Tibetan
་གང་ཞིག །དེ་གཉིས་དབྱེར་མེད་རྫས་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་འཆད་པ་ནི། མངོན་སུམ་ཐམས་ཅད་དོན་བཞིན་སྣང་ཞེས་སོགས་ཤློ་ཀ་གཅིག་གོ། །འདིར་གནད་ནི། གཟུགས་འཛིན་མངོན་སུམ་དེས། 2-919 གཟུགས་ཀྱི་སྟེང་གི་རྫས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་རྣམས་མཐོང་བ་ཡིན་གྱི། གཟུགས་ཀྱི་སྟེང་གི་ལྡོག་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་མཐོང་དགོས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཚུར་མཐོང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་གཟུགས་འཛིན་དབང་མངོན་དེས། གཟུགས་ ཀྱི་སྟེང་གི་ཤེས་བྱ་དང་། བདག་མེད་སོགས་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བར་སྨྲ་ན། རྫས་དང་ལྡོག་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་རྣམ་དབྱེ་མ་ཕྱེད་པའི་འཆོལ་གཏམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྫས་ལ་དབྱེར་མེད་རྫས་གཅིག་ པའི་ཡོན་ཏན་མཐོང་བ་ཡིན་གྱི། རྫས་གཅིག་པ་ཙམ་ཐམས་ཅད་མཐོང་དགོས་པ་ནི། མ་ཡིན་ཏེ། མཐོང་ན། བུ་རམ་གྱི་གཟུགས་འཛིན་པའི་དབང་མངོན་དེས། བུ་རམ་གྱི་རོ་མཐོང་བར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་ ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནད་གཉིས་པོ་དེ་ཡང་སྙིང་ལ་དྲན་པར་གྱིས་ཤིག ། གསུམ་པ་ལ་གསུམ། ཇི་ལྟར་མཐུན་པའི་ཚུལ། །རྟགས་ཀྱི་དོན་ལ་དཔྱད་པ། མངོན་སུམ་མ་ངེས་པར་བསྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། གཟུགས་འཛིན་དབང་མངོན་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་རང་གི་གཟུང་དོན་སྣང་བའི་ཚུལ་དང་། རང་གི་གཟུང་དོན་ཇི་ལྟར་གནས་པའི་ཚུལ་གཉིས་ཕན་ཚུན་འཆོལ་བ་མི་སྲིད་དེ། ཁྱོད་ལ་རང་གི་གཟུང་དོན་སྣང་ བ་ལྟར་དོན་ལ་ཡང་གནས། རང་གི་གཟུང་དོན་དོན་ལ་གནས་པ་ལྟར་ཁྱོད་ལ་ཡང་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཁྱོད་རང་གི་གཟུང་དོན་ལ་དངོས་དབང་གིས་འཇུག་པའི་བློ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་འཆད་པ་ལ། 2-920 ཡུལ་ལ་ཇི་ལྟར་གནས་པ་ཡི། ཞེས་སོགས་ཤློ་ཀ་གཅིག་གོ། །དེས་ན་མངོན་སུམ་གཞིར་བཞག་པ་ལ། ཡུལ་མཐོང་རྟོགས་སྣང་བ་གསུམ་གནད་གཅིག་སྟེ། མངོན་སུམ་ལ་རང་ཡུལ་གསལ་བར་སྣང་ཙམ་ལ་ དེ་རྟོགས་པ་དང་མཐོང་བའི་ཐ་སྙད་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི་དེ་ལྟར་བློ་དོན་མཐུན་པར་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་སྙམ་ན། རྩ་བའི་རྟགས་དགོད་པ་ནི། གང་ངོ་བོ་དབྱེར་མེད་ཀྱི་གཅིག་ཡིན་ པ་ལ་སྣང་མི་སྣང་ཆ་གཉིས་མེད་པས་ཁྱབ། དཔེར་ན་བཻ་ཌཱུཪྻ་མཐོང་བ་ན་སྔོན་པོ་མཐོང་བ་བཞིན། བུམ་པའི་བྱས་མི་རྟག་ཀྱང་དོན་ངོ་བོ་དབྱེར་མེད་ཀྱི་གཅིག་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་ནི་ རྩ་བའི་རྟགས་བཀོད་པའོ། །དེའི་རྟགས་མི་སྲིད་པ་སྤང་བ་ནི། འོ་ན་བྱས་མི་རྟག་དབྱེར་མེད་ཀྱི་རང་བཞིན་གཅིག་པ་ཡིན་པ་དེ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་གཅིག་ཡིན་ནམ། དོན་དམ་ཀྱི་གཅིག་ཡིན་ཞེ་ ན། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་གཅིག་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་པར་བྱས་མི་རྟག་སོ་སོར་མེད་པས། གཅིག་ཅེས་པ་ཡང་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་པ་ལ་མི་འཐད་པ་སྤང་བ་ནི། འོ་ན་རྫས་གཅིག་ལ་ སྣང་མི་སྣང་ཆ་གཉིས་མེད་ན། རྫས་གཅིག་ལ་སྒྲ་དོན་འཛིན་མི་འཛིན་ཆ་གཉིས་ཀྱང་མེད་པས། རྗེས་དཔག་དང་། རྗེས་དཔ
Chinese
因为这两者是不可分割的单一实体。’这样的解释，就是‘所有显现都如实显现’等一颂。 这里的关键是：取境现量能够见到色法之上的实体的功德，但不必见到色法之上的相违功德。如果说，从观察者的角度来看，取境的根现量能够现量见到色法之上的所知和无我等，那就是没有区分实体和相违功德的胡言乱语。能够见到实体不可分割的单一实体的功德，但不必见到所有单一实体，如果能见到，那么取红糖之色的根现量，就会有见到红糖味道的过失。 这两个关键要牢记在心。第三部分分为三点：如何一致，对因的意义进行分析，以及如何证明现量不是不确定的。第一点是：取境根现量，就其本身而言，你的自境显现的方式，和你自境存在的方式，两者之间不可能混淆，因为你显现自境的方式，和自境存在的方式一致，你自境存在的方式，和你显现的方式也一致，因为你是以直接的方式进入自境的意识。’这样的解释，就是‘事物如何存在’等一颂。 因此，在现量的基础上，境、见、觉、显现三者是同一关键，因为现量只是清晰地显现自境，就用觉知和见到的术语来描述它。第二点是，如果想知道如何证明意识和事物是一致的，那么根本的因是：凡是本体不可分割的单一事物，就不可能有显现和不显现两种情况。例如，看到蓝宝石时，就像看到蓝色一样。瓶子的产生和无常，也是本体不可分割的单一事物。’这是根本的因。驳斥这种因的不可能性：如果产生和无常是不可分割的单一自性，那么这是世俗的单一，还是胜义的单一呢？是世俗的单一，因为胜义中产生和无常不是分开存在的，所以说‘一’也是不合理的。驳斥周遍的不合理性：如果一个实体没有显现和不显现两种情况，那么一个实体也没有执持声音和不执持声音两种情况，那么后比量和后比量
