Tibetan
如竹嘉措教言集LG28རིགས་གཏེར་གྱི་རབ་བྱེད་གསུམ་པའི་རྣམ་བཤད། གསུམ་པ་བློས་ཡུལ་རྟོགས་ཚུལ་ལ། ཡུལ་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་བཤད་པ། 2-874 ༄༅། །རིགས་གཏེར་གྱི་རབ་བྱེད་གསུམ་པའི་རྣམ་བཤད། གསུམ་པ་བློས་ཡུལ་རྟོགས་ཚུལ་ལ། ཡུལ་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་བཤད་པ། ༄། །ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་ཐུན་མོང་བཤད་པ། ༄༅།།ཚད་མ་རིགས་པའི་གཏེར་གྱི་དཀའ་འགྲེལ་གནད་ཀྱི་སྙིང་པོ་གསལ་བྱེད་ལས་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་བརྟག་པ་སྟེ་རབ་བྱེད་གསུམ་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པ་བཞུགས།། སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་ཉི་མའི་ཁ་ལོ་ པ། ཀུན་གསལ་ཤེས་བྱའི་ཁྱོན་ལ་མྱུར་འོངས་པས། །ཚུལ་མིན་མུན་རུམ་ཕ་མཐར་མངོན་ཕྱོགས་པའི། །ལྔ་རིག་འོད་ཟེར་བརྒྱ་པས་བདག་སྐྱོངས་ཤིག །གསུམ་པ་བློས་ཡུལ་རྟོགས་ཚུལ་བཤད་པ་ལ་བཞི། ཡུལ་སྤྱི་ དང་བྱེ་བྲག་བཤད་པ། འཛིན་སྟངས་སྣང་བ་དང་སེལ་བ་བཤད་པ། གྲོགས་བརྗོད་བྱ་དང་རྗོད་བྱེད་བཤད་པ། རྩ་བ་འགལ་བ་དང་འབྲེལ་པ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་ཐུན་ མོང་བཤད། རྫས་ལྡོག་དོན་ལ་གྲུབ་པ་དགག །ཁྱད་པར་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། ཡུལ་གྱི་གནས་ལུགས་སྤྱིར་བསྟན། དེ་ཉིད་གཏན་ལ་འབེབས་ཚུལ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། རང་མཚན་ གསལ་བར་འཛིན་པའི་བློ་ཆོས་ཅན། རྟོག་མེད་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ། གསལ་སྣང་ཅན་གྱི་རིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྤྱི་མཚན་མི་གསལ་བར་འཛིན་པའི་བློ་ཆོས་ཅན། རྟོག་པ་ཡིན་ཏེ། རང་ཡུལ་དོན་སྤྱིའི་ ཚུལ་གྱིས་འཛིན་པའི་བློ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རང་མཚན་ཆོས་ཅན། དངོས་པོ་ཡིན་ཏེ་དོན་བྱེད་ནུས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྤྱི་མཚན་ཆོས་ཅན། དངོས་པོར་མེད་དེ། དོན་བྱེད་མི་ནུས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་འཆད་པ་ལ། 2-875 རང་མཚན་འཛིན་པ་རྟོག་མེད་དེ། །ཞེས་སོགས་ཤློ་ཀ་གཅིག་དང་། དེའི་རང་འགྲེལ་དུ། རང་གི་མཚན་ཉིད་དང་གསལ་བ་དང་། དངོས་པོ་དང་། རྫས་དང་། ལྡོག་པ་དང་། དོན་དམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་ནི་དོན་བྱེད་ནུས་པ། རྫས་ཕན་ཚུན་མ་འདྲེས་པ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་གྲུབ་པ། སྐྱེས་བུ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བླང་དོར་བྱ་བའི་འཇུག་ལྡོག་གི་ཡུལ་ཡིན་པས། དངོས་པོའི་དོན་དུ་དོན་གཅིག་ པ་ཡིན་ཏེ། ཞེས་སོགས་དང་། སྤྱི་དང་། གཞན་སེལ་དང་། ལྡོག་པ་དང་། རྣམ་དཔྱོད་དང་། འདྲེས་པ་དང་། འབྲེལ་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི། དོན་ལ་མི་གནས་པ་དངོས་པོར་མ་ གྲུབ་པ་དབང་པོའི་ཡུལ་མིན་པ། བློས་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཞེས་སོགས་བྱུང་། འོ་ན། རང་འགྲེལ་དེར། སྤྱི་མཚན་དང་རང་མཚན་གྱི་རྣམ་གྲངས་སུ་བཤད་པ་དེ་དག་སྒྲ་ཇི་བཞིན་དུ་ཁས་ལེན་ནུས་སམ་ སྙམ་ན། འདི་ལ་སྐབས་ཕྱེད་པར་བྱ་དགོས་ཏེ། སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གཉིས་ཀྱི་ཟླས་ཕྱེ་བའི་སྤྱི་ཡིན་ན་དངོས་མེད་ཡིན་པས་མ་ཁྱབ་ཀྱང་། །སྤྱི་གསལ་གཉིས་ཀྱི་ཟླས་ཕྱེ་བའ
