Tibetan
ག་གཉིས་པ་དེ་ཡང་། མངོན་སུམ་དང་སྐྱེ་འཇིག་ཅིག་ཆར་བྱེད་པར་ཐལ། འདོད་པ་གང་ཞིག །དེ་གཉིས་ཀ་མངོན་སུམ་དང་རྫས་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་སླ་ཞིང་། འདོད་ན་ འཁོར་གསུམ་སྔར་ལྟར་རོ། །ཡང་ཤ་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཤིང་དང་རྫས་གཅིག་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཤིང་དང་ངོ་བོ་གཅིག་ཡིན་པ་གང་ཞིག །ཁྱོད་རྫས་སུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་དེར་ཐལ། ཁྱོད་ཤིང་ དང་བདག་ཉིད་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཁྱོད་ཤིང་དང་བདག་གཅིག་ཏུ་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཁྱོད་ཤ་པ་དང་ལྡན་པའི་ཤར་གཞིར་ཤིང་ཡོད་པར་བསྒྲུབ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་ཡང་དག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྣམ་དཔྱོད་དང་ལྡན་པ་ཡོད་ན་ལན་ཐོབ་ཅིག །ཁྱེད་རང་ལ་ཉེས་པ་སྤོང་ལུགས་དེ་ཡང་རྣམ་པར་དག་པ་མིན་ཏེ། ཤིང་རྫས་སུ་གྲུབ་ན་ཤ་པ་དང་རྫས་གཅིག་དང་ཐ་དད་གང་ཡིན་ རྩོད་པའི་ལན་དུ། ཚད་མ་དེ་མངོན་རྗེས་དཔག་གང་ཡིན། ཞེས་སོགས་དྲིས་ནས། གྲུབ་དོན་དུ། རྫས་སུ་གྲུབ་ན་རྫས་གཅིག་དང་། རྫས་ཐ་དད་གང་རུང་ཡིན་པས་མ་ཁྱབ། ཚད་མ་ཡིན་ན་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་དཔག་གང་རུང་ཡིན་པས་མ་ཁྱབ་གསུངས་པ་ནི་མཁས་པའི་གཏམ་མ་ཡིན་ཏེ། 2-905 ཤིང་རྫས་སུ་གྲུབ་ཀྱང་། ཤ་པ་དང་རྫས་གཅིག་དང་ཐ་དད་གང་རུང་དུ་ཁས་བླངས་མི་དགོས་ན། ཤིང་སྤྱི་དངོས་པོ་བ་ཁས་བླངས་པ་ལ། ཤ་པ་དང་རྫས་གཅིག་དང་ཐ་དད་གང་ཡིན་ དཔྱད་ནས། སྐྱོན་འཕངས་པའི་ནུས་པ་ཐམས་ཅད་ཉམས། ཚད་མ་ལ་མངོན་རྗེས་གཉིས་སུ་གྲངས་ངེས་པའི་ནུས་པ་ཉམས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དང་པོ་གྲུབ་སྟེ། ཕྱོགས་སྔ་མས་ཀྱང་། ཤིང་སྤྱི་དངོས་པོར་གྲུབ་ཀྱང་། ཤ་པ་དང་རྫས་གཅིག་དང་ཐ་དད་གང་རུང་མིན་ཞེས་ཁས་བླངས་ན། ཁྱོད་ལ་གནོད་བྱེད་བརྗོད་རྒྱུ་ཅི་ཡང་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་སྐྱོན་མེད་དེ། ཕྱོགས་སྔ་མས་ཤིང་དེ་སྤྱི་དང་རྫས་ གྲུབ་གཉིས་ཆར་རུ་ཁས་བླངས། ཁོ་བོ་ཅག་གིས་ཤིང་རྫས་གྲུབ་ཏུ་ཁས་བླངས་ཀྱང་། སྤྱི་ཡིན་པར་ཁས་མ་བླངས་པའི་ཕྱིར། ཞེས་སྔར་མ་སྨྲས་སམ་སྙམ་ན། སྨྲས་མོད། དེ་ནི་ཚིག་གི་སྒྲིབ་གཡོགས་ ཙམ་མ་གཏོགས། དོན་ལ་དཔྱོད་པའི་ལན་མ་ཡིན་ཏེ། སྤྱི་དང་རྫས་གྲུབ་གཉིས་ཆར་ཡིན་ན། ཤ་པ་དང་རྫས་གཅིག་དང་ཐ་དད་གང་རུང་ཡིན་དགོས། རྫས་གྲུབ་ཡིན་ན། དེ་གང་རུང་ཡིན་མི་ དགོས་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི། ཁྱོད་རང་གིས་ཤིང་སྤྱིར་ཁས་མ་བླངས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཙམ་མ་གཏོགས། དོན་གྱི་སྙིང་པོ་ཅི་ཡང་མ་བྱུང་འདུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱད་པར་དུ། གཞན་སེལ་བརྟག་པར། ཤིང་མིན་ལས་ལྡོག་དངོས་པོ་དེ། ། 2-906 ཤ་པ་ཡིན་ན་གཞན་ཤིང་མིན། །གཞན་ཤིང་ཡིན་ན་ཤ་པ་མིན། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གི་རིགས་པ་ལ་ནུས་པ་གཏན་ནས་མ་བྱུང་བར་ཐལ། ཤིང་མིན་ལས་ལྡོག་པའི་དངོས་པོ་ཆོས་ཅན། ཤ་པ་དང་རྫས་གཅིག་དང་། ཐ་དད་གང་རུང་ཡིན་པར་ཐལ། དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས
Chinese