English
Because these two are an indivisible single entity.' This explanation is, 'All appearances appear as they are,' etc., one shloka. The key here is: the sense-perception that grasps form can see the qualities of the entity on the form, but it is not necessary to see the contradictory qualities on the form. If it is said that, from the perspective of the observer, the root sense-perception that grasps form can directly see the knowable and selflessness, etc., on the form, then that is nonsense that does not distinguish between the entity and the contradictory qualities. It is possible to see the qualities of the indivisible single entity, but it is not necessary to see all single entities. If one could see, then the root sense-perception that grasps the color of brown sugar would have the fault of seeing the taste of brown sugar. Keep these two keys in mind. The third part is divided into three points: how they are consistent, analyzing the meaning of the reason, and proving that direct perception is not uncertain. The first point is: 'Root sense-perception that grasps form, as such, the way your own object appears, and the way your own object exists, it is impossible for the two to be confused, because the way you manifest your own object is consistent with the way your own object exists, and the way your own object exists is also consistent with the way you manifest it, because you are the mind that enters your own object directly.' This explanation is, 'How things exist,' etc., one shloka. Therefore, based on direct perception, object, seeing, awareness, and appearance are the same key, because direct perception simply clearly manifests its own object, and the terms awareness and seeing are used to describe it. The second point is, if you want to know how to prove that consciousness and things are consistent, then the fundamental reason is: 'Whatever is a single thing whose essence is indivisible, there cannot be two situations of appearing and not appearing. For example, seeing a lapis lazuli is like seeing blue. The production and impermanence of a pot are also single things whose essence is indivisible.' This is the fundamental reason. Refuting the impossibility of this reason: 'If production and impermanence are the same indivisible nature, then is this a conventional single, or an ultimate single?' It is a conventional single, because in the ultimate, production and impermanence do not exist separately, so it is unreasonable to say 'one'. Refuting the unreasonableness of pervasion: 'If an entity does not have two situations of appearing and not appearing, then an entity also does not have two situations of grasping sound and not grasping sound, then subsequent inference and subsequent inference --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ག་མྱོང་བའི་རང་རིག་གཉིས་ལ་དོན་སྤྱི་འཛིན་མི་འཛིན་ཆ་གཉིས་ཀྱང་མེད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། 