Chinese
如竹嘉措教言集LG28《理藏论》第三品释：第三，以心识认知境之方式，境之总相与别相之阐述。 《理藏论》第三品释：第三，以心识认知境之方式，境之总相与别相之阐述。 境与有境之共同阐述。 《量理宝藏论》释难“要义明鉴”中，关于总相与别相之考察，即第三品的解释。 总相与别相，如太阳之御者，迅速降临于普照一切知识之境。愿以百道五明之光芒，庇护我等远离非理之黑暗。 第三，阐述以心识认知境之方式，分为四部分：境之总相与别相之阐述；执持方式、显现与遮遣之阐述；助伴——能诠与所诠之阐述；根本——相违与关联之阐述。第一部分分为三：境与有境之共同阐述；破斥实事反体于义上成立；总相与别相之差别阐述。第一部分分为二：境之体性之总体展示；以及确定此体性之方式之阐述。初者： 明晰执持自相之识，是无分别智，因其是具有明晰显现之觉性。不清晰执持总相之识，是分别念，因其是以自境义总之方式执持之识。自相，是实物，因其具有作用能力。总相，非实物，因其不具有作用能力。如此阐述道： ‘执持自相是无分别智’等一颂，及其自释中提到：‘自相’、‘明晰’、‘实物’、‘实体’、‘反体’、‘胜义’等等，是指具有作用能力、实体互不混杂、由因果组成、是所有众生应取应舍之境，因此与‘实物’之意义相同。 ‘总相’、‘他者遮遣’、‘反体’、‘分辨’、‘混杂’、‘关联’、‘世俗’等等，是指不存于义上、非实物、非感官之境、由心识假立等等。那么，自释中将总相与自相的异名作如此解释，是否可以照单全收呢？对此需要加以区分：如果是以总相与别相二者区分的总相，则并非周遍于非实有。如果是以总相与明晰二者区分的总相，则……
English
LG28 Instructions of Luk Zhug Gyatso: Explanation of the Third Chapter of 'Rig Ter': Third, How the Mind Cognizes Objects, Explanation of General and Specific Objects. Explanation of the Third Chapter of 'Rig Ter': Third, How the Mind Cognizes Objects, Explanation of General and Specific Objects. Common Explanation of Object and Subject. In the commentary on 'Tsema Rigpai Ter' (Treasury of Reasoning) called 'Nekyi Nyingpo Salje' (Clarifying the Essence of Key Points), there is an examination of generalities and particulars, which is the explanation of the third chapter. Generality and Particularity, like the driver of the sun, swiftly come to the realm of all-illuminating knowledge. May the hundred rays of the five sciences protect me from the darkness of improper ways. Third, explaining how the mind cognizes objects, there are four parts: explaining general and specific objects; explaining the manner of grasping, appearance, and elimination; explaining the auxiliary, the expressible and the expressing; explaining the root, contradiction and relation. The first part has three: common explanation of object and subject; refuting the establishment of substance-negation on the meaning; explanation of the difference between general and specific. The first part has two: general presentation of the nature of the object; and explanation of how to establish that nature. The first is: The mind that clearly grasps the self-character is non-conceptual wisdom, because it is a knowing that has clear appearance. The mind that does not clearly grasp the general character is conceptual thought, because it is a mind that grasps its object in the manner of a general meaning. The self-character is a thing, because it is able to perform a function. The general character is not a thing, because it is not able to perform a function. Thus it is explained: 'Grasping the self-character is non-conceptual wisdom,' etc., one verse, and in its self-commentary, it is mentioned: 'Self-character,' 'clarity,' 'thing,' 'substance,' 'negation,' 'ultimate,' etc., refer to the ability to perform a function, the non-mixture of substances, the composition of cause and effect, the object of acceptance and rejection for all beings, and therefore have the same meaning as 'thing'. 