Tibetan
ག་ནི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་དུ་འདོད་ཀྱི། རྫས་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ ཉིད་ཀྱི་ནི་མ་ཡིན་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཞེས་གསུངས། དེའི་དོན་ནི། སྔར་གྱི་སྐྱོན་དེ་མི་འབྱུང་སྟེ། སྤྱི་དེ་ལ་ཡང་ཚོགས་སྤྱི་དང་། སྒྲ་དོན་གྱི་སྤྱིའི་དབྱེ་བ་དང་། རང་མཚན་དེ་ལ་ ཡང་། སྐྱེ་མཆེད་རང་མཚན་དང་། རྫས་རང་མཚན་གྱི་རྣམ་དབྱེ་སོགས་སོ་སོར་བྱེད་ན་སྐྱོན་སྤོང་རྟོགས་སླ་བའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་སྙིང་པོ་དྲིལ་ན། དབང་ཤེས་རྟོག་པར་ཐལ་བ་དང་། རང་གི་མཚན་ཉིད་ ཀྱི་ཡུལ་ཅན་མིན་པར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་མེད་དེ། དེ་ཚོགས་སྤྱིའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ཡང་། སྒྲ་སྤྱིའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་མིན་པའི་ཕྱིར་དང་། རྫས་རང་མཚན་གྱི་ཡུལ་ཅན་མ་ཡིན་ཡང་། སྐྱེ་མཆེད་རང་མཚན་གྱི་ ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་རྟགས་ཕྱི་མ་དེའི་གནད་ཅི་ཡིན་སྙམ་ན། སྐྱེ་མཆེད་རང་མཚན་དང་། རྫས་རང་མཚན་གཉིས་ཀྱི་ཟླས་ཕྱེ་བའི་རྫས་རང་མཚན་ནི། ཟླ་མེད་ཀྱི་རྫས་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ ཡིན་ལ། སྐྱེ་མཆེད་རང་མཚན་ནི་གཟུགས་ཅན་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་ལ་འཇོག་པས། མིག་ཤེས་སོགས་ལྔ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་སྐྱེ་མཆེད་རང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ཏེ། རང་རང་གི་ཡུལ་དུ་འོས་པའི་གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་སོགས་སོ་སོར་ཡུལ་དུ་བྱེད་ཀྱི། 2-752 གཟུགས་སྒྲ་སོགས་ཕན་ཚུན་འཆོལ་བར་ཡུལ་དུ་བྱེད་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར། དེ་ཆོས་ཅན། ཟླ་མེད་ཀྱི་རྫས་རྡུལ་སོ་སོ་བའི་ཡུལ་ཅན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ཁྱོད་ལ་རྣམ་པ་གཏད་པར་མི་ནུས་ པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་འདི་ཉིད་དཔལ་ལྡན་ཆོས་གྲགས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཡིན་ཏེ། རྡུལ་ཕྲན་གཞན་དག་མེད་པར་ནི། །རྡུལ་ཕྲན་ཁྱད་པར་དེ་ཡང་མེད། །ཤེས་དེ་གཅིག་ལ་ངེས་མིན་ཕྱིར། །སྤྱི་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་ ཅན་དུ་བཤད། །ཅེས་དང་། དབང་ཡུལ་དེ་ཕྱིར་རྡུལ་ཕྲན་མིན། ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་གཞུང་དེའི་དོན་ནི། རྡུལ་ཕྲན་འདུས་པའི་སྐབས་ཀྱི་རྡུལ་ཕྲན་སོ་སོ་བ་དེ། དབང་ཤེས་ཀྱི་གཟུང་ཡུལ་ཡིན་ པ་དང་། ཟླ་མེད་ཡན་གར་བ་གཟུང་ཡུལ་མིན་པར་བསྟན་པ་ཙམ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཁོ་བོའི་འདོད་པ་འགྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། རྡུལ་ཕྲན་དང་རགས་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཟླས་ཕྱེ་བའི་རྡུལ་ ཕྲན་ནི། ཟླ་མེད་ཀྱི་རྡུལ་ཕྲན་ཁོ་ན་ལ་འཇོག་དགོས་ཤིང་། བསགས་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དང་། རྡུལ་ཕྲན་ཁྱད་པར་ཅན་ཞེས་པ་དེ་དག་ལ་རྡུལ་ཕྲན་གྱི་མིང་བཏགས་ཀྱང་། རགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི། རྡུལ་ཕྲན་མཚན་ཉིད་པ་མིན་པའི་ཕྱིར། དེའི་གནད་ཀྱང་བཤད་པར་བྱ་དགོས་ཏེ། དཔྱོད་ལྡན་ཡོད་ན་ཡིད་ཆེས་ཁྱད་པར་ཅན་བསྐྱེད་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་སྙམ་ན། གཟུགས་མིང་དུས་མཐའ་རྡུལ་ཡིག་དང་། 2-753 སྐད་ཅིག་ཕྲ་རབ་རྡུལ་དང་ནི། །རྡུལ་ཕྲན་དང་ནི་དེ་བཞིན་དུ། །ལྕགས་ཆུ་རི་བོང་ལུག་དང་གླང་། །