2-921 མི་མཚུངས་ཏེ། རྗེས་དཔག་ཁ་ཕྱི་ལྟས་ཀྱི་ཆ་ནས་དོན་སྤྱི་འཛིན་པ་དང་། ནང་ལྟས་ཀྱི་ཆ་ནས་གསལ་བར་སྣང་བ་ནི། མར་མེ་རང་གསལ་བ་དང་། མུན་པ་སེལ་བ་མི་འགལ་བ་དང་ ཆོས་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། ཞེས་འཆད་པ་ལ་རང་འགྲེལ་ལས། བྱས་པ་དང་མི་རྟག་པ་ངོ་བོ་གཅིག་པ་དེ་དོན་དམ་གྱི་གཅིག་ཡིན་ན་མི་སྲིད་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་གཅིག་མ་ངེས་ཏེ། ཟླ་བའི་ དཀྱིལ་གྱི་འོག་སྣང་ལ་སྟེང་མི་སྣང་བ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་གཅིག་མིན་ནོ། །ཞེས་སོགས་དང་། རྫས་གཅིག་ལ་སྣང་མི་སྣང་ཆ་གཉིས་མེད་པ་ལྟར། རྗེས་དཔག་དང་དེ་མྱོང་བའི་རང་ རིག་གཉིས་ཀྱང་། སྒྲ་དོན་འཛིན་མི་འཛིན་གྱི་ཆ་གཉིས་འགལ་ཏེ་རྫས་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན་མི་འགལ་ཏེ། ཤེས་པ་གཅིག་ཉིད་རང་གི་ཁ་ནང་ལྟས་སྣང་བས་འཇུག་ལ། རྗེས་དཔག་ཕྱི་ལྟས་ གཞན་སེལ་གྱིས་འཇུག་སྟེ་མར་མེ་རང་གསལ་བ་དང་། མུན་པ་སེལ་བ་མི་འགལ་བ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སོགས་བྱུང་ངོ་། །གསུམ་པ་ནི། སྔོ་འཛིན་དབང་མངོན་དེས། སྔོན་པོའི་སྟེང་གི་བྱས་མི་རྟག་སྣང་ ཙམ་ནས་རྟོགས་པ་ཡིན་ལ། དེ་སྣང་ཙམ་ནས་ངེས་པར་ཡང་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟར་ན་སྔོན་པོ་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པའི་རྟགས་ཡང་དག་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སྔོ་འཛིན་དབང་མངོན་ཆོས་ཅན། 2-922 ཁྱོད་ཀྱིས་སྔོན་པོ་སྣང་ཙམ་ནས། སྔོན་པོའི་སྟེང་གི་བྱས་མི་རྟག་ཐམས་ཅད་ངེས་པའི་བྱ་བ་མི་བྱེད་དེ། ཁྱོད་སྔོན་པོ་གསལ་བར་སྣང་བའི་བློ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་དེས་སྔོན་པོའི་སྟེང་ གི་བྱས་མི་རྟག་སོགས་མ་ངེས་ན། དེ་ལ་ཚད་མ་མིན་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་དེ་ལ་ཚད་མར་འགྲོ་བ་ལ་དེ་ངེས་མི་དགོས་ཏེ། ཁྱོད་དེ་ལ་རྟོག་བྲལ་མ་ འཁྲུལ་བའི་རིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་དེ་ལ་བླང་དོར་བྱེད་མི་ནུས་པའི་སྐྱོན་ཡོད་དོ་སྙམ་ན། དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་སྔོན་པོ་དང་། དེའི་སྟེང་གི་བྱས་མི་རྟག་སོགས་ལ་བླང་དོར་ བྱེད་པའི་ཚུལ་ཡོད་དེ། ཁྱོད་ཀྱིས་སྔོན་པོ་ལ་ངེས་པ་རང་སྟོབས་དང་། སྔོན་པོའི་བྱས་མི་རྟག་སོགས་ལ་ངེས་པ་གཞན་སྟོབས་ཀྱིས་དྲངས་པའི་སྒོ་ནས་དགག་སྒྲུབ་བྱེད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་འཆད་པ་ལ། དེས་ན་མངོན་སུམ་ཚད་མ་ཡང་། །རྟོག་མེད་ཡིན་ཕྱིར་ངེས་མི་དགོས། །ཞེས་སོགས་རྐང་པ་དྲུག་གོ། །འོ་ན་འདི་དང་གོང་འོག་གི་གཞུང་མང་པོར། མངོན་སུམ་གྱི་ངེས་བྱ་མེད་པ་དང་། སྒྲོ་འདོགས་ གཅོད་པ་མེད་པར་བཤད་པ་དང་། ཁྱད་པར་འདིའི་ཐད་ཀྱི་འགྲེལ་པར། ཁ་ཅིག་ན་རེ་ངེས་པ་ལ་གཉིས་ལས། རྟོག་པའི་ངེས་པ་མེད་ཀྱང་། རྟོག་མེད་ཀྱི་ངེས་པ་ཡོད་དེ། མངོན་སུམ་གྱིས་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། 2-923 སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་པ་དེ
Chinese
如果认为，体验的自证与名言概念，在是否执取总相上，也不存在任何差别。 并非如此。就后比量（anumāna，推理）以外观而言，它执取总相；就内观而言，它显现清晰。这就像灯火自明，又能驱散黑暗，二者并不矛盾，具有相似的性质。自释中说：‘如果所作与无常本体相同，那就不可能是胜义谛（paramārtha-satya，究竟真理）上的相同；世俗谛（saṃvṛti-satya，相对真理）上的相同则不一定，就像月亮在中间部分显现，而上面部分不显现一样。’因此，并非是世俗谛上的相同。如同一个事物不存在显现与不显现两种情况一样，后比量与体验它的自证，在是否执取名言概念上也相互矛盾，因为它们是同一事物。这并不矛盾，因为同一个意识，通过自观而起作用；后比量通过外观遣除他者而起作用，就像灯火自明，又能驱散黑暗一样，二者并不矛盾。’等等。 第三，如果执取蓝色的根识（indriya-jñāna，感官意识），仅仅是从蓝色之上的所作、无常的显现来证悟，并且仅仅从显现就能确定，那么，证明蓝色是无常的正因（hetu，理由、原因）就变得没有意义了。 具有蓝色的根识，你仅仅从蓝色的显现，并不能确定蓝色之上的所有所作、无常，因为你是清晰显现蓝色的心识。如果这样，它不能确定蓝色之上的所作、无常等，那么它就不是量（pramāṇa，有效认知）了吗？ 并非如此。你成为它的量，并不需要确定它，因为你是无分别、无错乱的觉知。如果这样，它就存在无法取舍的过失吗？ 并非如此。你具有对蓝色以及其上的所作、无常等进行取舍的方式，因为你通过自力引发对蓝色的确定，通过他力引发对蓝色之上的所作、无常等的确定，从而进行取舍。’ 因此说： ‘因此现量（pratyakṣa-pramāṇa，现量） 无分别故无需定解。’ 等等六句。 如果这样，这与前后许多论典中，所说的现量没有定解的对象，也没有断除增益（āropa，虚妄分别）的说法相矛盾，特别是对此的注释中，有些人说：‘定解有两种，虽然没有分别的定解，但有无分别的定解，因为现量能断除增益。’