第二种情况也是，必须同时是现量和生灭的。为什么这样说呢？因为这两者是现量且本体相同。这个论证很简单，如果承认，那么三轮就和之前一样了。还有，设 Shapa（夏巴，人名）为所立，你必须和树是本体相同。你和树的体性相同的原因是什么呢？因为你是实物。第一个论点是，你和树的自性相同，因为你和树在本体上是相关的，因为你具有 Shapa，并且树存在于东方，这是一个真实的自性之相。如果有人有智慧，请回答。你避免过失的方式也不完全正确，如果树是实物，那么 Shapa 和它是本体相同还是不同？ 在争论的回答中，询问‘这个量是现量还是比量？’等等。在结论中，如果成为实物，那么不一定本体相同或者本体不同。如果是量，那么不一定就是现量或者比量，这些话不是智者所说的。 即使树是实物，也不需要承认和 Shapa 是本体相同或者不同。如果承认树是总相实物，那么考察和 Shapa 是本体相同还是不同，所有发出责难的能力都会丧失。量在现量和比量上数量确定的能力也会丧失。第一个论点成立，即使前派也承认树是总相实物，如果不承认和 Shapa 是本体相同或者不同，那么你就没有任何可以反驳的。如果说没有过失，前派承认树既是总相又是实物，我们承认树是实物，但不承认是总相。难道之前没有说过吗？虽然说过，但这只是文字上的掩饰，而不是对意义的探讨。如果是总相和实物两者，那么必须和 Shapa 是本体相同或者不同。如果是实物，那么不一定必须是其中之一，这样说只是因为你自己不承认树是总相，除此之外，没有任何意义。特别是在辨别他者的考察中，‘从非树中分离的实物，如果是 Shapa 就不是其他的树，如果是其他的树就不是 Shapa’等等，对这一类偈颂完全没有作用。以从非树中分离的实物为所立，必须和 Shapa 是本体相同或者不同，因为是实物。
English
The second case is also that it must be both directly perceived and subject to arising and ceasing simultaneously. Why is that? Because these two are directly perceived and of the same substance. This argument is simple, and if admitted, the three wheels are the same as before. Also, let Shapa (夏巴, personal name) be the subject, you must be of the same substance as the tree. What is the reason why you and the tree are of the same nature? Because you are a real thing. The first argument is that you and the tree are of the same self, because you and the tree are related in substance, because you have Shapa, and the tree exists in the east, which is a true sign of self-nature. If anyone has wisdom, please answer. Your way of avoiding faults is not entirely correct either. If the tree is a real thing, then is Shapa of the same or different substance from it? In the answer to the dispute, ask 'Is this measure direct perception or inference?' etc. In conclusion, if it becomes a real thing, then it is not necessarily of the same or different substance. If it is a measure, then it is not necessarily direct perception or inference. These words are not spoken by the wise. Even if the tree is a real thing, it is not necessary to admit that it is of the same or different substance as Shapa. If it is admitted that the tree is a general real thing, then examining whether it is of the same or different substance as Shapa, all ability to issue accusations will be lost. The ability of the measure to determine the number in direct perception and inference will also be lost. The first argument is established, even if the former party admits that the tree is a general real thing, if it does not admit that it is of the same or different substance as Shapa, then you will have nothing to refute. If there is no fault, the former party admits