound is impermanent, and is considered an unestablished reason, because 'made' impermanent has no difference in meaning. Similarly, 'made' does not commonly follow both sound and a pot, because the general meaning that commonly follows in meaning is not established. If it is said to be a real reason, then the answer to this requires understanding the way sound conceptualization grasps, so if it is explained, then the way exclusion grasps, as a dharma, you can be divided into four modes, the self-character of meaning --------------------------------------------------------------------------------