Chinese
问：什么是生处（skye mched，梵文：āyatana，六处或十二处）的自相之境？ 答：认为是生处自相之境，而非物质（rdzas）自相之境，故无过失。如是说。其意为：先前的过失不会产生，因为对于‘共相’（spyi），也有‘集合共相’（tshogs spyi）和‘名言义共相’（sgra don gyi spyi）的区分；对于‘自相’（rang mtshan），也有‘生处自相’（skye mched rang mtshan）和‘物质自相’（rdzas rang mtshan）的区分等，若能一一辨别，则易于消除过失。总而言之，若归纳其要点，则无有‘识’（dbang shes）落入概念（rtog pa）以及非自相之境的过失，因为即使它是集合共相之境，也不是名言共相的行境；即使它不是物质自相之境，也是生处自相之境。那么，有人会问，后一个理证（rtags）的关键是什么呢？生处自相和物质自相二者所区分的物质自相，是无分的极微（rdul phra rab）；而生处自相则安立为有色的十种生处。眼识等五识，作为有法（chos can），你们是各自生处自相之境，因为你们各自将相应的色处等作为各自的行境，而不能将色声等混杂地作为行境。作为有法，你们不是无分之物质微粒的行境，因为它们不能将形象赋予你们。此意乃是尊者法称（chos grags）的观点，如云：‘无有其他微粒，则无微粒差别。识非定于一，故说为共相境。’又云：‘根境非微粒。’若有人说，该论典的意义仅仅是表明，微粒聚合时的各个微粒是识的所取境，而无分的孤立微粒不是所取境，那么，这恰恰成就了我的观点，因为微粒和粗大（rags pa）二者所区分的微粒，必须安立为无分的微粒，而所谓的‘聚集微粒’（bsags rdul phra rab）和‘具有差别的微粒’（rdul phran khyad par can）等，即使赋予了微粒之名，也仅仅是粗大，而非微粒的自相。其关键也必须阐述，因为若有具慧者，则必须生起殊胜的信解。那么，如何阐述呢？色名时边际，微粒与字母，极微与微粒，以及如是之，铁水兔羊牛。 问：什么是生处（āyatana，sense-fields）的自性之境？ 答：认为是生处自性之境，而非物质（dravya）自性之境，故无过失。如是说。其意为：先前的过失不会产生，因为对于‘共相’（generality），也有‘集合共相’（aggregate generality）和‘名言义共相’（sound-meaning generality）的区分；对于‘自相’（own-character），也有‘生处自相’（sense-field own-character）和‘物质自相’（matter own-character）的区分等，若能一一辨别，则易于消除过失。总而言之，若归纳其要点，则无有‘识’（consciousness）落入概念（conceptualization）以及非自性之境的过失，因为即使它是集合共相之境，也不是名言共相的行境；即使它不是物质自性之境，也是生处自性之境。那么，有人会问，后一个理证（reason）的关键是什么呢？生处自性和物质自性二者所区分的物质自性，是无分的极微（atom）；而生处自性则安立为有色的十种生处。眼识等五识，作为有法（subject），你们是各自生处自性之境，因为你们各自将相应的色处等作为各自的行境，而不能将色声等混杂地作为行境。作为有法，你们不是无分之物质微粒的行境，因为它们不能将形象赋予你们。此意乃是尊者法称（Dharmakīrti）的观点，如云：‘无有其他微粒，则无微粒差别。识非定于一，故说为共相境。’又云：‘根境非微粒。’若有人说，该论典的意义仅仅是表明，微粒聚合时的各个微粒是识的所取境，而无分的孤立微粒不是所取境，那么，这恰恰成就了我的观点，因为微粒和粗大（gross）二者所区分的微粒，必须安立为无分的微粒，而所谓的‘聚集微粒’（accumulated atoms）和‘具有差别的微粒’（differentiated atoms）等，即使赋予了微粒之名，也仅仅是粗大，而非微粒的自性。其关键也必须阐述，因为若有具慧者，则必须生起殊胜的信解。那么，如何阐述呢？色名时边际，微粒与字母，极微与微粒，以及如是之，铁水兔羊牛。 དབང་ཤེས་རྟོག་པར་ཐལ་བ་དང་། （藏文）དབང་ཤེས་རྟོག་པར་ཐལ་བ་དང་། （梵文天城体） （梵文罗马拟音） （汉语字面意思）感官意识落入概念 种子字： 咒语：
English
Question: What is the nature of the object of the sense-fields (skye mched, Skt: āyatana, six or twelve sources)? Answer: It is considered to be the object of the nature of the sense-fields, not the object of the nature of matter (rdzas), so there is no fault. Thus it is said. The meaning of this is: the previous fault will not arise, because for 'generality' (spyi), there is also the distinction between 'aggregate generality' (tshogs spyi) and 'sound-meaning generality' (sgra don gyi spyi); for 'own-character' (rang mtshan), there is also the distinction between 'sense-field own-character' (skye mched rang mtshan) and 'matter own-character' (rdzas rang mtshan), etc. If one can distinguish them one by one, it is easy to eliminate faults. In short, if we summarize the key points, there is no fault of 'consciousness' (dbang shes) falling into conceptualization (rtog pa) and not being the object of its own nature, because even if it is the object