'Generality,' 'other-exclusion,' 'negation,' 'discrimination,' 'mixture,' 'relation,' 'conventional,' etc., refer to not existing on the meaning, not being established as a thing, not being an object of the senses, being fabricated by the mind, etc. So, can we accept those explanations of the synonyms of generality and self-character in the self-commentary as they are? This needs to be distinguished: if it is a generality distinguished from the two, generality and particularity, then it is not pervasive of the non-existent. If it is a generality distinguished from the two, generality and clarity, then... --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ི་སྤྱི་ཡིན་ན་དངོས་ མེད་ཡིན་པས་ཁྱབ་སྟེ། སྤྱི་གསལ་གཉིས་ཀྱི་ཟླས་ཕྱེ་བའི་སྤྱི་དེ་སྤྱི་མཚན་ལ་འཇོག་པའི་གནད་ཀྱིས། དེ་གཉིས་ཀྱི་ཟླས་ཕྱེ་བའི་གསལ་བ་དེ་ལའང་རང་མཚན་གྱིས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་གསལ་པ་དེ་ལའང་། 2-876 བྱེ་བྲག་ལ་གསལ་བར་བཞག་པ་དང་། རང་མཚན་ལ་གསལ་བར་བཞག་པ་གཉིས་ཡོད་དེ། གསལ་བས་ཟླས་དྲངས་པའི་སྤྱི་དེ་ལ་སྤྱིར་བཞག་པ་གཅིག་དང་། སྤྱི་མཚན་ལ་སྤྱིར་བཞག་པ་གཅིག་སྟེ་གཉིས་ ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ། ལོག་ལྡོག་གཉིས་ཀྱི་ཟླས་ཕྱེ་བའི་ལོག་པ་ལ་རང་མཚན་དང་། ལྡོག་པ་ལ་སྤྱི་མཚན་གྱིས་ཁྱབ་སྟེ། དེ་གཉིས་ཀྱི་ཟླས་ཕྱེ་བའི་ལོག་པ་དེ་རྫས་གྲུབ་དང་། ལྡོག་པ་དེ་གཞན་ལྡོག་ལ་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱིར་ལོག་པ་ལ་རང་མཚན་དང་། ལྡོག་པ་ལ་སྤྱི་མཚན་གྱིས་མ་ཁྱབ་སྟེ། ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གཉིས་ཀྱི་ཟླས་ཕྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་ལ་ལོག་པ་ དང་། ཆོས་ལ་ལྡོག་པར་འཇོག་པའི་སྐབས་གཅིག་ཀྱང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱིར་རྫས་ཡོད་ལ་རང་མཚན་དང་། བཏགས་ཡོད་ལ་སྤྱི་མཚན་གྱིས་ཁྱབ་ཀྱང་། མཚན་མཚོན་གཉིས་ཀྱི་ཟླས་ཕྱེ་བའི་རྫས་ཡོད་ལ་དེ་ ལྟར་མ་ཁྱབ་སྟེ། མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཟླས་དྲངས་པའི་བཏགས་ཡོད་དེ། མཚོན་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་འཇོག་ཅིང་མཚོན་བྱའི་ཟླས་དྲངས་པའི་རྫས་ཡོད་དེ། མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་ལ་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱིར་དངོས་པོ་ དང་། རྫས་ལ་རང་མཚན་གྱིས་ཁྱབ་ཀྱང་། དངོས་པོ་བརྗོད་པའི་སྒྲ་དང་རྫས་བརྗོད་པའི་སྒྲ་ཞེས་པའི་སྐབས་ཀྱི་དངོས་པོ་དང་། རྫས་ནི་ཁྱད་ཆོས་དང་། ཁྱད་གཞི་གཉིས་ལ་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་གྱི་གནད་འདི། 2-877 