English
If it is thought that there is no difference between the self-awareness of experience and the nominal concept in terms of whether or not they grasp universals. It is not so. From the perspective of external appearance, subsequent inference (anumāna) grasps universals; from the perspective of internal appearance, it appears clearly. This is like a lamp being self-illuminating and dispelling darkness, which are not contradictory, and share similar properties. The auto-commentary says: 'If the made and impermanence are the same entity, then it is impossible to be the same in the ultimate truth (paramārtha-satya); the same in the conventional truth (saṃvṛti-satya) is not certain, just as the middle part of the moon appears while the upper part does not.' Therefore, it is not the same in the conventional truth. Just as there are no two aspects of appearance and non-appearance in one object, the subsequent inference and the self-awareness that experiences it also contradict each other in terms of whether or not they grasp nominal concepts, because they are the same object. This is not contradictory, because the same consciousness functions by looking inward at itself; subsequent inference functions by looking outward and eliminating others, just as a lamp is self-illuminating and dispels darkness, which are not contradictory.' and so on. Third, if the root consciousness (indriya-jñāna) that grasps blue only realizes from the appearance of the made and impermanent on top of the blue, and if it is determined only from the appearance, then the valid reason (hetu) for proving that blue is impermanent becomes meaningless. Root consciousness with blue, you cannot determine all the made and impermanent on top of the blue just from the appearance of blue, because you are the consciousness that clearly appears blue. If so, if it does not determine the made, impermanent, etc. on top of the blue, then it is not a valid cognition (pramāṇa)? It is not so. You do not need to determine it to be its valid cognition, because you are a non-conceptual, non-erroneous awareness. If so, does it have the fault of not being able to accept or reject? It is not so. You have a way to accept or reject blue and the made, impermanent, etc. on top of it, because you bring about the determination of blue through your own power, and the determination of the made, impermanent, etc. on top of blue through the power of others, thereby accepting or rejecting.' Therefore, it is said: 'Therefore, direct perception (pratyakṣa-pramāṇa) Does not need determination because it is non-conceptual.' And so on, six lines. If so, this contradicts the many scriptures before and after, which say that direct perception has no object of determination and does not cut off superimposition (āropa), especially in the commentary on this, some say: 'There are two kinds of determination, although there is no conceptual determination, there is non-conceptual determination, because direct perception can cut off superimposition.' --------------------------------------------------------------------------------