of aggregate generality, it is not the domain of sound-meaning generality; even if it is not the object of matter own-character, it is the object of sense-field own-character. Then, one might ask, what is the key to the latter reason (rtags)? The matter own-character distinguished from the sense-field own-character and matter own-character is the indivisible atom (rdul phra rab); while the sense-field own-character is established as the ten colored sense-fields. The five consciousnesses such as eye consciousness, as the subject (chos can), you are the object of your respective sense-field own-character, because you each take the corresponding form, etc., as your respective objects, and cannot take form, sound, etc., as mixed objects. As the subject, you are not the object of indivisible material particles, because they cannot impart form to you. This meaning is the view of the venerable Dharmakīrti (chos grags), as it is said: 'Without other particles, there is no difference in particles. Since consciousness is not fixed on one, it is said to be the object of generality.' And: 'The sense-organs and their objects are not particles.' If someone says that the meaning of that treatise is only to show that the individual particles when particles are aggregated are the objects apprehended by consciousness, and that indivisible, isolated particles are not the objects apprehended, then this precisely accomplishes my view, because the particle distinguished from the particle and the gross (rags pa) must be established as the indivisible particle, and the so-called 'accumulated atoms' (bsags rdul phra rab) and 'differentiated atoms' (rdul phran khyad par can), etc., even if given the name of particle, are only gross, not the nature of a particle. Its key must also be explained, because if there are wise people, then they must generate special conviction. So, how to explain it? Form, name, time, boundary, particle, and letter, minute instant and particle, and likewise, iron, water, rabbit, sheep, and ox. དབང་ཤེས་རྟོག་པར་ཐལ་བ་དང་། (Tibetan) དབང་ཤེས་རྟོག་པར་ཐལ་བ་དང་། (Sanskrit Devanagari) (Sanskrit Romanization) (Literal Chinese Meaning) Sensory consciousness falls into concept Seed Syllable: Mantra: --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ཉི་ཟེར་རྡུལ་དང་སྲོ་མ་དང་། །དེ་ལས་བྱུང་དང་དེ་བཞིན་དུ། །སོར་ཚིགས་ཞེས་བྱ་གོང་ བདུན་བསྒྱུར། །ཞེས་པའི་སྐབས་ཀྱི་གཟུགས་ཀྱི་ཆུང་མཐའ་མཐར་ཐུག་ཏུ་གྱུར་པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཅེས་མིང་བཏགས་པ་དེ་ནི། རྡུལ་ཕྲ་རགས་གཉིས་ཀྱི་ཟླས་ཕྱེ་བའི་རྡུལ་ཕྲན་མ་ཡིན་གྱི། བསགས་རྡུལ་ལམ། རགས་པའི་ཆུང་མཐའ་མཐར་ཐུག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེའི་སྐབས་ཀྱི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དེ་ལ་ཡང་རྡུལ་རྫས་བརྒྱད་འདུས་དགོས་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མཛོད་འགྲེལ་ལས། ཐམས་ཅད་པས་ཕྲ་བའི་གཟུགས་ནི་བསགས་ པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཅེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལས་ཆེས་ཆུང་བ་ནི་མིན་ནོ། །དེ་འདོད་པའི་ཁམས་ན། སྒྲ་ཡང་མེད་དབང་པོ་ཡང་མེད་པ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི་རྫས་བརྒྱད་དང་ལྡན་པར་སྐྱེ་སྟེ། གང་ ཡང་རུང་བ་ཞིག་མེད་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནད་འདི་འཇམ་མགོན་ས་སྐྱ་པ་ཉིད་ཀྱི་དགོངས་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། རང་འགྲེལ་ལས། ཡུལ་རྣམ་པ་ནི་རགས། ཡིད་ཉེ་བར་ གཏད་པ་ནི་ཡོད། འཁྲུལ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་མེད་པས་ཡུལ་རུང་ན་གནས་པའི་གང་ཟག་གཞན་གྱིས་ཀྱང་མཐོང་བར་འགྱུར་ཏེ། དབང་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཡིན་ཡང་དེར་མི་སྣང་བས་ཡུལ་དུ་མི་འཇོག་པ་བཞིན་ནོ། ། 2-754 ཞེས་གཟུང་ཡུལ་རྣམས་རྡུལ་ཕྲན་ཆ་མེད་བསགས་པ་ལས་གྲུབ་པ་ཡིན་ཡང་། རྡུལ་ཕྲན་གྱིས་རྣམ་པ་གཏོད་མི་ནུས་པས་གཟུང་ཡུལ་དུ་མི་འཇོག་ཅེས་བཤད་འདུག་པའི་ཕྱིར་རོ།། །། ༈ རྣམ་རིག་ཏུ་གཏན་ལ་ཕབ་པ། གཉིས་པ་རྣམ་རིག་གཏན་ ལ་ཕབ་པ་ལ་གསུམ། གཞན་གྱིས་བརྟགས་པ་དགག །རང་ལུགས་རྣམ་རིག་བསྒྲུབ། གཞན་གྱི་རྩོད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། ཕྱི་དོན་བཀག་སྟེ་བཟུང་བ་བདག་མེད་བསྒྲུབ། རྣམ་པ་བཀག་སྟེ་འཛིན་པ་ བདག་མེད་བསྒྲུབ། ཀུན་རྫོབ་འཇིག་རྟེན་གྲགས་སྡེ་སྤྱོད་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པར་མ་ཟད། ཕྱི་དོན་ཡང་ཆོས་ཅན། བདེན་པར་མེད་དེ། བདེན་པའི་གཅིག་དང་བདེན་པའི་དུ་ མ་གང་རུང་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ཕྱི་དོན་མེད་པར་མ་ཟད། ཕྱི་རོལ་དུ་སྣང་བའི་དབང་ཤེས་ལ་དོན་དུ་སྣང་བ་ཡང་ཆོས་ཅན། བདེན་པར་མེད་དེ། བདེན་པའི་གཅིག་དང་དུ་ མ་གང་རུང་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཐོག་མར་ཕྱི་དོན་བཀག་པའི་ཚེ། རང་གང་ལ་སྣང་བའི་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ལས་རྫས་གཞན་པའི་ཕྱི་དོན་མེད་པར་རྟོགས་ཏེ། གཟུང་འཛིན་རྫས་གཞན་གྱི་ སྟོང་པའི་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ལྟ་བའམ། སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་འཆད་དེ། འདི་ལ་རྣམ་བདེན་པའི་ལྟ་བ་ཞེས་གྲགས་ཤིང་། དོན་དུ་ན། ལུགས་འདིའི་གཟུང་བ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། 2-755 ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་ལམ་བཟོད་པ་སྐྱེས་པའི་ཚེ་འདི་ལ་གསལ་སྣང་དོན་མཐུན་ཞིག་འཆར་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་རྗ
Chinese
关于'日光微尘与羊毛，以及由此产生的，以及同样的，指节七倍'这句话中，被命名为物质最小极限的极微尘，并非通过区分粗细微尘而得到的微尘，而是聚集微尘，或者说是粗大物质的最小极限。因为当时的极微尘也被说成必须包含八种物质。如《俱舍论释》中说：'一切中最微小的物质被称为聚集的极微尘，没有比它更小的了。在欲界中，如果它是无声无官能的，那么它就具有八种物质而生，如果缺少任何一种，就不会产生。' 这一要点也是蒋扬萨迦派的观点。在《自释》中说：'所取之境是粗大的，意念是接近的，没有错乱的原因，如果境是合适的，其他人也能看到。就像官识的对境是极微尘，但因为不显现，所以不被认为是境一样。' 因此，虽然所取之境是由不可分割的微尘聚集而成，但微尘无法产生形象，所以不被认为是所取之境。 确立唯识宗的观点 第二，确立唯识宗的观点，分为三部分：驳斥他宗的观点，建立自宗的唯识，消除他宗的辩论。第一部分分为三点：通过否定外境来确立无自性，通过否定显现来确立无自性，驳斥世俗共许的观点。第一点是：不仅人无我，外境也是有法，并非真实存在，因为它不属于真实的单一或真实的多数。第二点是：不仅没有外境，显现为外境的官识所显现的境也是有法，并非真实存在，因为它不属于真实的单一或多数。因此，首先在否定外境时，认识到没有与自己所显现的识的自性不同的外境，从而阐述了能取所取异体的空性之见，或者说认识到一切显现都是心的自性之见。这被称为唯识宗的观点。实际上，这种宗派的所取是证悟法无我的见解。在获得大乘资粮道的忍位时，会产生清晰显现且与意义相符的体验。之后...
English