ས་པཎྚིཏས་དགོངས་པ་བླ་ན་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། རང་འགྲེལ་ལས། འོ་ན་དེ་ལའང་གཞན་ལས་ལྡོག་པ་དང་། གཞན་ལས་ལོག་པ་ཞེས་བྱ་བ། ཞེས་བྱ་བ་དང་། ཀུན་ལ་རྫས་དང་དངོས་བརྗོད་པའི། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། མི་འགལ་ཏེ་ལོག་པ་དང་དངོས་པོ་ནི། དོན་ལ་གནས་པ་དང་སེལ་བའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་ རོ། །འོ་ན་ཁོ་བོ་གཞུང་བཞིན་འཆད་པར་འདོད། ཅེས་པའི་འགྲེལ་པ་རབ་བྱེད་བཅུ་གསུམ་མ་ལས། ལྡོག་པ་དང་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་དང་གཞན་སེལ་ལ་སོགས་པ་ནི་དོན་ལ་མི་གནས་པས། བློས་ སྒྲོ་བཏགས་པ། སྣང་མི་སྣང་ཆ་གཉིས་མེད་པ་ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྒྲ་ཟིན་ལ། ལྡོག་པ་དང་། སྤྱི་བྱེ་བྲག་སོགས་ཐམས་ཅད་ལ་དངོས་མེད་ཀྱིས་ཁྱབ་པར་བཤད་པ་མ་ཡིན་ནམ་སྙམ་ན། སྐྱོན་མེད་ དེ། ལྡོག་པ་ལ་དངོས་མེད་ཀྱིས་ཁྱབ་པར་བཤད་པའི་དགོས་པ་ནི། སྔར་བཤད་པ་ལྟར། ལོག་ལྡོག་གཉིས་ཀྱི་ཟླས་ཕྱེ་བའི་ལྡོག་པ་དེ་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་ལ། སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་སོགས་ལ་དངོས་ མེད་དུ་བཤད་པ་ནི། སོང་ཚོད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། རློམ་ཚོད་ལ་བུམ་པ་དེ། གསེ
Chinese
如果‘共相’是‘非实有’，那是因为普遍性涵盖了‘共相’。这是因为将‘共相’和‘显现’二者区分开来的‘共相’，被视为‘共相之相’的关键。因此，将二者区分开来的‘显现’也必然涵盖‘自相’。因此，对于‘显现’来说， 存在着两种情况：一种是‘显现’被视为‘个别’，另一种是‘显现’被视为‘自相’。这是因为，由‘显现’所引出的‘共相’，有一种是被视为‘共相’，另一种是被视为‘共相之相’，总共有两种情况。 同样，将‘遮返’和‘遣返’二者区分开来的‘遮返’涵盖‘自相’，而‘遣返’涵盖‘共相之相’。这是因为，将二者区分开来的‘遮返’被视为‘实物’，而‘遣返’则被视为‘他者遣返’。 一般来说，‘遮返’并不一定涵盖‘自相’，‘遣返’也不一定涵盖‘共相之相’。这是因为，在将‘法’和‘有法’二者区分开来，并将‘有法’视为‘遮返’，‘法’视为‘遣返’的情况下，也存在这样的情况。 一般来说，‘实有’涵盖‘自相’，‘假有’涵盖‘共相之相’。但是，在将‘相’和‘所相’二者区分开来时，‘实有’并不一定涵盖‘自相’。这是因为，由‘定义’所引出的‘假有’，被视为一切‘所相’，而由‘所相’所引出的‘实有’，则被视为一切‘定义’。 一般来说，‘事物’和‘物质’涵盖‘自相’。但是，在提到‘表达事物的声音’和‘表达物质的声音’时，‘事物’和‘物质’则分别被视为‘特征’和‘特征之基础’。 这个道理的关键在于， 萨迦班智达（Sa-skya Pandita，藏传佛教萨迦派创始人之一）的见解是至高无上的。正如他在自释中所说：‘那么，对于它来说，也有“从他者遣返”和“从他者遮返”的说法。’以及‘一切都表达为物质和事物。’如果有人说这与上述说法相矛盾，那是不矛盾的。因为‘遮返’和‘事物’有两种情况：一种是存在于意义之中，另一种是成为排除的对象。 如果有人问：‘我想按照经文来解释。’正如十三论的解释中所说：‘遣返、共相、个别和他者排除等，并不存在于意义之中，而是由心所虚构的，没有显现和不显现的两面性。’那么，难道不是说一切遣返、共相、个别等都涵盖‘非实有’吗？这没有错误，因为说‘遣返’涵盖‘非实有’的目的是，如前所述，指的是将‘遮返’和‘遣返’二者区分开来的‘遣返’。而说‘共相’和‘个别’等是‘非实有’，则是根据推测的程度而言的。例如，推测瓶子是金
English
If 'Generality' is 'non-existent', it is because universality encompasses 'Generality'. This is because the key to considering the 'Generality' that distinguishes between 'Generality' and 'Clarity' as 'the aspect of Generality'. Therefore, the 'Clarity' that distinguishes between the two also necessarily encompasses 'Self-character'. Therefore, for 'Clarity', there are two situations: one is that 'Clarity' is regarded as 'Individual', and the other is that 'Clarity' is regarded as 'Self-character'. This is because the 'Generality' derived from 'Clarity' has one that is regarded as 'Generality' and another that is regarded as 'the aspect of Generality', totaling two situations. Similarly, the 'Reversal' that distinguishes between 'Reversal' and 