that the tree is both general and real, we admit that the tree is real, but do not admit that it is general. Haven't you said it before? Although it has been said, this is only a verbal cover-up, not a discussion of meaning. If it is both general and real, then it must be of the same or different substance as Shapa. If it is a real thing, then it is not necessarily one of them. Saying this is only because you yourself do not admit that the tree is general, and there is no meaning in it. Especially in the examination of distinguishing others, 'The real thing separated from non-tree, if it is Shapa, it is not other trees, if it is other trees, it is not Shapa' etc., this kind of verse has no effect at all. Taking the real thing separated from non-tree as the subject, it must be of the same or different substance as Shapa, because it is a real thing. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་པ་འདི། གཞུང་དེས་བསྟན་པའི་དོན་ཡིན་པ་གང་ཞིག །ཐལ་འགྱུར་དེ་ལ། ཤིང་ཆོས་ཅན་དུ་བཟུང་ནས་ འཕངས་ན། རང་ལ་བར་ཁྱབ་ཤོར་འདུག་པའི་ཕྱིར། ཁྱོད་རང་ལ་ཁས་བླངས་ནང་འགལ་གྱི་འཁོར་གསུམ་ཡང་འབྱུང་སྟེ། འོ་ན་ཤིང་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཤ་པ་དང་རྫས་གཅིག་དང་། རྫས་ཐ་དད་གང་རུང་ ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཤ་བ་དང་རྫས་ཐ་དད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཁྱོད་ཤ་པ་དང་རྒྱུ་རྐྱེན་ཐ་དད་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་འགལ་བ་བརྟག་པར། ཁྱོད་རང་གིས་ཡང་། རྒྱུ་རྐྱེན་ཐ་དད་ ལས་སྐྱེས་པ་དེ་རྫས་ཐ་དད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཞེས་བཤད་པ་དང་དངོས་འགལ་ལོ། །མ་གྲུབ་ན། དེར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱི་དངོས་རྒྱུ་ཡང་ཡིན་ཤ་པའི་དངོས་རྒྱུ་ཡང་ཡིན་པའི་གཞི་མཐུན་མེད་པའི་ ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན། དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཤ་པ་དང་དངོས་རྒྱུ་གཅིག་ལས་སྐྱེ་བར་ཐལ། མ་གྲུབ་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཁྱོད་ཤ་པ་དང་རྫས་གཅིག་ཡིན་པར་ཐལ། འདོད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁྱེད་རང་གིས་རྒྱུ་རྐྱེན་གཅིག་ལས་སྐྱེས་པ་དེ་རྫས་གཅིག་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཞེས་བཤད་པས་འཁོར་གསུམ་ཨེ་ཡིན་སོམས་ཤིག ། 2-907 རྩ་བའི་རྟགས་གཉིས་པ་གྲུབ་སྟེ། ཚད་མ་ལ་མངོན་རྗེས་གཉིས་སུ་གྲངས་མ་ངེས་པར་ཐལ། མངོན་རྗེས་གཉིས་གང་རུང་མིན་པའི་ཚད་མ་ཕུང་པོ་གསུམ་པ་ཞིག་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཚད་མ་ཡིན་ ན་དེ་གང་རུང་ཡིན་པས་མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གསུམ་པ་གནད་ཀྱི་གདམས་པ་སྦྱིན་པ་ནི། འོ་ན་ཁྱོད་རང་ལ་ཡང་སྔར་གྱི་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་བཟློག་པ་མིན་ནམ་སྙམ་ན། ཁོ་བོ་ ཅག་ལ་སྐྱོན་དེ་དག་མི་བཟློག་སྟེ། ཁོ་བོ་ཅག་ཕྱོགས་སྔ་མས་སྤྱི་གསལ་ཆ་མེད་རྫས་གཅིག་ཏུ་ཁས་བླངས་པ་ལ་སྐྱོན་དེ་དག་འཕངས་པར་འདོད་ཀྱིས། སྤྱི་གསལ་རྫས་གཅིག་པ་ཙམ་ལ་འཕང་ པར་མི་འདོད་དེ། དེ་འདོད་ན། ཤིང་དང་ཤ་པ་རྫས་གཅིག་ཐ་དད་གང་རུང་དུ་རང་ལུགས་ལ་ཡང་ཁས་བླངས་དགོས་པས། རྒོལ་བ་གཞན་ལ་འཕངས་པའི་སྐྱོན་རང་ལ་བཟློག་པ་སྔར་བཤད་ཟིན་ པའི་ཕྱིར། འདིར་ཆ་མེད་རྫས་གཅིག་ཞེས་པའི་ཚིག་གི་སྒྲིབ་གཡོགས་ཙམ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དོན་ལ་ཡང་ཟེར་དགོས་ཏེ། རྫས་གཅིག་ཙམ་ལ་སྐྱེ་འཇིག་ཅིག་ཆར་བྱེད་པ་སོགས་དགོས་ན། སྔར་བཤད་པའི་ སྐྱོན་དེ་དག་ལ་ལན་རྣམ་དག་མེད་པའི་ཕྱིར། །དེས་ན་ངེས་པར་མཁོ་བའི་གནད་ནི། དཔལ་འབུམ་ཕྲག་གསུམ་པའི་ལེགས་བཤད་དང་སྦྱར་ན། རྫས་གཅིག་ཅེས་པ་འདི་ལ་རྣམ་གྲངས་བཞིར་འབྱེད་དགོས་ཏེ། 2-908 གཞི་མཐུན་སྲིད་པའི་རྫས་གཅིག །གྲུབ་སྡེ་རྫས་གཅིག །དབྱེར་མེད་རྫས་གཅིག །རང་བཞིན་རྫས་གཅིག་དང་བཞིར་གསལ་བས་སོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི། ཤ་པ་ཤིང་དང་རྫས་གཅིག་ཡིན་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། ཤ་ པ་དེ་ཤིང་གི་རྫས་ཡིན་པའི་ཆ་ནས་ཤ་པ་ཤིང་དང་རྫས་གཅིག་ཅེས་ཁས་བླངས་པ་ཙམ་ཡིན་པས། རྫས་གཅིག་འདི་ལ་སྐྱེ་འཇིག་ཅིག་ཅར་དུ་བྱེད་པ་མི་ད
Chinese
那么，这个论证，是符合该论著所阐述的意义的。如果将这个反驳，以树木作为所立宗（chos can，持有特定性质的事物）来提出，那么就会出现自相矛盾的情况。你自身也会陷入承诺自相矛盾的三相（'khor gsum，论证的三个方面：宗、因、喻）之中。那么，树木作为所立宗，你与夏帕（sha pa，树木的树液）是同一实体还是不同实体呢？你与夏帕是不同实体，因为你是由与夏帕不同的因缘所生。对于周遍（khyab pa，普遍规律）的矛盾之处进行考察：你曾经说过，由不同因缘所生是不同实体的特征，这与你的说法直接矛盾。如果这不成立，那是因为你和夏帕没有共同的物质因。如果这不成立，那么这个所立宗，你是由与夏帕相同的物质因所生。如果这不成立，是因为这个原因。如果承认，那么你与夏帕是同一实体。因为你承认。你曾经说过，由相同因缘所生是同一实体的特征，请仔细思考这是否符合三相。 第二个根本的论证成立，因为量（tshad ma，认识的工具）不一定是现量（mngon rjes，直接感知）和比量（rjes dpag，推理）两种。因为存在既非现量也非比量的第三种量，因为如果是量，就一定属于这两种，这个周遍并不成立。第三个是给予关键的教诲：那么，你是否认为以前的所有过失都可以避免呢？我们无法避免这些过失，因为我们认为这些过失是针对先前主张总相（spyi，共相）清晰、无分（cha med，不可分割）的同一实体（rdzas gcig，单一实体）的观点提出的，而不是仅仅针对总相清晰的同一实体。如果这样认为，那么就必须承认树木和夏帕是同一实体或不同实体，因为针对其他论敌提出的过失也会反过来针对自己。这里，‘无分同一实体’这个词并非仅仅是掩饰，实际上也是这个意思。如果仅仅是同一实体就需要同时生灭等，那么就无法对之前提出的过失给出纯粹的回答。因此，必须掌握的关键是：如果结合《三万颂》（'bum phrag gsum pa，般若经）的善说，那么‘同一实体’这个词需要分为四种： 基础相同的存在之同一实体，组成部分的同一实体，不可分割的同一实体，自性之同一实体。第一个例子是：夏帕和树木是同一实体，因为夏帕是树木的实体的一部分，所以仅仅是承认夏帕和树木是同一实体。因此，对于这种同一实体，不需要同时生灭。
English
So, this argument is in accordance with the meaning expounded in that treatise. If this refutation is presented with a tree as the subject (chos can, a thing possessing a specific quality), then a self-contradiction will arise. You yourself will also fall into the three fallacies ('khor gsum, the three aspects of an argument: subject, reason, example) of contradictory commitments. So, with the tree as the subject, are you and Shapa (sha pa, tree sap) the same entity or different entities? You are a different entity from Shapa because you are born from different causes and conditions than Shapa. Examining the contradiction of pervasion (khyab pa, universal rule): You once said that being born from different causes and conditions is the characteristic of different entities, which directly contradicts your statement. If this is not established, it is because you and Shapa do not have a common material cause. If this is not established, then this subject, you are born from the same material cause as Shapa. If this is not established, it is because of this reason. If you admit it, then you and Shapa are the same entity. Because you admit it. You once said that being born from the same causes and conditions is the characteristic of the same entity, please carefully consider whether this meets the three aspects. The second fundamental argument is established because valid cognition (tshad ma, means of knowing) is not necessarily limited to direct perception (mngon rjes, direct cognition) and inference (rjes dpag, inferential cognition). Because there exists a third type of valid cognition that is neither direct perception nor inference, because if it is valid cognition, it must belong to one of these two, this pervasion is not established. The third is giving key teachings: So, do you think that all previous faults can be avoided? We cannot avoid these faults because we believe that these faults are directed at the previous claim of a single entity (rdzas gcig, single entity) that is clear in general (spyi, universal) and indivisible (cha med, indivisible), rather than just a single entity that is clear in general. If you think so, then you must admit that trees and Shapa are either the same entity or different entities, because the faults raised against other opponents will also be turned against oneself. Here, the term 'indivisible single entity' is not just a disguise, it is actually what it means. If only a single entity needs to be born and die simultaneously, etc., then there is no pure answer to the previously raised faults. Therefore, the key to grasp is: If combined with the good sayings of the 'Three Hundred Thousand Verses' ('bum phrag gsum pa, Prajnaparamita Sutra), then the term 'same entity' needs to be divided into four types: The same entity of existence with the same basis, the same entity of constituent parts, the indivisible same entity, the same entity of nature. The first example is: Shapa and the tree are the same entity, because Shapa is part of the tree's entity, so it is only admitting that Shapa and the tree are the same entity. Therefore, for this same entity, there is no need to be born and die simultaneously. --------------------------------------------------------------------------------