Regarding the statement 'sunbeam dust and wool, and that which arises from that, and likewise, knuckle sevenfold,' the extremely subtle particle that is named as the ultimate limit of matter is not a subtle particle that is distinguished by dividing coarse and subtle particles, but rather an aggregate particle, or the ultimate limit of coarse matter. Because the extremely subtle particle at that time is also said to necessarily contain eight substances. As it is said in the commentary on the Abhidharmakośa: 'The most subtle form of all is called the aggregate subtle particle, and there is nothing smaller than that. In the desire realm, if it is without sound and without sense faculties, then it is born with eight substances, and it is not the case that it is born without any one of them.' This point is also the view of Jamyang Sakya himself. In the 'Self-Commentary' it says: 'The object of apprehension is coarse, the intention is close, there is no cause for confusion, and if the object is suitable, others can also see it. Just as the object of sense consciousness is an extremely subtle particle, but because it does not appear, it is not considered an object.' Therefore, although the objects of apprehension are formed from the aggregation of indivisible particles, the particles cannot produce an image, so they are not considered objects of apprehension. Establishing the View of Cittamātra Second, establishing the view of Cittamātra is divided into three parts: refuting the views of others, establishing one's own Cittamātra, and eliminating the debates of others. The first part is divided into three points: establishing selflessness by negating external objects, establishing selflessness by negating appearances, and refuting the views of worldly conventions. The first point is: not only is there no self of persons, but external objects are also subjects, and are not truly existent, because they are devoid of either a truly existent single entity or a truly existent plurality. The second point is: not only are there no external objects, but the objects that appear to sense consciousness as external are also subjects, and are not truly existent, because they are devoid of either a truly existent single entity or a truly existent plurality. Therefore, when first negating external objects, one realizes that there are no external objects that are substances other than the nature of the consciousness that appears to oneself, thereby explaining the view of emptiness of the otherness of the apprehended and the apprehender, or the view of realizing that all appearances are the nature of mind. This is known as the view of Cittamātra. In reality, the apprehended in this system is called the view of realizing the selflessness of phenomena. When the forbearance of the Mahāyāna path of accumulation arises, a clear appearance that is consistent with meaning arises. After that... --------------------------------------------------------------------------------