'Return' encompasses 'Self-character', while 'Return' encompasses 'the aspect of Generality'. This is because the 'Reversal' that distinguishes between the two is regarded as 'Substance', while 'Return' is regarded as 'Other-exclusion'. Generally speaking, 'Reversal' does not necessarily encompass 'Self-character', and 'Return' does not necessarily encompass 'the aspect of Generality'. This is because, in the case of distinguishing between 'Dharma' and 'Dharmin', and regarding 'Dharmin' as 'Reversal' and 'Dharma' as 'Return', there is also such a situation. Generally speaking, 'Real existence' encompasses 'Self-character', and 'Nominal existence' encompasses 'the aspect of Generality'. However, when distinguishing between 'Character' and 'Characterized', 'Real existence' does not necessarily encompass 'Self-character'. This is because the 'Nominal existence' derived from 'Definition' is regarded as all 'Characterized', while the 'Real existence' derived from 'Characterized' is regarded as all 'Definition'. Generally speaking, 'Thing' and 'Substance' encompass 'Self-character'. However, when mentioning 'the sound expressing things' and 'the sound expressing substance', 'Thing' and 'Substance' are respectively regarded as 'Characteristic' and 'the basis of Characteristic'. The key to this principle lies in, Sakya Pandita's (Sa-skya Pandita, one of the founders of the Sakya school of Tibetan Buddhism) view is supreme. As he said in his auto-commentary: 'Then, for it, there are also the statements of "excluding from others" and "reversing from others".' and 'Everything is expressed as substance and thing.' If someone says that this contradicts the above statement, it is not contradictory. Because 'Reversal' and 'Thing' have two situations: one is that it exists in meaning, and the other is that it becomes the object of exclusion. If someone asks: 'I want to explain according to the scriptures.' As the explanation in the Thirteen Treatises says: 'Return, Generality, Individuality, and Other-exclusion, etc., do not exist in meaning, but are fabricated by the mind, without the duality of appearance and non-appearance.' Then, isn't it said that all Return, Generality, Individuality, etc. encompass 'non-existent'? This is not a mistake, because the purpose of saying that 'Return' encompasses 'non-existent' is, as mentioned earlier, referring to the 'Return' that distinguishes between 'Reversal' and 'Return'. And saying that 'Generality' and 'Individuality' etc. are 'non-existent' is based on the degree of speculation. For example, speculating that the bottle is gold --------------------------------------------------------------------------------